“เดี๋ยว หยุดก่อน ทุกคนอย่าพึ่งออกไป”
แอนเดอร์สันวิ่งเข้ามาในค่าย่ที่จอร์จและโซเดียร์กำลังนำคนออกไป เขาจึงวิ่งเข้ามาห้ามทุกคนเอาไว้ก่อน จนทำให้หลายคนไม่พอใจ อย่างไรก็ตามแอนเดอร์สันไม่สนใจใครนอกจากจอร์จและโซเดียร์
“แอนเดอร์สันมีอะไร”
“เฟลิกซ์มีกองกำลังที่ถูกแบ่งมากกว่าที่เราคาดการณ์เอาไว้”
จากการประชุมทำให้อาร์เดลแบ่งนักเรียนออกเป็ 3 กลุ่ม กลุ่มแรกเฝ้าค่ายเอาไว้ป้องกันการโจมตี โดยเตรียมลำเลียงทรัพยากรหนี หากไม่สามารถป้องกันการบุกค่ายได้
กลุ่มที่สองเดินทางไปโจมตีเฟลิกซ์เหมือนวิทยาลัยอื่นๆ หน้าที่ของพวกเขาคือการตามน้ำไปกับาที่กำลังเกิดขึ้น ส่วนอีกหนึ่งกลุ่มจะไปดักรอเฟลิกซ์ด้านหลังค่าย อย่างไรก็ตามจากการแบ่งที่เกิดขึ้นแอนเดอร์สันคิดว่ามันไม่เพียงพอ เขาจำเป็ต้องทำให้วิทยาลัยปลอดภัยกว่านี้
“หมายความว่ายังไง”
“จากการคุยกัน เฟลิกซ์จะแบ่งกันออกเป็ 2 ส่วนใช่ไหม หนึ่งคือกลุ่มที่ปะทะกับเรา ส่วนอีกกลุ่มแอบใช้ประตูหลังค่าย แต่เมื่อคืนฉันไปเจอเื่น่าสนใจ”
“เื่อะไร” จอร์จย่นคิ้วส่งสัย
“กลุ่มที่โจมตีค่ายของเราได้เดินทางไปยังที่กบดานของพวกมันที่ไม่ใช่ค่าย ในที่กบดานมีนักเรียนเฟลิกซ์อีกหลายคนรวมแล้วก็เป็พัน หากว่าเป็อย่างที่ฉันคิด ถ้าพวกที่แอบออกมาจากประตูหลังเฟลิกซ์รวมเข้ากับกลุ่มนี้พวกเขาน่าจะมีกำลังมากพอจะบุกค่ายแต่ละค่ายที่ให้คนเฝ้าหลักพันต้นๆ”
โซเดียร์และจอร์จเท้าคางคิด นักเรียนหัวกะทิที่วางแผนร่วมกันต่างก็เริ่มเท้าคางคิดเช่นกัน กระทั่งพวกเขาคิดว่าการสวนกลับการโจมตีด้วยการใช้กองกำลังเมื่อคืนมีโอกาสเป็ไปได้สูงพวกเขาจึงพยักหน้าให้กันเพื่อแบ่งกลุ่มอีกทอดหนึ่ง
“เราจะเหลือคนเอาไว้ที่ค่าย 2,000 ส่วน 1,000 จะไปดักรอที่หลังค่ายเฟลิกซ์แล้วที่เหลือเข้าไปทางหน้าค่ายเช่นเดิม”
จำนวนนักเรียนที่จะเข้าไปโจมตีหน้าค่ายเฟลิกซ์ถูกโอนย้ายมาเฝ้าค่ายอาร์เดลเอาไว้ จากนั้นพวกเขาก็เริ่มเดินทาง ทันใดนั้นโซเดียร์ก็บอกให้แอนเดอร์สันตามเธอไปเพราะ้าคนช่วยดูแลนักเรียนที่จะไปดักซุ่มที่ประตูหลัง
—-------------------------
“อาร์เดลมาถึงแล้วครับ”
“กฤตินมาถึงแล้วครับ”
“คริสโตเฟอร์ใกล้เข้าประจำตำแหน่งแล้ว เหลืออีก 200 เมตรเท่านั้น”
