เสียงเพลงคืนชีวิต

     ในตอนเช้าของฤดูหนาวที่ประเทศไทยนั้น ก็ไม่ได้หนาวอย่างที่ควรจะเป็๲ เสียงนกที่เปล่งเสียงอันไพเราะในยามเช้า เป็๲เสียงที่สดใสสำหรับเช้าวันใหม่อย่างจริงแท้ แต่ น่าเศร้า ที่ เด็กชายร่างบางที่พึ่งจะตื่นนอนด้วยความเคยชินนั้นไม่สามารถได้ยินเสียงอันไพเราะของเหล่านกน้อยได้

          "อรุณสวัสดิ์"

     เสียงที่เขากล่าวทักทายเ๯้าแมวตัวอ้วนที่นอนม้วนตัวบนคอนโดแมวอย่างทุกวัน และกลับมานั่งลงกินข้าวอย่างทุกวัน อย่างที่เคยๆทำ

     และแล้วเมื่อจัดการอาหารตรงหน้าเสร็จเขาก็ลุกไปทำความสะอาดจาน2ใบที่ใช้ใส่อาหารให้เสร็จสรรพ และออกไปเรียนโดยไม่ลืมที่จะเทอาหารไว้ให้เ๯้าเหมียว 

    "โว้วๆ ดูดิวะ ไอ้หนวก มาแล้วว่ะ"

     ใช่ เค้าเป็๞คนพิการ จะว่าพิการเลยก็ไม่ได้ เพราะเขาก็ยังได้ยินเสียง แต่แค่ไม่ชัดแค่นั้นเอง 

     "มันเมินว่ะ จัดเลยป่ะ"

     "น่าสนว่ะ งั้นก็...จัดแม่ง"

     และแล้วสมุดหนังสือที่เขาจัดมาอย่างดีก็หล่นลงพื้นตามแรงโน้มถ่วง พร้อมกับโดนเท้าของเ๯้าพวกนั้นเหยียบอยู่ซ้ำๆจนสกปรกเละเทะไปหมด

     ทั้งๆที่โดนทำร้ายแบบนี้ ทำไมไม่มีใครมาช่วย แต่ก่อนก็เคยคิดแบบนี้แต่พอนานวันเข้าก็เข้าใจ คงไม่มีใครอยากหาเ๹ื่๪๫เข้าตัวเองหรอกว่ามั้ยล่ะ 

     "เห้ย!!! พวกมึงอ่ะ ทำเหี้ยไรวะ"

     อ่าาาา ยกเว้นคนนี้ไว้ละกัน หาเ๹ื่๪๫ให้ตัวเองทำไมก็ไม่รู้

     "ละมึงยุ่งไร อย่าเสือกได้ป่ะ"

     "พอดีกูชอบเสือกว่ะ แล้วก็ไม่ชอบเห็นคนไม่มีทางสู้โดนรังแกพอดี"

     ตุ้บ!!! ผวั๊วะ!! พลั่กๆๆ

     อ่าาาา ๱๫๳๹า๣ขนาดย่อมก็เกิดขึ้นต่อหน้าของผมแล้วสินะ ทางที่ดีที่สุดควรรีบเก็บของแล้วไปห้องเรียนดีกว่า

     หมับ! 

     "มึงจะไปไหน ไปห้องพยาบาลกับกู มานี่!"

     "เจ็บ"

     ผมกล่าวบอกเสียงอ่อน เพราะเจ็บที่ข้อมือที่ชายคนนี้กำลังบีบและดึงให้ผมตามไป

     "ตามกูมา ถ้ามึงขัดกูจะอุ้มมึงพาดบ่าไป เอาไง"

     ไม่มีใครอยากโดนอุ้มพาดบ่าตามทางให้คนมองหรอก จริงมั้ย อายจนได้เอาหน้าแทรกมุดแผ่นดินหนีแน่ๆ

     "นั่งลงตรงนี้ ห้ามไปไหนถ้าลุก กูจับมึงทุ่มออกหน้าต่างแน่ๆ"

     คนอะไรก็ไม่รู้ ไม่ได้ยินเว้ย อ่า ที่ได้ยินตอนเมื่อกี้ เพราะมันกระซิบข้างๆหูผม

     "เอ้า ยกขาขึ้นมา...ยัง ยังไม่ยกอีก"

     อยู่ๆเขาก็จับขาผมไปวางไว้บนตักเขา พร้อมกับเอาแอลกอฮอล์ล้างแผลที่หัวเข่าให้ ว่าแต่ มีแผลตอนไหนนะ

     "ชื่อไร กูชื่อเชล เชลโล่"

     ผมได้แต่ทำหน้างง เพราะจะได้บอกเขาไปว่าผมไม่ได้ยิน และนั่นแหละเขาทำเ๹ื่๪๫ไม่คาดหวังอีกแล้ว 

     "กูกระซิบใกล้ๆแบบนี้ ได้ยินป่ะ ชื่อไร"

      "ช..ชื่อ..ชื่อมิวสิค"

     "ยินดีที่ได้รู้จักมิวสิค ต่อไปนี้กูกับมึงเป็๞.."

     เขาผละออกไป ว่าแต่เขาพูดว่าอะไรนะไม่ได้ยิน เป็๞อะไรยังไงนะ งง

.

.

.

.

.

.

To be continued