ถึงจะเงียบแต่ป้าฟาดเรียบทุกคณะ
ตอน ฟาดเดือนคณะ
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปแม่บ้านสิตาก็ได้รับมอบหมายให้ย้ายมาทำความสะอาดที่ตึกคณะมนุษยศาสตร์ บรรยากาศของคณะดูคึกคักเป็พิเศษ เพราะวันนี้มีการจัดงานประกวดดาวเดือนของคณะ
ที่หอประชุมใหญ่ของตึก แสงไฟประดับประดาหลากสีสันสะท้อนกับใบหน้าของเหล่านักศึกษาชายหญิงมากหน้าหลายตาที่กำลังสนุกสนาน เสียงดนตรีจากเวทีดังกระหึ่มเคล้ากับเสียงหัวเราะและพูดคุยอย่างออกรส
สิตาในชุดฟอร์มแม่บ้านสีน้ำเงินเข้มเสื้อแขนยาว กางเกงขายาว เคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่ว เธอทำความสะอาดบริเวณโถงทางเดิน ปัดกวาดเช็ดถูไปพลาง สายตาก็แอบมองไปยังเวทีประกวดในหอประชุม เธอเห็นนักศึกษาหนุ่มหล่อๆ และสาวสวยมากมายขึ้นเวที แต่ละคนดูดีมีอนาคตสดใส เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็เป็ชุดนักศึกษาที่ประยุกต์ให้ดูสวยงามและทันสมัย
แล้วสายตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับหนุ่มใต้คนหนึ่ง เขามีผิวสีแทนเข้ม ใบหน้าคมสัน ดวงตาเป็ประกาย และรูปร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อบ่งบอกว่าเป็นักกีฬา เขาคือมาร์คนักศึกษาปีหนึ่ง เอกพลศึกษาและการกีฬาซึ่งกำลังยืนรอการประกาศผลอย่างมั่นใจ สิตายิ้มบางๆ เธอรู้แล้วว่าเหยื่อคนต่อไปของเธอคือใคร
การประกวดดำเนินไปจนจบลง มาร์คได้รับตำแหน่งเดือนคณะมนุษยศาสตร์ เสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดของเหล่านักศึกษาดังสนั่นหอประชุมไปทั่วบริเวณ
หลังจากพิธีประกาศผล มาร์คเดินลงจากเวที มุ่งหน้าไปยังห้องเก็บของที่อยู่ชั้นล่างใต้บันไดของตึกเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าและเก็บของใช้ส่วนตัว ห้องเก็บของนั้นค่อนข้างมืดสลัว มีเพียงแสงไฟจากหลอดไฟเก่าๆ ส่องสว่างเพียงน้อยนิด กลิ่นอับชื้นของห้องเก็บของปะปนกับกลิ่นเหงื่อจางๆ
สิตาเห็นดังนั้นก็ไม่รอช้า เธอแอบย่องตามมาร์คเข้าไปในห้องเก็บของอย่างเงียบเชียบ ทำทีเป็กำลังก้มๆ เงยๆ ทำความสะอาดอยู่บริเวณนั้น มือเรียวของเธอถือไม้กวาดเก่าๆ และผ้าขี้ริ้วเช็ดไปตามพื้นและชั้นวางของ
ทันใดนั้น สิตาก็แกล้งทำเป็หน้ามืด ตัวโงนเงนไปมา ก่อนจะล้มพับลงไปกองกับพื้นอย่างหมดสติ
มาร์คที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ภายในห้องเก็บของ ได้ยินเสียงผิดปกติก็รีบหันมามอง เขาเห็นร่างของป้าแม่บ้านนอนหมดสติอยู่บนพื้น ใบหน้าของเขามีแววใและเป็ห่วง
"ป้าครับ! ป้าเป็อะไรครับ!" มาร์คอุทานเสียงหลง รีบพุ่งตัวเข้ามาช่วยสิตา เขารีบช้อนร่างของสิตาขึ้นมาอย่างเบามือ ประคองให้นั่งพิงผนังห้อง และ เอายาดมที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขามาจ่อที่จมูกของเธอ
"หายใจ หายไม่ออก ชุดมันแน่น" สิตาเอ่ยเสียงแ่เบา ดวงตาปรือปรอยราวกับคนใกล้หมดสติ มาร์คเห็นดังนั้นก็รีบปลดเข็มขัดและกระดุมเสื้อยูนิฟอร์มทำงานของสิตาออกอย่างรวดเร็ว เขาหยิบหนังสือเล่มหนาในกระเป๋าเป้มาพัดวีให้เธอเบาๆ
"แน่นอก ถอดเสื้อที" สิตากระซิบเสียงแหบพร่าอีกครั้ง มาร์คมองหน้าสิตาด้วยความลังเล แต่เมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวของเธอ เขาก็ตัดสินใจถอดเสื้อยูนิฟอร์มของสิตาออกอย่างช้าๆ
ทันทีที่เสื้อถูกปลดออก มาร์คก็ต้องใจน ตาค้างเมื่อเห็นเต้านมใหญ่โตอัดแน่นอยู่ใต้เสื้อชั้นในลายลูกไม้สีชมพู นมป้าแม่บ้านคนนี้เหมือนของนางเอกหนังโป๊ญี่ปุ่นที่เขาเคยดูไม่มีผิด มันทั้งใหญ่ ขาวผ่อง เนียนละเอียด จนแทบไม่น่าเชื่อว่าจะเป็ของผู้หญิงวัยสี่สิบ
สิตาเห็นปฏิกิริยาของมาร์คก็ยิ้มมุมปาก เธอดึงเสื้อชั้นในออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเต้าเนื้อขาวเนียนเต็มตา ปานนมสีชมพูที่ใหญ่กว่าปกติและหัวนมสองข้างที่เป็จุกแดงระเรื่อ ชูชันขึ้นอย่างเย้ายวน
มาร์คอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความใปนตื่นตะลึง
หมับ! สิตาดึงมือของมาร์คมาบีบเต้าเธออย่างแรง มาร์คสะดุ้งเล็กน้อย
"อืม! คือ ป้า ป้าๆหายแล้วเหรอ" หนุ่มน้อยปากสั่น เสียงของเขาติดขัดด้วยความประหม่าและตื่นเต้น
"ปั๊มหัวใจให้หน่อยสิ" สิตาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเ้าเล่ห์ ก่อนจะบีบมือของมาร์คให้ เฟ้นนมของเธอแรงขึ้น
หมับ! หมับ! หมับ!
มาร์คบีบฟัดนมสาวใหญ่อย่างลืมตัว เขารู้สึกถึงความนุ่มหยุ่นและความร้อนที่แผ่ซ่านมาจากทรวงอกของสิตา แท่งเอ็นในกางเกงวอร์มสีดำของเขาก็แข็งจนตุงโด่
"อร๊ะ! อร๊า! แรงอีก!" สิตาร้องคราง เสียงของเธอเต็มไปด้วยความปรารถนา หัวนมสองข้างของเธอถูกฝ่ามือสากๆ ของมาร์คบาดถูจนแข็งเป็ไตเธอกัดริมฝีปากแน่น ปล่อยให้ความเสียวซ่านถาโถมเข้าใส่ร่างกายอย่างรุนแรง