Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 57 พี่ชายที่แข็งแกร่ง

เช้าวันต่อมา

อายู, ริวจิ, โทชิโอะ, มิโกะ หลังจากที่ที่ 4 คนกินข้าวก็เดินทางออกไปที่เฮลิคอปเตอร์ที่พวกริวจิได้จอดเอาไว้ ในระหว่างทางเดินริวจิก็ได้ถามขึ้น

ริวจิ : ทำไมมิโกะถึงได้มาอยู่ที่โตเกียวได้ล่ะ

เพราะน้องและแม่ของเขานั้นอาศัยอยู่ที่โอซาก้าและมันห่างจากที่นี่มาเลยทีเดียว

มิโกะ : หลังจากเกิดแสงสีแดง หนูก็ได้ยินเสียงของระบบดังขึ้นบนหัว และก็เห็นพวกซอมบี้มากมาย ตอนแรกหนูก็กลัวพวกมัน แต่เมื่อต้องปกป้องแม่หนูจึงไม่มีทางเลือก หลังจากฆ่ามันได้ ระบบมันก็ขึ้นแจ้งเตือนว่า Level up แล้วหลังจากนั้นหนูก็ลองไปกดตรงบวกค่าสถานะและหนูก็รู้สึกแข็งแกร่งขึ้น เมื่อเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ หนูก็แข็งแกร่งขึ้น และต้องการพาแม่หนีจากโอซาก้า แต่ก็มาพบกับคุณสุซาคุในระหว่างทาง หลังจากตั้งหลักปักฐานได้แล้วหนูก็เริ่มออกตามหาพี่ จนกระทั่งถึงโตเกียว และกำลังจะมุ่งหน้าไปเซ็นไดและซัปโปโล

หลังจากรู้เบื้องหลังความเป็นมาทั้งหมดของน้องสาวของเขาริวจิก็เอ่ยชมเธอ

ริวจิ : เธอนี่เป็นอัจฉริยะจริง ๆ งั้นเอาไว้ค่อยคุยกันอีกละกัน

พวกเขาเดินมาเรื่อย ๆ จนถึงตึกที่พวกเขาซ่อนเอาไว้ จากนั้นพวกเขาก็เดินขึ้นไปจนถึงด่านฟ้า เมื่อเห็นเฮลิคอปเตอร์ มิโกะเธอก็ส่งเสียงด้วยความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

มิโกะ : ว้าวว เฮลิคอปเตอร์จริง ๆ ด้วย แล้ววันนี้พาจะพาหนูไปไหนอย่างงั้นหรอคะ

ริวจิ : ไปเถอะเดี๋ยวก็รู้เองนั่นแหละ

เมื่อเห็นริวจิพูดมาแบบนี้เธอก็ไม่ได้สงสัยและก็รอจนกว่าจะถึงเผื่อริวจิจะมีอะไรมาเซอร์ไพรส์เธอ จากนั้นพวกเขาทั้ง 4 คนก็ได้ขึ้นเฮลิคอปเตอร์และบินออกไปจากโตเกียว หลังจากบินไปได้สักพักริวจิก็ใช้สกิลประเมินความสามารถของเธอ

ชื่อ : มิโกะ

อายู : 16 ปี

Level: 34

ความแข็งแกร่ง 342

ความคล่องแคล่ว 173

ความอดทน 121

" โอ้ว นี่เธอแข็งแกร่งจริง ๆ แฮ่ะ แกร่งกว่าอายูและแคทเทอริน่าอีก แต่ทำไมเธอถึง Rank แค่ S " ริวจิได้สงสัยว่าค่าสถานะของมิโกะนั้นสูงมากแต่ Rank ของเธอใน Red Tower ในทำไมถึงได้ต่ำนักเพราะงั้นริวจิถึงได้ถามขึ้น

" มิโกะน้องพึ่งเลื่อนขั้นเป็นขั้นที่ 2 ได้ไม่นานใช่มั้ย "

มิโกะ : ใช่แล้วค่ะ แต่ทำไมพี่ถึงรู้ได้ ?

