ย้อนเวลามาป่วนต้าถัง

ตู้หรูฮุ่ยพูดได้ไม่รู้จบ ทุกครั้งที่อ้าปาก ปัญหาสำคัญใน ‘คัมภีร์ขงจื๊อ’ จะถูกยกขึ้นมาถามในทันที

หากเข้าใจ ‘คัมภีร์ขงจื๊อ’ ไม่ลึกซึ้งมากพอ ไม่มีทางเลยที่องค์ชายแปดจะสามารถตอบคำถามที่เขายกขึ้นมาได้

“โอ้ว! ไหลกว๋อกงเอาจริงน่าดู? เพิ่งเริ่มก็ถามคำถามยากขนาดนั้นให้องค์ชายแปดตอบเสียแล้ว?”

“บางคำถามข้ายังตอบไม่ได้ด้วยซ้ำไป แล้วองค์ชายแปดจะตอบคำถามเหล่านั้นได้หรือ?”

“คำถามแรก ๆ ยังน่าฟัง หากศึกษาคัมภีร์ขงจื๊อไม่ว่าผู้ใดก็ตอบได้ แต่คำถามข้อหลัง ๆ นี่สิ มันไม่ยากเกินไปหน่อยหรืออย่างไร?”

ขุนนางทุกท่านต่างวิพากษ์วิจารณ์คำถามที่ตู้หรูฮุ่ยยกขึ้นมา

อดีตฮ่องเต้หลี่ยวนเองก็อยู่ในหมู่ขุนนาง พระองค์ลูบเคราฟังคำวิจารณ์เหล่านั้น

ทุกคนทราบดีว่าคำถามของตู้หรูฮุ่ยยากเพียงใด

แต่ถึงกระนั้น หลี่เฉิงเฟิงก็ยังตอบคำถามของตู้หรูฮุ่ยได้อย่างมั่นอกมั่นใจ

“คัมภีร์ขงจื๊ออย่างนั้นหรือ? ระบบสั่งซื้อทักษะเชี่ยวชาญสี่ตำราห้าคัมภีร์!”

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ท่านได้ใช้ค่าความซุกซน 2,000 แต้มเพื่อซื้อทักษะเชี่ยวชาญสี่ตำราห้าคัมภีร์!”

หลี่เฉิงเฟิงรอฟังคำถามของตู้หรูฮุ่ย ก่อนเขาจะเลือกซื้อทักษะที่เกี่ยวข้องจากระบบติดตัวเพื่อตอบคำถามเหล่านั้น

คัมภีร์ของขงจื๊อ เมื่อก่อนหลี่เฉิงเฟิงก็เคยศึกษาคัมภีร์เล่มนี้ แต่เขาไม่ได้ศึกษาไปจนถึงระดับที่เรียกว่าเชี่ยวชาญ

แต่เนื่องจากหลี่เฉิงเฟิงเลือกซื้อ ‘ทักษะเชี่ยวชาญสี่ตำราห้าคัมภีร์’ จากในระบบ ทำให้หลี่เฉิงเฟิงมีความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิมเกิดขึ้นในห้วงความคิด

ความรู้เหล่านี้ลึกซึ้งราวกับมันถูกตรึงอยู่ในจิตใจของหลี่เฉิงเฟิง

ขอเพียงหลี่เฉิงเฟิงคิดถึงมัน ความรู้เหล่านี้จะหลั่งไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย

คำถามที่เคยยากและหลากหลายของตู้หรูฮุ่ย เวลานี้แค่เพียงได้ฟัง หลี่เฉิงเฟิงก็สามารถคิดคำตอบดี ๆ ในใจขึ้นมาได้ทันที

เมื่อตู้หรูฮุ่ยได้ยกคำถามข้อแรกขึ้นมา ฮ่องเต้หลี่ซื่อหมินก็ยิ้มแย้มอย่างพอพระทัย พระองค์ตรัสว่า: “องค์ชายแปด! ถึงคราวที่ลูกต้องตอบคำถามแล้ว!”

