ตอนที่สี่สิบสาม The soulof man 3
ฮ่องเต้ได้รับอาณัติของสวรรค์เพื่อได้ปกครองทุกสิ่งใต้ผืนฟ้า
ทุกสิ่งใต้ผืนฟ้าไม่มีอะไรที่อยูนอกเหนือจากการปกครองของฮ่องเต้
แต่เย่ชิวราวกับเป็นปลาเล็กไม่สิกุ้งฝอยที่รอดจากร่างแห
หลังจากจัดการพญามังกรอย่างหลี่ซื่อหมินและบรรดาหงสาอย่างไทเฮาได้
แค่คนไร้ค่าอย่างเย่ชิวไม่ใช่เรื่องที่คนอย่างฮ่องเต้ที่มีอำนาจสูงสุดในแผ่นดินควรจะใส่ใจ
แต่ทว่ากุ้งฝอยตัวนี้กลัยบรอดไปได้ทั้งที่มังกรและหงสาเสียชีวิตจากความวุ่นวาย
ฮ่องเต้อ่านบัญชีการซื้อขายต่างๆที่องครักษ์เสื้อแพรได้บันทึกเอาไว้และหลับตาพิจารณาครุ่นคิด
“เตรียมพืชพรรณธัญยาหารและคนจำนวนมากเพื่อหักล้างถางพงอย่างนั้นหรือ?”
ฮ่องเต้เอียงศีรษะวิเคราะห์ความเป็นไปได้
พลันนึกถึงตำนานของซูอู่เลี้ยงแพะที่พยายามซื้อถ่านหินเพื่อปกปิดใจที่คิดจะหลบหนี
“เฮอะแผนตื้นๆคิดว่าจะหลอกตาข้าได้เรอะข้าไม่เชื่อว่าเจ้าคิดจะไปหักร้างถางพงจริงๆ”
แต่จะออกคำสั่งห้ามเดินทางก็ไม่ได้
เพราะป้ายทองคำนั้นเรียกได้ว่าเขาสเสนอขึ้นไปเองในตอนที่ยังเป็นองค์ชายอยู่
หากจะล้มล้างความดีความชอบนั้นก็เท่ากับว่าคำสั่งของตนเองหักล้างตนเอง
ในฐานะฮ่องเต้เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้
จำต้องปล่อยให้กุ้งฝอยเช่นเย่ชิวรอดจากนครหลวงไป
ข้าคือโอรสสวรรค์ที่ปกครองทั้งแผ่นดินข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะรอดเงื้อมมือข้าไปได้!!!
“ติดตามต่อไป หากมีความเปลี่ยนแปลงแจ้งข้าทันที”
“พะยะค่ะ”
องรักษ์เสื้อแพรรับคำของฮ่องเต้
ทุกอย่างล้วนอยู่ในเงื้อมมือของข้า
ไม่ว่าใครหน้าไหนก็สู้ข้าไม่ได้บนพื้นปฐพีนี้
ฮ่องเต้กล่าวราวกับจะโน้มน้าวจิตใจของตนเอง
ในสถานที่ห่างไกลออกไปเย่ชิวก็กลับหลับตาสัมผัสกับสายลมของแม่น้ำเช่นกัน