“อย่างนั้นก็รบกวนด้วยค่ะ”
ใบบัวขึ้นรถแท็กซี่และให้ไปยังเมืองชั้นนอกโซนกลางระหว่างทางคนขับแท็กซี่เก่าก็บอกข้อมูลให้เธอย่างใจดี เพราะเห็นว่าเธอมีลูกเล็กๆสองคนและไม่มีสามีมาด้วยซึ่งคนขับเก่าก็บอกว่าที่โซนกลางมีให้เลือกหลายเขตแบ่งเป็ 5 เขตย่อย มีเขต ลิลลี่ั์ เถากุหลาบแดง กล้วยไม้แสง บัวหยกและม่านจันทรา
ซึ่งมันเป็เขตที่ปลูกดอกไม้ทั้ง5 ชนิด
สภาพคือสวยมากแต่ราคาแพงเช่นกันเพราะต้องใช้หินพลังงานในการเลี้ยงดูดอกไม้ตลอดเวลาซึ่งเขตใกล้กำแพงเมืองด้านนอกนั้นไม่มีอะไรแบบนี้ คนขับเก่ายังแนะนำเมื่อไปเช่าห้องแล้วให้รับแผนที่เมืองคร่าวๆกับผู้ปล่อยเช่าจะช่วยประหยัดเวลาในการสำรวจเมืองหลวงได้ ใบบัวได้ยินก็พยักหน้าและบอกขอบคุณ
สถานที่ที่คนขับเก่าพาไปคือเขตเถากุหลาบแดง
เมื่อผ่านประตูเมืองที่ทางเข้าอาณาเขตแล้วใบบัวก็เห็นบ้านต้นไม้ที่เต็มไปด้วยเถากุหลาบสีแดงอันงดงามกลีบดอกกุหลาบสีแดงปลิวเต็มฟ้าและเต็มพื้นถนน ทำให้ไม่สามารถมองเห็นถนนใบไม้สีดำด้านล่างได้เพราะมันมีเกากุหลาบเต็มไปด้วยดอกกุหลาบและกลีบสีแดงทั้งหมด
ต้นไม้ั์นั้นสูงจนเมืองไม่เห็นยอดแต่มีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ผ่านเป็ช่องแสงเป็ระยะ
หากให้บอกว่านี้คือ์ของดอกไม้ใบบัวจะไม่เถียงแม้แต่ครึ่งคำ
ต่างเต็มไปด้วยบรรยากาศของธรรมชาติ
รถเดินทางด้วยความเร็วสูงสุดแต่ยังมองเห็นทิวทัศน์ภายนอกไม่นานก็ขับมายังใจกลางเมือง มีร้านค้ามากมายและมีผู้คนไม่น้อยเช่นกันส่วนมากคนจะเดินและหาก้าไปยังชั้นที่สูงขึ้นจะมีลิฟท์ใบไม้ให้ขึ้นไปชั้นที่สูงขึ้นคนขับเก่าพามาจอดยังอาคารที่หรูหรา
“ที่นี่เป็ที่ซื้อ-เช่าบ้านครับลองไปสอบถามดูว่า้าบ้านเช่าประมาณไหน อย่าลืมซื้อแผนที่เมืองมาด้วยนะครับมันช่วยได้มากจริงๆ สำหรับค่าโดยสารแสกนจ่ายได้เลยครับ”
คนขับเก่ายิ้มให้อย่างอารมณ์ดีเพราะว่าค่าขนส่งครั้งนี้ทำให้เขาไม่ต้องรับงานได้ทั้งอาทิตย์
ใบบัวมองหน้าจอที่ระบุเงินที่้าก็สะดุ้งเล็กน้อย
500,000 เหรียญ!!