หลี่ซื่อหมินลูบเคราพลางคิดว่าหลี่เฉิงเฟิงกำลังจนมุม องค์ชายน้อยของเขาน่าจะกำลังอึ้งกับคำถามและไม่รู้จะตอบมันอย่างไรดี

แต่ความเป็นจริง หลี่เฉิงเฟิงกำลังซื้อความรู้จากในระบบอยู่

มุมปากของหลี่เฉิงเฟิงกระตุกเบา ๆ เขายิ้มและตอบว่า “ก่อนอื่น คำถามที่ไหลกว๋อกงยกขึ้นมาถาม เราขออนุญาตแย้งเล็กน้อย! คัมภีร์หลุนอวี่ของท่านขงจื๊อ มิได้ถูกเขียนสำเร็จด้วยท่านขงจื๊อเพียงผู้เดียว บางส่วนถูกเขียนโดยลูกศิษย์ของท่าน และลูกศิษย์ของลูกศิษย์ของท่าน โดยอ้างอิงจากสิ่งที่ท่านขงจื๊อเคยพูด และกลายมาเป็น ‘คัมภีร์หลุนอวี่’ ฉบับสมบูรณ์ในที่สุด! ดังนั้นคำถามของไหลกว๋อกงดูเหมือนจะมีปัญหานิดหน่อย!”

“อะไรนะ?”

“ติ๊ง! เนื่องจากตู้หรูฮุ่ยตกใจ ค่าความซุกซน +10!”

“ติ๊ง! เนื่องจากหลี่ซื่อหมินประหลาดใจ ค่าความซุกซน +12!”

“ติ๊ง! เนื่องจากหลี่ยวนตกตะลึง ค่าความซุกซน +10!”

……

คำพูดของหลี่เฉิงเฟิงช่างน่าประหลาดใจ แทนที่จะตอบคำถามในทันที เขากลับแย้งก่อนอย่างนั้นหรือว่าคำถามของตู้หรูฮุ่ยนั้นมีข้อผิดพลาดอยู่?

ภายในระบบ ขุนนางจำนวนมากกำลังตกใจกับสิ่งที่หลี่เฉิงเฟิงกล่าว ทำให้เขาได้รับค่าความซุกซนเป็นจำนวนมาก

หลังจากนั้น หลี่เฉิงเฟิงได้ตอบว่า “ผลงานของท่านข่งซวนในคัมภีร์ขงจื๊อมีทั้งหมด 24 บท ได้แก่ บทเสวียเอ๋อ บทเหวยเจิ้ง..... บทจื่อจาง บทเหยารื่อ! นักปราชญ์ทั้งแปดแห่งราชวงศ์โจวได้แก่: ป๋อต๋า ป๋อซื่อ จ้งทู จ้งฮู สูเย่ สูเซี่ย จี้สุย และจี้จู!”

“ขงจื๊อกล่าวว่า: ข้าเมื่ออายุสิบห้าปีมุ่งมั่นศึกษาเล่าเรียน อายุสามสิบปีมีความรู้ไม่ลังเล อายุสี่สิบปีแตกฉานสัจธรรม อายุห้าสิบปีรู้ซึ้งอาณัติสวรรค์ อายุหกสิบปีจิตนิ่งได้ยินได้ฟังล้วนสงบจิต อายุเจ็ดสิบปีจะทำอะไรก็ทำได้ดั่งใจนึก ทว่าไม่ละเมิดทำนองคลองธรรม!”

“ขงจื๊อกล่าวว่า: เรียนแล้วก็หมั่นฝึกฝนและทบทวนอยู่บ่อย ๆ มิใช่เรื่องที่น่าสนุกหรอกหรือ ได้รู้จักกัลญาณมิตรที่มาจากแดนไกล มิใช่เรื่องที่น่ายินดีหรอกหรือ...”

