รถมินิสีฟ้าสดแล่นผ่านสี่แยกใหญ่ที่มีการจราจรคับคั่งเข้าสู่ถนนเส้นหนึ่งที่มียวดยานหนาแน่นสุดโต่ง มันแทบจะเรียกได้ว่าหยุดนิ่ง ชายเครางามผู้เป็คนขับจึงถือโอกาสคลายคอเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินสดและขยับเสื้อสูทสีเข้มอย่างเบื่อหน่าย ชายหนุ่มถอดสายคล้องบัตรพนักงานทิ้งลงบนเบาะข้างตัวและไม่สนใจมันอีก
อนิทุน (ทุน) แซนวีคูล ชื่อใต้รูประบุไว้อย่างนั้น
รูปถ่ายบนบัตรดูอ่อนวัย เต็มไปด้วยชีวิตชีวา แต่ใบหน้าจริงกลับเรียบนิ่ง ดวงตาคมหลังแว่นกรอบดำทอดไกลเลื่อนลอยออกไปด้านนอก
การจราจรใน่ใกล้ 2 ทุ่มยังถือว่าวิกฤติ อนิทุนได้แต่ฆ่าเวลาด้วยการมองแสงสีบนท้องถนนที่ไม่ใช่ถนนเส้นหลักที่ขับผ่านเป็ประจำไปเรื่อยๆ
เขาไม่รู้สึกอยากกลับบ้าน เพราะกลับไปก็ต้องอยู่คนเดียว เขาจึงวางแผนแวะดื่มอะไรเบาๆ ก่อน สมองไล่นึกถึงร้านที่น่าจะเคยขับผ่าน สายตายกขึ้นมองกระจกส่องหลังจะเริ่มสำรวจใบหน้าตนเอง
ผมดกหนาสีเข้มดูยุ่งเหยิงตามปกติ เคราดูรกไปหน่อย แต่เพราะใบหน้าขาวสะอาดและมีส่วนผสมของชาวต่างชาติมากกว่าครึ่ง เขาจึงยังคงดูดีและดูพร้อมสำหรับการแวะเข้าบาร์ซักแห่งเพื่อหาอะไรดื่มแก้เบื่อ
อนิทุนพบบาร์ที่ดูจอแจแห่งหนึ่งบนถนนฝั่งตรงข้าม มันไม่ถึงกับใหญ่ แต่มีคนเดินสวนกันไปมาวุ่นวาย ที่จอดรถก็กว้างขวาง เขาจึงตัดสินใจเลือกที่นี่
เมื่อเข้าไปสู่ความอึกทึกและความสลัวที่แออัดไปด้วยนักท่องราตรี ชายหนุ่มผู้ถูกเมียทิ้งให้เฝ้าบ้านตามลำพังก็มองหาบาร์เคาท์เตอร์และพบมันตั้งอยู่ใกล้เวทีแสดงสด
ชื่อของเครื่องดื่มที่แทบจะไร้กลิ่นแอลกอฮอล์ถูกสั่งกับบาร์เทนเดอร์ในขณะที่อนิทุนทิ้งร่างสูงเพรียวของตนลงนั่งบนเก้าอี้และทอดอารมณ์ฟังดนตรีสดบนเวที
สำหรับค่ำคืนสนุกสนานเช่นนี้ การที่ชายหนุ่มหน้าตาดี รูปร่างสูงเพรียวในชุดที่ดูมีรสนิยมเข้ามานั่งฟังเพลงเพียงลำพังย่อมทำให้เขาตกเป็เป้าสายตาโดยง่าย หญิงสาวหลายคนเดินเลียบเข้ามาส่งสัญญาณพร้อมความคาดหวังที่จะสร้างโอกาสเชื่อมต่อ หากแต่ทุกรายก็พบว่า...ตรงนี้ไร้ซึ่งสัญญาณ
อนิทุนจมอยู่กับตนเองจนปิดกั้นเสียงทักทายจากพวกหล่อนอย่างสิ้นเชิง
กระทั่งเพลงนั้นดังขึ้น เพลงที่ไม่น่าจะถูกเปิดในบาร์ที่เน้นการโยกย้ายอย่างบ้าคลั่งและร้อนแรง แต่เพราะมันเป็่คูลดาวน์รอวงดนตรีวงต่อไปขึ้นมาเล่น เพลงสากลแนว POP-R&B จึงถูกเปิดคั่นรายการ
ชายหนุ่มไม่ได้ชื่มชมศิลปินเ้าของผลงานเป็พิเศษ แต่เพลงน่าสนใจ เขาจึงลุกจากบาร์เดินตรงเข้าสู่ฟลอร์ที่ถูกสาดด้วยแสงซีดจาง
♪~Can you light the fire? (light the fire, light the fire)
I need somebody who can take control (take control)
I know exactly what I have to do
'Cause I don't wanna be alone tonight, alone tonight, alone tonight