ริวจิเค้าไม่มีอะไรต้องปิดบังเธอเพราะเธอนั้นคือน้องสาวแท้ๆของเขา

ริวจิ : พี่สามารถมองเห็นค่าสถานะของคนอื่นได้

เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็ตกใจเป็นอย่างมาก

มิโกะ : จริงอย่างงั้นหรอคะ สุดยอดมากเลยค่ะ

จากนั้นริวจิก็อธิบายเรื่องเกี่ยวกับสกิลให้กับน้องสาวเขาได้รับรู้ทั้งหมด ทั้ง 2 คนคุยกันไปเรื่อย ๆ และในที่สุดฮอก็มาถึงฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่ ซึ่งฝูงนี่ก็ไม่มีซอมบี้ G4 ทำให้ริวจิไม่ได้กลัวอะไรพวกซอมบี้นี้มากนัก

" เอาล่ะถึงแล้ว " ริวจิโบกมือให้ส่งสัญญาณบอกให้น้องของเค้าได้รับรู้ และเธอก็ชะโงกลงไปดู ปรากฏว่าเธอพบฝูงซอมบี้หลายแสนตัวที่อยู่ใต้ฮอ

มิโกะ : เป็นอย่างที่พี่บอกจริง ๆด้วย ซอมบี้มันกำลังเดินทางไปทิศที่เมืองโตเกียวอยู่ หนูเชื่อพี่อยู่แล้วล่ะ ว่าแต่พี่พาหนูมาดูทำไมอย่างงั้นหรอค่ะ ?

มิโกะเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเธอคิดว่าทำไมพวกเขาไม่รอรับมือที่ค่ายมันน่าจะดีกว่า

ริวจิ : น้องคิดว่าซอมบี้ทั่วญี่ปุ่นนั้นมีแค่ 10 ตัวอย่างงั้นหรอ ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ถ้าพวกมันมารวมตัวบุกทั่วบุกทิศทางแล้วล่ะก็ โอกาสที่เราจะแพ้นั้นก็มีสูงมาก

เมื่อเห็นริวจิพูดด้วยเสียงดังแล้วมิโกะก็ซึมไป

ริวจิ : เอ่อพี่ขอโทษพี่พูดแรงไปหน่อย แต่ถ้าเราอ่อนแอเราจะต้องตายน่ะมิโกะ น้องต้องเข้มแข็ง

หลังจากที่ได้ยินที่ริวจิพูดมิโกะก็กำหมัดแน่น และใบหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น

มิโกะ : เข้าใจแล้วค่ะ! แต่ว่าซอมบี้หลายแสนตัวแบบนี้แค่พวกเรา 4 คนนั้นจะไหวอย่างงั้นหรอค่ะพี่

ริวจิ : ไม่ต้องเป็นห่วง ! อายูฝากดูแลมิโกะทีนะ

เมื่อพูดจบริวจิก็กระโดดลงไปจากฮอ ทำให้มิโกะนั้นตกใจเป็นอย่างมาก

" พี่ค่ะ !!!! " เธอตะโกนขึ้นเสียงดังและพยายามกระโดดลงไปช่วยแต่อายูก็ได้เข้ามาห้ามเธอเอาไว้ แต่เธอก็พยายามขัดขืน

" ปล่อยฉันน่ะ ฉันจะไปช่วยพี่ของฉัน เธอก็เป็นพรรคพวกของพี่ฉัน แล้วเธอจะปล่อยให้เค้าตายอย่างงั้นหรอ" มิโกะได้ร้องขึ้นเสียงดัง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมอายูถึงได้มาขวางเธอไว้ เมื่ออายูทนไม่ไหวเธอจึงเปิดปากพูดออกมา

" เธอคิดว่าเธอแข็งแกร่งมั้ยมิโกะ "

มิโกะ : ฉันก็เป็นถึงขั้นที่ 2 แล้วนะ แล้วฉันก็สามารถรับมือกับซอมบี้ G1 ,G2 ได้หลายพันตัว ทำไมฉันถึงจะไม่แข็งแกร่งล่ะ

" แล้วเธอคิดว่าพี่ชายของเธอแข็งแกร่งมั้ย "

มิโกะ : เขาสามารถเอาชนะจอร์นได้ เขาก็แข็งแกร่งแหละ แต่เมื่อตอนเจอกับซอมบี้ G2 เขาแทบไม่ขยับตัวและเกือบจะโดนมันฆ่าด้วยซ้ำถ้าฉันไม่เข้าไปช่วยละก็ป่านนี้ เขาจะเป็นยังบ้างก็ไม่รู้