……

เมื่อต้องเผชิญคำถามเกี่ยวกับ ‘คัมภีร์หลุนอวี่’ ของตู้หรูฮุ่ย หลี่เฉิงเฟิงสามารถตอบมันได้อย่างคล่องแคล่วและคมคาย

ในเวลาสั้น ๆ ไม่ถึงสิบนาที คำถามทั้งหมดที่ตู้หรูฮุ่ยยกขึ้นมาก็ได้รับคำตอบครบถ้วน

ตู้หรูฮุ่ยตกใจ หลี่ซื่อหมินตกตะลึง ขุนนางทุกท่านทั้งฝ่ายทหารและพลเรือนต่างก็ตกใจที่เห็นหลี่เฉิงเฟิงตอบคำถามเหล่านั้นได้

ผู้ที่จะตอบคำถามได้คล่องแคล่วเช่นหลี่เฉิงเฟิง หากไม่ศึกษาคัมภีร์อย่างน้อย ๆ สักสิบปี มีหรือที่จะตอบคำถามเหล่านี้ได้!?

แต่องค์ชายน้อยหลี่เฉิงเฟิงอายุเพิ่งได้เพียงหกขวบเท่านั้น? ต่อให้เริ่มเรียนคัมภีร์หลุนอวี่ตั้งแต่คลอดออกมา เขาก็มีเวลาศึกษาคัมภีร์เหล่านี้แค่เพียงหกปี?

‘อัจฉริยะ’ เวลานี้ไม่มีคำอื่นเลยที่จะบรรยายความสามารถของหลี่เฉิงเฟิงได้ดีไปกว่าคำนี้

นอกจากนี้ เมื่อตู้หรูฮุ่ยถามคำถามจบ หลี่เฉิงเฟิงก็อ้าปากตอบคำถามได้ภายในเวลาไม่นาน ดังนั้นการถามตอบครั้งนี้จึงไม่มีการโกงเลยแม้แต่น้อย

ต้องมาพบกับคนที่เก่งเช่นนี้ ตู้หรูฮุ่ยถึงกับเหงื่อตก หน้าผากเปียกชุ่มไปหมด

ฮ่องเต้หลี่ซื่อหมินเองก็ตกตะลึง พระองค์ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองสมควรจะกล่าวสิ่งใดในเวลานี้

ตู้หรูฮุ่ยรู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก แรงกดดันขนาดนี้เขาเคยสัมผัสมันแค่ครั้งเดียวจากขุนนางที่อยู่ทางด้านข้าง ซึ่งผู้นั้นก็คืออัครมหาเสนาบดีฝางเสวียนหลิง

อย่างไรก็ตาม ต่อให้ฝางเสวียนหลิงจะเป็นผู้ตอบคำถาม แต่เขาก็ไม่มีความสามารถมากเช่นองค์ชายแปด ที่จะตอบคำถามในทันทีโดยไม่ต้องหยุดคิดเช่นนี้?

“เสด็จพ่อ ลูกตอบคำถามทั้งหมดครบแล้ว! โปรดให้คำชี้แนะด้วย!”

หลี่เฉิงเฟิงโค้งคำนับหลี่ซื่อหมิน หลี่ซื่อหมินผงกศีรษะและตอบว่า “การประลองปัญหาเชาว์รอบแรก องค์ชายแปดเป็นผู้ชนะ! ขุนนางทุกท่านมีสิ่งใดจะชี้แนะเขาหรือไม่?”

มีเพียงความเงียบที่เกิดขึ้นในห้องประลอง

แต่หลังจากนั้นได้มีขุนนางท่านหนึ่งนำขุนนางท่านอื่นปรบมือให้แก่หลี่เฉิงเฟิง

“ประเสริฐยิ่งองค์ชายแปด!”

“วิเศษมาก! องค์ชายแปดคือเด็กอัจฉริยะ คืออนาคตแห่งต้าถังที่แท้จริง!”

“น่าเหลือเชื่อ! องค์ชายแปดอายุได้เพียงหกขวบ แต่กลับมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้? หากองค์ชายแปดเติบใหญ่ขึ้น ต้าถังของเราย่อมไม่เป็นสองรองแผ่นดินใดอีก!”

