[จบ]Psychokinesis พลังจิตเหนือเทพยุทธ์

“หืม”

“มีอะไรเหรอซิงเยียน”

หลังจากตงฟางเดินทางออกไปจากหอประมูลสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ซิงเยียนได้นำแหวนเก็บของมาส่องดูปริมาณยาที่ตงฟางหลอม เธอไม่ได้บอกตงฟางให้หลอมยาจากสมุนไพรทั้งหมด 

ด้วยระดับพลังเพียงแค่สัมผัสวิญญาณตงฟางไม่สามารถหลอมยาจากสมุนไพรได้หมดอย่างแน่นอน เธอเตรียมสมุนไพรไปเกินเพื่อไม่ให้มีอะไรขาดเท่านั้น กลับกลายเป็นว่าสมุนไพรทุกอย่างของเธอถูกเปลี่ยนไปเป็นเม็ดยาทั้งหมด

ยายี่จงครั้งก่อนตงฟางหลอมให้ 2 แสนเม็ด ตอนนี้พวกมันมีราว 5 แสนเม็ด ยาทงเทียนยังเพิ่มเป็น  3 พันก้อน แล้วยังมียาที่เธอไม่ได้เตรียมสมุนไพรเอาไว้ให้ด้วย

“พ่อคะ เม็ดยาเสวียนอู่คุณภาพ 10 ส่วน”

“ฮะ”

ผู้เป็นพ่อเมื่อได้ยินเสียงลูกสาวพร้อมเม็ดยาระดับ 3 จำนวน 500 เม็ดถึงขั้นลมจับ แม้เม็ดยาระดับ 3 จะหาได้ง่ายหากใช้เส้นสายของพวกเขา แต่คุณภาพ 10 ส่วนไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะหามาขาย แม้จะเป็นเม็ดยาเสวียนอู่คุณภาพ 9 ส่วนยังยาก ในร้านของพวกเขามีคุณภาพสูงสุดเพียงแค่ 8 เท่านั้น ตงฟางกลับหลอมยาเสวียนอู่ระดับ 3 คุณภาพ 10 ส่วน สร้างความตกใจให้พวกเขาสองพ่อลูกไม่น้อย

“ต้องหาของขอบคุณเพิ่มเติมแล้วสิ มัดตัวเองรวมไปด้วยเลยไหมนะ”

เจ้าของหอประมูลมองจ้องหน้าลูกสาวพลางถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ กับความคิดแปลกๆของเธอ

“งั้นพ่อไปดูแขกก่อน ตอนนี้ปัญหาน่าจะค่อยๆย่างเข้าใกล้เราแล้ว”

“ค่ะ หนูขอนำพวกมันไปเก็บก่อน”

—-----------------------------------

“ตามมาขนาดนี้ คงมีหลายเรื่องจะคุยกัน”

พระอาทิตย์ค่อยๆตกดินจนท้องฟ้ากลายเป็นสีดำ ตงฟางที่ถูกผู้คนวิ่งตามหลังเขาได้หยุดยืนอยู่ใจกลางทุ่งหญ้าสัตว์อสูร การสวมใส่ชุดสีดำบินตรงกลับไปยังเขาเฟยเทียนเป็นการเปิดเผยตัวของเขาเกินไป ว่าเป็นคนๆเดียวกันกับชายสวมชุดสีดำ 

หลังจากบินออกมาจากเมืองเขาก็ลงไปวิ่งด้วยกำลังของระดับสัมผัสวิญญาณขั้น 7 แล้วใช้พลังจิตยกตัวเองให้ลอยเหนือพื้นเล็กน้อย จนการวิ่งของเขาไม่ต่างจากวิ่งบนดวงจันทร์ สาเหตุที่เขาไม่บินหนีไปเลยก็เพราะว่าเขา อยากรู้จักพวกที่ตามมาจึงลงมาวิ่งให้พวกมันสามารถตามเขาได้ ยังดีที่พวกมันเป็นเพียงระดับก่อตั้งวิญญาณเท่านั้น จึงไม่ได้น่ากลัวสำหรับเขา

“พวกแกเป็นใครกันล่ะ แล้วตามมาอยากจะได้อะไรจากฉันคนนี้”

ชริ้ง~!

