Chapter 13
เมียเด็กของโลกันต์ NC
บอกตามตรงว่าถึงกับงงที่ไข่หวานย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านด้วยแบบนี้ แต่เขาก็ยังไม่ได้ว่าอะไรแต่เลือกที่จะเดินเข้ามาภายในห้องทำงานและห้ามใครรบกวน
เพียงไม่นานดิน ลูกน้องคนสนิทก็เคาะประตูของผู้เป็นายเพื่อจะแจ้งรายละเอียดที่เขาไปสืบมาได้เกี่ยวกับบ้านภิรมฤกษ์ของไข่หวาน
ก๊อก ก๊อก!
"เข้ามาได้!"
เมื่อได้รับคำสิ่งดินก็เปิดประตูเข้ามาภายในห้องทำงานทันที
"นายครับ ผมทำการสืบเื่เกี่ยวกับบ้านภิรมฤกษ์มาแล้วครับ"
"ว่ามา"
"ตอนนี้ตระกูลภิรมฤกษ์ธุรกิจเข้าขั้นวิกฤตและกำลังจะล้มละลาย พ่อแม่ของคุณไข่หวานหนีไปต่างประเทศแล้ว ส่วนบ้านที่จำนองไว้ก็กำลังจะโดนยึด"
"เด็กบ้านแตก?"
"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ สกุลภิรมฤกษ์กำลังจะพังทลายลง นี่อาจเป็เหตุผลที่คุณไข่หวานมาพึ่งใบบุญของนาย"
"งั้นหรอกเหรอ เป็แบบนี้เองสินะ"
โลกันต์มีสีหน้าเคร่งเครียด เขานั่งลงแล้วยกแขนทั้งสองขึ้นมาวางบนโต๊ะแล้วเอาคางเกยไว้
"ครับนาย นายอยากได้ข้อมูลอะไรเพิ่มเติมมั้ยครับ"
"ยังก่อน"
"ครับนาย"
"มึงออกไปได้ กูขอนั่งคิดอะไรต่อสักหน่อย"
"ครับนาย"
ดินโค้งให้โลกันต์ก่อนจะเปิดประตูเดินออกไปด้านนอก แต่ก็พบกับไข่หวาน
"คุณไข่หวาน!"
"อะไร ทำไมเห็นหน้าฉันต้องใด้วยล่ะ?"
ไข่หวานทำหน้างงๆ เธอแค่เดินผ่านหน้าห้องทำงานของโลกันต์ก็เพียงเท่านั้นเอง อยากจะคุยกับเขา
"ก็คุณมาอยู่หน้าห้องทำงานแบบนี้ รู้รึเปล่าครับว่านายไม่ให้ใครเข้าใกล้โซนนี้ คุณไม่ควรมาตรงนี้ด้วยซ้ำ"
ปีกขวาของคฤหาสน์เป็ห้องทำงานและเก็บอุปกรณ์ต่างๆ ไม่ควรมีใครเข้ามาเห็น
"ก็แหม แค่เดินผ่านมาแปปเดียวเอง ไม่เห็นต้องกังวลขนาดนั้นเลยนี่คะ"
ไข่หวานยิ้มแหยๆเมื่อโดนต่อว่า
แกร๊กก
"มีอะไรกัน?"
โลกันต์ได้ยินเสียงคนโหวกเหวกอยู่หน้าห้องจึงเสียสมาธิ เขาดูกล้องหน้าห้องผ่านจอแม็คบุ๊คก็พบว่าดินกับไข่หวานกำลังยืนสนทนากัน
"แหมพี่กันต์ขา ก็นายคนนี้น่ะสิคะ แค่ไข่เดินมาหาพี่ที่ห้องทำงานก็ต้องดุกันด้วย"
ไข่หวานเดินเข้าไปหาโลกันต์แล้วคล้องแขนเขาเอาไว้อย่างแแ่แสดงถึงความสนิทสนม
ดินถึงกับหน้าซีดเมื่อสาวหน้าสวยตรงหน้าฟ้องเ้านาย แบบนี้เขาจะโดนลงโทษฐานที่ไปว่าผู้หญิงของนายมั้ยล่ะเนี่ย
"เธอไม่ควรเข้ามาตรงนี้ไข่หวาน"
โลกันต์มองดวงหน้าสวยของคนตัวเล็กที่กำลังทำการควงแขนของเขาเอาไว้อยู่ อะไรที่ไม่สมควรก็คงต้องดุกันบ้าง แม้ว่าปกติเขาแทบจะไม่เคยว่าอะไรเธอเลยก็ตาม
"คือ...ไข่ก็แค่มาหาพี่เพราะอยากจะชวนลงไปทานข้าวด้วยกันนะคะ นี่ก็เย็นมากแล้ว เริ่มหิวแล้วด้วย"
ไข่หวานทำหน้ายู่แล้วกระพริบตาปริบๆดูน่าเห็นใจ โลกันต์เห็นแบบนั้นก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้จริงๆ
"งั้นเหรอ อืม ก็ได้ แต่คราวหน้าคราวหลังห้ามมาปีกขวาของคฤหาสน์อีก เข้าใจมั้ย?"
