วี๊ วี๊ วี๊
เมื่อเ้าผึ้งแสบเห็นว่าชายอ้วนยังพอมีแรงด่าได้อยู่ มันจึงบินมุดเข้าไปในกางเกงและต่อยซ้ำที่อวัยวะสำคัญอีกสิบสองสิบสามจึ้ก
จนแน่ใจว่าชายผู้โชคร้ายแน่นิ่งไปแล้วนั่นแหละ เ้าตั๋วจิ๋วถึงค่อยลอดผ่านช่องประตูธนาคารเข้าไป
โชคดีที่พิษซึ่งบรรจุมาไม่ได้รุนแรงมากนัก อย่างมากก็แค่บวมสักสองสามอาทิตย์
"ฉันส่งเลขบัญชีเ้าอ้วนนั่นไปให้แล้ว เริ่มปฏิการได้"
[รับทราบ]
เ้าผึ้งตัวจ้อยรับคำพร้อมบินตรงดิ่งไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใกล้ที่สุด
เนื่องจากเป็เวลาเลิกงานพอดี พวกพนักงานจึงกำลังเก็บข้าวเก็บของเตรียมกลับบ้าน ทำให้ไม่มีใครสังเกตว่าคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งจู่ๆก็เปิดขึ้นเอง
‘หืม 300 ล้าน ไม่เบานี่หว่า...เดี๋ยวก่อน! นี่มันแอบยักยอกมานี่หว่า เลวจริง’ เฟรีสสบถ
เพราะพบว่าเงินในบัญชีส่วนตัวของผู้อำนวยการเซทเดิมทีมีเพียงหนึ่งล้านเท่านั้น
ส่วนอีก 299 ล้าน กลับโอนเข้ามาจากบัญชีอื่น และบัญชีที่ว่าก็คือของโรงพยาบาลกรีนไฮนั่นเอง
ซึ่งหมายความเป็อื่นไปไม่ได้ นอกจากว่าเ้าอ้วนนี่แอบยักยอกเงินหลวง
“บี 5 แกสแตนด์บายอยู่ที่ธนาคารไปก่อน ถ้าเงินออกจากบัญชีเมื่อไหร่ก็ให้แก้ตัวเลขให้เหมือนเดิม จะได้ไม่มีพิรุธ”
[รับทราบค่ะ] เสียงเด็กผู้หญิงเล็กๆตอบกลับมา
"บี 1 ถึง บี 4 ค้นประวัติทุกอย่างของไอ้อ้วนนี่มาแบบละเอียดที่สุด อย่าให้ตกหล่นเด็ดขาด โดยเฉพาะเื่ทุจริตคอรัปชั่น"
[รับทราบครับ/ค่ะ]
ครึ่งชั่วโมงถัดมา
"ไอ้อ้วนนี่มันชั่วสุดๆ” เฟรีสพึมพำ หลังจากได้ดูข้อมูลที่เพิ่งได้รับมาเมื่อครู่ เขาพบว่านอกจากผู้อำนวยการอ้วนติดพนันอย่างหนักแล้ว
ยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับคอรัปชั่นและอาชญากรรมอีกเพียบ ทั้งขายอวัยวะมนุษย์ รวมไปถึงเป็เอเย่นค้ายาเสพติด
"บี 1 บี 2 บี 3 มากับฉัน ส่วน บี 4 แกดูลาดเลาอยู่ที่บ้าน ถ้าพบรถครอบครัวฟรีแมนเข้ามาในระยะให้แจ้งเตือนทันที"
พอสั่งงานจบก็เดินออกจากบ้านพร้อมกับลูกสมุนทั้ง 3 ตัว
โชคดีที่บ้านของสองสามีภรรยาอยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองมากนัก เดินมาได้ไม่กี่นาทีก็เจอเข้ากับตู้เอทีเท็มตู้แรก แต่แค่ตู้เดียวจะไปพออะไร!