อนิทุนยืนส่ายเบาๆ พร้อมกับฮัมพลงอยู่เพียงลำพัง ย้อนแย้งกับเนื้อหาเพลงจนดูไม่น่าจะเข้ากันได้ นักท่องราตรีคนหนึ่งที่คิดเช่นนั้นจึงตัดสินใจเดินตรงเข้ามาหยุดยืนด้านหลัง
“ไงครับคุณ?” ชายแปลกหน้าส่งเสียงทุ้มค่อนข้างเบาไปหา เขาไม่ได้ยืนใกล้จนอีกฝ่ายต้องขยับหนี แต่ก็ไม่ไกลเกินระยะที่แขนของอีกฝ่ายจะวาดมาโดน “เพลงนี้ไม่น่าจะเต้นคนเดียวนะครับ ขอผมเต้นเป็เพื่อนละกัน”
“เอ่อ...ไม่ครับ ขอบคุณ” อนิทุนปฏิเสธกลับทันควัน
“โอ้! ปฏิเสธอย่างไว อย่าเพิ่งครับ ถึงจะบอกว่าเต้นเป็เพื่อน แต่ผมไม่ไปยืนจ้องหน้าคุณหรอกน่า”
“ถ้างั้นก็ตามใจครับ แต่...” อนิทุนตอบชายแปลกหน้าโดยไม่สนใจที่จะหันไปมอง เขาจงใจยกมือซ้ายขึ้นสูงราวบ่าและโบกเบาๆ พอให้อีกฝ่ายเห็นแหวนเกลี้ยงของตนก่อนจะดึงลงไป สิ่งนี้น่าจะพอสื่อได้ว่าเขาและชายแปลกหน้าน่าจะมีรสนิยมคนละแบบ “...ผมใส่แหวนที่นิ้วนางข้างซ้าย มันน่าจะบอกอะไรคุณได้นะ”
“อ๋อครับ ผู้ชายที่มีรสนิยมมักจะสวมแหวนเกลี้ยง คุณก็เป็หนึ่งในนั้น”
“หือ? เฮ้ย ใช่ที่ไหนเล่า!” อนิทุนผู้เพิ่งประกาศตัวว่าแต่งงานแล้วรีบชิงส่งเสียงต่ำตอบกลับไปเมื่อเห็นอีกฝ่ายแปลความหมายผิดไปไกลลิบ “ผมจะสื่อว่าผมแต่งงานแล้ว I'm married man! อย่ามองโลกในแง่ดีนักซิ”
“ผมแค่หยอกคุณเล่นหรอกน่า เพราะผมเองก็มี...” ชายแปลกหน้าตอบด้วยเสียงที่ฟังทุ้มรื่นหูพร้อมกับยื่นหลังมือซ้ายสีแทนเข้มวาดไปหยุดด้านหน้าของคู่สนทนา แหวนเรียบเกลี้ยงที่สวมอยู่ที่นิ้วกลางดูวาววับโดดเด่น “...ถึงจะเป็แหวนหมั้น แต่ก็น่าจะพอบอกอะไรคุณได้บ้างเช่นกัน”
♪~ Look what you made me do, I'm with somebody new
Ooh, baby, baby, I'm dancing with a stranger
Dancing with a stranger
“เอ่อ อย่าหาว่าผมจับผิดนะ...” เสียงของชายแปลกหน้าดังแทรกทำนองเพลงขึ้นมาอีกครั้งพร้อมแรงกระทบของหัวไหล่หนา “...แต่คุณเต้นเหมือนคนเมาเลยว่ะ จริงๆ นะ”
“เออ...ผมเมา ไม่พร้อมจะคุยกะใครทั้งนั้น”
“ไม่มั้ง เครื่องดื่มเบาๆ แค่นั้นไม่น่าจะทำให้เมาได้หรอก”
“หืม? รู้ด้วยว่าผมสั่งอะไรมาดื่ม?”
“สายตาผมค่อนข้างดีน่ะ”
“OK! คุณคนแปลกหน้า ผมจะบอกความลับให้นะ...” อนิทุนผู้อยากสันโดษยอมหันไปคุยอย่างจริงจัง ใบหน้าครึ้มที่เจือสีฝาดแดงยื่นไปใกล้ใบหน้าชายแปลกหน้าที่พยายามทำตัวเป็เพื่อนใหม่ “...ผมสามารถเมาได้ตลอดเวลา ต่อให้กินน้ำเปล่าผมก็เมาได้ และสาเหตุที่ผมเมาก็ก็เพราะผมไม่อยากคุยกับพวกที่พูดไม่รู้เื่น่ะ”
“อื้ม!เข้าใจเลย คนพวกนั้นน่ารำคาญมากจริงๆ ไม่ว่าใครก็อยากเลี่ยง”
การโต้ตอบแบบฉับพลันที่มาพร้อมใบหน้าเปื้อนยิ้มทำให้อนิทุนถึงกับต้องพ่นลมหายใจยาวออกมาให้เห็นแบบไม่คิดจะปิดซ่อน ถ้าไม่บอกให้ชัดเจน อีกฝ่ายก็คงจะไม่ยอมไป
“ไอ้คนที่พูดไม่รู้เื่ที่ผมบอกน่ะ It's YOU!”