นี่ไม่ใช่คำขอร้อง แต่คือคำสั่งจากมาเฟียหนุ่มผู้ซึ่งเป็เ้าของคฤหาสน์แห่งนี้
"ค่ะ คราวหน้าไข่หวานจะไม่มาตรงนี้อีก"
ไข่หวานเมื่อเห็นสีหน้าและน้ำเสียงจริงจังก็เริ่มรู้สึกหวั่นใจ นี่เธอกำลังเข้าใกล้อันตรายรึเปล่า?
เธอเดินควงแขนกับโลกันต์เพื่อไปยังห้องอาหารที่อยู่ชั้นหนึ่ง ดวงตาคู่สวยอดที่จะเหลือบไปมองด้านหลังไม่ได้ว่ามันมีอะไรกันนักหนากับคฤหาสน์ปีกขวาจึงต้องกีดกัดเธอขนาดนี้
เมื่อร่วมรับประทานอาหารเย็นกันจนเสร็จโลกันต์ก็ขึ้นมาเตรียมพักผ่อนที่ห้องโดยมีไข่หวานควงแขนตามขึ้นมาด้วยติดๆ
"พรุ่งนี้เรียนกี่โมง?"
เขานั่งลงบนเตียงนุ่มสุดหรูในห้องนอนขนาดใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์หลุยส์
"เก้าโมงค่ะ พี่กันต์จะไปส่งไข่มั้ยคะ?"
เธอนั่งลงข้างเขาแล้วจับมือหนาเอาไว้พร้อมกับออดอ้อน สิ่งที่เธอปารถนาคือการได้เป็เมียเขา และยิ่งบ้านของเธอกำลังตกระกำลำบากแบบนี้ก็ยิ่งต้องเข้าหาให้มากขึ้นกว่าเดิม
"จะให้คนขับรถไปส่ง ส่งตารางเรียนให้คนรถด้วยละกันจะได้จัดเวลาไปรับไปส่งถูก"
โลกันต์เอ่ยตอบนิ่งๆ เขาไม่เคยเอาผู้หญิงเข้ามาเลี้ยงเป็จริงเป็จังแบบนี้มาก่อน ที่ผ่านมาก็มีแต่เล่นๆและจ่ายเงินรายครั้งเท่านั้น
"พี่กันต์ไม่ว่าอะไรเหรอคะ ที่ไข่มาอยู่ด้วยแบบนี้?"
ไข่หวานอดแปลกใจไม่ได้ ทั้งๆที่เตรียมใจไว้แล้วเชียวว่าอาจจะโดนเขาขับไล่ไสส่ง คุณหนูจากตระกูลตกอับกำลังจะล้มละลายอย่างเธอใครจะอยากคบหาด้วย
"แล้วพี่จะต้องว่าเธอเื่อะไรล่ะ?"