ไม่มีใครรู้ว่าตงฟางระดับไหน ด้วยหน้ากากที่พี่ซิงเยียนมอบให้ มันปกปิดกลิ่นไอพลังของเขาไปทั้งหมดจนเขามีออร่าไม่ต่างจากคนธรรมดาเลยสักนิดเดียว การที่ชายชุดดำกลุ่มนี้กล้าวิ่งตามเขา พวกมันคงคิดว่าเขาใช้ยันต์ในการบินออกจากเมือง ด้วยการลงมาวิ่งจึงคิดว่าเขาคงไม่ใช่ระดับผสานวิญญาณสามารถรับมือได้

“แกใช่ไหมที่เป็นผู้หลอมยานิรนามของหอประมูลสวรรค์เก้าชั้นฟ้า”

ตงฟางยืนนิ่งเล็กน้อยแล้วตอบออกไป เขาจำได้ว่าตกลงกับพี่ซิงเยียนเอาไว้ ว่าเขาจะเดินทางมาหอประมูลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าด้วยการเป็นนักหลอมยานิรนามที่หอประมูลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเชิญมา

“ใช่ แล้วพวกแกจะทำอะไร”

“งั้นตายซะ”

ร่างของคนนับได้ 20 พุ่งเข้ามาหาตงฟางด้วยความรวดเร็ว ไม่คิดจะปล่อยให้ตงฟางมีชีวิตรอด สำหรับเขาความเร็วของคนทั้ง 20 มีความเร็วมากพอสมควร ด้วยระดับของเขาที่ต่ำกว่าพวกมันทำให้เขาตกเป็นเป้านิ่ง ทันใดนั้นเองเขากลับกางนิ้วไปบนอากาศ ทำให้ชายทั้งหมดนิ่งค้างเพราะพวกมันไม่สามารถฟาดฟันดาบในมือเข้าใส่ตงฟางได้ จากการที่ตงฟางใช้พลังจิตของเขาจับไปยังดาบของพวกมัน

“นี่มัน นี่มันบ้าอะไร”

แรงทั้งหมดเท่าที่มีพยายามดึงดาบลงมาจากอากาศ จนพวกมันต้องทิ้งดาบหลังจากรู้ว่าถูกทักษะบางอย่างตรึงเอาไว้ ทันใดนั้นพวกมันกลับพบเข้ากับความน่ากลัวเข้าให้ เมื่อจู่ๆดาบทั้งหมดที่ลอยค้างกลางอากาศได้พุ่งเข้ามาวางบนบ่า จี้ลงไปยังคอจนพวกมันไม่สามารถเคลื่อนไหวกลัวว่าดาบจะตัดผ่านคอจนตกตาย

“ฉันจะถามแล้วจะปล่อยพวกแกไป”

“แก ถ้าแกฆ่าเราแกจะถูกไล่ล่าจนไม่มีที่ซุกหัวนอน”

“หึหึ ฉันไม่ทำแบบนั้นหรอก ฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้น เอาล่ะ ใครส่งพวกแกมากัน เป็นหอประมูลโคมกระจ่างหรือว่าจะเป็นตระกูลใหญ่ในเมืองที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับยา”

“ต่อให้แกจะฆ่าพวกเรา แกก็จะไม่ได้อะไร”

ตงฟางฉีกยิ้มกว้าง ด้วยระดับของพวกมันแม้จะเท่ากับพลังจิตเลเวล 3 ของเขา แต่หากพวกมันไม่ใช่ระดับก่อตั้งวิญญาณขั้น 9 ก็ยากจะต้านทานพลังจิตของเขาได้

“งั้นฉันจะทำให้แกบอกทุกอย่าง”

ตงฟางเข้าใกล้ชายที่ร้องตะโกนคุยกับเขาก่อนจะมองจ้องไปยังดวงตาของมัน ด้วยการยื่นมือช้าๆจับไปยังคอเขาได้ใช้ไมน์คอนโทรลกับมัน จนดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธกลายเป็นดวงตาเหม่อลอย

“ใครส่งแกมา”

