เป็นนางร้ายอยู่ดี ๆ ทำไมนางเอกมาชอบฉันล่ะ [YURI]

REVERSE II
ความผิดบางอย่าง ยากที่จะชดใช้ด้วยคำขอโทษ ยิ่งอีกฝ่ายเกลียดเราเข้าให้แล้ว ความผิดนั้นยิ่งทวีคูณความรู้สึกผิดเข้าไปอีกดังเช่นตอนนี้ ข้าต้องมานั่งรู้สึกผิดแล้วหาทางชดใช้ความผิดให้กับคนตรงหน้า โดยที่อีกฝ่ายไม่รับรู้ถึงการมีตัวตนของข้าในห้องนี้ด้วยซ้ำ“พี่มาผิดห้องรึเปล่าคะ”“ไม่หรอกค่ะ องค์หญิงให้ข้าเอาอาหารนี่มาให้เลดี้น่ะค่ะ”“เอ๊ะ!? แต่องค์หญิงพึ่งออกไปเมื่อกี้เองนะคะ ทำไมมาเร็วจัง”“อันนี้เป็นอาหารว่างระหว่างรอองค์หญิงค่ะ”“อ๋อออ แล้วมันคืออะไรเหรอคะ”“ขนมเกล็ดหิมะค่ะ”“โหหหห บิงซู น่ากินมาเลยค่ะ มีสตรอเบอร์รี่สดด้วยยย” คนตรงหน้าตาลุกวาวขึ้นทันทีเมื่อเห็นอาหารตรงหน้า“ต้องการเพิ่มบอกข้าเลยนะคะ” คิดไม่ผิดที่อุตส่าห์ดั้นด้นกลับบ้านไปนำเกล็ดน้ำแข็งมาจนได้ ถึงจะมีพลังเวท แต่ไม่อาจหายตัวในระยะไกลขนาดนี้ได้ ทำได้เพียงย่นระยะเวลาให้เร็วขึ้น แล้วก็ใช้เวททำให้เกล็ดน้ำแข็งเหล่านี้ไม่ละลายจนกว่าจะนำมาถึงที่นี่ไอรีนรีบรับขนมหวานนั่นไปด้วยความดีใจในทันที เดิมทีข้าไม่ชอบของหวานเหล่านี้เท่าไหร่ แต่ข้าก็พอจะสังเกตุได้ว่านางชอบอาหารที่มีรสหวานและเย็น จากตอนที่นางเอาแต่รับเครื่องดื่มของข้าเข้าปากและเดินตามข้ามาอย่างว่าง่ายข้าจึงกลับไปนำขนมที่เด็ก ๆ ในเมืองชอบที่สุดมา ทางใต้น่าจะเป็นไปได้ยากที่จะมีเครื่องดื่มแบบเย็น ดังนั้นข้าก็เลยคิดว่านางน่าจะชอบด้วยความผิดที่เป็นชนักปักหลังทำให้ข้าไม่สามารถสู้หน้านาง ในฐานะเลดี้เอวาได้ อีกทั้งหากจะให้อลิสช่วยคงยาก เพราะสิ่งที่ข้าทำมันก็เกินไปจริง ๆ ดังนั้นจึงต้องปลอมตัวมาเป็นหญิงรับใช้ที่เข้ามาตอนอลิสไม่อยู่แบบนี้เล็กน้อยตรงหน้าตักขนมเข้าปากแล้วยิ้มตาหยีอย่างร่าเริงจนข้าอดเอ็นดูไม่ได้ ข้าคงผิดเองที่เอาเรื่องในอดีตมาทำร้ายนางแบบนี้ ทั้งที่นางในตอนนี้แทบไม่หลงเหลือความร้ายกาจในตอนนั้นเลยแม้ข้าจะเป็นคนทำให้นางตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ลุกจากเตียงเองยังไม่ได้ด้วยซ้ำ นางยังไม่เคยเอ่ยปากบอกใครเลยด้วยซ้ำ ว่าข้าเป็นต้นเหตุนั้น ยิ่งนางทำแบบนี้ ข้ายิ่งละอายแก่ใจ.....“ดูท่าท่านจะชอบมันนะคะ”“ข้าชอบมาเลยค่ะ ทั้งหวานแล้วก็เปรี้ยว อร่อยมากเลยค่ะ”“ดีจังเลยค่ะ ถ้าอยากได้เพิ่มบอกข้าได้เลยนะคะ ในห้องครัวมีเยอะเลยค่ะ”“จริงเหรอคะ ข้าขอเพิ่มได้จริง ๆ เหรอคะ”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ เลดี้สามารถขอได้มากตราบที่เลดี้ต้องการได้เลยค่ะ”“ข้าขออีกค่ะ หลายวันมานี้ องค์หญิงสั่งงดขนมตลอดเลย ข้าก็เลยไม่แน่ใจว่าข้าสามารถกินอีกได้จริง ๆ รึเปล่า”“ได้ซิคะ ท่านชอบขนาดนี้ องค์หญิงคงไม่ห้ามหรอกค่ะ”“อื้อ เอาค่ะ ข้าขออีกขอสตรอเบอร์รี่เยอะ ๆ เลยค่ะ”ข้าต้องเดินออกไปข้างนอกเพื่อแสร้งทำเป็นหยิบเข้ามา ดูท่าทางนางจะชอบของหวานนี่จริง ๆ ถ้าข้าบอกนางว่าข้าคือเอวาตอนนี้ นางจะหายโกรธข้าหรือไม่นะ“ขอบคุณนะคะ ว่าแต่พี่ชื่ออะไรเหรอคะ”“เรียกข้าว่าอีฟก็ได้ค่ะ” เผลอโกหกอีกจนได้ ความขี้ขลาดของข้านี่มัน......