"ก็เื่...เื่บ้านของไข่น่ะค่ะ ไข่ไม่เชื่อนะว่าพี่จะไม่รู้เื่นี้"
น้ำเสียงหวานแฝงไปด้วยความกังวล กลัวว่าเขาจะนึกรังเกียจ โลกันต์ในตอนนี้เป็เสมือนที่พึ่งสุดท้ายของเธอ
"คนอย่างพี่มันว่าใครได้ด้วยเหรอ? อย่าลืมสิ สิ่งที่พี่เจอมามันหนักกว่าเธอมากนะ"
โลกันต์เอ่ยออกมาแบบนั้น เขาต้องเสียเพื่อนสนิทไปตั้งเท่าไรกับการเข้าวงการสายมืดนี้ ทั้งไข่หวานที่เป็น้องสาวคนสนิทก็ขาดการติดต่อกันไป
"แต่ไข่ตอนนี้ไม่มีเงินติดตัวสักบาท ที่จะซุกหัวนอนยังไม่มี พี่กันต์จะยอมให้ไข่อยู่ด้วยจริงๆใช่มั้ยคะ"
ไข่หวาน้าฟังจากปากเขาว่าคิดเห็นอย่างไร
"เธอเป็เมียพี่แล้วนี่ จะอยู่นานแค่ไหนก็อยู่ตราบเท่าที่พี่อยากให้อยู่ ขออย่างเดียวอย่าทำให้พี่รำคาญ ไม่ชอบคนจุกจิกจู้จี้"
เขาย้ำให้ฟัง ลำพังแต่แรกตัวเขาเองก็เอ็นดูไข่หวานมากกว่าผู้หญิงคนไหนๆอยู่แล้ว เพียงแต่ต้องบอกเธอเอาไว้ั้แ่แรกเริ่มเพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในอนาคต
"ค่ะพี่กันต์ ไข่จะอยู่ในที่ของไข่ ทำตัวให้ดีให้น่ารัก"
ไข่หวานพูดพร้อมกับซบดวงหน้าสวยเข้ากับแผงอกกำยำของมาเฟียหนุ่มหน้าฝรั่ง
"เื่ค่าเทอมพี่จะให้ลูกน้องจัดการให้ ค่าขนมรายเดือนอีก อยากได้อะไรเพิ่มเติมรึไปช็อปปิ้งเสาร์อาทิตย์ก็เอาบัตรพี่ไปรูด ชวนสาวใช้ไปช่วยถือของก็ได้"
ไข่หวานค่อนข้างทึ่งกับสิ่งที่โลกันต์มอบให้ ไม่คิดส่าเขาจะเปย์หนักขนาดนี้
"ขอบคุณมากๆเลยนะคะพี่กันต์"
เธอเอ่ยขอบคุณออกมาอย่างสุดซึ้งจากใจจริง
"พี่ให้ข้อเสนอที่ดีขนาดนี้ไปแล้ว หวังว่าน้องไข่ก็คงจะตอบแทนพี่ให้คุ้มนะ"
รอยยิ้มเ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อของหนุ่มหน้าฝรั่ง เขาผลักตัวเธอให้ล้มนอนลงบนเตียง
ไข่หวานเขยิบตัวขึ้นไปหนุนหมอนแล้วนอนแผ่ขาอ้าซ่าให้เขาได้เชยชม
จากสถานะลูกคุณหนูตระกูลผู้ดี ในตอนนี้กลับตกมาเป็เมียบำเรอกามของมาเฟียหนุ่มธุรกิจมืด
หากใครรู้เข้าคงมองเธอไม่ดีแน่ๆ
แล้วไงใครแคร์? ฉันก็รักของฉัน รักมาตั้งหลายปีแล้ว
ไข่หวานคิดในใจ เธอไม่แคร์คำพูดของคนอื่น
โลกันต์มองเรือนร่างสวยในชุดเดรสรัดรูปสีขาว อกเป็อก เอวเป็เอว นมเป็นม เรียกได้ว่าถูกใจไปทุกสัดส่วน
"ขอชิมน้ำหอยของน้องนักศึกษาหน่อยละกันว่ามันจะอร่อยแค่ไหน"
น้ำเสียงหื่นขอมาเฟียหนุ่มเ้าของคฤหาสน์เอ่ยขึ้นมา สร้างความเขินอายให้กับเด็กสาวอยู่ไม่น้อย
ไข่หวานนอนแน่นิ่งเพื่อให้เขาได้สำรวจกลีบสวาทสีหวานของเธอ
"อ๊า.."