“หอประมูลโคมกระจ่าง” ไม่มีการขัดขืนแม้แต่น้อย เสียงที่เอ่ยออกมาเป็นเสียงดังฉะฉานชัดเจน จนทำให้เพื่อนของมันร้องตะโกนเรียกสติ ถึงอย่างนั้นพวกมันกลับทำอะไรไม่ได้มากเพราะยิ่งขยับดาบที่พาดบนคอของพวกมันยิ่งขยับฝังลึกจนมีเลือดไหลออกมา

“พวกมันให้แกมาทำอะไร”

“จับตัวนักหลอมยานิรนามของหอประมูลสวรรค์เก้าชั้นฟ้ากลับไป”

“จับไปทำไม”

“ไม่รู้ พวกเราได้รับคำสั่งให้จับตัวไปเท่านั้น”

“งั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้น จงกลับไปรายงานว่าแกทำงานล้มเหลว จากนั้นแกก็ฆ่ามัน ฆ่าคนที่สั่งให้มาจับฉันซะ หากลงมือไม่สำเร็จให้แกฆ่าตัวตาย ถ้าลงมือสำเร็จแกก็ต้องฆ่าตัวตายเช่นเดียวกัน”

ทุกคนที่ได้ยินคำพูดของตงฟางล้วนเบิกตากว้าง พวกเขาไม่คิดว่าตงฟางจะมีทักษะที่สามารถควบคุมจิตใจผู้คนได้ ทันใดนั้นพวกมันก็เห็นตงฟางเดินเข้าใกล้หนึ่งในพวกมันแล้วกระซิบไม่ต่างจากเดิม จนพวกมันทุกๆคนถูกไมน์คอนโทรลของตงฟาง

“หวังว่าพวกมันจะจดจำสิ่งนี้”

เปาะ~!

ตงฟางดีดนิ้วทำให้กลุ่มคนทั้ง 20 ได้สติ ด้วยความสงสัยว่าทำไมตัวของพวกมันถึงมาอยู่ที่นี่จึงได้มองจ้องไปรอบๆ

“หัวหน้า เกิดอะไรขึ้น”

“ชิ เราน่าจะทำงานพลาดกันแล้ว กลับ”

ทุกคนแสดงท่าทางไม่ต่างจากตอนยังไม่ถูกพลังจิตของตงฟาง อารมณ์ความรู้สึกล้วนหยาบกระด้างไม่เหมือนคนถูกสะกดจิตเลยสักนิด

สำหรับตงฟางเขากลับยิ้มเพราะไมน์คอนโทรลสามารถแยกการทำงานได้ 2 รูปแบบด้วยกันแม้จะใช้งานยุ่งยากเพราะต้องสัมผัสตัวอีกฝ่ายเท่านั้น

รูปแบบแรกควบคุมจิตใจ  เป็นรูปแบบพลังจิตที่สามารถบ่งการผู้คนได้ ใครก็ตามที่ถูกควบคุมจิตใจจะตกเป็นทาส ภายในหัวจะมีเพียงแค่คำว่าจงรักภักดี ไม่คิดกล้าฆ่าผู้ใช้พลังกับพวกมัน ต่อให้ผู้ใช้พลังจิตจะสั่งให้พวกมันไปตาย พวกมันจะทำไม่มีการขัดขืน แต่วิธีนี้นับว่าเป็นการเปลืองพลังจิตและต้องใช้เวลานานมากในการควบคุมจิตใจคนให้ได้

รูปแบบสองสะกดจิต ไม่จำเป็นต้องใช้เวลามาก เพียงแค่สัมผัสอีกฝั่งให้ได้ สติของอีกฝ่ายจะตกอยู่ภายใต้การควบคุม ด้วยการที่ไม่ต้องเปลืองพลังจิต มันกลับสามารถสะกดจิตอีกฝั่งให้อยู่ภายใต้การควบคุมได้เพียงไม่นานเท่านั้น หากผู้ใช้เดินห่างผู้ที่ถูกสะกดจิตจะหลุดออกจากการถูกสะกดจิตทันที ทว่าวิธีนี้กลับมีความน่ากลัวซ่อนอยู่หนึ่งอย่าง นั่นคือสามารถฝังคำสั่งลงไปในหัวสมองได้

