สถานการณ์เลวร้ายยิ่ง อู๋ซ๋าจ่ายเค้นสมองจนหัวแทบะเิ
เขาได้เสียงคร่ำครวญของคนทั้งแปดที่อยู่ด้านหลัง เมื่อเขาเหลียวหันไปดูเถ้าแก่เมิ่งกลับสภาพแย่กว่าผู้ใดถึงกับปัสสาวะเรี่ยราดออกมา เขาได้ยินเสียง "ตายแน่แล้วๆ" ของมันแต่อู๋ซ๋าจ่ายหัวเราะไม่ออกแล้วเวลานี้
หลังบิดเค้นสมองจนได้ความคิดออกมาหยดหนึ่งจึงรีบโพล่งออกไป
" มิใช่อาจารย์ของผู้าุโสั่งไว้ว่าห้ามมองหน้าเขา และห้ามมองหน้าลูกศิษย์ของเขา ซึ่งก็คือท่านผู้าุโแล้ว "
" เหลวไหล!! " เสียงตวาดของมารคลุ้มคลั่งดังยิ่งกว่าเดิม
เหอฟานทำหน้าพิลึกไม่แตกต่างจากคนอื่น แต่ละคนมองหน้ากันสงสัยว่าอู๋ซาจ่ายไปพบอาจารย์ของมารคลุ้มคลั่งผู้นี้ั้แ่เมื่อใด แต่ผู้ใดกล้าส่งเสียงออกมา
" ข้าไม่มีอาจารย์ $%#@!! " ผมเผ้าของมารคลุ้มคลั่งลุกชี้ชัน มันเปล่งเสียงดังคำรามยิ่งกว่าเดิม แต่ในใจยังอดสงสัยในคำพูดของอู๋ซ๋าจ่ายมิได้ สุดท้ายจึงโพล่งออกมา
" ผู้ใดสามารถเป็อาจารย์ข้าได้ !! "
เสียงสะท้อนแก้วหูของมารคลุ้มคลั่งทำเอาใบไผ่ร่วงลงมาหลายใบ คล้ายอาการมันจะคลุ้มคลั่งขึ้นมา
เหอฟานถึงกับเกาะไหล่หนิวตง หนิวตงเกาะไหล่ฟู่ปิง เถ้าแก่เมิ่งยิ่งเริ่มสั่นเป็เ้าเข้าทรง
" ที่วิ่งถอยหลังนำหน้าท่านไป อ่า..อ่า.นำหลังผู้าุโไปทางโน้น "
อู๋ซ๋าจ่ายพูดยังชี้มือชี้ไม้ไปทางทิศตะวันตก เขาชี้มือออกไปยังไม่แน่ว่ามารคลุ้มคลั่งผู้นี้มองเห็นนิ้วเขาหรือไม่
" แต่ข้าไม่รู้ ผู้าุโจะวิ่งทันอาจารย์ท่านหรือไม่ "
เหอฟาน หนิวตง หนิวตง เถ้าแก่เมิ่งและชายหนุ่มอีกสี่คนที่นั่งทรุดเกาะกลุ่มกัน คิดออกมาตรงกัน
‘อู๋ซ๋าจ่ายเ้าถึงกลับกล้ากล่าววาจาเหลวไหลหลอกลวงมารคลุ้มคลั่งผู้นี้’
มารคลุ้มคลั่งได้ฟังถึงกับชะงักไป ในใจมันถึงกับเริ่มสงสัย
" มันผู้นั่นวิ่งเร็วยิ่ง!!..? " มันคล้ายมิเชื่อว่ามีผู้ใดสามารถวิ่งได้เร็วกว่ามัน
อู๋ซ๋าจ่ายได้ยินมารคลุ้มคลั่งส่งเสียงเบาลงมาก คล้ายเริ่มเชื่อสิ่งที่เขาพูดจึงพูดต่อทันที
" หากผู้าุโวิ่งไปตอนนี้ อาจวิ่งทันเงาของมัน "
เถ้าแก่เมิงฟังคำนี้ของอู๋ซ่าจ่ายที่พูดออกมาได้ลื่นไหลไม่ติดขัด พอเป็คำโกหกพกลมเขาถึงกับกล่าวได้คล่องแคล่วปากปานนี้ คำนึงขึ้น ‘ เช่นนี้ผู้ใดกล้าดูหมอกับเ้าอีก’
"ผู้เยาว์เห็นมันวิ่งออกไป จนเงาของมันยังวิ่งตามไม่ทันเมื่อครู่นี้เอง " อู๋ซ๋าจ่ายกล่าว เขาชี้มือชี้ไม้ทำท่าทำทาง
" โน้นท่านผู้าุโยังเห็นเงาดำอยู่ไหวๆ "
พลันเนื้อตัวผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงของมารคลุ้มคลั่งสั่นสะท้านอย่างรุนแรง มันโพล่งเสียงดังออกมา
" วิ่งจนเงาตามไม่ทัน !! "
มันรึจะเชื่อว่ามีผู้ที่วิ่งเร็วจนเงาตัวเองตามไม่ทัน มันหันไปตะคอกใส่อู๋ซ๋าจ่ายว่า
" เ้าหนวดแหลมอยู่ตรงนี้อย่าเพิ่งไปไหน หากโกหกข้าจะกลับมาจัดการกับเ้า!! " มารคลุ้มคลั่งสถบออกมาดังลั่น
ฉับพลันไม่เห็นคนผู้นี้เกร็งกำลังอันใด ประกายเขียวมรกตพวยพุ่งขึ้นสี่ทิศทางฝุ่นควันคลุ้งกระจาย ร่างดั่งดาวตกหายวับไปในชั่วพริบตา
"เอ๊ะ!!."
