ในขณะที่พวกพี่ๆพากันหวาดวิตกกังวลใจเื่ที่ท่านแม่ และพวกผู้ใหญ่ในบ้านจะรู้เื่ที่น้องเล็กยวี่ยวี่ของพวกเขาตกลงจากต้นไม้นั้น เ้าตัวต้นเื่กับไม่ได้ฟังเสียเท่าไหร่นักเพราะตอนนี้กำลังจมอยู่กับตัวเองอีกครั้ง และลองใช้ััที่ตัวเองรู้สึกว่ามันไม่ธรรมดาเลยไล่ไปทีละอย่าง เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองได้ของเทพติดตัวมายังยุคโบราณแห่งนี้น่ะสิ…!!!!
“โห……อ้า…..ว้าว…..อือ…..แหวะ…..อี๋…..อึ๋ย…..”ยวี่ยวี่
น้องเล็กของพวกท่านพี่ ในตอนนี้ที่กำลังแสดงทั้งทางสีหน้า ท่าทาง และอารมณ์ที่แตกต่างกันไปได้สักพักหนึ่งเลยทีเดียวก็ว่าได้
จากที่พวกท่านพี่ทั้งหลายกำลังพากันปรึกษาหาทางออกที่ดีที่สุดกันอยู่ว่าจะรับมือกับพวกผู้ใหญ่ยังไงดี ก็ต้องหันมามองทางน้องเล็กของพวกเขาอย่างสนใจ และวิตกกังวลไปด้วย
เดี๋ยวน้องเล็กทำตาโต ทำหรี่ตา และส่งเสียงแปลกๆอีก สักพักก็ทำจมูกน้อยๆย่นเหมือนดมกลิ่นเป็หมาน้อยอีกด้วยพร้อมส่งเสียงประหลาดๆควบคู่กันมา และเอียงตัวซ้ายที ขวาที บางทีก็หมุนรอบๆตัวเองเสียอย่างนั้น…!!!!
“ทำไมน้องเล็กถึงได้ทำท่าทางแปลกๆ และส่งเสียงแบบนั้นออกมากันเล่า…???ข้าไม่เข้าใจเลยพวกเ้าล่ะ..??”พี่ใหญ่จ้วนสือ(เพชร)
“พวกข้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกันขอรับ…!!!” “ฟั่บ…ฟั่บ….”พวกพี่ชายคนอื่นๆ พากันส่ายหน้าหมดเช่นกัน
“น้องเล็ก….??? น้องเล็ก…..?????”พวกพี่ๆต่างพากันส่งเสียงเรียกน้องเล็กยวี่ยวี่ ด้วยความเป็ห่วงเป็ใยกันอย่างมากกลัวว่าหลังจากยวี่ยวี่ตกลงจากต้นไม้แล้ว หัวคงกระแทกโดนพื้นทำให้สมองเลอะเลือนไป…!!!!
ในขณะที่ยวี่ยวี่น้อยกำลังทดลองทำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับประสาทััที่มันแปลกๆอยู่คนเดียวอย่างเพลิดเพลิน เลยไม่ได้สนใจว่าพวกพี่ๆจะร้องเรียก พูดโน้นนี่แต่อย่างใดเลย
และทันใดนั้นเอง (หู) ที่ตอนนี้ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่น่าสนใจเข้า ยวี่ยวี่น้อยเลยตั้งใจฟังด้วยความตื่นเต้น..!!!! และ (ตา) ที่กำลังเห็นบางสิ่งบางอย่างที่เกิดขึ้นในระยะไกลๆ..!!!
