บทที่ 10 พระเอง(ตัวจริง)มาแล้ว
สวีดัสสวัสดีนี้ผมเองกาวคุง หรือจะเรียกกาวีชัย กาวะสี ชายผู้ตายไปแล้วและได้ไปเกิดใหม่ในต่างด้วยความช่วยเหลือของเหล่าจอมมาร ทำให้ผมกลายเป็นักล่าผู้กล้าในต่างโลกละครับ หลังจากที่ได้พวกเด็กๆเป็ไกด์มายังกิลดันเจองานEventช่วยสาวในซอยต่างโลกในตำนานสะงั้น! อุสากดจะRunแล้วแต่ไม่ทันแถมเหมื่อนจะเป็Eventบังคับถึงขนาดอันเชิญตัวประกอบเพิ่มมาอีกตัว
“อะไรกัน มีแค่เนี้ย?”
“นึกว่าจะแน่ที่ไหนได้กระจอก”
“นั้นสิน่า หมดหนุกเลย”
พวกอันธพาลสามคนพูดอย่างเบื่อหน่ายขณะที่ผมนอนจมกองเท้าพวกมันอย่างหมดสภาพ ดูพวกมันหัวเราะเยาะในความกระจอกของผมอย่างสนุกสนานที่สู้ไม่ได้
ใช้สิ ก็พวกเอ็งเล่นรุมกระทืบตูเลยนี้หว่า แค่ตูคนเดียวจะไปสู้อะไรได้
แน่จริงมาตัวตัวสิฟะ…ถึงตัวตัวก็คงแพ้อยู่ดีก็เถอะ
พอหันไปมองเมดสาวทั้งสองที่กำลังมองผมอย่างผิดหวังไม่ได้เื่ โดยเฉพาะเมดสาวผมแดงที่มองผมลงมาเหมือนจะบอกว่า‘โถ ถ้าจะกระจองอย่างนี้เอ็งอย่าทำเป็เท่เข้ามาช่วยพวกเราเลยจะดีกว่าเห็นแล้วเสียความรู้สึก’อะไรประมาณนั้น
แต่คุณเธอเป็คนลากตูเข้ามาเกี่ยวนะเฮ้ยไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นเลยคนที่เจ็บคือตูนี้!
“เอาละที่นี่ก็เห็นแล้วใช้ไหมว่าถ้าขัดขืนจะเป็อย่างไรตามพวกเรามาสะดีๆ”
ว่าแล้วพวกมันก็เดินเข้าไปใกล้ก่อนที่คนที่โผกผ้าบนหัวกำลังยืนมือไปขว้าเมดสาวทั้งสอง
แย่ละ ไอ้พวกอันธพาลจะเอาตัวพวกเธอแล้ว
“หยุดอยู่แค่นั้นและครับ!”
!!?
อยู่ดีมีเสียงชายหนุ่มะโห้ามดังมาจากต้นซอย
พอหันไปดูก็เจอเด็กหนุ่มหน้าตาดีหล่อจิ้มลิ้มผมสีดำน้ำเงินรูปร่างดูผอมบางเหมือนพวกนักร้องหรือดาราหนุ่มสไตล์เกาหลีอินเตอร์ที่พวกผู้หญิงชื่นชอบกันโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้อย่างกับพระเอกอนิเมะ
เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสแล็คสีน้ำเงินเข้มและสวมเสื้อสูทบางสีน้ำเงินเข้มเช่นเดียวกับกางเกงและผูกเน็กไทสีน้ำเงินสดดูแล้วเหมือนจะเป็ยูนิฟอร์มโรงเรียนนานาชาติ จากหน้าตาและชุดจากแล้วคิดว่าคงจะอยู่ม.ต้นได้
และแน่นอนจากการแต่งตัวอย่างนี่คงไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่าหมอนี้ มาจากต่างโลกเหมือนกับผมแน่ๆ
“ช่วยปล่อยพวกเธอจะได้ไหมครับ คุณกำลังทำพวกเธอกลัวอยู่นะครับ”
เขายิ้มบอกอย่างสุภาพทำท่าบ่งบอกว่าไม่อยากจะมีเื่ หล่อโครต!