เสียงเล็กผุดครางออกมาเมื่อเขาใช้นิ่วเรียวเกี่ยวแพนตี้ตัวน้อยสีดำออกผ่านเรียวขาสวยแล้วโยนมันทิ้งลงข้างเตียง พร้อมกับถอดชุดเดรสสีขาวของเธอออกไปจากเรือนกาย
หนุ่มฝรั่งหน้าหล่อก้มหน้าลงโลมเลียจุดสงวนที่เชื่อมปิดสนิทสีสวยของหญิงสาว
ใบหน้าสวยยู่ยี่เมื่อได้รับััเสียวจากลิ้นร้อนๆของมาเฟียหนุ่ม
"ซี้ดด พะ พี่กันต์ขาา"
เธออดครางออกมาไม่ได้เมื่อเขาสอดแทรกลิ้นเข้ามาในรูสีหวาน
"อ่า..อื้ม"
เขายังคงโลมเลียจุดนั้นของเธออย่างหื่นกระหาย เขากลืนกินน้ำหวานสีใสลงคออย่างไม่นึกรังเกียจ เรียกได้ว่าซดจนหมดตัวยังไหว
"ซี้ด อ๊าา"
ไข่หวานครวญคราง มือเรียวเล็กเลื่อนลงมากดหัวของเขาเอาไว้ให้แนบชิดมากขึ้นกว่าเดิม เธอ้ามากกว่านี้ ้าให้เขาััมากกว่านี้
ดวงตาคมเหลือบมองหญิงสาวตรงหน้าที่เนื้อตัวแดดิ้นไปมาด้วยความเสียว
"อื้มม บอกมาสิว่า้ามากกว่านี้"
น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยพูดออกมา
"ขะ ไข่้าพี่มากกว่านี้ ้าให้พี่ใส่เข้ามาค่ะ อ๊าา"
เมื่อเธอเอ่ยแบบนั้นออกมาลิ้นร้อนๆก็ยิ่งรัวเร็วมากกว่าเดิมแล้วสอดแทรกเข้าไปในรูร่องสวาท
"อ๊าา"
โลกันต์ละหน้าออกมาแล้วเขยิบตัวขึ้น เขาถอดกางเกงสแล็คและเสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีขาวของตัวเองออก
มือหนาจับเข้าที่แท่งลำร้อนใหญ่หัวแดงแจ๋
ใหญ่จริงๆของพี่กันต์เนี่ย ไข่หวานคิดในใจแล้วลอบกลืนน้ำลายลงลำคอ ใหญ่ขนาดนี้ไม่รู้ว่าเธอรับไหวได้ยังไงกัน
"อ๊าาา"
"โอ้ว ซี้ดด"
แท่งลำร้อนถูกกดลงเข้าสู่ร่องสวาทสีหวานฉ่ำแฉะ ความไหลลื่นของน้ำหวานยิ่งทำให้เข้าไปได้ง่ายมากยิ่งขึ้น
"อ๊าา พะ พี่กันต์ขาา"
เสียงหวานร้องระงมเมื่อแท่งลำร้อนกระแทกกระทั้นเข้ามา
"อ่า ซี้ดด แน่นฉิบ"
ใบหน้าคมคร้ามถึงกับต้องหลับตาลงแล้วยู่หน้าเล็กน้อยเมื่อความเสียวซ่านเข้าครอบงำ
เข้าประคองสะโพกกลมมนเอาไว้ด้วยแขนแกร่งแล้วค่อยๆอุ้มเธอให้ลุกขึ้นยืนที่ข้างเตียง
"พะ พี่กันต์จะทำอะไรคะ!?"
เสียงหวานเอ่ยถามเมื่อเขาอุ้มประคองเธอเอาไว้ด้วยแขนแกร่ง มือหนาจับเข้าที่สะโพกกลมมน แขนเรียวเล็กคล้องคอเขาเอาไว้แน่นเพราะกลัวตก
ตั้บ! ตั้บ! ตั้บ! ตั้บ!
