ที่เรือนพระชายาเอกดูเหมือนจะค่อนข้างวุ่นวาย เพราะนอกจากจะใกล้ถึงวันงานเลี้ยงเต็มที ซึ่งคนจากร้านของเธอต้องเข้า ๆ ออก ๆ เพื่อแก้ชุดที่ตัดมาให้พอดีแล้ว อยู่ดี ๆ จวิ้นอ๋องยังให้มู่กงกงพ่อบ้านประจำตำหนักอ๋องนำผ้าไหมและเครื่องประดับมาให้เธอเลือกอย่างใจกว้างอีก
นีนียืนเท้าสะเอวมองข้าวของที่อีตาผัวให้คนเอามาส่งให้ เครื่องประดับยังโอเคเพราะเลือกปุ๊บใส่ได้ปั๊บ แต่ผ้านี่อะไร? ผ้าเป็พับ ๆ แบบนี้กะจะให้เธอเอามาห่อตัวแล้วไปงานเลี้ยงเลยหรือไง? ชุดมันต้องใช้เวลาตัดหน่อยมั้ย นี่มันเหลืออีกแค่ 3 วัน คิดว่านางฟ้าแม่ทูนหัวจะออกมาเสกให้เป็ชุดได้เหมือนในนิทานเื่ซินเดอเร-ตู๊ด-มั้ง ไม่ส่งมาให้ซะเช้าวันงานเลยล่ะ
“พวกเ้าเอาผ้าเหล่านี้ไปเก็บก่อน” นีนีสั่งนางกำนัลที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่แถวนั้น ซึ่งแต่ละคนก็ทำตามอย่างขยันขันแข็ง เธอมองตามนางกำนัลที่ยกผ้าไปเก็บตามคำสั่ง แล้วหันไปสบตาองครักษ์ของตัวเองแบบรู้กัน แวบเดียวองครักษ์ก็หายตัวไป
นีนีส่ายหัวเซ็ง ๆ มีคนให้ใช้งานก็จริง แต่ก็หวาดระแวงไปหมด ต้องให้คนคอยตามจับผิดทุกฝีก้าว โคตรเปลืองพลังงานและพลังคน แต่ทำไงได้ ตอนนี้เธอยังควบคุมทุกอย่างไม่ได้ แต่อีกไม่นานหรอก หุหุ
มีคนเข้าออกเรือนพระชายามาั้แ่เช้า กว่าทุกคนจะแยกย้ายกันไปก็เย็นแล้ว หลังจากกินอาหารเย็นอย่างเหนื่อย ๆ นีนีก็มานั่งย่อยอาหารอยู่ที่ห้องโถง ท่านั่งไม่ได้เรียบร้อยมาก แต่ยังดีที่ไม่ถึงขั้นยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นมาพาดเข่าอีกข้าง ไม่งั้นคนที่แอบจับตาดูอยู่อาจจะหงายหลังกันเป็แถบ ๆ
ระหว่างที่นีนีกำลังรอให้เสี่ยวหลิงเอาผลไม้หลังอาหารมาจากโรงครัว เธอก็รู้สึกแปลก ๆ มีอาการร้อน ๆ ที่โพรงจมูกลามลงมาถึงอก มันทำให้เธอนึกถึงคืนเข้าหอหลังจากที่กินอาหารจานหนึ่งลงไป
อี@*#)#$*! มันเล่นตรูอีกแล้ว!
