【Perfect Life】

11 - ตกแต่งบ้าน
เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ไม่มีผิด เมื่อในช่วงฟ้าสางพร้อมกับร่างของฮอร์นบอร์ 2 ตัววางกองไว้หน้าบ้าน พร้อมกับเจ้าตัวที่นั่งหน้าระรื่นอยู่บนพวกมันจนทำเอาเธอกุมขมับ“นี่ชอบมากขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย?”“สุดๆเลยล่ะ!” ถ้าเกิดอีกฝ่ายมีหูกับหางเหมือนฟีเรคงเห็นว่าสะบัดไปมาด้วยความดีใจแน่นอนแต่ปัญหาคือถ้าทำอาหารให้เดฟคงเสียเวลาไปนานหลายชั่วโมง เพราะต้องแล่และแยกส่วนฮอร์นบอร์เองคนเดียว “วันนี้ตั้งใจจะตกแต่งบ้านซะด้วยสิ...” “ตกแต่ง? ทำไม?”“บ้านมันดูกว้างมากสำหรับฉันน่ะ ต้องอยู่คนเดียวแบบนี้แถมตลอดทางเดินก็ว่างอีก ประตูทางลงไปห้องใต้ดินก็ทำเอาขนลุกทุกครั้ง จะว่าไงดี.. มันรู้สึกวังเวงยังไงไม่รู้...”“....งั้นเอางี้ ข้าจะไปหาวัตถุดิบสำหรับตกแต่งบ้านมาให้เจ้าจนกว่าจะทำให้ข้าเสร็จถือว่าแลกเปลี่ยนกันไง เจ้าจะได้ไม่ต้องกังวลด้วย” ....ถึงข้าจะไม่รู้ว่ามนุษย์ตกแต่งบ้านยังไงก็เถอะ... ได้แต่แอบคิดในใจไม่พูดออกมา สงสัยเขาคงต้องไปปรึกษาเหล่าดรายแอดไม่ก็เผ่าพันธุ์อื่นดูเสียแล้ว“ได้เหรอ! งั้นตกลงตามนี้เลย!”“อีกครึ่งวันข้าจะกลับมา รอได้เลย!” คลี่ยิ้มกว้างเห็นเขี้ยวก่อนจะรีบออกจากหมู่บ้านไป“จะว่าไงดี... ไนกี เพิ่มข้อมูลลงไปได้มั๊ยว่าไลแคนน่ะห่วงเรื่องอาหารการกินมากกว่าอะไรอีกน่ะ” > ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ : ไลแคนนั้นแม้ว่าจะกินอาหารเยอะมากแค่ไหนก็ไม่เคยร้องขอใครให้ทำอาหารหรือสามารถนำอาหารรสเลิศมาหลอกล่อได้ ....แต่มีโอกาสว่าเขาน่าจะเป็นผู้แรกที่ใช้อาหารล่อลวงได้เป็นแน่ และคงต้องเป็นอาหารของท่านพริสทีนเสียด้วย“ไม่หรอกน่า แถมยิ่งพูดแบบนั้นฉันมีหวังหลงตัวเองแน่ๆเลย คนทำเก่งกวั่นก็มีออกจะเยอะ...” เกาแก้มแก้เขิน ก่อนจะทำการใช้เวทย์ที่ได้จากการสัมผัสตัวของเดฟกับไลรอนเมื่อวันก่อน Skill [ล่องหน] และ [สร้างบาเรีย] ...