นี้คือเงินจำนวนมากที่ทำให้ขนหลุดร่วงได้เลย
ใบบัวดูรายละเอียดที่แจ้งในหน้าต่างเห็นว่าครั้งนี้เธอได้เดินทางมาเกือบ 10,000กิโลก็ใเพราะเธอรู้สึกว่าเพิ่งจะผ่านไปเพียง 10 นาทีเท่านั้นดังนั้นราคาโดยสารเป็หมื่นกิโลจ่าย 500,000 เหรียญถือว่าไม่แพงเพราะที่เมืองทรายแดงจ่ายแพงกว่านี้อีก
ชำระเงินเสร็จใบบัวก็พาลูกไปยังที่เช่าบ้านพนักงานที่อยู่ด้านในนั้นเงยหน้าขึ้นมามองเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าลงเล่นระบบเครือข่ายต่อไม่มีคนสนใจที่จะให้บริการแก่ใบบัวเนื่องจากทุกคนเห็นชุดที่ใบบัวใส่ล้วนแต่คิดว่าเป็คนบ้านนอกที่อยากจะเช่าบ้านในเมืองหลวง
เพียงแต่แค่เงินซื้อเสื้อผ้ายังไม่มีจะเอาเงินที่ไหนมาเช่าหรือแม้กระทั้งซื้อบ้านได้
ดังนั้นบรรยากาศจึงเยือกเย็นอย่างมาก
ระหว่างที่ใบบัวทำอะไรไม่ถูกอยู่นั้นภูติจิ๋วตัวน้อยที่เป็เหมือนคนตัวเล็กแต่มีปีกแมลงปอก็บินมาให้บริการทั้งยังส่งยิ้มหวานมาให้อีกด้วย
“คุณลูกค้า้าติดต่อเช่าบ้านหรือซื้อบ้านเ้าค่ะ”
ใบบัวมองภูติจิ๋วตัวเล็กที่น่ารักอย่างมากด้วยตาเป็ประกายนี้คือหนึ่งในสิ่งวิเศษของเมืองหลวงใบไม้์ ‘ภูติศักดิ์สิทธิ์’ มันคือเมล็ดพันธุ์ที่เกิดจากต้นไม้โลกเป็สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีความแข็งแกร่งสูงและเป็มิตรเมื่อเกิดมาพลังอยู่ที่ขั้นาาระดับ 1 โดยอัตโนมัติและมันเป็มิตรต่อผู้คนอย่างมากเพราะเ้าตัวเล็กชอบพูดคุยกับผู้คน
ทำให้ทุกร้านค้าใหญ่ๆในเมืองจะมีภูติตัวน้อยนี้อยู่ในร้านเสมอๆ
แต่สำหรับผู้คนทั่วไปการเช่าภูติน้อยต้องจ่ายเงินมากกว่า100 ล้านเหรียญต่อเดือน
แต่ถามว่าคุ้มหรือเปล่าแน่นอนว่าคุ้มมากเพราะภูติน้อยเหล่านี้มีระบบเครือข่ายที่เชื่อมต่อกันและกันและยังเชื่อมต่อกับต้นไม้โลกทำให้ไม่ว่าจะเป็ข้อมูลเกี่ยวอะไร หากอยู่ในเมืองหลวงใบไม้์ พวกมันสามารถรับรู้ได้อย่างรวดเร็วว่าง่ายๆคือหน่วยข่าวกรองเคลื่อนที่
อีกอย่างพวกมันน่ารักและอัธยาศัยดี
“อยากเช่าบ้านจ๊ะ”
“อย่างนั้นคุณลูกค้า้าบ้านเดี่ยว ห้องชุดเ้าค่ะ”
ใบบัวคิดไว้แล้วเธอ้าห้องชุดเพราะบ้านเดี่ยวเกินความจำเป็ของเธอ ตอนนี้เด็กยังแยกนอนห้องส่วนตัวไม่ได้ดังนั้น ไม่ต้องเป็บ้าน “แค่ห้องก็เพียงพอแล้ว”
“ได้เ้าค่ะมีข้อจำกัดอะไรเป็พิเศษหรือเปล่าเ้าค่ะ”
“ขอห้องที่สูงกว่าระดับ100 ชั้น เป็ห้องที่มีขนาดกว้างมากหน่อย ตกแต่งอย่างเรียบร้อยแล้วแบ่งเป็ห้องครัว ห้องน้ำที่มีอ่างอาบน้ำ ห้องนั่งเล่น ห้องนอนและอยู่ใกล้พื้นที่ร้านค้า”
ระหว่างที่ใบบัวบอกความ้าของตัวเองพนักงานที่กำลังเล่นหน้าต่างเครือข่ายก็อดที่จะเงยหน้าขึ้นมายิ้มเยาะไม่ได้อยากได้ห้องสูงบ้านสวย ไม่รู้จริงว่าต้องเสียเงินเท่าไร ถึงตอนนั้นคงรีบเปลี่ยนเป็ห้องคุณภาพต่ำแทนแม้จะอยากหัวเราะเยาะและแสดงออกว่าอย่าหวังสูงให้ดูเงินในกระเป๋า แต่พวกเธอก็ไม่ได้พูดออกมาเพราะงานพวกนี้มันดีเกินกว่าจะทำให้เสียไปได้
ดังนั้นจึงได้แต่แอบเหลือบมองไปทางนี้