แต่ดูเหมือนเ้าพวกอันธพาลคงจะไม่คิดอย่างนั้น
“ห๊ ~ า”
“มีพระเองขี้ม้าขาวมาอีกคนล๊ ~ า”
“เห้ย นี้ไม่ใช้เื่ของแก ถ้าไม่อยากมีเื่ก็กลับไปดีๆดีกว่าเดียวจะเจ็บตัวเปล่า”
อันธพาลคนที่ผ้าโยกหัวเดินหาเื่มาทางเด็กหนุ่มก่อนจ้องตาที่ดูน่ากลัวข่มขู่เด็กหนุ่ม ในขณะที่อีกสองคนที่อยู่หลังก็ะโเบาๆบอก‘ใช้แล้วๆ’อย่างกะลูกกะจ๊อกดีๆนี้เอง
“เสียใจด้วยครับ ผมเห็นพวกเธอกำลังเดือดร้อนอย่างนี้คงเดินจากไปเฉยๆคงจะไม่ได้ พวกคุณมากกว่ากลับไปดีๆน่าจะดีต่อพวกคุณกว่า”
เด็กหนุ่มไม่ได้สะทกสะท้านอะไรแถมตอบด้วยรอยยิ้มและแววตาที่แสนมั่นใจในตัวเองเป็การเตือนพวกอันธพาลกลับ
“เข้าใจแล้~วๆ พวกเราจะยอมกลับก็ได้
ว่าแล้วอันธพาลผ้าโยกหัวจับไหล่เด็กหนุ่มตีเบาๆ2-3ทีเหมือนบอกอย่างไปคิดมาก
“หลังจากที่ได้อัดแกอะนะ!”
หมัดขวาของอันธพาลผ้าโยกหัวตรงไปยังหน้าของเด็กหนุ่ม
เด็กหนุ่มคนนั้นเบียงตัวหลบหมัดอย่างสบายๆแม้จะดูใเล็กน้อย อันธพาลผ้าโยกหัวที่เห็นงั้นก็ออกหมัดอีกข้างแต่เด็กหนุ่มก็ยังหลบได้ไม่ยากอีกเช่นเคย เขายังส่งยิ้มเยาะเย้ยเล็กๆให้อันธพาลผ้าโยกหัว
“หน่อย!”
อันธพาลผ้าโยกหัวของขึ้นออกหมัดใช้เด็กหนุ่มไม่หยุดเป็ชุด แต่ก็ไม่มีหมัดไหนเลยโดนเด็กหนุ่มแม้แต่น้อยแถมเขายังหลบเก่งขึ้นเรื่อยๆด้วย สุดยอด!
“ไม่จริงน่า”
“หลบหมัดได้หมดเลย”
ไม่ใช้แค่ผม อันธพาลอีกสองคนอุทานไม่เชื่อสายตาที่อยู่ตรงหน้าเช่นกัน
“จะมากไปแล้วนะแก”
อันธพาลผ้าโยกหัวเหมือนจะหมดความอดทนง้างหมัดพุ่งเข้าต่อยตรงๆเต็มแรง เด็กหนุ่มเลือกจะไม่หลบแล้วใช้มือขวารับหมัดไว้อย่างไม่สะทกสะท้านก่อนจะใช้มือขวาต่อยไปที่หน้าของอันธพาลผ้าโยกหัวกระเด็นลอยไปอัดกับถังขยะที่อยู่ข้างจนสลบไป
“อะ แรงไป”
เด็กหนุ่มอุทานเบาๆมองมือที่ต่อยไป
“หน่อยทำกับเพื่อนเราได้”
“แกโดนดีแน่”
อันธพาลที่ไว้หนวดกับใส่หมวกไหมพรมเข้าไปรุมจะจัดการเด็กหนุ่มที่ทำร้ายเพื่อนพวกมัน แม้จะรุมสองคนก็ไร้ความหมายเด็กหนุ่มรับมือได้ไม่ยากก่อนจะส่งอีกสองคนไปทางถังขยะนอนเป็เพื่อนข้างอันธพาลผ้าโยกหัว
เด็กหนุ่มเป่าลมปาก‘ฟู่’อย่างโล้งอกดีใจที่จัดการอันธพาลได้
จากที่ดูเด็กหนุ่มหลบหมัดไปตั้งมากแต่ไม่เห็นท่าทางจะเหนื่อยเลย เหงื่อสักหยดบนใบหน้าก็ไม่มีด้วยซ้ำ นำซ้ำทั้งที่ร่างกายก็เล็กผอมบางดูไม่ค่อยมีแรงอย่างนี้กลับอัดอันธพาลจะกระเด็นได้
ไม่ต้องสงสัย เขาต้องมีสกิลเพิ่มพลังกายพื้นฐานมากกว่าคนปกติทั่วไปหรืออะไรอย่างพวกนี้แน่ๆ!