"บี 1 แสกนหาตู้เอทีเอ็มทั้งหมดในละแวกนี้ บี 2 คอยแฮกตู้พวกนั้น ส่วนแก บี 3 ดูต้นทางไว้ อย่าให้ใครเห็นฉันตอนกดเงิน....อืม...ถ้าจำเป็อนุญาตให้ใช้เหล็กในได้ ใช้พิษแค่ 1% พอล่ะ"
สองนาทีถัดมาเด็กชายก็ยืนอยู่หน้าตู้เอทีเอ็มตู้หนึ่ง
ตามปกติแล้วตู้ดังกล่าวจะมีคนต่อคิวใช้บริการเเน่นเกือบตลอดทั้งวัน เพราะว่าตั้งอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อชื่อดังพอดี
ทว่า ในตอนนี้กลับมีเพียงเฟรีสคนเดียวเท่านั้น
สาเหตุคือมีผึ้งจิ๋วคลั่งบินไล่ต่อยผู้คนจนแตกกระเจิงราวกับฝูงควายแหกคอก
หลายคนต้องเข้าไปหลบภัยในร้านสะดวกซื้อ ส่วนนอกนั้นก็วิ่งหายไปไหนก็ไม่รู้
ใครที่กล้าท้าทายอำนาจเถื่อนและริอาจโผล่อวัยวะออกมาจากร้านก็จะโดนต่อยแบบรัวๆทันที
ถึงจะจำกัดพิษไว้แค่ 1% แต่ถ้าโดนจิ้มสักร้อยจึ้กมันก็คือ 100%!
“ทางสะดวกแล้ว บี 1 รีบติดต่อไปหาบี 5 ด่วน ให้เตรียมแก้บัญชีธนาคาร อ้อ! แล้วก็อย่าลืมแฮกกล้องวงจรปิดของตู้ด้วยล่ะ"
เนื่องจากยังไม่้าให้ผู้อำนวยการเซทรู้ตัว เวลาถอนเงินทุกครั้งเฟรีสก็จะให้ บี 5 ที่คอยคำสั่งอยู่ที่ธนาคารคอยปรับแต่งจำนวนเงินในบัญชีให้เท่าเดิมเสมอ
จริงๆแล้วถ้าแฮกจากธนาคารไปเลยก็จะสะดวกที่สุด ครั้งเดียวจบ แต่เงินที่ได้มาจะไม่ใช่เงินสด
ถ้าจะทำแบบนั้นก็จำเป็ต้องสร้างบัญชีม้าขึ้นมาก่อนแล้วถึงค่อยโอนเงินเข้าไป จะต้องมีการสร้างตัวตนปลอม ประวัติปลอม ฯลฯ
แม้จะทำได้ก็ตาม แต่สำหรับตอนนี้มันถือว่ายุ่งยากมากเกินไป แถมเครื่องไม้เครื่องมืออะไรก็ยังไม่มี
ตื้ด ตื้ด กรุณารับบัตรคืนด้วยค่ะ
ไม่ถึง 10 วินาที ธนบัตรใบใหญ่สุดปึกหนึ่งก็ถูกปล่อยออกมา
หลังจากมองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวัง เด็กขี้ขโมยก็ยัดเงินใส่กระเป๋าเป้ที่เตรียมมาทันที แน่นอนว่ามันเป็ของโจนาธาน!