ไม่ตอบเป็คำพูดแต่เขาใช้การกระทำในการบอกแทน
สะโพกแกร่งรัวกระแทกลำเอ็นตอกเข้าร่องสวาทสีหวานสวยไม่ยั้ง
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา"
เสียงหวานถึงกับครางระงมออกมาไม่หยุดเมื่อมันทั้งแน่นทั้งจุก ลำเอ็นร้อนกระแทกเข้าออกมาอย่างเป็จังหวะรัวเร็วจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตั้บๆ
สะโพกกลมมนใหญ่โตถูกมือหนาขยำจับประคองไว้แล้วรังกระแทกเข้ามา
ลำเอ็นใหญ่ร้อนแทรกสอดผ่านรูเล็กสีหวานอยู่ไม่หยุด น้ำหวานสีใสไหลซึมออกมาเปรอะจนเปื้อนพื้น
เรือนกายของทั้งคู่ััแนบชิดกัน นมนวลใหญ่โตกระทบคลอเคลียเข้ากับแผงอกกว้างกำยำ
"โอ้วว ซี้ดด"
"อู้ยย อ๊ะ อ๊ะ อ๊าา"
ใบหน้าสวยเหยเกไปด้วยความเสียว มันทั้งจุกทั้งเสียวในคราวเดียวกัน
"เสียวมั้ย หืม? โอ้ว ซี้ดด ทั้งดูดทั้งตอด มีเมียเด็กในคราบนักศึกษานี่มันดีจริงๆ ซี้ดด"
โลกันต์ครางออกมาไม่หยุดปากเมื่อััที่ได้รับนั้นแสนจะน่าพอใจ
ร่องสวาทสีหวานทั้งดูดทั้งตอดหนึบจนลำเอ็นร้อนรู้สึกแทบจะขาด
"อ๊ะ อ๊ะ อู้ย พี่กันต์ขาา ไข่จะไม่ไหวอยู่แล้ว ซี้ดด"
"อ่า พี่ก็จะไม่ไหวแล้วไข่จ๋า มันตอดเหลือเกิน โอ้ว ซี้ด"
เสียงครางของทั้งคู่ประสานออกมาพร้อมกัน ลำเอ็นใหญ่รัวกระแทกให้เร็วมากกว่าเดิม
"อ๊าาาาา"
"อ่าซี้ดดดด"
น้ำคาวสีขาวขุ่นถูกพ่นเข้าในร่องสวาทสีหวานเต็มๆจนไหลหยดย้อยลงมาที่พื้น
น้ำหวานสีใสไหลซึมออกมาไม่ต่างกัน
ในตอนนี้เรียกได้ว่าทั้งคู่ช่างอ่อนโรยแรงเหลือเกิน
โลกันต์ค่อยๆพาเรือนร่างเล็กไปที่เตียงแล้ววางเธอให้ลงนอนแผ่บนนั้น ส่วนเขาเองก็ล้มตัวลงแผ่ข้างๆเธอ
"อ่า...สุดๆไปเลยไข่หวาน ทำไมดีขนาดนี้นะ"
ั้แ่รู้จักกับไข่หวานมาเขาแทบไม่ต้องไปหากินข้างนอกอีกเลย เรียกได้ว่าติดหนึบหนับ
"ก็ถ้าชอบแบบนี้ ก็ต้องดูแลไข่ดีๆรักไข่ไปนานๆนะคะ"
เธอนอนตะแคงไปทางเขาแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา มือเรียวเล็กลูบวนแผงอกเบาๆ
"หึ ก็ทำให้พี่พอใจ อย่าให้พี่เบื่อก็แล้วกัน"
โลกันต์แสยะยิ้มขึ้นมา หากทำให้เขาอิ่มมากพอเขาก็คงไม่ทิ้งและไปหากินข้างนอก:)
ณ ประเทศเพื่อนบ้าน
ภายในโรงแรมหรูที่ภูติณได้เหมาชั้นเอาไว้ มีทั้งสาวใช้และบอร์ดี้การ์ดจากเมืองไทยเดินว่อนกันไปมา
ขนมไข่นอนสลบไสลอยู่บนเตียงด้วยความอ่อนเพบีน เขาจัดการเธอไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
ร่องสวาทของเด็กสาววัยสิบแปดต้องมาเจอกับมรสุมลำเอ็นใหญ่โตของมาเฟียหนุ่มวัยยี่สิบหกปี เรียกได้ว่าแทบเยิน
ภูติณที่นั่งอยู่บนเตียงพร้อมกับหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ เขาเหลือบมองร่างเล็กที่นอนหลับไม่รู้เื่จากศึกหนักที่ได้รับ
และสิ่งที่เขารู้ในตอนนี้คือ
ยัยนี้ไม่ใช่เมียไอ้โลกันต์ ไอ้ตระกูลภิรมฤกษ์ มึงคิดว่าจะตบตากูได้อีกนานแค่ไหน ก็ดี! กูจะทำให้ดูว่าผู้หญิงคนนี้ที่มึงส่งมาจะต้องเจออะไรบ้าง โทษฐานที่มาหลอกคนอย่างกู
เขาคิดในใจอย่างโกรธแค้น....
2K