ตามสูตรพระเอกมาต่างโลกส่วนใหญ่จะได้รับสกิลหรืออาวุธติดตัวมาด้วยและสกิลเพิ่มพลังกายพื้นฐานน่าจะเป็เบสิคที่ทุกคนจะได้
ถ้างั้นแล้วทำไมกัน!
แล้วทำไมที่เขายังมีสกิลติดตัวโชว์เทพช่วยสาวได้ แต่ทำไมตูถึงไม่มีกันเนี้ย!
ผมได้แต่กรี๊ดร้องถึงความไม่เท่าเทียมอยู่ในใจ
“พวกเธอไม่เป็อะไรใช้ไหมครับ”
เด็กหนุ่มเดินไปดูอาการเมดสาวทั้งสอง
“ค่า พวกเราไม่เป็ไร ขอบคุณที่ช่วยคะ”
เมดสาวทั้งสองต่างส่งยิ้มก้มหัวขอบคุณช่วยพวกเธอไว้ เด็กหนุ่มเห็นดังนั้นก็เขินอายนิดหน่อย
“ไม่เป็ไรครับ เื่แค่นี้เอง”
ว่าแล้วเด็กหนุ่มก็ส่งยิ้มเมดสาวทั้งสอง เมื่อพวกเธอเจอรอยยิ้มหวานของเด็กหนุ่มหน้าหล่อสไตล์เกาหลีเข้าให้ก็ถึงหน้าแดงกันไปตามระเบียบ
เมดสาวผมแดงเข้าไปกอดแขนขวาเด็กหนุ่มก่อนถาม
“นี้ๆ ให้พวกเราเลี้ยงข้าวตอบแทนได้ไหมค่ะ?”
เธอกอดแขนไว้แน่นจนเด็กหนุ่มดูเหมือนจะหนีไม่ได้ ไม่สิหนีไม่ลงมากกว่าที่บางอย่างนุ่มๆสองก้อนกำลังโดนแขนเขาอยู่จนหน้าแดงเล็กน้อย อิจฉาโว้ยยย
“จะดีเหรอครับ”
เด็กหนุ่มถามเกรงใจพวกเธอขณะเกาแก้ม
“ดีสิคะ คุณอุส่าเข้ามาช่วยพวกเราคนเดียวให้พวกเราตอบแทนหน่อยเถอะคะ เนอะ”
เมดสาวผมแดงหันไปหาเมดสาวผมน้ำตาลอ่อนก็พยักหน้าเห็นด้วย
เฮ้ย ตูก็เข้าช่วยนะเว้ย…ถึงจะโดนลากมาก็เถอะ
“เพราะงั้นให้พวกเราเลี้ยงเถอะค่า มาคะเชิญทางนี้”
ว่าแล้วเธอก็ลากเด็กหนุ่มเดินออกจากซอยไปโดยที่จับเพื่อนเมดอีกคนเดินตามไปด้วย
“หน่อย…”
หลังจากนั้นสักพักกลุ่มอันธพาลเสื้อเหลืองสามคนก็ตื่นขึ้น
“ไอ้เ้าเด็กหนุ่มนั้นจำไว้เลย ถ้าเจอกันครั้งหน้าแก่โดนดีแน่!”
อันธพาลผ้าโยกหัวบ่นขึ้นก่อนที่เพื่อนที่ไว้หนวดกับเพื่อนที่สวมหมวกไหมพรมจะช่วยกันลากสังขารเดินออกจากซอยไป
…
นี้ตูโดนลืมถูกทิ้งไว้คนเดียวหรือเนี้ย!
คิดแล้วก็เศร้าใจจังที่เจ็บตัวฟรีแล้วยังไม่มีใครเห็นหัวตูเลยอีก
อะ อยู่ดีๆก็รู้สึกง่วงขึ้นมาสะแล้วสิ งั้นขอนอนต่ออีกสักหน่อยละกัน
ถ้างั้นราตรีสวัสดิ์Zzzz……
786
