ุเ่และเซียงกงโดนหางของเจียวไปเต็มทำให้พวกเขาทั้งคู่กระเด็นตกน้ำไปอย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้!
"ร้ายกาจเกินไปแล้ว! ขนาดเ้าสำนักหยุนกับหัวหน้าตรงกูลเซียงร่วมมือกันยังสามารถสร้างาแเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง!"
"วันนี้คงไม่มีใครสามารถเอาหญ้าเจ็ดสีไปแน่นอนได้แน่นอน!"
"อย่าว่าเอาหญ้าเจ็ดสีกลับไปเลยขนาดชีวิตของพวกเราจะเอากลับไปได้ไหมก็ไม่รู้"
"ฉันว่าพวกเราอาศัยตอนที่ยังมีโอกาสรีบไปจากที่นี่กันเถอะ!"
เหล่าฝูงชนต่างตกอยู่ในความวุ่นวายเมื่อพวกเขาพบว่าุเ่และเซียงกงร่วมมือกันยังไม่สามารถโค่นเจียวลงได้ เจียวตัวนี้แข็งแกร่งเป็อย่างมาก! มันแข็งแกร่งเกินสิ่งที่พวกเขาจะจินตนาการได้!
"แฮ่กๆ"
"แฮ่กๆ"
ุเ่และเซียงกงะโขึ้นมาบนบกพร้อมกับสำลักน้ำและเืในปาก อย่างพร้อมเพรียงกัน ในเวลานี้สภาพของทั้งสองคนย่ำแย่เป็อย่างมาก!
"...งานยากเลยทีเดียว"เซียงกงพูดออกมาขณะกำดาบในมือด้วยใบหน้าที่จริงจัง เขาไม่คิดเลยว่าขนาดร่วมมือกับเหล่าผู้นำคนอื่นๆแล้วจะไม่สามารถทำอะไรเจียวตัวนี้ได้!
"สงสังพวกเราต้องโจมตีรวดเดียวทั้งสี่คนพร้อมกันถึงจะพอมีโอกาสชนะ"หยุนดเช่อมองไปที่เซียงกงและกล่าวออกมาพร้อมกับเืที่มุมปาก
"ได้พวกเรามาโจมตีพร้อมกัน พวกนายสองคนว่ายังใง"เซียงกงมองไปที่เหลียงจิ้งและชิงอ้าวที่กำลังยืนอยู่ด้วยกัน
"ได้!"
"ได้ แต่พวกนายต้องโจมตีด้วยความสามารถทั้งหมดที่มีอย่ากักไว้เด็ดขาด ไม่งั้นฉันไม่ยอมแน่!"เหลียงจิ้งกล่าวเตือนออกมาทั้งสามคน
"ตกลง"
หลังจากตกลงกันเสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งสี่คนทะยานร่างเข้าไปล้อมรอบตัวของเจียวอีกครั้ง! ในครั้งนี้จะไม่เหมือนกับครั้งก่อนเพราะครั้งนี้ทั้งสี่คนจะโจมตีออกไปพร้อมกัน!
"โจมตีเลย!!"
"หมัดพิชิต์!"
"หมัดล้างโลกา!"
"กระบี่เงาสังหาร!"
"วิชาดาบต้นกำเนิด!"
ทั้งสี่คนไม่ได้กักฝีมือจองตัวเอง พวกเขาปล่อยการโจมตีที่คิดว่าแข็งแกร่งที่สุดของตุวเองออกมา!
คลื่นพลังต่างๆพากันมุ่งเข้าสู่เ้าสัตว์อสูรเจียวด้วยเป้าที่เดียวกัน!
"โฮ้กก!!"
เหมือนว่าเจียวจะััได้ถึงภัยคุกคาม มันคำรามออกมาดังลั่น จากนั้นมันขดตัวของมันเองเพื่อสร้างเกราะป้องกันจากพลังโจมตีของทั้งสี่คน!
ตูมม!!