ถึงอย่างนั้นก็ยังอยู่ระดับต่ำ ทักษะการแยกส่วนที่ปลดล็อกมานานแต่ไม่ได้ทำการแยกส่วนมากจึงยังคังอยู่ในระดับต่ำ คงทำเร็วและคล่องแคล่วเหมือนไลรอนไม่ได้ ล่องหนคงใช้ไม่ได้นานและบาเรียคงไม่ได้แข็งแรงเหมือนเดฟ เพราะงั้นคงได้ฝึกไปพลางจัดการฮอร์นบอร์ไปพลางหากควบคุมพลังใช้ทั้ง 3 นี้ได้นานจนเกินขีดเลเวลของ Skill ไปเรื่อยๆก็จะยิ่งใช้ได้นานมากขึ้นว่าจบก็เริ่มเตรียมอุปกรณ์สำคัญ แต่ประเด็นคือเธอไม่มีของจึงต้องใช้สกิลคราฟแบบพิเศษสร้างถังไม้ขนาดใหญ่หลายถังด้วยกัน ก่อนตั้งสมาธิกับการใช้ทั้ง 3 ทักษะและผสานสายลมกับมือตนและเริ่มลงมือได้!เริ่มจากกรีดท้องลอกส่วนหนังของมันออกมา ควักเครื่องในมาใส่ในถัง ตัดหัวไปวางบนผ้าขาว ก่อนค่อยๆตัดส่วนเนื้อทีละส่วนออกมาใส่ชาม เนื้อส่วนสันคอ หัวไหล่ สะโพก ตลอด ปริมาณมากขนาดนี้ก็แอบทำเอาน้ำลายไหลไม่ได้เมื่อนึกถึงเมนูต่างๆที่อยากทำมาตลอด ยิ่งทำให้เร่งความเร็วโดยไม่รู้ตัว ตลอดการใช้พลังนั้นมีเสียงดังในหัวตลอดเวลาเกี่ยวกับระดับที่เพิ่มขึ้นเรื่อย แต่เธอก็ยังคงเพ่งสมาธิกับการแล่เนื้อในอดีตเธอเคยแล่แค่หมูธรรมดาๆไม่เคยแล่หมูป่ามาก่อน เพราะงั้นจึงตั้งใจเป็นพิเศษกับประสบการณ์ใหม่นี้จนถึงตอนสุดท้ายก็สร้างบอลน้ำมาล้างเลือดพวกนั้นออกจนสะอาด“เอาล่ะ เสร็จแล้ว!!”> Skill • [แยกส่วน] [ล่องหน] [สร้างบาเรีย] อัพเกรดเป็น [ระดับ A]> Ability • [เวทย์ลม] อัพเกรดเป็น [ระดับ A] ภารกิจแยกส่วนเสร็จภายใน 7 ชั่วโมง จากทิศทางของแสงอาทิตย์ตอนนี้น่าจะเกือบ 10 โมงเช้า ซึ่งอีกฝ่ายจะกลับมาช่วงเที่ยงแสดงว่าเหลือเวลาอีก 2 ชั่วโมงในการทำอาหาร พอประมวลผลสำเร็จก็รีบยกถังบรรจุเนื้อเข้าบ้าน แต่ด้วยความที่มันหนักเกินกำลังเด็กเลยต้องใช้เวทย์ลมในการช่วยอีกครั้ง ควบคุมขนาดของเนื้อพวกนั้นให้เล็กลงแล้วใส่กล่องเก็บความเย็น แต่ด้วยความที่ไม่รู้ว่าเครื่องในนำมาทำอะไรได้บ้างจึงแช่แข็งเอาไว้ก่อน“ดูเหมือนว่าพวกเครื่องปรุงจะไม่พอซะด้วยสิ”จากการไปร้านของไลรอนเมื่อวาน เด็กชายเสนอข้อตกลงให้ว่าถ้าหากไม่อยากได้ของฟรีก็นำของที่เจอมาขายที่ตนได้ตลอดเวลา ด้วยความไม่รู้ราคาของสินค้าเลยไม่อยากนำของไปมากนัก สุดท้ายตัดสินใจแบกถังบรรจุหนัง เขี้ยวและเขา คว้ากระเป๋าบรรจุหินเวทมนตร์ 2 ชิ้นสะพายบ่า เดินตรงไปยังบ้านไลรอนเมื่อเข้าไปภายในก็พบกับสินค้ามากมาย เครื่องแต่งกาย กองผ้าหลากหลายสีสัน หนังสือในชั้นของบนกำแพง บนโต๊ะมีขวดแก้วข้างในบรรจุลูกกวาดน่าทาน และยังมีอุปกรณ์ดำรงชีพต่างๆนานา แต่ที่ตรึงตราตรึงใจพริสทีนมากที่สุดคงไม่พ้นชั้นวางอุปกรณ์ทำอาหารและเครื่องปรุง“ขอโทษนะคะ มีใครอยู่รึเปล่า!”