
หลังจากเปิดกิจการได้ไม่นานชาของแม่นางจื่อเหลียงก็โด่งดั่งรสชาติดีและหลากหลาย
มีแต่คนชื่นชอบเลยเรียกกันว่าชาจื่อเหลียง
เถ้าแก่ที่จื่อเหลียงเคยเอาชาไปฝากก็เรียกชาจื่อเหลียงจนติดปากชาวบ้านในเมืองหลวง
วันหนึ่งคนในวังหลวง มาติดต่อซื้อชาในจำนวนมาก แต่ส่วนมากจะเป็ชาผ่อนคลายและคลายอาการนอนไม่หลับ ซึ่งจื่อเหลียงแค่สันนิษฐานว่าคงจะเป็ฝ่าาและฮองเฮาที่ทรงมีราชกิจมากมายเลยทำให้เครียดและนอนไม่หลับจึงได้ให้กำยำไปให้เพื่อจุดระบายอากาศภายในห้อง และเพิ่มถุงหอมแขวนในห้องเพื่อให้อากาศสดชื่นเมื่ออยูาในห้อง ก็จะทำให้นอนหลับและคลายกังวล ซึ่งคนในวังก็นำชาและกำยำไปให้และทรงพูดตามที่แม่นางบอก หลังจากที่คนในวังได้ใช้แล้ว ต่างก็ชื่นชมแม่นางจื่อเหลียง ว่า ชาดีรสดี ยังมีกำยำและถุงหอม นอกจากมีความรู้เื่ชาแล้วยังมีความรู้ตำราแพทย์ด้วย สตรีเช่นนี้ข้าอยากพบนัก ฝ่าาตรัสเช่นนั้น