“หือ? ผมเหรอ? ไม่มั้ง ผมกะคุณคุยกันโคตรจะรู้เื่เลยนะ ไม่มีสักประโยคที่เราเห็นต่างกัน”
“โอยย นี่คุณ! เคยมีใครเคยบอกคุณบ้างมั้ยว่า...” อนิทุนขยับเข้าใกล้คู่สนทนาอีกเล็กน้อย ดวงตาคมหลังแว่นตากรอบดำจับจ้องใบหน้าคมของอีกฝ่ายเขม็ง น้ำเสียงดุที่ไม่น่ากลัวดังแ่ “...คุณแม่งโคตรกวนตีนเลยว่ะ”
“เดาได้เลยว่ามี น่าจะเยอะด้วย แต่พวกนั้นก็ไม่ได้บอกผมนะ...” ชายแปลกหน้าตอบพร้อมรอยยิ้มกว้าง เขาไม่คิดซ่อนเสียงหัวเราะขรึมในขณะก้มหน้าลงใกล้บ่าของคู่สนทนาและพูดต่อเสียงพร่าแหบ “...ยินดีมั้ย? คุณได้สิทธินั้นเป็คนแรกนะ”
♪~ I'm dancing, I'm dancing (dancing with a stranger)
I'm dancing, I'm dancing (dancing with a stranger)
ในที่สุด เสียงเพลงคั่นเวลาก็เบาลงทีละน้อยพร้อมกับไฟที่สว่างเรื่อขึ้นมากลางฟลอร์
“ว้า! เพลงจบซะแล้ว เสียดายจัง ผมชอบเพลงนี้มากนะ” ชายแปลกหน้าเอ่ยเสียงเบา เขาอวดรอยยิ้มใต้เคราบางอย่างไม่คิดจะปกปิด แม้ตอนเริ่มจะไม่ได้รับอนุญาตให้เต้นด้วย แต่ตอนจบเขาก็ทำให้อีกฝ่ายหันมาคุยจนได้ “เป็ไงมั่งครับ? คู่เต้นของคุณเจ๋งพอตัวเลยใช่มั้ยล่ะ คุณคนแปลกหน้า?”
“ไม่ตอบดีกว่าครับ เพราะมันเป็คำถามที่ชวนหงุดหงิดพอๆ กับถามว่าคิดเห็นยังไงกับการทำงานของรัฐบาลน่ะ”
“อู้ว! เหมือนโดนด่าแฮะ...” ชายแปลกหน้าแสร้งทำเสียงสลด หากแต่รอยยิ้มไม่จางหาย “...เอางี้ ให้ผมแก้ตัวอีกที OK?”
“No!ต่อไปแสดงสด แนวร็อคผมไม่ถนัด”
“ผมก็ไม่ได้บอกว่าจะเต้นต่อที่นี่ซะหน่อย...” ชายแปลกหน้ากดใบหน้าลงกระซิบ น้ำเสียงออกพร่าสั่น ดวงตาสีเข้มกดมองพื้น น้ำลายอึกใหญ่ถูกกดลงคอราวกับพยายามระงับความประหม่า แต่นิ้วมือของเขาถูกส่งไปแตะสะโพกใต้ชายสูทสีเข้มของอีกฝ่ายเรียบร้อยแล้ว รุกอย่างแ่เบาแต่คืบไกลไปตามแนวเข็มขัด “...สนใจไปเต้นรำกับคนแปลกหน้าที่คอนโดของเขาซักคืนไหมครับ? เขาไม่เกี่ยงท่า ไม่จำกัดที่ แค่คุณขอ เขาจะสนองให้แบบไม่ยั้ง”
“เอ่อ!” ครั้งนี้เป็ชายหนุ่มผู้มีเคราครึ้มที่ต้องเป็ฝ่ายกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ
เป็อีกครั้งที่ อนิทุน ชายหนุ่มผู้แต่งงานแล้วถูกล่อลวง
ชีวิตหลังการแต่งงานของอนิทุนถูกล่อลวงด้วยแรงลึกลับอะไรบางอย่างมาตลอด ก่อนหน้านั้นไม่เคยมี แต่่ 2 ปีกว่าที่ชายหนุ่มใช้สถานะ Married man การล่อลวงที่ยากจะตัดสินใจก็ทยอยวิ่งเข้ามาท้าทาย
การล่อลวงนั้นไม่ใช่การทดสอบความเชื่อหรือศรัทธาปาฏิหารย์ที่ไกลตัว หากแต่มันเป็เื่พื้นๆ ที่ปุถุชนคนธรรมดามีและรู้สึกถึงมันทุกวัน เื่พื้นๆ ที่เกี่ยวกับความ้าในใจและหักห้ามยากที่สุด
SEX
คืนนี้อนิทุนต้องเลือกระหว่าง ยอมรับการล่อลวง หรือ หาทางหลบเลี่ยงให้ไกล...