“ค่า ยินดีต้อนรับสู่ร้านค่ะ~” เด็กสาวตัวน้อยเดินออกมาจากหลังร้าน ร่างกายเธอเปียกเล็กน้อย พอเห็นว่าเป็นเธอถึงกลับคลี่ยิ้มกว้างกว่าเดิม “อ๊ะยินดีต้อนรับค่ะพริสทีน!”“ฉันมารบกวนอะไรรึเปล่าเอ่ย”“ไม่หรอกค่ะ! พวกเรากำลังเช็กเงินที่ได้จากการล่าเมื่อวานกันเสร็จพอดี ท่านพี่ พริสทีนมาน่ะ~” ลาพิสรีบวิ่งไปบอกพี่ชายหลังเคาท์เตอร์ไม้ เกิดเสียงตึงตังขึ้นเล็กน้อยก่อนไลรอนจะโผล่ออกมาจากม่านปิดประตูทั้งที่ตัวยังเปียกอยู่“ว่าไงไลรอน เล่นน้ำอยู่เหรอ...?”“ก็นะ พวกเงือกแบบข้ายังไงก็ต้องอยู่ในน้ำบ่อยๆนั่นแหล่ะ วันนี้มาซื้ออะไรล่ะ? เลือกดูได้ตามสบายเลยนะ” ระหว่างนั้นรับผ้าจากน้องมาเช็ดผมยาวที่ชุ่มน้ำของตน พอเริ่มหายเปียกผมก็เริ่มสั้นลงอย่างเห็นได้ชัด“ก็พวกเครื่องปรุงน่ะ พวกผักอื่นๆ ...แล้วก็เอาหนัง เขี้ยวแล้วก็เขาของฮอร์นบอร์มาขายด้วยน่ะ อ้อ หินเวทมนตร์ด้วย ช่วยประเมินให้หน่อยได้ไหม?”“ได้อยู่แล้ว ไหนๆ” ช่วยยกถังนั่นขึ้นมาวางบนโต๊ะ บนฝ่ามือมีเกล็ดสีฟ้าโผล่ขึ้นมาทั้ง 2 ข้าง มีแสงเรืองออกมาเล็กน้อย ตาจดจ่ออยู่กับของพวกนั้นดูเคร่งเครียดไม่น้อย“พี่ดูเอาจริงเอาจังแบบนี้เท่ห์มากๆเลยว่าไหมคะพริสทีน?”“ก็นะ ดูสุขุมดี”“เนอะ~ ข้าภูมิใจมากๆเลยค่ะ!”น้องสาวตัวน้องยิ้มหวานด้วยความภาคภูมิใจ ปฏิกิริยาน่ารักจนอดไม่ได้ที่จะลูบหัวลาพิสไปมา“ของพวกนี้ระดับสูงจริงๆ... ถ้าให้ตีค่าล่ะก็เจ้าหนังนี่ 2000 โกลด์ เขี้ยว 800 โกลด์ เขาพวกนี้รวมหมดก็ 240 โกลด์ แต่ที่แพงยิ่งกว่าคือเจ้าหินเวทมนตร์นี่ ด้วยความที่มันหายากมากๆ เท่าที่ข้ารู้มาแค่ก้อนเดียวขายได้ถึง 10,000 โกลด์เลยทีเดียว...”บรรยากาศในร้านเงียบสนิทมีแค่เสียงแมลงและเสียงจากภายนอก ก่อนที่พริสทีนจะร้องเสียงดังลั่นร้านจนทำคนอื่นตกใจกันเกือบหมด“จ จริงเหรอ... มัน มันขายได้ราคามากขนาดนั้นเลยเหรอ..!!!!”“ก็ใช่น่ะสิ หินนี่ระดับสูงกว่าหินเวทมนตร์ทั่วไปตามท้องตลาดเลยซะด้วยซ้ำ ถ้าเอาไปขายพวกคนแคระพวกนั้นคงประมูลแบบเอาเป็นเอาตายเลยล่ะ”พอไลรอนพูดแบบนั้นทำเอาไม่กล้าบอกเลยทีเดียวว่าของส่วนใหญ่ที่เธอใช้ทำมาจากหินเวทมนตร์พวกนั้นเกือบหมด ด้วยความที่ราคาแพงจัดจนทำเอาความคิดตีกันไปมาเรื่องราคา...