พระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลง
"เฮ้อ~~เหนื่อยจัง" อิงดาวอุทานออกมาพร้อมกับมองดูพระอาทิตย์
"ว้าว วันนี้ฉันทำงานไม่พักเลยแฮะ" เขาทำหน้าทำตาพอใจมองไปที่ผลงานของตนเองเขาถางหญ้าออกได้เป็วงกว้างมากแล้ว
"แค่นี้ก็คงพอมั้ง" อิงดาวเดินเอาจอบกับเสียมไปไว้ใต้ต้นไม้เล็กๆของสวนเขา และเดินไปเอาบัวรดนํ้าไปรดน้ำทุกแปลง แปลงละ 2 รอบเช่นเคย
วันนี้เขาเดินกลับบ้านพร้อมตัวเปล่ามีเพียงย่ามที่มีกระดาษหนังสือพิมพ์ที่ห่อขนมปังมาเท่านั้นถุงมือเขาก็ใช้น้ำที่บ่อน้ำในสวนชักมัน แล้วก็ตากไว้บนกองหญ้า
อิงดาวเดินมาถึงบ้านของน้าจันทร์น้าของใต้ฝุ่นเขาเดินไปเคาะประตูอยู่นาน แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ
ก๊อกๆๆ "น้าจันทร์ครับ" ก๊อกๆๆ "น้าจันทร์ผมมาแล้วครับ" ก๊อกๆๆ
“นี่ๆ อิงดาว!!" มีเสียงะโเรียกจากข้างหลังของเขานั่นคือเสียงของใต้ฝุ่น
"ใต้ฝุ่น" อิงดาวหันหน้าไปหาใต้ฝุ่นและได้ถอยออกมาจากประตูเล็กน้อย
"นายมาเอาไข่ไก่ใช่ไหม” ใต้ฝุ่นเขาพูดพร้อมกับชูไข่ไก่ 2 ฟองในมือขึ้น
“เฮ้!! นี่ๆ ระวังหน่อยสิเดี๋ยวไข่ก็ตกลงมาแตกหมดหรอก" อิงดาวร้องะโตอบกลับไปเขาเดินไปหาใต้ฝุ่นที่ถนนฝั่งตรงข้ามบ้านของจันทร์
“นี่ น้าฝากให้ฉันเอามาให้นายน้าจันทร์แกไปส่งไข่ที่หมู่บ้านใกล้ๆก็เลยฝากฉันเอามาให้น่ะ" ใต้ฝุ่นบอกกับอิงดาว อิงดาวยื่นมือไป 2 ข้างเพื่อขอไข่ไก่
"อะไร" ใต้ฝุ่นถามอย่างกลั่นแกล้ง
"ก็ไข่ไก่ไง เอามาสิครับ" อิงดาวตอบกลับไปในใจเขาก็งงว่าใต้ฝุ่นจะถามแบบนั้นทำไม
"อ๋อ.....งั้น.....นายก็ หอมแก้มฉันก่อนสิ" ใต้ฝุ่นพูดพร้อมยื่นแก้มเข้าไปใกล้อิงดาว
“นี่ พูดบ้าอะไรของคุณเอามาได้แล้ว" อิงดาวทำหน้าฉุนใส่เขาไปทันที
"ก็ฉันอุตส่าห์เอามาให้ฉันจะไม่ได้อะไรตอบแทนเลยหรือไง" ใต้ฝุ่นพูดด้วยท่าทางน้อยใจ
"แล้วไข่ 2 ฟองนี่กี่บาท" อิงดาวถามเขาไปแต่ใต้ฝุ่นเอาแต่ส่ายหัวไปมา
"เฮ้อ~~~พรุ่งนี้ผมจะเอาสังขยามาให้ โอเคไหมถ้าคุณไม่เอาเงิน นั่นคือสิ่งเดียวที่ผมจะเอาให้คุณได้" อิงดาวพูดแบบจริงจัง เขาไม่รู้ว่าใต้ฝุ่น้าอะไรถึงได้พูดแบบนั้น
"จริงนะ" อิงดาวพยักหน้าให้แผนการตอบคำถาม
"ผมจะเอามาให้ตอนเช้าของวันพรุ่งนี้" อิงดาวบอกเขาอยากจะเอาไข่แล้วรีบกลับบ้านก่อนจะค่ำใต้ฝุ่นก็เอาแต่มองหน้าอิงดาวพร้อมรอยยิ้มจากนั้นก็หยิบไข่ไก่ในมือให้กับเด็กหนุ่มไป อิงดาวรับไข่ไปแล้วพยักหน้าแล้วเขาก็รีบเดินกลับบ้านในทันทีแต่เมื่ออิงดาวเดินจากไปใต้ฝุ่นก็ยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิมเสียอีกเขาไม่รู้ว่าทำไมถึงพูดแบบนั้นออกไปแต่เขามีความสุขที่ได้แกล้งอิงดาว เด็กหนุ่มคนนั้นที่ไม่รู้ อะไรบ้างเลยที่จริงแล้วใต้ฝุ่นเขาอยากจะยื้ออิงดาวไว้ให้นานกว่านี้อีกด้วยซ้ำแต่เมื่อเห็นเด็กหนุ่มดูรีบร้อนเขาจึงปล่อยไปก่อนในวันนี้อิงดาวกลับถึงบ้านเขาก็รีบถอดย่ามไปห้อยไว้ที่เดิมแล้ววิ่งไปทางหลังบ้าน
"คุณยาย~~~ "เขาร้องเรียกคุณยายมาั้แ่หน้าบ้าน