(หู) ในตอนนี้ที่กำลังใช้ทักษะการฟังอยู่
“โอ้…!!!้เสียงคำรามล่ะ แต่ว่าตัวอะไรกันนะที่ร้องแบบนี้น่ะ..??? โฮกกกก……ฮากกกก…….เสียงใหญ่มว๊ากกกเลย”ยวี่ยวี่ ที่กำลังคำรามตามเสียงสัตว์ใหญ่ปริศนาที่ได้ยินอยู่นี้สักพักเดียวก็ตาโต๊ตาโต รู้แล้วว่าคือตัวอะไรกันก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้จริงๆ
“ให้ตายเถอะฟังเสียงแค่แป๊บเดียวก็รับรู้ได้เลยว่ามันคือสัตว์อะไรน่ะ อะไรมันจะเทพขนาดนี้ทักษะของหูที่ฟังได้ไกลมากไม่พอ แถมยังแยกแยะได้อีกต่างหากนะแต่ต้องลองหลายๆครั้งเพื่อเรียนรู้ล่ะ”ยวี่ยวี่
(ตา) ใช้ทักษะตาในระยะมองไกลๆ
“ไอ้หยา….!!!! ร่วงแล้วร่วงลงมาแล้ว!!!”ยวี่ยวี่
“ตุ้บ…..คลุกกกกคลั่ก……”
เสียงจากสัตว์ปริศนาที่ตกไถลลงเขาอยู่ในตอนนี้ที่ยวี่ยวี่ใช้ทักษะที่ตามองมันอยู่อย่างตื่นเต้น และลุ้นไปกับมันด้วย
“ทำไมถึงได้ดวงซวยแบบนี้ล่ะอยู่ดีๆ ก็ลื่นไถลตกลงเขามาเองซะอย่างนั้นน่ะ น่าสงสาร น่าสงสารจริงๆเลย ตัวก็ใหญ่เกินไปหรือเปล่า เลยเดินทรงตัวไม่อยู่น่ะฮะ ว๊าตายเสียแล้ว!!”ยวี่ยวี่
“แต่เดี๋ยวนะ..!!!..พรึ่บ….”ยวี่ยวี่ ที่ะโออกมาเสียงดังอย่างตื่นเต้น และลุกขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ยังไม่ทันที่จะทำอะไรต่อเลย พวกพี่ๆทั้งหลายนี่แหละที่ดูจะใมากมายเสียเหลือเกิน
“.............!!!!”พวกพี่ๆทั้งหลายต่างพากันมองยวี่ยวี่อย่างใ
“ใช่ๆ..มันตายแล้ว มันตายแล้วนี่ล่ะดีที่สุดเลย….!!!!”ยวี่ยวี่
“ฮูหยินใหญ่เ้าคะ…!!!!???”พี่สาวใช้ทั้งสองคน
“น้องเล็ก…???!! เ้าเป็อะไรไปบอกพี่สาวสิพี่สาวจะได้ช่วยได้นะ อะไรที่น้องเล็กบอกว่ามันตายแล้วงั้นเหรอ…????”พี่สาวซุนเจินจู(ไข่มุก)
“หมีป่า………”ยวี่ยวี่
“ห๊าาาาาา…!!!”พวกพี่ชาย
“หมีป่า…!!!!????”ทุกๆคน
“ควั่บ…ควั่บ…..”หันมองซ้าย มองขวากันอย่างใ!!!
“ตึก….ตัก……”
“สวบบบบ…สาบ……”
“หมั่บ…หมั่บ…..”พวกพี่ชายที่พากันกระเตงน้องสาวทั้งสองคนส่งต่อขึ้นต้นไม้กัน
พอน้องเล็กยวี่ยวี่ของพวกท่านพี่ทั้งหลายพูดว่าหมีป่าออกมาเท่านั้นล่ะ บรรดาพวกพี่ๆพากันไต่ขึ้นต้นไม้กันอย่างรวดเร็วทันทีเลย พวกพี่ชายที่โตกว่าต่างอุ้มน้องสาวส่งกันขึ้นไปเป็ทอดๆบนต้นไม้ และสวมิญญาลิงป่าขึ้นต้นไม้จนครบหมดทุกๆคนเลย …!!!!! แต่คงจะลืมกันไปว่าน้องเล็กยวี่ยวี่บอกว่า “หมีป่า มันตายแล้ว”น่ะสิ..!!!
