หมอกและแสงหลังจากเข้ามาอยู่ในเมืองหลวงแล้ว แสงก็จัดการเรียน ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ให้หมอกเป็เื่แรก ถึงสภาพมันจะไม่ต่างจากปวช.มากนักแต่สำหรับแสงแล้วถ้าเขาจะไม่ให้ลูกของน้องชายตัวเองทิ้งเื่การเรียนไปมันก็ดูไร้สาระเกินไป อีกอย่างคดีที่พวกเขาตามสืบนี้ถ้าวันหนึ่งมันจบลง เขาก็อยากให้หมอกพอมีทางให้ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไป
หลังจากจัดการเื่เรียนให้หมอกแล้ว ทั้งคู่ก็ใช้เวลาพักใหญ่ซื้อของต่างๆเข้าตึกแถวของเขาเพื่ออยู่อาศัย แต่แสงเขาก็คิดอยู่ว่าเขาจะใช้ชั้นล่างเปิดเป็ร้านอาหารตามสั่งบังหน้า หมอกได้ได้ยินความคิดนี้ของแสง เขาถึงกับขนลุกว่าแค่คิดว่าเขาต้องมาช่วยลุงของเขาเปิดร้านเขาก็เริ่มไม่แน่ใจเวลาว่าเขาจะเหลือเวลานอนน้อยแค่ไหน แต่หมอกก็ไม่ได้คิดว่ามันแย่เสมอไป เพราะเขาก็รู้เหมือนกันว่าตึกแถว3ชั้นนี้ทไวว์กับลุงชาติเป็คนออกเงินให้ก่อน ถึงเขาจะรู้ว่าลุงเขาผ่านขายข่าวเพื่อหาเงินได้บ้าง แถมเงินจากพวกประกันเงินพ่อกับแม่เขาก็ยังพอมีอยู่ แต่ถ้าต้องสืบคดีต่อไม่รู้ต้องใช้เงินอีกมากเท่าไหร่ การมีเงินเข้ามาบ้างถ้าไปได้สวยก็คงช่วยพวกเขาได้บ้าง
แต่หมอกก็เสนอให้ลุงเขาเปลี่ยนเป็ขายข้าวราดแกงแทน จะเปิดให้มีที่นั่งในร้านก็ได้แต่เปิดปิดแค่่ใด่หนึ่งก็พอเช่นขายแค่่เช้า หรือ ่กลางวัน แถมพอเป็ข้าวราดแกงก็ควบคุมเมนูได้ แสงพอได้ยินข้อเสนอจากหมอกเขาก็เห็นด้วย เพราะตัวเขาเองก็อยากมีเวลาสำหรับเพื่อข่าวเพื่อเอาไปขายหรือสืบเบาะแสของคดีด้วยเหมือนกัน ถ้าต้องเปิดร้านบังหน้าแต่กลายเป็ภาระทำให้เขาไปไหนไม่ได้ก็ไม่ไหวเหมือนกัน แสงเลยคิดเมนูพื้นฐานทั่วไป อย่าง กะเพรหมูกับกะเพราไก่ ไก่ทอด คั่วกลิ้ง ผัดผัก กับไข่ดาวและไข่ต้ม ถึงบอกพื้นฐานแต่พอแสงคิดเมนูออกมาเขาก็รู้สึกสยองเหมือนกัน ถึงเขาจะเคยเปิดขายข้าวกะเพรามาแล้วแต่นั้นก็แค่เมนูเดียว ถึงมีการแยก หมู ไก่ ทะเล แต่วัตถุดิบหลักๆก็เหมือนกัน แสงพอคิดแล้วก็ได้แต่ปวดหัวพอซื้อของใช้ทั่วไปเสร็จเขาก็กลับตึกแถว เขาอยากคิดรายละเอียดมากกว่า
พอตกเย็นแสงก็พาหมอกไปโรงฝึกที่หนึ่ง พอหมอกเดินเข้าไปในโรงฝึกเขาถึงกับตัวแข็งทื่อ เพราะในโรงฝึกเต็มไปด้วยคนต่างประเทศ คนต่างประเทศผิวดำคนหนึ่งเห็นหมอกเลยเดินเข้ามาทักทายอย่างเป็มิตร แต่หมอกกับมัวแต่ใจนไม่ได้ฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูด ในหัวเขามีแต่คำศัพท์สมัยประถมที่พยายามขุดขึ้นมา Good Morning Teacher ประโยคทักทายอาจารย์สอนภาษาอังกฤษพุดขึ้นมาในหัว แต่หลังจากประโยคนี้ไม่หัวล้วนว่างเปล่า แสงที่เดินตามเข้ามาก็แปลกใจกับท่าทีแปลกๆเขาหมอก ก่อนที่แสงจะเดินเข้าไปทักทายกับคนต่างชาติผิวดำอย่างสนิทสนม