เมื่อได้ยินมิโกะพูดแบบนั้นอายูอดไม่ได้ที่จะขำออกมา

" ฮ่าฮ่าฮ่า เธอนี่ตลกดีน่ะ แถมหลงตัวเองอีกต่างหาก "

เมื่ออายูพูดจบเสียงของซอมบี้หลายแสนที่มันร้องเสียงดังก็ได้หายไปจนหมด

ส่วนทางด้านริวจิ " โอ้วรอบนี้ได้ Exp มาเกือบเท่าของรอบที่แล้วเลยแห่ะ " แต่เมื่อเขาเช็คที่สถานะของเขาก็ทำให้เด็กหนุ่มต้องเศร้าเล็กน้อยเพราะ เขาไม่มีรางวัลอะไรให้เลยหลังจากที่เขาอัพเลเวล ถึงแม้เขาจะรู้อยู่แล้วก็ตาม เมื่อจัดการเสร็จแล้วริวจิก็ได้ตะโกนขึ้นไปบนฮอ

" เฮ้ หย่อนเชือกลงมาหน่อย "

เมื่อได้ยินเสียงของริวจิ อายูเธอก็ปล่อยมิโกะ เธอก็ดีใจเป็นอย่างมากเมื่อได้ยินเสียงของริวและพยายามชะโงกออกไปดู ภาพที่ปรากฎอยู่ตรงหน้าของเธอคือ ซอมบี้หลายแสนตัวหายไปในพริบตาไม่พบมีแค่เศษซากของพวกมัน มิโกะนั้นได้ตกใจตาแทบถล่นออกมา และพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ และเบา

" พิ พี พี่ !!  ฆ่าพวกมันทั้งหมดอย่างงั้นหรอ "

มิโกะนั้นเธอได้ตัวแข็งค้างไป เมื่ออายูเห็นแบบนั้นเธอก็ได้หย่อนเชือกลงไปให้ริวจิแทน แต่ในระหว่างที่ริวจิกำลังใต้ขึ้นมาอายูก็เปิดปากพูดขึ้น

" ทีนี้เข้าใจความหมายที่ฉันพูดแล้วรึยัง เธออย่าคิดว่าจะปกป้องพี่ชายของเธอได้ถ้ายังอ่อนแออยู่แบบนี้ ขนาดฉันยังจะปกป้องหมอนั่นสักครั้งฉันยังทำไม่ได้เลย "

จากนั้นริวจิก็ได้ไต่ขึ้นมาจนถึงฮอ และสังเกตมาบรรยากาศเปลี่ยนไป มิโกะเธอดูซึมๆ ไป แต่อายูนั้นเธอยังคงปกติดู

ริวจิ : เฮ้ อายู มิโกะเธอเป็นอะไรอย่างงั้นหรอ

อายู : ฉันก็ไม่รู้สิ ทำไมนายไม่ถามเธอดูล่ะ

" มิโกะน้องเป็นอะไรรึเปล่า ทำไมถึงดูแปลกๆ ไปนะ"

มิโกะ : ทำไมพี่ถึงไม่บอกหนูว่าพี่แข็งแกร่งขนาดนี้ ตอนที่เข้ามาในค่ายทำไมพี่ไม่ตอบโต้ซอมบี้ G2 ทำไมพี่ถึงเลือกที่จะยืนนิ่งล่ะ แล้วทำไมถึงไม่ไปทดสอบที่ Red Towerพี่รู้มั้ยว่าหนูต้องพยายามแค่ไหนเพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อที่จะปกป้องพี่และแม่ แต่เมื่อเห็นความแข็งแกร่งของพี่ทำให้หนูรู้ว่าทั้งหมดที่หนูทำมามันไร้ประโยชน์

มิโกะเธอได้ร้องไห้ออกมา ทำให้ริวจิรู้สึกผิดเป็นอย่างมากที่ตัวเขานั้นทำให้น้องสาวของตัวเองต้องเสียน้ำตา จากนั้นริวจิก็พยายามอธิบาย