แม้อีกฝั่งจะแสดงท่าทางไม่เป็นมิตรกับเราเช่นเดิม หากพวกมันได้พบเจอกับสิ่งกระตุ้น พลังจิตที่อยู่ในหัวก็จะถูกกระตุ้นให้ทำงาน

ด้วยการสะกดจิตพวกมันทั้ง 20 ให้กลับไปฆ่าคนออกคำสั่งที่ตงฟางบอกพวกมันไปนั้น มีใบหน้าของผู้ออกคำสั่งพวกมันมาฆ่าเขาเป็นตัวกระตุ้นเปิดใช้งานพลังจิตที่ฝังไปกับสมอง หากพวกมันกลับถึงหอประมูลโคมกระจ่างพวกมันจะต้องฆ่าเจ้านายของมันแน่นอน

ซึ่งตงฟางไม่คิดว่าพวกมันทั้ง 20 จะทำได้ เขาคิดว่าอย่างน้อยๆเจ้านายของพวกมันคงมีระดับที่มากกว่าพวกมันหลายเท่า 

ยกตัวอย่างพี่ซิงเยียนที่เป็นระดับผสานวิญญาณขั้น 9 แต่ที่เขาส่งไปก็เพราะว่าเขาต้องการขู่พวกมันเท่านั้น ขู่ให้พวกมันกลัวเขาที่สามารถออกคำสั่งกับลูกน้องมันได้ อย่างน้อยๆ เขาคงไม่ถูกตามตัว แต่ผลกระทบอาจจะเกิดขึ้นใหม่ในรูปแบบอื่น นั่นคือมีกลุ่มคนเข้ามาหาเรื่องหอประมูลสวรรค์เก้าชั้นฟ้า

สำหรับตงฟางเขาไม่ได้คิดมาก ด้วยการที่พี่ซิงเยียนทำธุระกิจนี้มานาน เธอคงมีแผนรับมือมากมายแน่นอน เขาจึงปล่อยให้พี่ซิงเยียนเป็นคนรับมือ

ตุบ~!

“ให้ตายเหอะ ต้องวิ่งอีกแล้วเหรอเนี๊ย”

ตงฟางมองทางขึ้นสถาบันมันชันมาก ถึงอย่างนั้นเขากลับต้องวิ่งด้วยการใช้พลังจิตช่วยยกร่างไม่ให้เหนื่อย

—----------------------------------

พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บพรึ่บ~!

ร่างของชายชุดดำทั้ง 20 ปรากฎตัวในห้องที่เต็มไปด้วยความมืดสีดำ การปรากฎตัวของพวกมันกลับไม่มีเป้าหมายที่ให้ไปจับตัวเดินทางมาด้วย

“งานที่ให้ทำ เป็นยังไงบ้าง”

ชายร่างอ้วนสวมใส่ชุดที่เต็มไปด้วยเพชรพลอยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกไม่ใส่ใจ  การส่งคนทั้ง 20 ไปเป็นเพียงแค่การหยั่งเชิงเท่านั้น

“หัวหน้า พวกเราพลาด มันหนีไปได้”

“งั้นเหรอ ใสหัวออกไป ถ้าไม่เรียกไม่ต้องโผล่หน้ามาอีก”

“หัวหน้า เรามีอีกเรื่องจะบอก”

“เรื่องอะไร” ชายร่าอ้วนย่นคิ้ว มันสงสัยมากกับเรื่องอื่นนอกจากเรื่องจับผู้หลอมยานิรนาม หลังจากหัวหน้ากลุ่มทั้ง 20 เอ่ยบางอย่างมันก็รีบเดินเข้ามาด้วยความเร่งรีบเพื่อกระซิบข้างหูนายของมัน

“เรื่องมีอยู่ว่า”

ชริ้ง~!

มีดสั้นชักออกมาด้วยความรวดเร็วเสียบไปยังท้องของชายร่างอ้วน ด้วยระดับพลังที่มากกว่าทำให้มีดเสียบทะลุไปเพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น มันไม่สามารถทำให้ชายร่างอ้วนตายได้ เมื่อรู้ว่าถูกหักหลังจากคนที่ฝึกมากับมือ มันถึงขั้นโกรธระเบิดพลังออกจากตัวจนชายที่เข้ามาแทงพุ่งเข้าชนกำแพงกระดูกหักละเอียดตกตายในการโจมตีเดียว

“แก ไอ้สารเลว แกกล้าลอบสังหารฉัน”

ชริ้ง~!