" ไงสมิธ ไม่ได้เจอกันนาน " แสงเข้าไปทักทาย
" ไง Mr.light ทำไมอยู่ๆถึงมาเมืองหลวงละ พอดี... " สมิธตอบกลับด้วยภาษาไทย
" นี้นายพูดไทยได้แล้วยังเรียกฉันแบบนั้นอยู่อีกหรอ " แสงตอบกลับ ในระหว่างที่แสงกับสมิธกำลังคุยกันอย่างสนิทสนมหมอกที่ยืนดูยังคงยืนเซ่อนึกคำศัพท์ภาษาอังกฤษไม่หยุด แสงที่หันมามองได้แต่เหนื่อยใจ ดูท่าอาการจะหนักกว่าที่คิด แสงเอามือตบไปที่หลังหมอกเรียกสติ หมอกถึงรู้สึกตัวว่าอีกฝ่ายพูดภาษาไทยได้
" นี้หลานนายหรอที่อยากให้ฉันสอนคราฟมาก้า " สมิธถาม
" ใช่ เอาแบบที่สอนให้กับนายทหารนะ " แสงพูด
" ...ฉันว่าแบบนั้นมันหนักเกินไปนะ " สมิธพูด
" นายลองทดสอบเด็กนี้ดูก่อนก็ได้ " แสงพูดพร้อมกับใช้นิ้วโป้งชี้ไปทางหมอก
สมิธกับหมอกขึ้นเวทีประลอง ถึงจะเรียกว่าเวทีแต่สภาพเป็เหมือนพื้นซีเมนต์ทั่วไปที่ตีเส้นสีขาวสี่เหลี่ยมเป็พื้นที่ต่อสู้มากกว่า สมิธยกมีดจริงให้หมอกแล้วบอกให้หมอกบุกเข้ามาได้เลย หมอกลังเลเล็กน้อย เขาหันไปมองลุงของเขา แต่แสงแค่ยักไหล่ให้ หมอกเลยตั้งท่า เขาไม่ได้ฝึกใช้มีดเท่าไหร่ท่าทางเลยเก้ๆกังๆเป็พิเศษ สมิธเห็นแล้วเขาก็รู้สึกเหมือนว่าอีกฝ่ายเป็แค่มือใหม่ไม่เคยใช้อาวุธ เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมแสงถึงอยากให้เขาฝึกแบบทหารให้หลานเขา สมิธตั้งใจว่าเขาจะลองเอาจริง ถ้าจบได้เร็วเขาจะได้มีข้ออ้างปฏิเสธคำข้อเพื่อนของเขาด้วย ในระหว่างที่สมิธกำลังคิดอยู่นั้นหมอกก็แทงมีดออกมาใส่ขา สมิธขยับขาหลบพร้อมกับคว้าจับข้อมืออีกฝ่าย เขาพยายามจะจับแขนเพื่อกดลงกับพื้น แต่หมอกกับทิ้งมีดแล้วใช้มือข้างที่ถูกจับ จับแขนอีกฝ่ายดึงตัวเองพร้อมกับะโเข่าลอยใส่หน้าอกอีกฝ่าย สมิธถึงกลับปล่อยข้อมือหมอกเพราะความเจ็บ หมอกยืนมองดูท่าทีอีกฝ่ายอย่างใจเย็น สมิธคว้ามีดบนพื้นพุ่งเข้าแทงหมอก ทันทีที่หมอกเห็นอีกฝ่ายคว้ามีด หมอกรับรู้ความอันตรายถึงชีวิต ขนเขาลุกซู่ประสาทััตื่นตัวที่ขีดสุด ที่เป็แบบนี้เพราะเขาเคยเจอสถานการณ์อันตรายถึงชีวิตเจอที่เจอญิณ ทำให้หมอกรู้สึกอันตรายมากกว่าปกติทุกครั้งที่เจอคนที่มีของมีคมพุ่งเข้าใส่ หมอกถอยออกมาเพื่อทิ้งระยะ สมิธพุ่งตัวเข้ามารุกไล่เขาใช้มีดสลับกับหมัด หมอกพยายามใช้ลูกเตะเพราะเขาเองก็ไม่มั่นใจถ้าต้องเข้าไปคลุกวงในจะสามารถปลดอาวุธกับอีกฝ่ายได้ไหม สำหรับหมอกแล้วสถานการณ์เริ่มคับขัน เขาถึงกลับใช้จระเข้ฟาดหาง(เตะกลับหลัง) เข้าที่หัวหมายให้อีกฝ่ายหมดสติหรือาเ็มากพอจนมือปลดอาวุธ แต่สมิธกลับรับลูกเตะกลับหันนี้แล้วคว้าขาดันจนหมอกล้มลงกับพื้น สมิธใช้มือข้างหนึ่งกดหมอกเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างมือชูมือระดับหัวไหล่การที่จะะโสอบผ่าน