พลันที่ร่างของมารคลุ้มคลั่งปรากฏประกายเขียวพวยพุ่งในเสี้ยววินาที มีเสียงอุทานดังมาจากชั้นสองของร้าน แต่พวกของอู๋ซ๋าจ่ายมุ่งความสนใจไปที่มารคลุ้มคลั่งจึงไม่มีผู้ใดได้ยินเสียงอุทานนี้
ฟู่ปิง หนิวตง เหอฟาน เถ้าแก่เมิ่ง และชายอีกสามคนต่างนิ่งไปนาน แต่ละคนตาโตเท่าไข่ห่านแทบล้นทะลักออกมา
คนทั้งเจ็ดไม่เชื่อว่า มารคลุ้มคลั่งจะหลงเชื่อคำกล่าวเหลวไหลที่ว่ามีผู้คนวิ่งเร็วกว่าเงา
ไม่เชื่อตาตนเองว่ามารคลุ้มคลั่งผู้นี้จะทะยานร่างหายไปไวปานนี้
และยิ่งไม่เชื่อว่าอู๋ซ๋าจ่ายจะกล่าวคำเหลวไหลโกหกพกลมได้หน้าตายคล่องแคล่วลื่นไหลปานนี้
" ผู้ใดจะกล้าดูหมอกับเ้าอีก " พวกเขาต่างนึกในใจ
ขณะที่ทุกคนทันได้สติอู๋ซ๋าจ่ายพลันทิ้งเงินค่าน้ำชาบนโต๊ะ ป้ายเทพพยากรณ์ถูกเขาเก็บอย่างรวดเร็วว่องไวปานลมกรด ก่อนคนจะวิ่งเผ่นไปคนละทางกับที่มารคลุ้มคลั่งเหินร่างหายไป
แต่ดั่งฟ้าลิขิตผู้ใดจะคาดคิดแม้ตัวอู๋ซ๋าจ่ายเองว่าอีก 2 ปีต่อมา มารคลุ้มคลั่งผู้นี้ถึงกับบัญญัติท่าร่างวิชาตัวเบาอันดับหนึ่งของแผ่นดินที่เรียกว่า "ท่าร่างอสูรแยกเงา" เพราะคำพูดเหลวไหลของอู๋ซ๋าจ่ายที่ว่า ‘มีคนวิ่งเร็วกว่าเงานี้’
ส่วนผู้อื่นเห็นเช่นนั้นต่างรีบชำระเงินแยกย้ายกันออกไป หากมารคลุ้มคลั่งพบว่าตนเองถูกหลอกยังเหลือผู้ใดรอพบหน้ามันกลับมา
พลันที่อู๋ซ๋าจ่ายและพวกเผ่นแนบไป ไม่นานเสียงคร่ำคราญขอความช่วยเหลือก็ดังขึ้นกระทบโสตของเถ้าแก่เมิ่งอีกด้านหนึ่งของร้าน
" ช่วยด้วย "
" ช่วยข้าด้วย "
เถ้าแก่เมิ่งกวาดสายตามองออกไปนอกร้านอีกครา
คราวนี้เป็คนสี่คนกำลังฉุดรั้งฉุดดึงสตรีหน้าตาเย้ายวนใจในวัยสิบเจ็ดสิบแปดปีผู้หนึ่ง เขามองคนพวกนั้นยื้อฉุดกันมาตามทางจนถึงตรงหน้าร้านเขา
'ไฉนวันนี้เกิดเื่ราวมากมายปานนี้' เขานึกในใจ
ชายหนุ่มตัวสูงผอมบางในชุดแพรสีม่วงที่เดินนำหน้ามา เถ้าแก่เมิ่งเห็นถึงกับรู้สึกคุ้นตายิ่งแต่ยังนึกชื่อของเขาไม่ออก
" เถ้าแก่เมิ่ง เห็นพวกเรามา ใยยังไม่รีบมาปรนนิบัติคุณชายเจียง " เสียงชายฉกรรจ์ที่เดินเคียงคู่ทางซ้ายของชายชุดแพรสีม่วงดังขึ้น
..............................