“ตู้นี้เอาแค่ 3 หมื่น ก็พอ เดี๋ยวถ้าเงินหมดตู้จะมีพิรุธเอาได้”
ตลอดทั้งวัน เฟรีสพร้อมกับสมุนทั้ง 3 (บี 5 อยู่ธนาคาร บี 4 ดูต้นทางอยู่ที่บ้าน)ได้ตระเวณไปตามตู้เอทีเอ็มตามจุดต่างๆจนเกือบจะทั่วทั้งเมือง
ยกเว้นเพียงในห้างที่มีคนเยอะๆเท่านั้นที่เขาไม่กล้าเข้าไป
"เสียดายกระเป๋าเต็มหมดแล้ว แต่ 20 ล้านไซนี่ก็พอแก้ขัดได้พักหนึ่ง ไว้ค่อยมาเอาใหม่วันหลัง ไป! พวกเรากลับ"
เด็กชายพูดกับลูกสมุน พร้อมกับแบกเป้ตุงๆและกระเป๋าเดินทางเตรียมกลับบ้าน
[วี๊ วี๊ วี๊ บี 3 รายงาน ขณะนี้เป้าหมายเข้ามาในระยะ 50 เมตร ขอคำสั่งอนุมัติเพื่อเริ่มโจมตีข้าศึกด้วยครับ]
จู่ๆ เ้าบี 3 ที่คอยดูต้นทางก็แจ้งเตือน นั่นหมายความว่ารถของสองสามีภรรยาใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว
“โจมตีบ้านแกสิ...เฮ้อ...นึกถึงไอ้ปีเตอร์เลยนะเนี่ย" เฟรีสสบถพร้อมกับรีบวิ่งไปด้วย
ทันทีที่ถึงบ้าน เขาก็รีบนำเงินไปซ่อนไว้หลังตู้เสื้อผ้า จากนั้นก็เอาเป้กับกระเป๋าเดินทางไปคืนที่ห้องโจนาธาน
“เฮ้อ คงโดนบ่นอีกแน่ๆ” เฟรีสถอนใจยาว หลังจากมองดูเครื่องใช้ไฟฟ้าเละเทะเต็มห้องไปหมด
ตอนนี้เขาทำได้เพียงกลับไปรอที่ห้องตัวเองและแก้ปัญหาไปตามสถานการณ์เท่านั้น
"น่าจะอีกประมาณ 10 วินาที"
เด็กน้อยพึมพำและนับถอยหลังในใจเงียบๆ
3
2
1
“เฟรีสสสส !!!”
โจนาธานะโเสียงดังลั่นบ้านจนทำเอาเซซาเรียถึงกับสะดุ้งโหยง
“คร๊าบบบ”
เฟรีสตอบรับและเดินอย่างเชื่องช้าราวกับหอยทากค่อยๆขึ้นบันใดไป ในขณะที่หัวน้อยๆของเขากำลังหาข้อแก้ตัวที่สมเหตุสมผลอยู่
"คราวนั้นก็หมดตูดแล้วนะรู้ไหม? ห๊ะ! เ้าหนู" โจนาธานพูดเสียงดัง
เมื่อไม่กี่วันที่แล้วเงินซึ่งได้แอบเม้มไว้มาตลอดหลายปี ก็ถูกนำมาใช้กับโดรนและค่าซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าจนหมดสิ้น
'เ้าหนูหรอ...ใช่สิ!'
พอได้ยินเสียงดุของตำรวจหนุ่ม ก็ราวกับมีแสงสว่างวาบเข้ามาในหัว
ทำไมต้องต้องมัวหาเหตุผลด้วยล่ะ? ในเมื่อมันมีวิธีที่ไม่ต้องสนอะไรอยู่นี่หว่า ว่าแล้วก็เริ่มเบะปาก
"แง๊งงงงงงงงงงงง !!!"
เสียงร้องไห้ดังลั่นบ้าน ดูเหมือนจะดังกว่าตอนอยู่ที่โรงพยาบาลเสียอีก
ช่างน่าสงสารบ้านใกล้เรือนเคียงเสียจริงๆ
"แง๊กกก!"