"คุณยาย! ทำอะไรครับ" อิงดาวเลยถามตอนเห็นคุณยายกำลังอบอะไรบางอย่างอยู่เหมือนกับตอนเช้าพอดูแล้วก็น่าจะเป็ขนมปัง
“ยายกำลังอุ่นขนมปังอยู่นะ" คุณยายพูดพรางเปิดๆปิดๆดูขนมปังในเตาอบ
"ห้ะ คุณยาย! แต่" เด็กหนุ่มพูดด้วยความใคุณยายไม่ได้ทำขนมปังใหม่ แต่กำลังอุ่นขนมปังเมื่อเช้าอยู่ (อ๊ากกกกกกก!!) เด็กหนุ่มกรีดร้องภายในใจ
“ฮ้าๆๆๆๆ "คุณยายหัวเราะขึ้นเธอขำท่าทางของหลานชายตัวเองหลานไม่ต้องห่วงหรอกก่อนยายจะอุ่นยายพรม น้ำที่ขนมปังแล้ว ยายรู้นะว่าหลานคิดอะไร หืม~" เด็กหนุ่มเมื่อได้ยินคำพูดของคุณยายทำให้เขานั้นขำตัวเองที่เขาลืมไปได้ยังไงว่านี่คือยายของเขาคนที่ขอบทำอาหารเป็ชีวิตจิตใจเื่แค่นี้เธอจะไม่รู้ได้ยังไง
"เฮ้อ~~ ผมเนี่ยนะ ฮ่าๆๆๆ" เด็กหนุ่มเดินเอาไข่ไปวางที่เตียง
"ดีเลยครับผมอยากกินขนมยังนุ่มๆ กับสังขยาใบเตย เดี๋ยวผมไปเก็บใบเตยก่อนนะครับ" เด็กหนุ่มเดินไปหยิบมีดเพื่อเดินไปเอาใบเตยที่บริเวณใกล้ๆนั้นที่บ้านของคุณยายมีพืชผักมากมาย รวมทั้งใบเตย อิงดาวนำมีดไปดัดใบเตยแล้วนำกลับมาที่ครัวเขาเริ่มเตรียมวัตถุดิบต่างๆ มี ไข่ไก่ 2 ฟอง นมสด 1 ถ้วย น้ำตาลทราย ใบเตย เด็กหนุ่มเลือกที่จะใช้วัตถุดิบง่ายๆที่มีอยู่
เขาเริ่มจากล้างใบเตยแล้วนำไปตัดเป็ชิ้นเล็กๆลงไปตำในครกผสมน้ำนิดหน่อย แล้วคั้นเอาน้ำข้นๆ นมสดเป็นมที่เขาไปพบตั้งอยู่หน้าบ้านตอนเช้า
"นมสด ใช่....เอ๊ะ! ยายครับ นมสดนี้มาจากไหนครับ" เด็กหนุ่มยกขวดที่มีนมสดขึ้นให้คุณยายดู
"อ๋อ..ใต้ฝุ่นเอามาขายน่ะ" คุณยายพูดเสร็จก็ยกขนมปังออกจากเตาพอดี
"ตอนนั้นหลานน่าจะยังไม่ตื่นนะ" คุณยายพูดพร้อมกับมองหน้าหลานชาย
"โห เขามาแต่เช้าขนาดนั้นเลยหรอครับ" เด็กหนุ่มถาม
"ใช่ เพราะว่าเขาต้องเอาวัวของเขาไปกินหญ้าที่ทุ่งหญ้าทางตีนเขา ถ้าไปสายก็จะถึงช้านั่นแหละ เดี๋ยวยายยกขนมปังไปรอที่หน้าบ้านนะ" คุณยายพูดแล้วก็จัดการยกถาดขนมปัง
"ครับ" เด็กหนุ่มตอบแล้วหันมาทำของตนเองต่อ
เด็กหนุ่มเริ่มจากตอกไข่ 2 ฟองใส่ถ้วยผสมกับนมสด น้ำตาลทรายและน้ำใบเตย จากนั้นก็นำตะกร้อมือมาตีผสมให้เข้ากัน แล้วนำเอาไปกรองผ่านตะแกรงใส่หม้อ แล้วนำไปตั้งไฟที่คุณยายก่อไว้ ไฟที่เตาอ่อนกำลังพอดี จากนั้นเด็กหนุ่มก็นำไม้ไผ่มากวนในหม้อเรื่อยๆจนสังขยาของเขาเริ่มเหนียวและข้น
"เอ๊ะ! ที่จริงต้องมีนมขันด้วยนี่ อือ.....ไม่เป็ไรหรอกกมั้ง" เด็กหนุ่มตักออกมาใส่ถ้วยและอีกส่วนหนึ่งใส่ขวดโหลแก้วเล็กๆไว้ให้ใต้ฝุ่นเขาตักใส่โหลนั้นขณะที่มันเริ่มอุ่นตั้งไว้ในครัวภายในบ้านแบบยังไม่ปิดฝาแล้วเดินถือถ้วยสังขยาอุ่นๆไปกิน กับขนมปังของคุณยายที่รออยู่หน้าบ้าน กินเสร็จเขาก็จัดการล้างทำความสะอาดอุปกรณ์ต่างๆก่อนจะไปอาบน้ำหลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เด็กหนุ่มจึงเดินมาปิดฝาโหลแก้วที่มีสังขยาแล้วค่อยเข้าไปนอน วันนี้อิงดาวทำงานที่สวนหนักมากเกินกว่าที่ร่างเด็กหนุ่มชาวเมืองแบบเขาจะทำไหวเขาจึงหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า