เช้าวันนี้อากาศดีจริงๆ แดดไม่ค่อยแรงเหมือนวันก่อนๆ ฉันเดินมาเรื่อยๆตามซอยถนนเพื่อไปมหาลัย ระหว่างทางก็เจอป้าที่กำลังขายน้ำเต้าหู้
หวาน > ป้าคะเอาน้ำเต้าหู้ไม่ใส่เครื่องถุงนึงค่ะ กับปลาท่องโก๋ 10 บาท
แม่ค้า > ได้จ๊ะหนู อะนี้ป้าแถมซาลาเปาให้ด้วยนะ
หวาน > ขอบคุณค่ะป้า
เวลาฉันเดินไปมหาลัย จะเห็นป้าแกขายน้ำเต้าหู้ทุกวันฉันชอบแวะซื้อแกบ่อยๆ จนป้าแกจำฉันได้แล้ว
แม่ค้า > วันนี้แฟนไม่มารับหรอ
หวาน> ไม่มาค่ะป้า วันนี้พี่เค้าติดธุระน่ะค่ะ เลยไม่ได้มา
ั้แ่วันนั้นที่ฉันตกลงเป็แฟนกับพี่นที พี่นทีก็คอยตามรับตามส่งฉันตลอด
หวาน > หนูไปเรียนก่อนนะคะ
แม่ค้า > จ้าเดินดีๆนะหนูรถมันเยอะ
หวาน > ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ฉันเปิดถุงใช้หลอดดูดกินน้ำเต้าหู้พร้อมกับกินปลาท่องโก๋ไปด้วย กินไปเดินไปแป๊บๆก็จะถึงหน้ามหาลัยแล้ว ฉันอยู่ที่หอคนเดียวจนฉันเริ่มชินกับการใช้ชีวิตแบบนี้แล้วหละ
#คอปเตอร์ #
วันนี้พ่อผมให้มาพบที่มหาลัย สงสัยคงมีเื่อะไรจะคุยด้วย ร้อยวันพันปีไม่เคยอยากจะเจอผม ครอบครัวผมเหมือนจะอบอุ่น แต่มันก็แค่คนนอกมองนั้นแหละครับ พ่อแม่ผมแต่งงานกันเพราะธุรกิจครอบครัว แต่ก็ยังดีที่พวกท่านยังมีความรักให้ผมบ้าง
คอปเตอร์ > เชี้ยแระ เป็ไรมากใหมวะเนี้ย
พอผมขับรถเข้ามาในมหาลัย ไม่รู้เธอเดินอิท่าใหนถึงไม่มองรถ ดีนะผมขับไม่เร็วเลยเบรคทัน ผมจอดรถแล้วเปิดประตูเดินลงไปดู
คอปเตอร์> นี้เธอเป็อะไรรึเปล่า
หวาน > ค่ะ เอ่อ ไม่เป็ไรคะ หัวเข่าถลอกนิดหน่อยขอโทษนะคะ พอดีไม่ทันมองว่ามีรถมา หวานกำลังจะเดินข้ามฝั่งไปทิ้งขยะนะค่ะ
ฉันล้มหัวเข่าลงกระทบพื้นถนน โชคดีที่เอามือยั้งกับพื้นถนนไว้ทัน ไม่งั้นฉันคงล้มกลิ้งเป็ลูกหมาแน่ๆ
คอปเตอร์ > ฉันไม่ว่างพาไปห้องพยาบาล อะนี้ตังถือสะว่าเป็ค่าทำแผลก็แล้วกัน
เค้ายื่นตังให้ฉันสองพันบาท แต่ฉันไม่กล้ารับมันมาหรอก
หวาน > ไม่เป็ไรค่ะ หวานซุ่มซ่ามเอง คุณเอ่อ....
คอปเตอร์ > คอปเตอร์ เรียกพี่คอปเตอร์ก็ได้ ดูแล้วฉันน่าจะเป็พี่เธอ
หวาน > ค่ะ พี่คอปเตอร์ไปเถอะค่ะ หวานไม่เป็ไร
คอปเตอร์ > อืม.....งั้นฉันไปนะ
ที่จิงฉันก็รู้จักเค้าอยู่แล้วแหละ แต่ฉันไม่รู้ว่าจะเรียกเค้าว่า นาย คุณ หรือพี่ดี อีกอย่างฉันไม่รู้ว่าเค้าจำฉันได้ใหมว่าฉันนี้แหละที่เห็นเค้าที่ห้องสมุดวันนั้น ที่เค้ากำลังทำอะไรกันกับผู้หญิงคนนึง ฉันเลยกล้าๆกลัวๆที่เจอเค้าแล้วอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ เพราะฉันเป็คนผิดที่เดินไม่ดูทาง ก็เค้าเป็ลูกชายเ้าของมหาลัยนิ ถ้าฉันทำให้เค้าไม่พอใจเค้าอาจจะไล่ฉันออกก็ได้
“เห็นน่าตาซื่อๆ ไม่คิดว่าจะอ่อยผู้ชายด้วยวิธีนี้”
“นี้เธอว่าใคร”
“จะว่าใครถ้าไม่ใช่หล่อน กะว่าจะเข้าหาพี่คอปเตอร์ด้วยวิธีนี้รึไง ฝันไปเถอะ หน้าตาเฉิ่มๆอย่างเธอพี่คอปเตอร์เค้าไม่มามองหรอกยะ”
พอพูดจบผู้หญิงคนนั้นก็เดินจากไป นี้เค้าเป็ผู้ชายอันตรายสำหรับฉันจิงๆ แค่ฉันได้คุยกับเค้าไม่กี่ประโยค พวกผู้หญิงที่ชอบเค้าก็เข้ามาหาเื่ฉันแล้วงั้นหรอ ขออย่าให้ฉันได้เจอเค้าอีกเลย
__________________________________________