เพิ่งจะแหกปากได้ไม่กี่วินาที จู่ๆก็มีสองมือมาคว้าร่างเล็กๆของเขากอดไว้แนบอก เล่นเอาใจนแทบกัดลิ้นตัวเอง (เฟรีสยืนหันหลังให้บันใด)
"ห้ามเสียงดังใส่เขา” เซซาเรียที่กอดเด็กชายไว้แน่นก่อนจะมองตำรวจหนุ่มด้วยดวงตาเขียวปั้ด
เธอรู้สึกถูกชะตาเด็กคนนี้ั้แ่แรกเห็นแล้ว ถ้ามีลูกได้ก็อยากจะมีแบบเขานี่แหละ
น่าเสียดายที่มดลูกพิการไปแล้ว นั่นทำให้เซซาเรียรู้สึกเสียใจมาโดยตลอด
ส่วนทางฝ่ายเฟรีสเองก็เป็เด็กกำพร้า เขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพ่อแม่หรือญาติๆ
แม้ต่อมาจะกลายเป็อัจฉริยะซึ่งได้รับยกย่องจากผู้คนก็ตาม แต่ก็ยังไม่สามารถหาเบาะแสของครอบครัวพบได้เลย
เขาจึงโหยหาความอบอุ่นจากครอบครัวมากกว่าใคร
าแทางใจของหญิงสาวกับเด็กชาย ได้ทำให้ทั้งสองดึงดูดกันโดยไม่รู้ตัว
‘ถ้าเป็เธอคนนี้ คงไม่เป็ไรหรอกนะ’ เฟรีสคิด พร้อมกับกอดตอบเซซาเรียเบาๆ
โจนาธานเองเมื่อเห็นทั้งคู่กอดกันกลมแบบนี้ก็โมโหไม่ลงแล้ว ที่สำคัญคือเขาสู้เมียได้ที่ไหนกัน
ช้างเท้าหลังก็ยังคงเป็ช้างเท้าหลัง!
“เอาเถอะๆ ต่อไปอย่าทำแบบนี้อีกละกัน”
อันที่จริงแล้วในวันนี้ตำรวจหนุ่มอารมณ์ดีแบบสุดๆ ความโกรธเมื่อกี้ก็เหมือนกับขว้างหินลงในทะเลนั่นแหละ
มดลูกของภรรยาก็หายดีแล้ว เขาเองก็พร้อมจะทำลูกแล้วเช่นกัน จะมามัวโมโหเ้าเด็กตัวเหม็นได้อย่างไร มันเสียเวลา!
“เอาล่ะๆ เซร่า ผมก็ไม่ได้จะดุเ้าเด็กเหม็นนี่สักหน่อย เธอก็ปล่อยเขาไปเถอะ ตอนนี้เราไปนอนกันดีกว่…..”
"หุบปาก!!!"
เซซาเรียตวาดแว้ด
“ฉันยังกระดูกร้าวอยู่ คุณไม่เห็นเฝือกกับไม้ค้ำ(ไม้ค้ำยันรักแร้)นี่หรือไง? และยังมีเด็กยู่ตรงนี้ด้วย เห็นไหม! เห็นมั๊ย! วันๆคิดแต่เื่อย่างว่า”
ภรรยาสาวพูดเสียงดังพร้อมกับเอาไม้ค้ำกระแทกไปที่ระหว่างขาสามีสุดที่รัก
“อุ่กๆๆๆ !! (° ο°) ”
เฟรีสได้แต่บอกตัวเองว่าห้ามทำให้เซซาเรียโกรธเด็ดขาด
ขณะกำลังคิดอยู่ พอรู้ตัวอีกทีก็พบว่าหญิงสาวจ้องเขาเขม็ง ทำให้อดรู้สึกขนลุกนิดๆไม่ได้
ฟุดฟิด ฟุดฟิด
"อืม...เหม็นนิดๆจริงด้วย...มาเถอะ เราไปอาบน้ำกัน” ว่าแล้วก็จูงเด็กน้อยไปที่ห้องน้ำทันที
“ผมขอไปอาบด้วย…อ๊ากกก (° ο°) ”
ไม้ค้ำกระแทกเข้าที่เป้าเดิมแบบเน้นๆ ตอนนี้ตำรวจหนุ่มหน้าเขียวไปแล้ว
“ผม มะ มะ ไม่….ก็ได้ครับ”
เฟรีสซึ่งกำลังจะปฏิเสธ แต่พอเห็นสิ่งที่โจนาธานโดนแล้วก็รีบเปลี่ยนความคิดทันที
เขาได้เรียนรู้อย่างรวดเร็วแล้วว่าบ้านนี้ใครมีอำนาจสูงสุด