“โดมินิคใกล้จะโจมตีแล้วครับ”
เสียงรายงานดังขึ้นเป็่ๆ เวียร์น่าที่เห็นจำนวนนักเรียนของทั้ง 4 วิทยาลัยถึงขั้นฉีกยิ้มหน้าบาน เนื่องจากว่ากองกำลังของนักเรียนทั้ง 4 ที่ส่งมานั้นเยอะกว่าวันก่อน จากข้อมูลตัวเลขที่เธอเตรียมเอาไว้ก่อนจะเข้ามาทดสอบ เมื่อนำมาตรวจสอบกับจำนวนนักเรียนในตอนนี้เธอรู้ว่านักเรียนแต่ละค่ายนำคนมา 3 ใน 4 ส่วน อีกหนึ่งส่วนเฝ้าไว้ที่ค่ายของตนเอง ซึ่งจำนวนคนที่เฝ้าค่ายน้อยกว่าคนของเธอที่จะเริ่มตามแผนหลังจากนี้ แต่แล้วเธอกลับย่นคิ้วเมื่อหันมองไปยังฝั่งอาร์เดล
“พวกเขาแบ่งคนออกไปไหน ทำไมถึงมาน้อยกว่าเมื่อวาน”
เวียร์น่าถามในทันที เธอพยายามกวาดตามองหาคนของอาร์เดลที่น่าจะเยอะกว่านี้ กลับกลายเป็ว่าเธอมองไม่เห็น คนของอาร์เดลที่เดินทางมามีราวสองพัน ต่างจากวิทยาลัยอื่นที่มาถึงสี่พันคน
“ประตูหลังเหรอ”
สายตาของเวียร์น่ามองไปประตูหลัง เธอจำได้ว่าใน่หลายวันที่ผ่านมามักมีคนมาแอบมองประตูหลังค่าย ทว่าเธอก็ยังไม่พบกองกำลังใดเดินทางมาดักรอด้านหลังค่ายเลยสักกองกำลังเดียว
“คุณเวียร์น่า”
“ฉันกำลังใช้ความคิดอยู่ เอาล่ะ แม้อาร์เดลจะมาน้อยกว่าที่คิด แต่ฉันคิดว่ามันคงไม่น้อยอย่างที่เห็น อีกกองกำลังของพวกเขาน่าจะซ่อนอยู่ภายในป่า”
“จริงเหรอครับ” นักวางแผนที่คอยรับคำสั่งจากเวียร์น่าถามย้ำ
“เดิมทีฉันพะวงมาตลอดว่าวิทยาลัยใดคือผู้อยู่เื้ัการปล้น ตอนนี้ฉันไม่ต้องเดาแล้วเพราะอาร์เดลเปิดไพ่ของพวกเขา ดูเหมือนว่าอาร์เดลจะรู้ด้วยว่าวันนี้เราวางแผนจะทำอะไรกัน”
“แล้วคริสโตเฟอร์ล่ะครับ”
“ไม่ คริสโตเฟอร์ไม่อันตรายเลยสักนิด พวกเขาเป็เพียงพวกฉวยโอกาสเท่านั้น ไม่เหมือนอาร์เดลที่ซ่อนตัวตลบหลังเรามาตลอด แต่ก็นะ ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เริ่มแผนต่อไปได้เลย”
บรึ้ม!
“กฤตินโจมตีแล้วครับ!”
เสียงะเิดังขึ้นหน้าค่ายเพื่อทำลายกับดักเวทย์ เวียร์น่าจึงบอกทุกๆคนให้เลิกประชุมเพราะตอนนี้ไม่มีอะไรจะต้องประชุมกันอีกต่อไปแล้ว แผนของเธอลงล็อกมากที่สุดแล้วแทบไม่มีความคลาดเคลื่อน หลังจากรู้ว่าอาร์เดลคือผู้อยู่เื้ัแผนของเธอก็นิ่งในทันที
“ไปไปไป ทุกคนมีหน้าที่ที่ต้องทำ วิ่งเร็วเข้า วิ่ง!”
