แสงไฟสลัวสีส้มภายในร้านเหล้านั่งชิลใกล้มหาวิทยาลัยสาดกระทบใบหน้าหวานหยาดเยิ้มของ‘น้ำหนึ่ง’ คืนนี้เธออยู่ในชุดเสื้อครอปสายเดี่ยวตัวสั้นสีแดงเพลิงอวดผิวขาวอมชมพูและเนินอกอวบอิ่มที่ดันชันขึ้นมาอย่างจงใจ มือเรียวสวยคอยหมุนแก้วค็อกเทลไปมาแต่สายตาคู่นั้นกลับจับจ้องไปยังชายหนุ่มร่างสูงโปร่งลุคเซอร์ในเสื้อเชิ้ตยีนส์พับแขนที่นั่งอยู่โต๊ะตรงข้าม
‘วิน’ รุ่นพี่ปี 4 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ส่งสายตาคมกริบตอบกลับอย่างเปิดเผยแววตาของเขาเบิกตาวาวโรจน์ด้วยความกระหายในเสน่ห์อันแซ่บซ่านของเด็กปี 1 คนนี้ หลังจากที่ฟังไอ้โต้งเพื่อนสนิทเป่าหูมาวินก็เริ่มสืบหาตารางเรียนของน้ำหนึ่ง และจงใจมาปรากฏตัวในสถานที่ที่เธอชอบมาทันที
วินลุกขึ้นยืนถือแก้วเบียร์ขยับกายก้าวยาวเดินตรงมายังโต๊ะของน้ำหนึ่งทันทีอย่างไร้ความลังเล
"ขอนั่งด้วยคนนะคะคนสวย...พี่ชื่อวิน อยู่ถาปัตย์ปีสี่"
น้ำหนึ่งเลิกคิ้วเรียวสวยขึ้นเผยอรอยยิ้มยั่วยวนที่มุมปากจริตจะก้านในการบริหารเสน่ห์ของเธอทำงานทันทีเมื่อเห็นว่าเหยื่อหน้าตาดีติดเบ็ด
"ยินดีค่ะพี่วิน...น้ำหนึ่งชอบผู้ชายสายอาร์ตอยู่แล้วด้วยสิ"
เพียงประโยคแรกที่ทักทายบทสนทนาก็ดำเนินไปอย่างลื่นไหลและเต็มไปด้วยกระแสความ้าที่ซ่อนอยู่ลึกๆ วินใช้ความเจนโลกและคำพูดหวานหูหลอกล่อ ส่วนน้ำหนึ่งก็โปรยเสน่ห์ตอบรับอย่างรู้ทัน มือเรียวของเธอแกล้งเลื่อนไปััท่อนแขนแกร่งของวินบ่อยครั้งยามหัวเราะ ขาเรียวภายใต้กางเกงยีนส์ขาสั้นเบียดเสียดกับขาของชายหนุ่มใต้โต๊ะอย่างจงใจ
วินหลงระเริงไปกับััอันเร่าร้อนนั้นความรู้สึกผิดชอบชั่วดีต่อ ‘มายด์’ แฟนสาวคนปัจจุบันมลายหายไปสิ้นในพริบตา เหลือเพียงความปรารถนาที่จะเรือนร่างระหงตรงหน้า
"ร้านเสียงดังจังเลยค่ะพี่วิน... น้ำหนึ่งเริ่มเวียนหัวแล้วอยากหาที่เงียบๆ นั่งคุยกันมากกว่า" น้ำหนึ่งกระซิบชิดใบหูของวิน ลมหายใจอุ่นกรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์เป่ารดจนชายหนุ่มขนลุกซู่
"ถ้าอย่างนั้น... ไปห้องพี่ไหมครับ เงียบและส่วนตัวดีนะ" วินยิ้มพราย สบตาคู่สวยอย่างรู้ทันความคิด
++++++++++
เมื่อบานประตูห้องพักส่วนตัวของวินที่คอนโดมิเนียมปิดลง ารักลับหลังสายตาผู้คนก็ะเิขึ้นทันทีวินรวบเอวบางของน้ำหนึ่งเข้าหาตัวดึงร่างของเธอเข้ามาป้อนจูบอย่างหิวกระหายและรุนแรง
น้ำหนึ่งไม่ได้คัดค้านกลับจูบตอบอย่างเร่าร้อนลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดพัวพันตักตวงความหวานระคนความใคร่ของกันและกันอย่างไม่มีใครยอมใคร
วินใช้สองมือกระชากเสื้อสายเดี่ยวตัวสั้นของน้ำหนึ่งขึ้นเหนือศีรษะแล้วเขวี้ยงทิ้งไปกองกับพื้นเผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มเต่งตึงที่ซ่อนอยู่ภายใต้บราเซียลูกไม้สีหวานชายหนุ่มเพลย์บอยแฝงร่างในลุคเซอร์ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาว ขบเม้มแรงๆสร้างรอยรักเพื่อแสดงความเป็เ้าของ ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาใช้ฝ่ามือบีบเค้นทรวงอกอวบอิ่มอย่างเมามัน