ขุนนางทั้งฝ่ายทหารและพลเรือนเอ่ยยกย่องหลี่เฉิงเฟิงไม่รู้จบ

หลี่เฉิงเฟิงเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่แอบหัวเราะ

เพราะตอนนี้เสียงแจ้งเตือนรางวัลจากระบบของเขาดังขึ้นรัว ๆ และไม่มีทีท่าจะหยุดง่าย ๆ

เนื่องจากระบบของหลี่เฉิงเฟิงจะทำการรวบรวมอารมณ์ของทุกคน มาแปรเป็นค่าความซุกซน และเก็บมันเอาไว้ในระบบ

ตอนนี้ข้อความแจ้งเตือนแทบจะลุกเป็นไฟ

ในระยะเวลาสั้น ๆ หลี่เฉิงเฟิงสามารถเก็บค่าความซุกซนในระบบได้สูงถึง 1,200 แต้ม!

หลี่เฉิงเฟิงเปิดระบบขึ้นมาตรวจดู

【 ระบบเด็กซนขั้นเทพแห่งราชวงศ์ถัง:

ผู้ถือครอง : หลี่เฉิงเฟิง!

ค่าความซุกซน : 10,880!

ค่าความน่ารัก : 9 แต้ม ค่าความสง่างาม : 9 แต้ม ค่าความฉลาด : 10 แต้ม!

อาวุธ : ไม่มี!

วรยุทธ์ : ไม่มี!

ศิลปะ : เชี่ยวชาญสี่ตำราห้าคัมภีร์ เชี่ยวชาญบทกวี การเขียนอักษรของเหยียนเจินชิง!

ทักษะ : พลังผู้พิชิต!

คลังสิ่งของ : หนังสือชีวประวัติบุคคลในราชวงศ์ถังฉบับสมบูรณ์! 】

“พ่ะย่ะค่ะ! รอบแรกกระหม่อมเป็นฝ่ายแพ้! อย่างนั้นในรอบที่สอง เชิญองค์ชายแปดตั้งคำถามแก่กระหม่อมได้เลย!”

ตู้หรูฮุ่ยกำหมัดรอฟังคำถามจากหลี่เฉิงเฟิง

หลี่เฉิงเฟิงฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ เขารอโอกาสนี้มานานแล้ว!

“หวูกงกง! ไปยกพัดลมไฟฟ้ามาที่นี่!”

“พ่ะย่ะค่ะองค์ชายแปด!”

ท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่ของเหล่าขุนนาง หลี่เฉิงเฟิงได้สั่งให้หวูกงกงไปยกพัดลม ซึ่งใบพัดและแกนหมุนทำด้วยไม้มาตั้งไว้ตรงหน้า

ขุนนางทั้งฝ่ายทหารและพลเรือนได้แต่มองของตรงหน้าด้วยความสงสัย ฮ่องเต้หลี่ซื่อหมินก็ไม่ต่างกัน แววตาของพระองค์เต็มไปด้วยความงุนงง

มีเพียงไท่ซ่างหวงหลี่ยวนที่กำลังลูบเคราและหัวเราะขึ้นมาท่ามกลางฝูงชน

“ฮ่า ๆ ๆ เจ้าเด็กแสบ ข้ากะแล้วว่าเจ้าจะยกของสิ่งนี้มาด้วย!”

เห็นหลี่ยวนหัวเราะเช่นนั้น หลี่เฉิงเฟิงก็อดหัวเราะเบา ๆ ไปด้วยไม่ได้

หลี่เฉิงเฟิงชี้นิ้วไปยังพัดลมไฟฟ้าที่ตนเองประดิษฐ์ขึ้นมา เขาถาม “ไหลกว๋อกง เราจะให้ท่านดูภาพภาพหนึ่ง จากนั้นขอให้ท่านอธิบายให้เราฟัง ว่าหลักการทำงานของมันเป็นอย่างไร! ตอบไม่ได้ก็ไม่ต้องอาย แต่อย่างน้อยต้องรู้จักยอมรับความพ่ายแพ้ เข้าใจนะ?”

“พ่ะย่ะค่ะองค์ชายแปด เชิญถามได้เลย...”

ตู้หรูฮุ่ยตัวแข็งทื่อ

เขาพะว้าพะวงไปหมดจนต้องสังเกตของตรงหน้าอย่างตั้งใจ

องค์ชายแปดจะใช้วิธีการใดกัน ที่จะทำให้พัดลมตัวนี้หมุนขึ้นมาได้?