เสียงะเิดังขึ้นสนั่นทั่วูเา คนที่อยู่บนูเาต่างก็พากันหมอบตัวลงกับพื้นและเอามือมาปิดหูตัวเองเพื่อป้องกันเสียงที่ดัง
"บ้าเอ้ย! นี่มันรุนแรงเกินๆไปแล้ว ฉันถึงขนาดได้รับผลกระทบไปด้วย!"
"นี่สิน่ะพลังของระดับปฐีขั้นสูงสุดสี่คนร่วมกัน!"
"น่ากลัวเกินไปแล้ว!! เ้าปีศาจตัวนั้นคงไม่รอดแน่นอน!"
"ถ้าเกิดว่ามันรอดมาได้ละก็คงหมดความหวังที่จะชนะเเล้วละ!"
เวลาค่อยผ่านไปสักพักทันใดนั้นกลุ่มฝุ่นควันจากการการโจมตีของสี่คนเริ่มจางหายไป ปรากฏรูปร่างชายสี่คนยืนล้อมสิ่งมีชีวิตประหลาดอยู่ สิ่งมีชีวิตประหลาดก็คือเจียวนั้นเอง
ตอนนี้ร่างกายของเจียวบอกได้คำเดียวว่า'อนาถ'เป็อย่างมาก ตามลำตัวปรากฏรอยแผลมากมายอีกทั้งเขาข้างเดียวที่อยู่บนหัวนั้นก็ได้หักออกมาแล้ว!
พูดได้เลยว่าการโจมตีของทั้งสีคนนั้นรุนแรงอย่างแท้จริง!
"มันตายหรือยัง?"เหลียงจิ้งถามออกมาในขณะที่โคจรพลังอย่างเงียบเพื่อเตรียมตัวศึกต่อไป
ซึ่งศึกต่อไปก็คือถ้าเกิดว่าเจียวตัวนี้ตายไปมันก็ถึงเวลาแย่งชิงหญ้าเจ็ดสี
"ไม่รู้สิ.."ชิงอ้าวตอบออกมาในขณะที่สังเกตุคนทั้งสามคน เขารู้ว่าตอนนี้เขาไม่ควรไว้ใจใครแล้ว
ุเ่โคจรพลังปราณของตัวเองจากนั้นก็ใช้ 'ท่าเท้าท่องเมฆา'พุ่งทยานไปที่หญ้า7สี
"บัดซบเอ้ย!"เหลียงจิ้งที่เห็นอย่างนั้นก็ได้ใช้'ท่าเท้าเงา์'มุ่งตรงไปทางหญ้า7สีเช่นกัน
"พวกเเกขี้โกง พวกเราสำนักพฤกษาขจีไปแย่งชิงหญ้าเจ็ดสีมาให้ได้!"ชิงอ้าวก็ได้ทะยานตัวไปทางหญ้าเจ็ดสีเช่นและเขาก็ไม่ลืมที่จะให้เหล่าลูกศิษย์ในสำนักมาช่วยด้วย
"เหอะ!..ถึงเวลาแห่งการแย่งชิงแล้วสิน่ะ พวกเราตระกูลเซียงไปแย่งชิงหญ้าเจ็ดสีมาให้ได้!"
"ตระกูลเหลียงอย่าปล่อยให้หัวหน้าตระกูลไปคนเดียวเราต้องไปช่วยหัวหน้าตระกูลแย่งชิงหญ้าเจ็ดสีมาให้ได้!"เหลียงเหว่ยเมื่อเห็นว่าผู้คนมามายเริ่มเข้าสู่การแย่งชิงเเล้วเขาก็ได้สั่งให้คนในตระกูลลงมือเข้าไปร่วมด้วย
"พวกเราสำนักหยุนเยว่ต้องไปกัน อย่าให้น้อยหน้าคนอื่น!"ผู้าุโสำนักหยุนเยว่ออกคำสั่ง
"ครับ!"
.....