“.............”ยวี่ยวี่ ที่โดนพาดกับต้นไม้อย่างงุนงงๆในเวลาอันรวดเร็ว
“หยุดดดดดดดด………”ยวี่ยวี่ ทนไม่ไหวแล้วเลยะโออกมาเสียงดังอย่างขัดใจนางมากๆเลย
“น้องเล็ก….!!!!”พวกพี่ชาย
“ชู่ววววววววววว……….”เหล่าบรรดาท่านพี่ทั้งหลายต่างส่งสัญญาณกัน
“เฮยยยยยย…….เฮ้ออออออ……..ท่านพี่ทั้งหลายฟังข้านะเ้าคะ หมีป่าน่ะมันไม่ได้อยู่แถวนี้หรอกเ้าค่ะ ฮึ่ม…..”ยวี่ยวี่
“อะไรนะ…!!!”ทุกๆคน
“ใช่เ้าค่ะ ข้ากำลังบอกว่าหมีป่าที่ว่าน่ะมันไม่ได้อยู่แถวนี้เลย มันอยู่โน้นตีนเขาฟากโน้นนนนนนนน….”ยวี่ยวี่
“ฟู่….ฟู่….ฟู่…..”พวกพี่ชายพากันเป่าปากอย่างโล่งอกโล่งใจกันไปหมด
“และที่สำคัญมว๊ากกกกกก..มากๆๆๆเลยนะเ้าคะท่านพี่ เพราะเ้าหมีป่าที่ว่านี้เนี่ยมันตายแล้วด้วย…”ยวี่ยวี่
“ตายแล้ว…!!!”ทุกๆคน
“ใช่แล้วค่ะ ทีนี้ก็พาข้าลงจากต้นไม้เดี๋ยวนี้เลย ข้าเวียนหัวไปหมดแล้วเนี่ยเห็นไหมท่านพี่ หัวน้อยๆของข้าห้อยต่องแต่งอยู่เนี่ย…!!!”ยวี่ยวี่
“ไอ้หยา…น้องเล็ก..!!!”พวกพี่ชายทั้งหลาย
“ทำไมน้องเล็กถึงได้หัวห้อยลงไปแบบนั้นเล่า พวกเ้ารีบอุ้มน้องเล็กขึ้นมาเร็วเข้า…!!!เร็วๆ”พี่ใหญ่จ้วนสือ
“ฮึ่บ….ฮึ่บ….”
“โอย….เืไหลลงหัวหมดแล้ว…!!!”ยวี่ยวี่น้อย ยกสองมื้อกุมหัวน้อยๆของนาง และสั่นหัวไปมาเพื่อสะบัดความมึนงง
“ตุ้บ…..ตุ้บ……”
ทุกๆคนต่างพากันทยอยลงมาจากต้นไม้กันหมด ตอนปีนขึ้นไปบนต้นไม้ก็รวดเร็วมากจริงๆ ทั้งๆที่ขึ้นไปกันสูงมากขนาดนี้ แต่พอตอนที่จะลงมาต้องใช้เวลากันพอสมควรเลยทีเดียว
“น้องเล็ก บอกข้าทีสิว่าเ้ารู้ได้อย่างไรกันว่ามีหมีป่าน่ะ…??? แล้วบอกว่าหมีป่าตายแล้วด้วย..??? และอยูู่เาฟากโน้นอีกต่างหากนะ ถึงแม้ว่าพวกเราจะอยู่ที่ตีนูเาฝั่งทางด้านนี้ก็จริง แต่จะให้เดินไปทางตีนเขาลูกโน้นก็ห่างกันไกลมว๊ากกกมากๆๆๆเลยนะน้องเล็ก”พี่สาวซุนเจินจู
“จริงด้วย…!!!”พวกพี่ชาย