ริวจิ : มิโกะพี่ไม่ได้ปกปิดตัวตนของพี่เลย ตอนเข้าไปในค่ายโตเกียวนั้น พี่มีเหตุผลที่ต้องปลอมตัว และที่พี่ไม่บอกน้องเมื่อวานก็เพราะมีพรรคพวกของน้องรวมอยู่ด้วย รวมถึงตอนอยู่ด่านฟ้าก็มีพรรคพวกของน้องตามมาดักฟัง ไม่ใช่ว่าพี่ไม่พยายามบอกน่ะว่าพี่มีชีวิตอยู่

เมื่อมิโกะได้ฟังเธอก็ตกใจเล็กน้อยที่ริวจิบอกว่า ที่ดาดฟ้าพรรคพวกของเขาตามาดักฟัง แต่เธอก็ยังสงสัยเรื่อง Red Tower อยู่ดี

" โอเคหนูจะยอมยกโทษให้ในเรื่องนี้ แต่ว่าทำไมพี่ไม่เข้าทดสอบที่ Red Tower ด้วยล่ะ "

ริวจิ : พี่เสียใจเหมือนกันน่ะที่น้องก็คิดไม่ออก ตอนแรกพี่คิดว่าน้องและแม่จะต้องคิดออกแน่ ๆ

มิโกะ : หนูไม่เข้าใจที่พี่พูดคะ

ริวจิ : เห้ออ ! น้องรู้จักคนที่อยู่อันดับ 1 ของ Red Tower มั้ยล่ะ

มิโกะ : รู้สิคะ เขาอยู่ในอันดับที่ 1 ตลอดและเขาน่าจะเป็นคนแรกที่เลื่อนเป็นขั้น 1 และขั้นสอง

ริวจิ : แล้วชื่อของเค้าคืออะไรล่ะ

มิโกะ : ก็ริวยังไงล่ะค่ะ ใคร ๆก็เคยได้ยินชื่อของเขาทั้งนั้นแหละค่ะ !! เดี๋ยวน่ะ ! ริว ริว ริวจิหรือว่าพี่คือ ริวคนนั้น

ตาของเธอเบิกกว้างออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ แต่เมื่อเห็นริวจิจัดการซอมบี้มากมายมหาศาลขนาดนั้นด้วยตัวคนเดียวมันก็มีโอกาศที่จะเป็นไปได้

ริวจิ : อืมใช่แล้ว พี่ก็คือริว ริวจิ พี่คิดว่าน้องกับแม่จะคิดกันออกสะอีก

มิโกะ : แล้วทำไมพี่ต้องปดปิดตัวตนของพี่ด้วยล่ะคะ

ริวจิ : ถ้าผู้คนได้รู้ถึงตัวตนของพี่แล้วล่ะก็ น้องรู้มั้ยว่ามันจะเป็นยังไง ?

ไม่ต้องให้ริวจิอธิบาย เพราะถ้าทุกคนได้รู้ถึงตัวตนของเขาตั้งแต่แรกแล้วล่ะก็ ก็จะมีคนที่หวังดีประสงค์ร้ายเข้ามาหาริวจิอย่างนับไม่ถ้วนและ แถมเขาจะต้องพบคุยกับพวกคนใหญ่คนโตของค่ายนั้น ๆ ซึ่งถ้าเป็นตอนนั้นริวจิยังไม่มีพลังพอที่จะต่อต้านคนทั้งค่ายอย่างแน่นอน และเขาจะโดนบีบบังคับให้อยู่ในค่าย เป็นลูกหมารับใช้อย่างแน่นอนซึ่งริวจินั้นตั้งใจจะมาตามหาน้องและแม่ของเขาเท่านั้นเอง

แต่เมื่อโทชิโอะได้ยินเรื่องที่ทั้ง 2 คุยกันทำให้เขานั้นตกใจเป็นอย่างมาก

" เอล คือ ริว อย่างงั้นหรอ แถมริวยังไม่ใช่ชื่อจริง ? ชื่อจริง ๆของเค้าก็คือ ริวจิ "

" เอาล่ะเมื่อน้องเข้าใจทั้งหมดแล้ว เราจะไปจุดหมายต่อไปกันเถอะ "

ฝากกดติดตามกดหัวใจเพื่อเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