หมอกได้แต่ใ เขาลืมไปเลยว่านี้แค่ทดสอบเท่านั้น ส่วนสมิธก็ยืนขึ้นก่อนจะหันไปหาแสงก่อนจะพูด " นี้นายจะยิงเพื่อนตัวเองรึไง " หมอกหันไปมองที่แสงเห็นแสงเอามือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปกระเป๋าเสื้อด้านใน แสงล้วงเอาบุหรี่ออกมาจากเสื้อ " พูดอะไรฉันแค่อยากดูดบุหรี่เฉยๆเอง " สมิธยิ้มอ่อนเขารู้จักอีกฝ่ายดี กระเป๋าเสื้อด้านในนั้นก็คงมีปืนอยู่ในนั้นแน่ๆ แต่เื่ที่ให้หมอกสอบผ่านก็เป็เื่จริง " นายจะสร้างให้เด็กนี้ไปเป็ทหารรับจ้างรึไง " สมิธถาม " อะไรเ้าตัวเขาสนใจอยากฝึกเองมากกว่า " แสงตอบ " เธอฝึกอะไรมาบ้าง " สมิธหันไปถามหมอก " มวยไทย MMA ยูโด้ บราวิลเลี่ยนยิวยิตสู " หมอกตอบ " นี้นายสอนไปเยอะขนาดนี้แล้วยังจะให้ฉันสอนเพิ่มอีกหรอ " สมิธหันมาบ่นใส่แสง " ฉันก็คิดงั้นแต่เ้าตัวอยากเรียน นายก็สอนเขาไปเถอะ " แสงตอบแบบส่งๆ สมิธรู้ดีว่าหมอกไม่ใช้เด็กทั่วไป เพราะคงไม่มีเด็กทั่วไปคนไหนกล้าแทงมีดออกมา ถึงที่เล็งจะเล็งไปที่ขาซึ่งไม่ได้อันตรายถงชีวิต แต่คนทั่วไปคงไม่กล้าแม้แต่จะแทงออกมาด้วยซะ แถมตอนที่ตนคว้ามีดแล้วโจมตีกลับไป อีกฝ่ายก็แสดงออกมาถึงประสบการณ์เคยสู้กับคนถือของมีคมมาก่อน สมิธใช้นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วกลางนวดขมับอย่างปวดหัวราวกับว่าเขาดันไปรับตัวปัญหามาซะได้ " เอาเถอะให้เขามาฝึกกับฉันเสาอาทิตย์แล้วกัน วันนี้กลับไปก่อนฉันยังคิดไม่ออกว่าจะสอยเขายังไงดี " สมิธพูด แสงและหมอกเข้าใจพวกเขาบอกลาสมิธก่อนจะกลับตึกแถวของเขา
แสงทิ้งหมอกไว้ที่ตึกพร้อมกับให้หมอกช่วยดูว่า่เย็นมีคนพาเยอะไหม หรือ ที่รอบๆมีที่ทำงานอะไรใกล้บ้างไหม ส่วนเขาจะเข้าไปลองสืบดูกลุ่มประท้วงทั้งสองกลุ่ม แสงอยากรู้ประเด็นต่างๆในที่ชุมนุมประท้วง อย่างไรก็ตามเขาหวังว่าถ้าเข้าไปน่าจะพอรู้แนวโน้มการเคลื่อนไหวของแต่ละกลุ่มบ้าง ถ้าโชคดีเขาคงได้เข้าไปใกล้ชิดกับแกนนำ ถึงโอกาสจะมีน้อยสักหน่อย แต่ลองดูสักหน่อยคงไม่เสียหาย แค่คิดแสงก็เริ่มปวดหัวแล้วเหมือนกัน เขารู้สึกว่ามีเื่ให้ทำเยอะเหลือเกิน
มุมมองนักเขียน
ผมได้สร้างเพจทุกคนสามารถมาติดตามเพจ Facebook : K.tonsai ผมจะขอใช้เป็ช่องทางติดต่อสื่อสารและแจ้งรายละเอียดต่างๆ ทั้งความคืบหน้าของนิยายหรือการเปิดตัวของนิยายเื่ใหม่ มีข้อเสนอแนะแสดงความคิดในได้นะครับ