“อือ…..ยวี่ยวี่บอกไม่ถูกเหมือนกันนะแต่ว่าเ้าหมีป่านั่นนอนตายอยู่ตีนเขาตรงนั้นจริงๆนะ ว่าแต่ว่าูเาตรงนั้นห่างจากที่นี่สักกี่ลี้หรือเ้าคะท่านพี่…????”ยวี่ยวี่
“หลายสิบลี้…!!!”บรรดาพวกพี่ชาย
“เป็สิบๆลี้เลยล่ะน้องเล็ก ถึงแม้ว่าจะดูใกล้นะแต่ถ้าพวกเราเดินทางไปกันเองไม่มีทางเลยล่ะ”พี่รองซุนหวงจิน
“ที่สำคัญไปกว่านั้น เดินทางไกลแบบนี้ไม่ขออนุญาตพวกผู้ใหญ่ก่อนไม่ได้นะ และที่แน่ๆพวกพี่เองไม่สามารถไปตามลำพังกันได้อีกด้วย จะต้องมีคนโตติดตามไปด้วยอย่างน้อย 1-2คน”ท่านพี่ซุนหวงถง (ลูกพี่ลูกน้องฝ่ายทางท่านพ่อ)
“อือ….ข้ากับพวกท่านพี่ก็แอบกันไปสิเ้าคะ…!!!”ยวี่ยวี่
“ไม่ได้น้องเล็ก…!!!”พวกพี่ๆ
“ว๊าาาาาาาา…นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ข้าล่ะเซ็งจริงๆเลย แล้วจะทำอะไรได้อีกล่ะทีนี้น่ะ…??? เสียดายเ้าหมีป่าตัวใหญ่มว๊ากกกกกกกก..มากๆๆๆๆ ตัวนั้นจังเลย ถ้าไปเอามันกลับมาได้นะเ้าคะท่านพี่ คงจะเอามันไปขายได้เงินหลายตำลึงแน่ๆเลยล่ะ”ยวี่ยวี่ ที่เหล่ตาแอบมองพวกท่านพี่ และจงใจล่อด้วยเงินตำลึง..!!!
“เอาไปขายได้หลายตำลึง…!!!”พวกพี่ๆ
“เสียด๊ายยยยยย…เสียดายจริงๆ…เฮ้อออออออ….”ยวี่ยวี่ ที่นั่งเท้าคางอยู่ ทำสีหน้าแบบเสียดายแล้วต้องทำใจจริงๆ
“ได้สิได้น้องเล็ก….!!!”พวกพี่ชาย
“พวกพี่จะรีบวิ่งไปบอกท่านปู่ ท่านตา ท่านพ่อเอง…!!!”ท่านพี่หม่าจูเป่า (ลูกพี่ลูกน้องทางฝ่ายท่านแม่)
“แต่เดี๋ยวก่อนพวกเ้า เ้า…เ้า…คอยอยู่ที่นี่กับท่านย่าใหญ่ และพวกน้องสาวกันเข้าใจไหม..???”ไป่ลู่ป๋อ ที่มีอายุมากที่สุดในกลุ่ม และเป็ตามศักดิ์เป็หลานชายของยวี่ยวี่อีกด้วย…!!!(เด็กๆทางฝ่ายญาติสามีที่ตายไปแล้วตอนเกิดได้เพียงแค่ 3 วัน)
“เอ่อ…….ช่างเหอะ จะน้องสาว ฮูหยินใหญ่ ท่านย่าใหญ่ หรืออะไรก็ช่างข้าไปก่อนล่ะขอรับทุกๆคน….!!!”ท่านพี่ซุนถงถง
“ตึก….ตัก…..”
“ข้าก็ด้วย……!!!”
“ข้าก็เช่นกันไปแล้วขอรับ…!!!”