“ได้ค่ะ พี่อีฟ ว่าแต่เมื่อไหร่องค์หญิงจะอนุญาตให้ข้าออกไปข้างนอกคะ ข้าเบื่อที่จะอยู่แต่ในห้องนี้แล้วค่ะ”“แผลของเลดี้หายดีแล้วเหรอคะ”“ดีขึ้นแล้วค่ะ บวมน้อยลงแล้ว ข้ากลัวว่าเอาแต่นั่ง ๆ นอน ๆ นานเกินไปจนลืมวิธีเดินน่ะค่ะ 555”“ขอข้าดูแผลหน่อยได้มั้ยคะ”“คะ?”“ข้าพอรู้เรื่องสมุนไพรรักษาแผลบ้างน่ะค่ะ เผื่อจะสามารถช่วยให้เลดี้หายเร็วขึ้น”“อ๋อออ ได้ซิคะ”ไอรีนแกะผ้าพันแผลที่มือออก เผยให้เห็นแผลถลอกจำนวนมากที่มือ ทันทีที่ได้เห็นความรู้สึกผิดก็เกาะกินหัวใจข้าในทันที อะไรกัน ที่ทำให้ข้ามั่นใจว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ตรงหน้า จะสามารถปีนจากบ่อน้ำนั้นขึ้นมาได้กัน ข้าต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ ที่ปล่อยให้ความคับแค้นใจเข้าครอบงำ“ข้าขอโทษนะ”“คะ?”“เอ่อ ข้าหมายถึงขอโทษที่มาดูแผลท่านข้าไปน่ะค่ะ ขอมีสมุนไพรที่ทำให้รอยแผพวกนี้หายไปโดยไม่ทิ้งแผลเป็นไว้ด้วยนะคะ”“จริงเหรอคะ จะไม่เป็นแผลเป็นเลยเหรอคะ”“ใช่ค่ะ นี่ค่ะ แค่ทาเช้า-ก่อนนอนทุกวันจนกว่าจะไม่มีรอยแผลค่ะ แค่อาทิตย์เดียวรับรองเห็นผล”“พี่อีฟนี่ขายของเก่งจังนะคะ ข้าซื้อค่ะ เอาเยอะ ๆ เลยค่ะ”“ข้าไม่ได้ขายค่ะ ข้าให้ท่านจริง ๆ แค่กระปุกเดียวก็พอ” ว่าพลางจับมืออีกฝ่ายแล้วค่อย ๆ ทายาในมืออย่างแผ่วเบา“ขอบคุณนะคะ ~ ~ ~”“มีแผลตรงอื่นอีกรึเปล่าคะ”“ไม่เชิงแผลหรอกค่ะ ข้าเท้าช้ำน่ะค่ะ น่าจะเพราะตกจากที่สูง”“...” เอวาอึ้งไปทันทีที่เห็นรอยเขียวช้ำตรงข้อเท้าซ้าย มันคล้ำอมม่วงแถมยังมีอาการบวมรอบข้อเท้าอีก“มันดูแย่ใช่มั้ยล่ะคะ ขอโทษทีให้พี่เห็นอะไรที่ไม่น่ามองนะคะ” ทันทีที่เห็นอีกฝ่ายอึ้งไป ไอรีนก็รีบใช้มือปิดกระโปรงคลุมส่วนนั้นทันที แต่ทว่ามือของอีกฝ่ายมาจับเท้าตรงนั้นเสียก่อน“คงเจ็บมาใช่มั้ยคะ”“อ๋อ ไม่ค่ะ ไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่อีกแป๊บเดียวก็คงเดินปร๋อแล้ววว แผลนิดเดียวเองนี่คะ”ทั้งที่เจ็บถึงขนาดนี้ ทำไม ทำไมตอนนั้นข้าถึงปล่อยนางทิ้งไว้ตรงนั้นกันนะ แถมยังโง่เขลาปล่อยให้นางเดินกลับเข้างานเลี้ยงเองอีก....“ข้ามียาดี ๆ อีกนั่นแหละค่ะ รับรองเลดี้จะสามารถเดินปร๋อได้ในเร็ววันจริง ๆ ค่ะ” พร้อมทั้งหยิบยาอีกกระปุกขึ้นมาบรรจงทาบริเวณนั้นอย่างเบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้“พี่อีฟคะ ข้าทำเองได้ค่ะ พี่ไม่ต้องลำบากหรอกค่ะ”“ไม่เป็นไรค่ะ ให้ข้าได้ดูแลเลดี้เถอะนะคะ” ไอรีนเห็นสายตาอ่อนโยนที่อีกฝ่ายจึงยอมอย่างโดยดี“ขอบคุณนะคะ พี่อีฟนี่ใจดีจังเลยนะคะ ข้าจีบให้ไปอยู่บ้านข้าแทนได้มั้ยคะเนี่ยะ ~ ~ ~”“ข้าไม่ได้ดีอย่างที่เลดี้คิดหรอกค่ะ ถ้าเจ็บตรงไหนก็บอกได้เลยนะคะ”“ข้ามาแล้ววันนี้มีอาหารมาเยอะเลย เจ้าต้องกินให้หมดด้วยล่ะ”แย่แล้วอลิสกลับมาแล้ว ข้าค่อย ๆ หายตัวออกมาเงียบ ๆ ตอนที่นางหันไปมองต้นเสียง“อ้าว หายไปไหนแล้วล่ะ ??”