ดาบในมือของชายชุดดำทั้ง 19 ชักออกมาพร้อมกันก่อนที่พวกมันจะพุ่งเข้าหาชายร่างอ้วน สร้างความตกใจให้มันไม่น้อย

“พวกแกทำบ้าอะไร”

“มีคนสั่งให้เรามาฆ่าแก ตายซะ”

บู้ม~!

พลังระดับจารึกวิญญาณระเบิดไปทั่วห้อง กดร่างของชายชุดดำทั้ง 19 ให้จมดิน

“บอกมา ใครจ้างให้พวกแกหักหลังฉัน”

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโกรธกระจายไปทั่วห้อง ถึงอย่างนั้นลูกน้องทั้ง 19 กลับไม่มีใครตอบ พวกเขาเพียงเอาความคิดไปใช้กับการต้านพลังระดับจารึกวิญญาณเพียงเท่านั้น ทำให้ชายร่างอ้วนระเบิดพลังออกมาเป็นระลอกสุดท้ายฆ่าคนทั้งหมดไป

—-----------------------------------

“เกิดอะไรขึ้น”

ตงฟางแสดงท่าทางตกใจ หลังจากเขากลับมาถึงห้องพัก เขาเห็นคนในกลุ่มน้อยหน่ากำลังนอนหมอบอยู่หน้าห้องของเขาด้วยสภาพบาดเจ็บหนัก ไม่เพียงเท่านั้นแหวนเก็บของที่เขาให้ไปยังหายไปอีกด้วย ทำให้เงินและยายี่จงที่เขาหลอมให้กลุ่มน้อยหน่านำไปขายหายไปไม่เหลือเลยสักเม็ด แม้เขาจะแสดงสีหน้าตกใจออกมา แต่ก็แอบยิ้มเพราะตอนนี้เหยื่อที่เฝ้ามองเขามานาน ลงมือแล้ว

“ตะ ..ตงฟาง” ลู่จิวลืมตาตื่นใช้แขนที่เหลืออยู่ข้างพยุงลุกขึ้นนั่ง ส่วนแขนอีกข้างหักเบี้ยวผิดรูปไป

“ลู่จิว ใครทำให้พวกแกตกอยู่ในสภาพนี้”  ตงฟางนำยารักษาระดับ 2 ป้อนเข้าไปในปากเพื่อนของเขา มันเป็นยาที่ดีกว่ายายี่จงเพราะสามารถสมานกระดูก ฟื้นฟูวิญญาณแล้วยังรักษาบาดแผลได้อีกด้วย เขามีมันเพียง 10 เม็ดเท่านั้น จากสมุนไพรที่หาได้น้อยนิดภายในป่าอสูรคลั่ง

“ร้านจงกู่”

“อ๋อ ไอ้พวกร้านขายยาที่ใหญ่อันดับ 3 นั่นเหรอ”

“ใช่ หลายวันที่ผ่านมาพวกมันมาบังคับให้เราปิดร้าน เราไม่ยอม แล้วพวกมันก็เปลี่ยนใหม่ให้พวกเรานำยาไปขายให้กับพวกมัน เราก็ไม่ทำ วันนี้พวกมันจึงถล่มร้านของเราจนสภาพออกมาเป็นอย่างที่เห็นนี่แหละ  เงินและยาของวันนี้ถูกปล้นไปหมด”

“ดี ความเจ็บปวดนี้แกจงจำไว้ แต่แกจงดีใจ ตอนนี้พวกมันเดินเข้ามาในแผนของฉันแล้ว ได้เวลาแล้วที่ร้านเราจะมีศิษย์สายนอกหนุนหลัง”

“ยะ….เยี่ยม~!”

ตงฟางนำร่างของคนในกลุ่มน้อยหน่าเข้าไปในห้องของพวกเขา แล้วมองจ้องไปยังเส้นทางการค้าด้วยรอยยิ้มเหี้ยม