ราคาก้อนละหมื่นโกลด์ โกลด์คือเหรียญทอง 2 ก้อนก็ 2 หมื่นเหรียญทอง... พอจะรวยก็รวยง่ายๆแบบนี้เลยงั้นเหรอ!!!!!!? กรีดร้องในใจไม่กล้าโวยวายออกมา แต่ท่าทางที่เธอแสดงออกก็บ่งบอกว่าคงตกใจไม่น้อย“สรุปยอดคือเจ้าจะได้รับไป 23,040 โกลด์ ลาพิส ไปหยิบเงินมาทีนะ” ขณะสั่งน้อง ตนก็เดินไปหยิบพวกเครื่องปรุงกับวัตถุดิบให้พริสทีน“รับทราบค่ะพี่!” วิ่งเข้าหลังร้านไป“จู่ๆก็มีเงินมากขนาดนี้ ทำตัวไม่ถูกเลย...” กระอักกระอ่วนเล็กน้อย “เมื่อก่อนกว่าฉันจะได้เงินก็ดิ้นรนสุดๆ แต่พอตอนนี้จะได้กลับได้เอาดื้อๆ”“ก็นะ ชีวิตมันก็แบบนี้แหล่ะมีลงก็ต้องมีขึ้นบ้าง~”“....นั่นสินะ ? จะว่าไปไลรอน เท่าที่เห็นนายก็ไม่ได้เข้าเมืองแล้วนายเอาของพวกนั้นไปขายต่อยังไงเหรอ? ...แต่ถ้าเป็นความลับทางการค้าไม่ต้องบอกก็ได้นะ”“ไม่ๆ มันไม่ใช่ความลับอะไรหรอก คือแบบนี้ ทุกๆวันที่ 7 คนติดตามของท่านเนสจะแวะมาที่นี่เพื่อติดต่อซื้อขายกับเราน่ะ ของที่เอามาแต่ละครั้งไม่เคยซ้ำกันเลยสักครั้งแถมมีแต่ของน่าสนใจสุดๆ ราคาก็ไม่แพงด้วย วันพรุ่งนี้เจ้าเองก็เตรียมตัวให้ดีล่ะ เขาอยู่แค่ช่วงเช้าเท่านั้นนะ”“เข้าใจแล้วล่ะ ขอบคุณนะไลรอน”“ยินดีอยู่แล้ว~” คลี่ยิ้มกว้างตอบกลับไป“นี่ค่ะพี่!”“เก่งมากลาพิส” ลูกหัวน้องสาว นำถุงเงินออกมาตรวจสอบอีกครั้ง “เอาล่ะครบแล้ว เครื่องปรุงพวกนี้ค่อนข้างเยอะแถมหายากบางอย่างด้วย รวมกับพวกผัก ข้าว ไข่และก็สินค้าอื่นๆด้วย ข้าขอเก็บซัก 21 ซิลเวอร์ละกันนะ นี่เงินทอน 23,039 โกลด์กับอีก 79 ซิลเวอร์” “อ่ะ อื้ม...” รับมาเช็กดูอีกครั้งก่อนเก็บใส่กระเป๋า ...1 โกลด์มีค่าเท่ากับ 100 ซิลเวอร์สินะ โกลด์ก็สีทอง ซิลเวอร์ก็สีเงิน...“จะว่าไปขอบคุณสำหรับกล่องแช่เย็นนั่นอีกครั้งนะ ถ้าไม่มีป่านนี้พวกผักกับเนื้อที่เอามาขายคงเน่าไปเรียบร้อยแล้ว”“ไม่เป็นไร แค่ชอบก็ดีใจแล้วล่ะจ้ะ”“ก็นะ~ จะว่าไปนี่จะทำอาหารอะไรล่ะถึงได้ซื้อเยอะขนาดนี้?”“ก็ลองอะไรใหม่ๆน่ะ ถ้ายังไงขอตัวก่อนนะ ขอบคุณมากเลยจ้า~” รีบขนกล่องเครื่องปรุง ควบคุมให้ของอย่างอื่นลอยตรงกลับที่พักไปเมื่อกลับถึงบ้านไม่รอช้ารีบซาวข้าวใส่หม้อหุง ยกเนื้อส่วนที่แบ่งไว้สำหรับเดฟออกมาล้างให้สะอาด โรยเกลือกระเทียมและพริกไทยป่นลงบนตัวเนื้อ สร้างกระทะเพิ่มขึ้นอีกจากทักษะการคราฟแบบพิเศษและเริ่มทำการนำเนื้อลงย่าง