ตอนนี้ตัวแทนที่วิ่งกลับเข้าไปในตัวหมู่บ้านทั้งสามหมู่บ้านได้เร่งฝีเท้ากันอย่างรวดเร็ว หมู่บ้านเลี่ยงหลินมีท่านพี่ซุนถงถง กับพี่ใหญ่พี่ชายแท้ๆ ซุนจ้วนสือ (เพชร)ของยวี่ยวี่เป็ตัวแทนไปส่งข่าวบอกเื่หมีป่า
หมู่บ้านเลี่ยงฮวงตัวแทนที่ส่งไปก็มีท่านพี่หม่าจูเป่า กับท่านพี่หม่าสุ่ยจิง ไปส่งข่าวทางท่านตา ท่านยาย ท่านลุง
หมู่บ้านเลี่ยงรุ่ยทางญาติฝ่ายน้องสามี ตัวแทนที่ส่งไปท่านพี่ไป่ลู่ป๋อกับท่านพี่ไป่ลู่ฉี
ส่วนท่านพี่ที่เหลือก็อยู่กับยวี่ยวี่ พี่สาวเจินจู และพี่สาวที่เป็คนติดตามอีกสองคน รอคอยอยู่กันที่เดิม
“แล้วถ้าท่านปู่ท่านย่า ท่านตาท่านยาย ท่านพ่อท่านแม่ น้องสามี น้องชายมากันแล้ว ข้าจะได้ไปด้วยได้แล้วใช่ไหมพี่รอง ท่านพี่เอ่อ…..ท่านพี่ที่อยู่นี่ทั้งหมดน่ะตอบข้าได้ไหมเ้าคะ???”ยวี่ยวี่
“เอ่อ…..พี่รองเองก็ไม่แน่ใจนักหรอกนะน้องเล็กเพราะสถานที่ที่น้องเล็กบอกที่หมีป่าตัวนั้นตายน่ะมันค่อนข้างไกลอยู่นะ..!!!”พี่รองซุนหวงจิน
“ใช่ๆ…..” “หงึก…หงึก….”ท่านพี่คนอื่นๆ รีบออกตัวกันเลย
“ว๊าาาาา…..”ยวี่ยวี่
“น้องเล็กก็อ้อนขอท่านปู่ ท่านตาสิรับรองเลยว่าจะต้องได้ไปอย่างแน่นอนเลยล่ะ”พี่สาวเจินจู
“จริงด้วยสินะ ข้าจะต้องขอไปให้ได้ล่ะ พี่สาวทั้งสามคนอยากจะไปด้วยไหมเ้าคะ???”ยวี่ยวี่
“อยากไปสิน้องเล็ก/อยากไปเ้าค่ะฮูหยินใหญ่…” “หงึก…หงึก….”พี่สาวทั้งสามคน
“งั้นเตรียมตัวได้เลยพวกเราจะต้องได้ไปอย่างแน่นอนเ้าค่ะ”ยวี่ยวี่
สี่สาว ที่ประกอบไปด้วย ซุนยวี่ยวี่(ฮูหยินใหญ่) พี่สาวซุนเจินจู พี่สาวที่ติดตามอย่างพี่สาวลู่ซือ พี่สาวลู่เสียน
เพราะความจำที่จำได้ทั้งหมดในห้วงความคิดของเด็กน้อยนางนี้นั้น ดูเหมือนว่าท่านปู่ท่านย่า ท่านตาท่านยาย ท่านพ่อท่านแม่ ท่านลุงท่านป้า น้องสามีน้องสะใภ้ หลานๆ ต่างก็รักและตามใจสาวน้องยวี่ยวี่นี้เป็อย่างมากเลย เพราะเนื่องด้วยเคยป่วยมากใกล้ตายมาแล้วหนหนึ่งนั่นเอง และที่สำคัญคือน้องเล็กสุดท้องที่สุดอีกด้วยมีแต่คนรักและคอยตามใจกัน
*********************
ครั้งแรกที่ลองประสาทััขั้นเทพของตัวนางเอง ก็ได้โชคใหญ่เลย เจอหมีป่าตัวใหญ่ๆที่มันดวงซวงมากๆไถลตกลงจากเขาตาย โดยที่ยวี่ยวี่ไม่ต้องลงแรงทำอะไรเลย..!!!
503
