ตอนนี้ฟานฟานกำลังนึกถึงเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นเมื่อตอนเปิดภาคเรียนในชาติก่อนเธอไม่รู้จักการแต่งตัวทุกคนจึงได้แต่หัวเราะเธอ
เธอมีนิสัยเงียบจนเกินไปทำให้ทุกคนรอบข้างคิดว่าเธอเป็คนหยิ่งเมื่อกลับมาครั้งนี้เธอจะปรับปรุงตัวเองและดูแลตัวเองให้มากขึ้นก่อนจะลุกขึ้นมาทำความสะอาดห้องนอนของเธอทันที
เมื่อถึงเวลาเย็นเธอออกไปช่วยแม่ทำอาหารในครัวทันทีเมื่อทำอาหารเสร็จแล้วเธอก็ออกมากวาดบ้านด้านนอกและออกมาช่วยพ่อทำแปลงผักหลังบ้านทันที
" พ่อค่ะทำอะไรอยู่เหรอคะ มีอะไรให้หนูช่วยบ้างค่ะ "
ฟานฟานที่เดินมาหลังบ้านเห็นพ่อของเธอกำลังแปลงผักอยู่ก็ถามทันทีเพื่อจะได้ลงมือช่วยพ่อของเธอ
" พ่อกำลังเอาปุ๋ยและมูลสัตว์ลงไปในดินน่ะลูก พ่อค้ดว่าเมื่อผสมมันเข้ากันพ่อจะปล่อยถึงไว้ก่อนพอเรากลับจากบ้านปู่พ่อค่อยพรวนดินอีกครั้งแล้วหาเมล็ดพันธ์มาปลูก"
"หนูจะช่วยปลูกด้วยค่ะเราจะได้มีผักสดๆกินกันแถมยังสะอาดปลอดภัยอีกด้วย "
สองพ่อลูกช่วยกันทำแปลงผักเริ่มเป็รูปร่างมากขึ้นจนเสร็จแล้วพากันไปล้างไม้ล้างมือเพื่อรอลูกชายคนที่สองกลับบ้าน
หานเฉิงจะทำงานวันจันทร์ถึงวันศุกร์เขาจะพักที่บ้านของที่ว่าการพอถึงวันหยุดเสาร์อาทิตย์เขาจะปั่นจักรยานกลับบ้านทุกครั้ง
เมื่อถึงเวลาเลิกงานหานเฉิงได้เดินทางกลับบ้านระหว่างทางเขาได้แวะส่งจดหมายไปหาพี่ชายใหญ่ที่ค่ายทหารทันทีก่อนจะเดินทางกลับถึงบ้าน
ตกเย็นทุกคนั่งล้อมโต๊ะกินข้าวกันอย่างสนุกสนานก่อนจะบอกถึงกำหนดในการเดินทางของวันพรุ่งนี้ฟานฟานที่นั่งฟังอยู่ก็ไปด้วยในครั้งนี้ชาติที่แล้วเธอไม่เคยไปพบหน้าปู่ย่าของเธอเลย
เมื่อเธอยากลำบากก็ไม่มีใครยื่นมือมาช่วยเช่นกันดังนั้นในครั้งนี้เธอจะทำความรู้จักทุกคนและหมั่นคอยติดต่อญาติอย่างสม่ำเสมอ
ฟานฟานวาดฝันไว้แล้วเธอจะต้องทำให้ได้ก่อนจะช่วยแม่ของเธอเก็บจานไปล้างทันที
เมื่อเธอช่วยแม่จัดการเก็บกวาดเสร็จแล้วเธอก่อนเตรียมตัวเข้านอนทันทีก่อนที่เธอจะนอนก็ได้ยินเสียงเสียงหนึ่งที่ดังมาจากไหนไม่รู้
" สวัสดีครับโฮส ผมเป็ระบบ111 ครับกรุณากดยืนยันการติดตั้งระบบด้วยครับ "
" ใครน่ะ เสียงของใครน่ะ "
ฟานฟานที่ตอนนี้กำลังกวาดสายของเธอมองหาที่มาของต้นเสียงอยู่ดังมาจากที่ไหนก่อนจะหันซ้ายขวาแต่ก็ไม่เจออะไร
" กรุณากดยืนยันการติดตั้งระบบ 111 ด้วยครับ "
222