เมื่อย่างเสร็จก็วางแยกเป็น 4 จานใหญ่และราดซอสที่ลองผสมขึ้นเอง ก่อนเริ่มทำส่วนอาหารเช้ากับกลางวันของตน และส่วนที่จะนำไปแบ่งให้คนอื่นๆ“จะว่าไป ยังมีเวลาว่างอยู่นิดหน่อย ทำเจ้านั่นกินด้วยละกัน...” หยิบไข่มาทำอีกเมนูที่ตนชอบทานตึง!!!! “อะ อะไรน่ะ!!?” เสียงดังสนั่นจากหน้าบ้านทำเอาต้องวางมือทุกอย่างและรีบวิ่งออกไปหน้าบ้านเป็นอันต้องผงะกับภาพตรงหน้า กองภูเขาวัตถุดิบในปริมาณที่มากนั่นทำเอาเด็กสาวอ้าปากเหวอ ไม่ต้องตรวจสอบเธอก็พอเดาได้ว่าคงอยู่ในระดับ S เหมือนทุกทีเป็นแน่“เดี๋ยวก็มีแมลงเข้าปากหรอกน่า” เดินออกมาหลังกองข้าวของ ทำเอาเจ้าหล่อนรีบหุบปากอย่างไว“นะ...นี่นายไปหามาจากที่ไหนบ้างเนี่ย!?”“ก็ไปลองถามพวกดรายแอด เอลฟ์ แฟรี่แล้วก็พวกเผ่าต่างๆนั่นแหล่ะ ถ้าไม่พอข้าไปหามาเพิ่มให้ก็ได้นะ”“ไม่ๆๆๆ! พอแล้วล่ะ แค่นี้ยังไม่รู้เลยว่าจะใช้หมดรึเปล่าซะด้วยซ้ำ...” มองซ้ายขวาไม่เห็นใครรีบใช้ทักษะล่องหนเดินดูของพวกนั้น ทั้งต้นไม้มีประกาย หินก้อนใหญ่สีขาวเนียน หินก้อนเล็กสีทองส่องสว่าง และถุงขนาดใหญ่อีก 2-3 ถุงได้ “ตอนขนมา ไม่หนักเหรอ เหนื่อยรึเปล่า...?”“หนักกว่ายังเคยแบกมาแล้วเพราะงั้นแค่นี้สบายๆ ให้ข้าขนเข้าไปข้างในเลยไหม?” “โล่งอกไปที... ของวางไว้ที่นี่ก็ได้จ้ะ งั้นก็ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันเตรียมเนื้อไว้ให้นายเยอะเลยล่ะ”“นี่แหล่ะที่ข้ารอ!!”ไม่รอช้ารีบตามพริสทีนเข้าบ้านไปด้วยความตื่นเต้น เนื้อกองใหญ่บนจาน 4 จานที่มีซอสราดคนละแบบของเดฟ ส่วนตนเป็นอาหารธรรมดาอย่างข้าวสวยร้อนๆโปะเนื้อย่างชิ้นพอคำและไข่ดาวแบบไม่สุก สุดท้ายคือไข่ตุ๋นหมูสับ เมนูไข่ที่ตัวเธอชอบทานมาตั้งแต่สมัยก่อน“กลิ่นเนื้อพวกนี้หอมคนละอย่างกับเมื่อวานเลยนี่?”“อื้ม ทำแยกไว้ 4 แบบน่ะ จานแรกนี่ทำแบบเมื่อวาน ส่วนจานอื่นเป็นซอสที่แตกต่างกัน ทานเยอะๆเลยนะ~”“โอ้!”ไม่รอช้ารีบคว้าเนื้อเข้าปากทันที ด้วยรสชาติที่แตกต่างกันทำให้ไม่มีเบื่อ บ้างก็กินอยู่จานเดียวบ้างก็สลับกับเนื้อจานอื่นเพื่อเปลี่ยนรสชาติ จานแรกคือสูตรเดียวกับเมื่อวันก่อนซอสเห็ดเข้มข้นหวานมัน พริกไทยดำเข้มข้นและเผ็ดซ่าน กระเทียมเจียวกรอบๆที่ใส่จนพูนตัวซอสผสมกับน้ำมันกระเทียม สุดท้ายก็ซอสผลไม้เปรี้ยวอมหวานภาพเดฟที่ทานอย่างเอร็ดอร่อยก็ทำเอาเธอเริ่มท้องร้อง