ผู้คนบนหอสังเกตการณ์วิ่งลงจากหอไปรวมกับนักเรียนที่แบ่งกลุ่มเอาไว้เพื่อทำหน้าที่ของตนเอง เหลือเพียงแค่เวียร์น่าที่กำลังมองดูสถานการณ์ต่างๆ ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาทำงานของเธอ ดังนั้นจึงต้องสำรวจาจนกว่าจะแน่ใจว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากที่เธอคาดการณ์เอาไว้
บรึ้ม!
กับดักหน้าค่ายถูกทะลวงอันแล้วอันเล่า วิทยาลัยกฤตินที่นำด้วยปีแอร์ต่างก็บุกเข้ามาด้วยความดุดันน่าเกรงขาม จากเดิมใช้พลังเวทย์ในการทำลายกับดักพวกเขาก็ได้เปลี่ยนไปใช้งานเครื่องทุ่นแรงอย่างขอนไม้ที่ใช้เวทย์ลมพัดให้กลิ้งไปด้านหน้าใช้น้ำหนักของมันบดพื้นดินเพื่อกระตุ้นให้เวทย์กับดักทำงาน ทางฝั่งโดมินิคใช้วิธีที่ไม่ต่างกัน พวกเขาใช้วิธีกลิ้งต้นไม้ไปตามเส้นทางที่้าเดินทางไป ทางฝั่งคริสโตเฟอร์พวกเขาใช้วิธีโยนท่อนไม้ไปตามส่วนต่างๆ ทำให้กับดักเวทย์ที่ฝังเอาไว้ทำงานะเิขอนไม้ส่งเสียงดังกังวานไปไกล
“เริ่มได้”
จอร์จสั่งให้นักเรียนจากอาร์เดลเริ่มโจมตีด้วยการโยนของไม้ พวกเขาจำเป็ต้องประหยัดพลังเวทย์ให้ได้มากที่สุดเพราะรู้ว่าเฟลิกซ์กำลังเตรียมบางอย่าง ดังนั้นจึงให้นักเวทย์ที่สามารถใช้เวทย์เสริมพลังทำงานก่อน เพื่อให้นักเรียนคนอื่นๆประหยัดพลังเวทย์
ตู้ม ตู้ม บรึ้ม!
“อาร์เดลเป็ปัญหาจริงๆสินะ”
เวียร์น่าฉีกยิ้มกว้างมากยิ่งขึ้น หลังจากเห็นวิธีการของอาร์เดลที่ดูไม่จริงจังกับการบุก เธอจึงรู้ว่านักเรียนอาร์เดลที่หายไป คงจะรออยู่ในที่ที่เธอมองไม่เห็น ส่วนกลุ่มที่กำลังพยายามทำลายกับดักเพียงแค่เข้ามาเล่นให้สมบทบาทผู้บุกโจมตีให้กลมกลืนกับนักเรียนวิทยาลัยอื่นๆเพียงเท่านั้น
ตู้ม!
ลำแสงเวทมนตร์จากเวทย์ประสานพุ่งออกไปจากค่าย ยิงถล่มเข้าใส่กลุ่มนักเรียนจากทั้ง 4 วิทยาลัยพร้อมกัน หลังจากที่ลำแสงเวทมนตร์ทำงาน เวียร์น่าก็เริ่มเก็บของพลางนำชุดเกราะของเธอขึ้นมาสวมใส่ อีกไม่นานจะถึงเวลาที่เธอจะต้องเคลื่อนไหวไปพร้อมกับนักเรียนกลุ่มที่เตรียมเอาไว้ด้านนอก
“ต้านเอาไว้ ต้านเอาไว้เราใกล้จะถึงประตูของมันแล้ว!”
ปีแอร์ร้องะโสั่งการพลางชูดาบขึ้นไปบนท้องฟ้า ส่งผลให้นักเรียนกฤตินโห่ร้องด้วยความฮึกเหิมตั้งแนวป้องกันด้วยการใช้เวทย์ประสานต้านทานลำแสงเวทย์ของอีกฝ่าย วันนี้พวกเขานำคนมามากเท่าที่มากได้เพื่อทำลายค่ายเฟลิกซ์ ทันใดนั้นปีแอร์ที่เดินอยู่หน้าทุกคนก็ได้ปลดปล่อยลำแสงออกมาจากร่าง ส่งผลให้นักเรียนกฤตินแนวหน้าเพิ่มพลังขึ้นจนการโจมตีของทุกคนหนักหน่วงกว่าเดิม
“ทำลายประตูลงมา ทำลายมัน!”