"อ้ะ... พี่วิน แรงไปแล้วน๊า... "น้ำหนึ่งครางกระเส่า มือเรียวกลับจิกขยุ้มแผ่นหลังของวินแน่นดึงรั้งให้เขาบดเบียดร่างกายเข้าหาเธอมากขึ้น
วินช้อนร่างอรชรขึ้นแนบตัว เดินตรงไปยังเตียงกว้างรูดรั้งกางเกงขาสั้นและชั้นในของเธอออกจนเรือนร่างงดงามเปลือยเปล่าปรากฏต่อสายตา วินรีบจัดการเปลื้องผ้าของตัวเองออกจนหมดสิ้นความเป็ชายที่ตื่นตัวเต็มที่ตอกย้ำความ้าอันแรงกล้า
วินขึ้นคร่อมร่างขาวผ่องแยกขาขาวนวลของน้ำหนึ่งออกกว้าง ก่อนจะกดแทรกตัวตนอันแข็งแรงและร้อนผ่าวเข้าสู่ความคับแน่นชุ่มฉ่ำทันที
"อ๊า! พี่วิน... มันเสียว... อื้อออ!" น้ำหนึ่งหวีดร้องเสียงหลงร่อนสะโพกมนเบียดรับแรงกระแทกกระทั้นที่ส่งเข้ามาอย่างดิบเถื่อน
วินซอยสะโพกกดเข้าใส่ย้ำๆ อย่างหนักหน่วงและรวดเร็วตามแรงอารมณ์ที่พุ่งปรี๊ดเสียงเนื้อกระทบกันคลอไปกับเสียงครางระงมของคนทั้งคู่ น้ำหนึ่งยกขาเรียวเกี่ยวกระหวัดเอวจนแน่นเพื่อรองรับทุกจังหวะรักอันเร่าร้อน ทั้งคู่บรรเลงบทรักอันยาวนานและดุเดือดลับหลังความไว้ใจของมายด์ จนกระทั่งถึงจุดไคลแมกซ์ วินเร่งจังหวะถี่รัวขยี้เน้นจุดกระสันส่งให้น้ำหนึ่งกรีดร้องสั่นสะท้านไปทั้งร่างพร้อมๆ กับชายหนุ่มที่ปลดปล่อยความ้าอุ่นร้อนเข้าสู่กายเธอจนหมดสิ้น
ทั้งสองนอนกอดก่ายหอบหายใจรดกันท่ามกลางซากความไว้ใจที่สูญสลายจากการทรยศและหักหลัง
++++++++++
วันต่อมา ณ คณะดุริยางคศาสตร์...
มายด์นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนสนิทพลางกดโทรศัพท์มือถือหาวินด้วยความเป็ห่วงเพราะั้แ่เมื่อคืนแฟนหนุ่มไม่รับสายและไม่ตอบข้อความเลย แต่เมื่อหันไปมองทางเดินหน้าคณะหญิงสาวกลับต้องขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นวินเดินยิ้มกริ่มเข้ามาหา โดยมีรอยข่วนจางๆที่ซอกคอและั์ตาที่ดูอ่อนล้า
"พี่วิน... เมื่อคืนไปไหนมาคะ มายด์โทรหาตั้งหลายสาย" มายด์ลุกขึ้นเดินไปหาแววตาเต็มไปด้วยความอาทรและบริสุทธิ์ใจ
วินชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะปรับสีหน้าเป็ปกติ แกล้งยกมือขึ้นลูบหัวแฟนสาวเพื่อกลบเกลื่อนความผิด
"อ๋อ...พอดีเมื่อคืนพี่อยู่ปั่นโปรเจกต์ส่งอาจารย์กับไอ้โต้งจนดึกน่ะครับ แบตหมดด้วยขอโทษทีนะที่ทำให้มายด์เป็ห่วง"
คำโกหกคำโตหลุดออกมาจากปากของวินอย่างหน้าตาเฉยโดยที่มายด์ไม่ได้เอะใจเลยสักนิด เพราะเธอเชื่อใจวินมาตลอด แต่ทว่าในจังหวะนั้นเอง คินที่เดินผ่านมาเห็นเข้าพอดี สายตาคมกริบของคินจับจ้องไปที่ท่าทางมีพิรุธของวินและรอยแปลกประหลาดที่ซอกคอคินกำหมัดแน่นในกระเป๋ากางเกง สัญชาตญาณบางอย่างบอกเขาว่า ผู้ชายคนนี้กำลังทำเื่ไม่ดีลับหลังเพื่อนสนิทของเขา...และคินไม่มีวันยอมให้ใครมาทำร้ายหัวใจของมายด์เด็ดขาด
++++++++++
3K
![บันทึกสังเกตการณ์ของเฉ่าเหมย (บันทึกของเฉ่าเหมย เล่มต้น) [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1718861637_28566276.webp)