จิ้มไข่แดงให้ไหลเยิ้มเนื้อก่อนตักเข้าปากคำโต ไข่เจียวใส่พริกเม็ดใหญ่และไข่ตุ๋นนุ่มละมุนลิ้นกับหมูสับชิ้นใหญ่จนอดยิ้มกว้างด้วยความสุขไม่ได้พอเดฟเห็นก็ขอเธอกินไข่เจียวกับไข่ตุ๋นและดูเหมือนจะชอบไม่น้อยเหมือนกัน“ทุกทีพวกไข่ข้ากินแบบดิบๆน่ะ แต่พอเอามาทำแบบนี้อร่อยกว่าที่คิดซะอีก” ยกไข่ตุ๋นในหม้อที่เหลือจนหมด“ดีใจที่ชอบนะ พวกเมนูไข่เนี่ยฉันถนัดสุดเลย”“ถ้าได้กินทุกวันก็ดีสิ แต่ถ้ามาที่นี่บ่อยเกินมีหวังโดนยัยนั่นด่าแน่ อืม... เอางี้ดีมะ ข้าจะแวะมากินอาหารเจ้าแบบเต็มที่แค่อาทิตย์ละครั้งพอ จะได้ไม่กวนเวลาเจ้าด้วย ดีไหม”“ได้อยู่แล้วล่ะจ้ะ ”“งั้นตกลงตามนี้ เรื่องอาหารอาทิตย์หน้าข้าจะเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อเลย”พูดจบเดฟไกส์ขอตัวกลับไปทำหน้าที่ของตนต่อ ส่วนพริสทีนก็ทำการเก็บล้างจานชามให้เรียบร้อย> Skill • [การทำอาหาร] อัพเกรดเป็น [ระดับ D]“เอาล่ะ เริ่มทำการตกแต่งบ้านจริงๆซะที!”ด้วยทักษะการคราฟแบบพิเศษที่มีความสามารถในการคราฟสิ่งที่จินตนาการเอาไว้ให้เป็นจริงเพียงแค่มีวัตถุดิบเพียงพอ เริ่มสำรวจสิ่งของที่เดฟไกส์นำมาให้ ในถุงใหญ่มีถุงเล็กอีกหลายถุง มีทั้งรังไหม ขนนก เปลือกหอย และของอย่างอื่นนับไม่ถ้วนของสวยๆงามๆจนทำเอานึกย้อนไปถึงสิ่งที่ตนปรารถนามาตลอดตั้งแต่เด็ก ห้องนอนที่เหมือนกับเจ้าหญิงตัวน้อย ถึงมันจะขัดกับอายุจริงแต่ก็อยากทำให้ความฝันเป็นจริงอีกหนึ่งอย่างเริ่มจากเปลี่ยนแปลงห้องครัวให้ดูดีขึ้นเล็กน้อย ยกไม้สีน้ำตาลกับก้อนหินสีขาวเนียนก้อนเล็กเข้ามาและคราฟรวมกับเคาท์เตอร์ จนได้เป็นเคาท์เตอร์ไม้พร้อมซิงค์เคลือบหินอ่อนทั้งยังมีตู้สำหรับเก็บของข้างล่าง โต๊ะกับเก้าอี้ที่ไม่คงทนก็เปลี่ยนสภาพโดยใช้เจ้าไม้สีน้ำตาลเข้มนั่นมาช่วย จนได้โต๊ะกับเก้าอี้เรียบเนียน ลูบได้โดยไม่ต้องกลัวเสี้ยนตำมือ สุดท้ายก็ สร้างตู้สำหรับเก็บอุปกรณ์เครื่องปรุงต่างๆ ต่อมาคือทางเดินเริ่มจากทางเข้า นำดอกไม้มาเปลี่ยนให้กลายเป็นสีย้อม เปลี่ยนผ้าม่านให้เป็นสีชมพูบางตรงปลาย ติดระบายร้อยจากไข่มุกเม็ดโตกับเครื่องประดับรูปดาวสวยงามน่ารัก สร้างตู้สำหรับใส่หนังสือข้างๆทางลงห้องใต้ดิน“เอ... ทางเดินก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ แต่สร้างอะไรเพิ่มไว้หน่อยละกัน”ปั่นด้ายด้วยลมค่อยๆทอจนกลายเป็นผ้าผืนใหญ่ เริ่มทำการถักทอลวดลายตามที่ตนต้องการสีเป็นสีชมพู ตรงไหนทำพลาดจะใช้พลังแก้ไขขนนกปั่นเป็นฝ้ายนุ่มๆบรรจุใส่หมอน ให้เป็นจุดนั่งพักนั่งอ่านหนังสือหรือออกกำลังกายสุดท้ายคือห้องนอน เปลี่ยนผ้าม่านให้เหมือนกับตรงทางเข้า ใช้ไม้สีขาวเนียนสร้างตู้ลิ้นชักสำหรับเก็บเสื้อผ้ารูปตัวแอล โต๊ะสำหรับทำงานกับเก้าอี้ ฉากกั้นระหว่างแต่งตัวเปลี่ยนเสื้อผ้า และตัวเตียงนอน ก่อนทำการเย็บหมอน ผ้าห่มและพรมทรงกลม ในเมื่อทำเสร็จแล้วก็อดไม่ได้ที่จะกอดให้เต็มรัก ใบหน้าเคลิบเคลิ้มกับห้องนอนในฝันสีชมพูหวานกลายเป็นความจริง“นุ่มจังเลย~ ถึงจะสีหวานไปนิดแต่กลับรู้สึกดีกว่าที่คิดซะอีก... ฮิๆ”ซุกหน้ากับหมอน กลิ้งบนเตียงไปมาด้วยความสุข> Skill • [การคราฟ] อัพเกรดเป็น [ระดับ S]> ระดับ [การคราฟ] อยู่ในระดับสูงสุด ปลดล็อก Skill [การเล่นแร่แปรธาตุ] > พลังกายเพิ่มขึ้น ความเหนื่อยลดช้าลง ค่าพลังเวทย์ที่ใช้ในทักษะ [การคราฟ] ลดลงเป็น 3 เท่าจากเดิม“สุดยอดเลยแฮะ... เอาล่ะ ก่อนจะเย็นไปมากกว่านี้ต้องรีบเอาอาหารไปแบ่งคนอื่น แล้วก็ต้องขนของที่เหลือเข้ามาด้วย... ไหนๆก็ไหนไปปรึกษาชิอินะเรื่องการทำเสื้อผ้ากับรองเท้าด้วยเลยละกัน” ลุกขึ้นตรงไปยังห้องครัวนำอาหารที่แบ่งไว้ใส่ชามใหญ่นำไปแจกให้คนอื่นๆตามบ้าน ส่วนของบ้านสเตลล่าทำเป็นข้าวต้มเห็ดหอมมังสวิรัติ ตอนไปบ้านของฟีเรก็แอบลังเลว่าจะโดนจ้องเขม็งจากเจ้าตัวเหมือนทุกทีหรือไม่ แต่โชคดีที่ครั้งนี้เธอไม่เจอ และดูเหมือนว่าเขาเองก็เริ่มไว้ใจเธอมากขึ้นเช่นกันในฐานะผู้ใหญคนหนึ่ง(?)ก็อดภูมิใจไม่ได้ที่สั่งสอน(?)เขาสำเร็จเมื่อกลับมาถึงบ้านทำการขนของที่เหลือเข้ามาในบ้านมาวางไว้ตรงริมระเบียงทางเดินหน้าห้องนอน จังหวะนั้นเอง...เชือกที่มัดผมไว้หลุดจนผมสยายระพื้นทำให้เสียเวลาในจัดผมอีกครั้งจนอดโมโหไม่ได้“นอกจากเรื่องชุดก็มีเรื่องผมนี่ซะด้วยสิ ตัดแล้วก็ยาวตลอด... จะทำยังไงดีเนี่ย!!”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

11 - ตกแต่งบ้าน

นิยายแนะนำ

【Perfect Life】

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

11 - ตกแต่งบ้าน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้