“เฮ่!”
ขวานขนาดใหญ่บนไหล่ของชายหลายคนถูกชูขึ้นฟ้าก่อนจะพุ่งเข้าหาประตูทางเข้าค่ายเฟลิกซ์ นักเวทย์ที่ใช้อาวุธอย่างอื่นนอกจากขวานแต่เป็อาวุธระยะประชิดล้วนพุ่งขึ้นไปแนวหน้าใช้อาวุธในมือของตัวเองเคลือบเวทมนตร์โจมตี ด้วยการตวัดฟาดฟันของพวกเขานี้ล้วนสั่นะเืประตูค่ายจนทำให้คนที่อยู่บนกำแพงโยกตัวไปมา ภายใต้การเพิ่มพลังด้วยเวทย์ประจำตระกูลของปีแอร์ส่งผลให้นักเวทย์ะเิพลังออกมาได้มากขึ้นจนกำแพงและประตูที่ถูกทุบเต็มไปด้วยรอยร้าว
ทางฝั่งนักเรียนของเฟลิกซ์ที่อยู่บนกำแพงล้วนแล้วพยายามปลดปล่อยเวทย์ลงมาโจมตีศัตรูที่อยู่หน้าค่ายจนทำให้เกิดการโจมตีขนาดใหญ่และเวทย์ป้องกันเปิดใช้งานสลับกันไปมา
ตู้ม!
“บุกเข้าไป”
ประตูค่ายพังลงมากองบนพื้นดิน ไม่มีนักเวทย์ธาตุดินเสียพลังเวทย์ในการซ่อมมันให้กลับคืนมา ส่งผลให้ศัตรูสามารถบุกเข้าไปในค่ายได้อย่างง่ายดาย ทันทีที่ศัตรูบุกเข้ามาข้างใน นักเรียนวิทยาลัยเฟลิกซ์ที่จัดแถวรอโจมตีต่างก็เปิดใช้งานพลังเวทย์ของพวกเขาปลดปล่อยเวทย์ผ่านอาวุธเวทมนตร์โจมตีศัตรู
ทางฝั่งที่อยู่บนกำแพงล้วนรีบวิ่งลงมารวมกลุ่ม หากช้ากว่านี้พวกเขาจะถูกโจมตีจนไม่สามารถลงมาจากกำแพงได้
“บุกเข้าไป บุกเข้าไปให้ลึกกว่านี้”
ปีแอร์ร้องะโสั่งการพลางมองจ้องรอบๆเพื่อหาอันตรายและอาวุธลับของวิทยาลัยเฟลิกซ์ ทันทีที่นักเรียนทะลวงเข้ามาด้านในได้นี้เอง กำแพงที่ถูกวิทยาลัยโดมินิคโจมตี ก็ถล่มลงมาเปิดช่องว่างให้พวกเขาเดินเข้ามาในค่าย
ทางฝั่งคริสโตเฟอร์ก็ทำลายกำแพงได้เช่นกันส่งผลให้ค่ายเฟลิกซ์มีนักเรียนจาก 3 วิทยาลัยบุกเข้ามาโจมตี อย่างไรก็ตามอาร์เดลที่พยายามทำลายกับดักและกำแพงเหมือนทุกวิทยาลัยต่างๆในตอนแรกกลับเปลี่ยนวิธีการโจมตี โดยเลือกวิธีรออยู่ด้านนอกไม่เข้ามาด้านใน เวียร์น่าที่รู้ว่าอาร์เดลกำลังจะใช้วิธีตลบหลังทั้ง 3 วิทยาลัยหลังจากปะทะกับเฟลิกซ์ เธอจึงใช้เวทย์ส่งสัญญาณไปบนท้องฟ้าจนทำให้กลุ่มที่เตรียมไว้ลงมือ
ไม่ใช่ว่าเธอไม่เตรียมการกับเื่นี้เอาไว้ เธอได้มองไปในอนาคตข้างหน้าอีกไกล จากการถูกขัดขวางที่เกิดขึ้นจนเฟลิกซ์ถูกใส่ร้าย เธอก็คิดมาตลอดว่าวิทยาลัยที่ลงมือทำ จะต้องเปิดเผยตัวในวันที่าเกิดอย่างแน่นอน ด้วยการรออยู่ด้านนอกคอยโจมตีด้านหลังวิทยาลัยอื่นๆ ยิ่งการเห็นอาร์เดลรอด้านนอกแบบนี้ ก็ยิ่งทำให้ความคิดไม่นานมานี้ของเธอที่รู้ว่าอาร์เดลคือผู้อยู่เื้ัทั้งหมด ตอกย้ำว่ามันเป็เื่จริง
บรึ้ม!