ุเ่ใช้'ย่างก้าท่องเมฆา'มาถึงตรงหน้าหญ้าเจ็ดสี 'ฮ่าๆๆหญ้า7สีต้องเป็ของฉัน!' ุเ่ยิ้มอย่างดีใจ เขายื่นมือออกมาข้างหน้าเพื่อหมายที่จะคว้าหญ้าเจ็ดสีเอา
ฟุบ!!
ในขณะที่มือของุเ่ใกล้จะถึงหญ้าเจ็ดสีนั้น จู่ๆก็ได้มีมือปริศนาข้างหนึ่งมาคว้ามือเขาเอาไว้
"เหอะหญ้าเจ็ดสีต้องเป็ของฉันเท่านั้น หลบไป!"เหลียงจิ้งกล่าวออกมา ซึ่งแน่นอนมือปริศนาที่จับมือของุเ่ไว้นั้นก็คือมือของเหลียงจิ้งนั้นเอง!
"เหอะ!...เกะกะน่า!" ุเ่ยกกระบี่ที่ถือไว้โดยมืออีกข้างฟันไปที่แขนของเหลียงจิ้งข้างที่กำลังจับมือเขาอยู่
เหลียงจิ้งเมื่อเห็นอย่างนั้นเขาก็เอามือออกจากุเ่จากนั้นก็ดีดตัวถอยออกไปด้านหลัง
'ฝ่ามือดับสูญ!'เหลียงจิ้งใช้วิชาฝ่ามืออกมาโจมตีไปทีุ่เ่อย่างไม่ลังเล!
ุเ่ที่เห็นเช่นนั้นเขาก็ไม่ยอมน้อยหน้าเขาใช้'กระบี่เงาลวง'ฟันปะทะไปที่เหลียงจิ้ง
"ปัง!!
เสียงการปะทะของทั้งสองดังสนั่นขึ้นมาทั่วูเา จากการปะทะทำให้เกิดลมกรรโชกกระหน่ำ
เหลียงจิ้งและุเ่พวกเขาทั้งคู่ต่างก็ถอยหลังออกมาสามก้าวพร้อมกับปรากฎเืที่มุมปากของทั้งคู่
"ฝีมือยังเหมือเดิมเลยนีุ่เ่!" เหลียงจิ้งกล่าวออกมาพร้อมกับเช็ดเืที่มุมปาก
"เหอะ! เเกก็เช่นกันไม่พัฒนาขึ้นเลยสักนิด สงสัยแกคงจะขึ้นสนิมแล้ว!"ุเ่กล่าวเยาะเย้ยออกมา
"เมื่อกี้ฉันไม่ได้เอาจริงก็แค่นั้นเอง ถ้าเกิดว่าฉันเอาจริงนายคงไม่รอดแน่!"
"เอ๋?..อย่างงั้นหรอถ้างั้นนายก็เอาจริงซะสิ อย่ามัวคุยโว!"
"เหอะ!แล้วนายจะได้เห็น"เหลียงจิ้งปล่อยออร่าภายในตัวออกมาจากนั้นก็ง้างหมัดพุ่งเข้าไปทีุ่เ่
ทางด้านหยุนเขาก็ปล่อยออร่าของตัวเองออกมาเช่นกันจากนก็ตั้งท่ากระบี่และเข้าปะทะ
......
ชิงอ้าวเมื่อเห็นเหลียงจิ้งและุเ่กำลังปะทะกันเขาก็ยิ้มอย่างได้ใจ'พวกเเกสู้กันเข้าไปเลยส่วนหญ้าเจ็ดฉันขอเก็บเอาไว้'ชิงอ้าวกล่าวภายในใจ
เขาได้มาถึงตรงหน้าหญ้าเจ็ดสีและกำลังจะไปเก็บมันอย่างแเี
"เหอะ!...นายลืมฉันคนนี้ไปแล้วงั้นหรอชิงอ้าว"เสียงที่ฟังดู
ผ่อนคลายได้ดังขึ้นมาข้างหลังชิงอ้าว
ชิงอ้าวหันหลังกลับมาและมองคนที่อยู่ตรงหน้า"คนอย่างแกขวางฉันไม่ได้หรอกเซียงกง"