นีนีลุกจากที่นั่งแล้วเดินมาจนถึงหน้าประตูเรือนที่มีเสี่ยวชีกับเสี่ยวปายืนอารักขาอยู่ เธอมองเสี่ยวหลิงกำลังประคองถาดที่มีแตงโมหั่นเรียบร้อยแล้วกำลังเดินมาทางนี้
“เสี่ยวหลิง ไปตามเสี่ยวซื่อกับท่านหมอหูมาซิ” พูดพลางยื่นมือไปคว้าเอาถาดแตงโมมาถือไว้เอง
เสี่ยวหลิงงุนงงกับคำสั่งอันกะทันหัน มองถาดแตงโมทีหนึ่ง แล้วก็ประมวลผลคำสั่งเ้านายทีหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไป
เสี่ยวชีกับเสี่ยวปาหันมามองนีนีอย่างสงสัย
“อือ...นั่นแหละ” เธอตอบเซ็ง ๆ แต่เอาเถอะ ยังไงวันเวลาแบบนี้ก็ต้องมาถึงสักวัน ไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้ งั้นวันนี้เลยก็ได้
รอไม่นานเสี่ยวซื่อกับหมอวัยกลางคนที่ดูแลคนในตำหนักจวิ้นอ๋องเป็ประจำก็มาถึง นีนีไม่ได้รอให้ใครคารวะตามพิธีรีตองใด ๆ เพราะเหนื่อยแล้ว จึงพูดขึ้นมาทันที
“เสี่ยวซื่อ ท่านหมอหู มาช่วยตรวจดูกำยานนี่ให้ทีเถอะ” แค่ฟังคำสั่ง คนเป็หมอก็รู้แล้วว่ามันน่าจะมีอะไรผิดปกติ
หมอหูหยิบกำยานในเตาขึ้นมา ทำการพิสูจน์กลิ่น แล้วนำไปผสมกับผงอะไรอีกหลายอย่างโดยมีเสี่ยวซื่อยืนสังเกตการณ์อยู่ข้าง ๆ เพียงไม่นานหมอหูก็หันกลับมารายงานด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
“ทูลพระชายา กำยานมีพิษพ่ะย่ะค่ะ”
หลังคำพูดของหมอหู เสี่ยวหลิงหน้าซีด อ้าปากค้าง เตาจุดกำยานตั้งไว้ใกล้กับที่นั่งของพระชายาที่สุด ไม่รู้ว่าพระชายาสูดเข้าไปเท่าไหร่แล้ว
นีนีหันไปมองเสี่ยวซื่อ เห็นเสี่ยวซื่อพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งเครียดพอกัน
“เป็พิษอะไร”
“ยาพิษนี้มีชื่อว่าสามนิทราพ่ะย่ะค่ะ เมื่อสูดดมเข้าไปแล้วเข้านอนเพียงสามคืนก็จะหลับไหล และส่วนมากจะไม่ฟื้นขึ้นมาอีก อย่างไรให้กระหม่อมตรวจชีพจรพระชายาดูหน่อยเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
นีนีอยากจะบอกว่าตรวจไปก็ไม่เจออะไรหรอก แต่ก็ต้องยอมให้ตรวจ หมอหูหยิบผ้าผืนบางมาวางไว้บนข้อมือของพระชายาแล้วทำการตรวจจับชีพจร จากสีหน้าเคร่งเครียดในคราวแรกก็ค่อยผ่อนคลายลง
“ไม่พบความผิดปกติใด ๆ พ่ะย่ะค่ะ”
“อืม เมื่อกี้ข้าได้กลิ่นกำยานแล้วรู้สึกแปลก ๆ ก็เลยรีบดับแล้วไปตามพวกท่านมานี่แหละ สรุปมันเป็พิษนะ จะได้เรียกคนมาสอบได้”
“พ่ะย่ะค่ะ”
============
ꕥ ประกาศเื่ E-book เล่ม 1+2 (จบ) วางขายแล้วนะคะ ꕥ
นิยายเื่ 'ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม' มีเป็เวอร์ชั่น E-book แล้วนะคะ (2 เล่มจบ)
✿ เล่ม 1 เนื้อหาบทที่ 1-56 ✽ มีจำนวนคำ 101,129 คำ (497 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 185 บาท
✿ เล่ม 2 เนื้อหาบทที่ 57-103 + ตอนพิเศษ 5 ตอน + ตอนพิเศษสั้น 2 ตอน ✽ มีจำนวนคำ 117,188 คำ (560 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 195 บาท ส่วนราคาโปรโมชั่นถึงวันที่ 31 ส.ค. 65 อยู่ที่ 145 บาท ค่ะ
✿ ใครอยากอ่านรวดเดียวจนจบเล่ม ไปตำกันได้แล้ววันนี้ ที่ mebmarket.com โดยพิมพ์ชื่อนิยาย ‘ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม’ ในช่องค้นหาก็จะเจอเลยนะคะ
✿ คุณรี้ดที่ซื้อ E-book เล่ม 1 และเล่ม 2 ภายในวันที่ 31 ส.ค. 65 นี้ จะได้ E-book 2 เล่มในราคาถูกที่สุดแล้วค่ะ (ถูกยิ่งกว่าซื้อแบบ SET 2 เล่มจบในภายหลังอีกนะคะ)
✿ หากคุณรี้ดอ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูนุ้งนี อย่าลืมไปกดหัวใจ ♥♥♥♥♥ ให้เรตติ้งที่หน้าขาย E-book เพื่อให้นุ้งนีมีแรงสู้ชีวิตกันต่อไปด้วยนะคะ ^_^
ขอบคุณค่ะ ^_^
733