“ไอ้พวกหูเบา เล่นรุมกันแบบนี้เราจะสู้กับพวกแกได้ยังไง เราไปทำอะไรให้พวกแกโกรธ!”
เสียงร้องของนักเรียนทางฝั่งเฟลิกซ์ร้องะโลั่นท่ามกลางเสียงะเิดังสนั่นส่งผลให้หลายคนเริ่มสนใจเสียงร้องที่เกิดขึ้น ด้วยการเตรียมนักเรียนเอาไว้กลุ่มหนึ่งคอยเป่าหูนักเรียนทั้ง 3 วิทยาลัยในา ส่งผลให้วิทยาลัยเฟลิกซ์ที่กำลังถูกโจมตีอย่างหนักจนถอยไปเกือบจะติดด้านหลังค่ายอย่างรวดเร็วเพราะศัตรูมาเยอะเกินไป อย่างไรก็ตามเสียงร้องะโด้วยความไม่พอใจของเฟลิกซ์กลับทำให้หลายๆวิทยาลัยหันมองจ้องไปด้านหลังจนพบว่าอาร์เดลที่ยังไม่เข้ามาในค่ายมีโอกาสสูงที่จะเป็เหมือนกับเื่ที่เฟลิกซ์ะโออกมา
“บ้าเอ๊ย พวกเราเป็แพะ ไอ้พวกอาร์เดลต่างหากที่เป็คนทำ!”
“ไอ้พวกบ้า ทำไมพวกแกไม่ไปจัดการอาร์เดล พวกแกไม่เห็นหรือไงว่าพวกเขารอตลบหลังเหตุการณ์นี้อยู่”
“อร้าก!”
“ไปฆ่าอาร์เดลสิวะ พวกมันนั่นแหละที่ใส่ร้ายเฟลิกซ์ของเราจนวิทยาลัยอื่นๆเข้าใจผิดหมด หากเราไปปล้นจริง ไหนล่ะทรัพยากรของเรา ไปจัดการมันไป!!!”
จอร์จเริ่มย่นคิ้ว เขาไม่ได้คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์ที่อีกฝ่ายร้องะโแฉเื่ราวต่างๆ
เพื่อไม่ให้วิทยาลัยทั้ง 3 ที่บุกเข้าไปแยกกลุ่มมาโจมตีพวกเขาจึงต้องเข้าไปในค่ายเฟลิกซ์เช่นกัน
“อย่าไปเชื่อมัน ด้วยจำนวนคนของเราที่เหลืออยู่จะเอาอะไรไปตลบหลัง ช่วยกันจัดการเฟลิกซ์ก่อนดีกว่า อย่าลืมสิว่าพวกเขามีคนของตระกูลโทรฟ่า!!!”
จอร์จร้องะโสวนกลับเข้าไปในค่ายพลางพาคนของเขาบุกเข้าไปโจมตี ระหว่างนี้เองเวียร์น่ากลับฉีกยิ้มก่อนจะพุ่งตัวลงมาจากหอสังเกตการณ์แล้ววิ่งไปด้านหลังค่าย เมื่อทุกคนเข้ามาในค่ายเฟลิกซ์ตามแผน