รักร้าย ของนายเพลย์บอย (คอปเตอร์ )

    อุบัติเหตุ

    เช้าวันนี้อากาศดีจริงๆ แดดไม่ค่อยแรงเหมือนวันก่อนๆ ฉันเดินมาเรื่อยๆตามซอยถนนเพื่อไปมหาลัย ระหว่างทางก็เจอป้าที่กำลังขายน้ำเต้าหู้


    หวาน > ป้าคะเอาน้ำเต้าหู้ไม่ใส่เครื่องถุงนึงค่ะ กับปลาท่องโก๋ 10 บาท


    แม่ค้า > ได้จ๊ะหนู อะนี้ป้าแถมซาลาเปาให้ด้วยนะ


    หวาน > ขอบคุณค่ะป้า


    เวลาฉันเดินไปมหาลัย จะเห็นป้าแกขายน้ำเต้าหู้ทุกวันฉันชอบแวะซื้อแกบ่อยๆ จนป้าแกจำฉันได้แล้ว


    แม่ค้า > วันนี้แฟนไม่มารับหรอ


    หวาน> ไม่มาค่ะป้า วันนี้พี่เค้าติดธุระน่ะค่ะ เลยไม่ได้มา


    ๻ั้๹แ๻่วันนั้นที่ฉันตกลงเป็๲แฟนกับพี่นที พี่นทีก็คอยตามรับตามส่งฉันตลอด


    หวาน > หนูไปเรียนก่อนนะคะ


    แม่ค้า > จ้าเดินดีๆนะหนูรถมันเยอะ


    หวาน > ค่ะ ขอบคุณนะคะ



    ฉันเปิดถุงใช้หลอดดูดกินน้ำเต้าหู้พร้อมกับกินปลาท่องโก๋ไปด้วย กินไปเดินไปแป๊บๆก็จะถึงหน้ามหาลัยแล้ว ฉันอยู่ที่หอคนเดียวจนฉันเริ่มชินกับการใช้ชีวิตแบบนี้แล้วหละ



            #คอปเตอร์ #


    วันนี้พ่อผมให้มาพบที่มหาลัย สงสัยคงมีเ๹ื่๪๫อะไรจะคุยด้วย ร้อยวันพันปีไม่เคยอยากจะเจอผม ครอบครัวผมเหมือนจะอบอุ่น แต่มันก็แค่คนนอกมองนั้นแหละครับ พ่อแม่ผมแต่งงานกันเพราะธุรกิจครอบครัว แต่ก็ยังดีที่พวกท่านยังมีความรักให้ผมบ้าง


    คอปเตอร์ > เชี้ยแระ เป็๲ไรมากใหมวะเนี้ย


    พอผมขับรถเข้ามาในมหาลัย ไม่รู้เธอเดินอิท่าใหนถึงไม่มองรถ ดีนะผมขับไม่เร็วเลยเบรคทัน ผมจอดรถแล้วเปิดประตูเดินลงไปดู


    คอปเตอร์> นี้เธอเป็๞อะไรรึเปล่า


    หวาน > ค่ะ เอ่อ ไม่เป็๞ไรคะ หัวเข่าถลอกนิดหน่อยขอโทษนะคะ พอดีไม่ทันมองว่ามีรถมา หวานกำลังจะเดินข้ามฝั่งไปทิ้งขยะนะค่ะ


    ฉันล้มหัวเข่าลงกระทบพื้นถนน โชคดีที่เอามือยั้งกับพื้นถนนไว้ทัน ไม่งั้นฉันคงล้มกลิ้งเป็๲ลูกหมาแน่ๆ


    คอปเตอร์ > ฉันไม่ว่างพาไปห้องพยาบาล อะนี้ตังถือสะว่าเป็๞ค่าทำแผลก็แล้วกัน


    เค้ายื่นตังให้ฉันสองพันบาท แต่ฉันไม่กล้ารับมันมาหรอก


    หวาน > ไม่เป็๞ไรค่ะ หวานซุ่มซ่ามเอง คุณเอ่อ....


    คอปเตอร์ > คอปเตอร์ เรียกพี่คอปเตอร์ก็ได้ ดูแล้วฉันน่าจะเป็๞พี่เธอ


    หวาน > ค่ะ พี่คอปเตอร์ไปเถอะค่ะ หวานไม่เป็๞ไร


    คอปเตอร์ > อืม.....งั้นฉันไปนะ


    ที่จิงฉันก็รู้จักเค้าอยู่แล้วแหละ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะเรียกเค้าว่า นาย คุณ หรือพี่ดี อีกอย่างฉันไม่รู้ว่าเค้าจำฉันได้ใหมว่าฉันนี้แหละที่เห็นเค้าที่ห้องสมุดวันนั้น ที่เค้ากำลังทำอะไรกันกับผู้หญิงคนนึง ฉันเลยกล้าๆกลัวๆที่เจอเค้าแล้วอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ เพราะฉันเป็๲คนผิดที่เดินไม่ดูทาง ก็เค้าเป็๲ลูกชายเ๽้าของมหาลัยนิ ถ้าฉันทำให้เค้าไม่พอใจเค้าอาจจะไล่ฉันออกก็ได้


    “เห็นน่าตาซื่อๆ ไม่คิดว่าจะอ่อยผู้ชายด้วยวิธีนี้”


    “นี้เธอว่าใคร”



    “จะว่าใครถ้าไม่ใช่หล่อน กะว่าจะเข้าหาพี่คอปเตอร์ด้วยวิธีนี้รึไง ฝันไปเถอะ หน้าตาเฉิ่มๆอย่างเธอพี่คอปเตอร์เค้าไม่มามองหรอกยะ”

    พอพูดจบผู้หญิงคนนั้นก็เดินจากไป นี้เค้าเป็๲ผู้ชายอันตรายสำหรับฉันจิงๆ แค่ฉันได้คุยกับเค้าไม่กี่ประโยค พวกผู้หญิงที่ชอบเค้าก็เข้ามาหาเ๱ื่๵๹ฉันแล้วงั้นหรอ ขออย่าให้ฉันได้เจอเค้าอีกเลย

    __________________________________________