อยู่ดี ๆ ก็หายไปเลยแหะ ฉันนั่งงงอยู่ได้ไม่นานว่าพี่อีฟหายไปไหน องค์หญิงจอมบงการก็ก้าวเข้ามาทันที ไม่พอ ยังยึดขนมฉันไปอี๊กกก ดีนะกินไปถ้วยหนึ่งแล้ว แถมยังต้องมานั่งกินสตูให้หมดทั้ง ๆ ที่อิ่มจะตายอยู่แล้ว เมื่อไหร่จะหายก็ไม่รู้จะได้กลับบ้านซะทีแต่ยาที่พี่อีฟให้ใช้ดีมากเลย หายวดขึ้นทันตา เยี่ยมมมมม ถ้าขอสูตรไปขายต้องรวยแน่ ๆ เดี๋ยววันหลังค่อยชวนมาร่วมธุรกิจดีกว่า กิจการต้องปังแน่ ๆเบื่อจะตายอยู่แล้ววัน ๆ หนึ่งเจอแต่หมอกับองค์หญิง นี่น่าจะใช้สิทธิปริ้นเซส (princess) ผู้กุมอำนาจห้ามทุกคนเยี่ยมแน่ ๆ นี่ฉันต้องติดอยู่ในห้องนี้จนตุยรึไงเนี่ยะและแล้วเสียงของความหวังครั้งใหม่ก็ปรากฏตัวขึ้น มาดีมาร้ายค่อยว่ากัน แต่ช่วยมาพาฉันออกไปจากห้องนี้หน่อยเถอะ ไม่ไหวแล้ววววว“ดยุกเออร์กี้มาขอเยี่ยมน่ะ แต่เจ้าจะปฏิเสธไม่ให้เยี่ยมก็ได้นะ ข้าจะได้บอกให้เขากลับไปทันที”“ไม่ค่ะ ข้าอนุญาตให้เยี่ยม ให้ท่านดยุคเข้ามาได้เลยค่ะ”“ใช่ซิ พอคู่หมั้นมา ข้าก็กลายเป็นหมาหัวเน่าไปเลยซินะ”“เปล่านะคะ ข้าแค่ไม่อาจปฏิเสธน้ำใจที่ท่านดยุคอุตส่าห์เดินทางมาได้ต่างหากล่ะคะ”“อืม เดี๋ยวจ้าไปบอกเขาให้เข้ามาก็แล้วกัน”ถ้าขอให้ท่านดยุคช่วยพากลับบ้านองค์หญิงก็อาจจะปฏิเสธยาก เพราะยังไงก็เป็นถึงพี่ชายแท้ ๆ ทีนี้แหละ แค่ต้องขุดสารพัดการอ้อนให้ท่านดยุคใจอ่อนให้ได้ สู้โว้ยยยยยยยย
TALK: ขอสมน้ำหน้าเอวาไว้ ณ ที่นี้ ฉันไม่ใจอ่อนหรอกกก หยั่มมาาาาว่าแต่ทุกคนลืมพระเอกตัวจริงของเรื่อง MY LADY ไปยังคะ 5555 เขากลับมาแล้วนะคะ มาดีมาร้ายน้ออออ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 12 REVERSE II

นิยายแนะนำ

เป็นนางร้ายอยู่ดี ๆ ทำไมนางเอกมาชอบฉันล่ะ [YURI]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 12 REVERSE II

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้