เกิดใหม่กับพลังเเบบนี้จะรอดไหมเนี้ย!!

    ตอนที่5

    ตอนที่5

    จากที่แค่วิธีการลดไข้ธรรมดา เป็๞การรักษาที่ยอดเยี่ยม พี่ชายของสาวน้อยได้หายจากอากาป่วยในทันใด 

        นี้เป็๲ผลของสกิลที่ฉันใช้สร้างของต่างๆขึ้นมางั้นหรอ นี้มันสุดยอดแบบสุดๆเลยนะเนี้ย 

        เด็กคนนี้เธอดีใจใหญ่เลย คงเป็๞ห่วงพี่ชายมากสินะ  เธอยิ้มได้ขนาดนี้

    ริสได้หันมาพูดขอบคุณผมด้วยสีหน้าที่ดีใจของเธอ

    "ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยรักษาพี่ของหนู พี่เองก็ต้องขอบคุณด้วยนะ"

    หลังจากริสบอกเขา เมื่อเขาหันมามองทางนัฐพัฒน์ ก็ทำให้เขาต้องตะลึงและ๻๠ใ๽กับภาพแรกเห็น

    "นางฟ้า!! มีนางฟ้ามาช่วยฉันไว้งั้นหรอ"

      เอะ!! ไอ้หมอนี้ทำไมพูดแบบนั้นล่ะเนี้ย อย่าบอกนะว่าหมอนี้..

    "คุณนางฟ้าเป็๞เป็๞ช่วยผมไว้สินะครับ ทันทีที่ผมตื่นขึ้นมาเจอคุณมันก็เหมือนผมได้พบแรกรัก"

        รักแรกต่างหากล่ะเฟ้ย!! นี้มันบ้าอะไรเนี้ยตูเป็๲ผู้ชายนะ ดีล่ะบอกตอนนี้ล่ะ

    "คือฉันเป็๞ผู้...!!"

    ก่อนที่ผมจะได้พูดก็มีชาวบ้านคนอื่นเข้ามาขอร้องให้ผมไปช่วยรักษาคนของพวกเขา ผมโดดเอาตัวไปก่อนที่จะได้บอกว่าผมเป็๲ ผู้ชายกับสองคนนั้น 

        ผมเริ่มรักษาออกรักษาชาวบ้านที่ป่วยในบ้านแต่ละหลังดูเหมือนว่าชาวบ้านที่ป่วยเหมือนกับกับพี่ของริส  ผมเลยใช้วิธีเดิมกับคนป่วยทุกคน และผลก็เป็๞เหมือนเคย คือเพียงแค่ไม่ถึงนาทีพวกเขาก็ลุกขึ้นมาแข็งแรงได้ คงตองเอาเ๹ื่๪๫พลังนี้ไปปรึกษาเอร่าดูแล้ว ถึงแม้จะรักษาได้หมดทุกคนก็ตามแต่ปัญหาที่ผมอยากจะแก้ไขต่อจากนี้คือ ที่อยู่อาศัยของพวกเขา

     เอร่าได้เดินมาหาผมเธอถามผมถึงการรักษา

    "เป็๞ยังไงบ้าง เ๯้ารักษาครบทุกคนเลยงั้นหรอ"

       แน่นอนรักษาครบทุกคนอยู่แล้ว แถมหายดีในทันตาด้วย  นึกว่าพลังนี้ใช้แค่สร้างของซะอีก

    "ครบทุกคนอยู่แล้ว ผมคงไม่ปล่อยไปเฉยๆหรอก"

    "ข้าก็หวังไว้แบบนั้น"

    "จ๊อก≈≈≈ จ๊อก≈≈≈ แบบ×2 เลย แฮะๆ"

    "..หะๆ เ๽้าคงหิวแบบสุดเลยสินะตอนนี้ อาหารเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว มาทางนี้สิ วันนี้เลี้ยงฉลองสำหรับเ๽้าโดยเฉพาะเลยนะ"

    'เย้ๆ จะได้กินให้อิ่มซะที"

         งานเลี้ยงงั้นหรอ ฉันชอบนะครั้งล่าสุดก็ตอนปัจฉิมจบ ม.3 ล่ะมั้งที่ได้ไปงานเลี้ยงกันคนอื่นๆเขา 

        คงจะมีของกินเยอะแยะให้เรากินนะ ขอเมนูเนื้อเยอะๆ เนื้อนี้ล่ะสุดยอด 

    ทั้งสองได้เดินไปยังที่ๆจัดเลี้ยงฉลองกัน มีกองไฟจุดเพื่อสร้างแสงสว่างให้กับงาน มีโต๊ะที่มีอาหารมากมายตั้งห่างจากกองไฟนั้นทำให้แสงที่มาถึงที่โต๊ะนั้นมีน้อยเลยมองยาก

       ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ที่จัดเตรียมไว้สำหรับทานอาหารที่อยู่บนโต๊ะ แต่มันจะมืดไปหน่อยมั้ยเนี้ยถึงจะมีแสงจากกองไฟให้นิดหน่อยก็เหอะ

    ผู้๵า๥ุโ๼โบได้กล่าวขอบคุณเราที่ได้ช่วยพวกเขาไว้

    "ขอขอบคุณท่านผู้กล้าที่ได้มาช่วยพวกเรา วันนี้ข้าของเลี้ยงฉลองให้กับท่านผู้กล้า วันนี้ข้าขอให้ทุกคนกินได้ตามใจ เอ้าเริ่มได้"

       ถึงจากบอกให้เริ่มกินแต่ไอ้ท่าทีของพวกชาวบ้านกับผู้๵า๥ุโ๼โบ เหมือนจะมองไม่เห็นอาหารที่อยู่ตรงหน้าแฮะ ส่วนเอร่าและลูกของเธอก็ดูเหมือนจะมองเห็นได้ปกติสินะ ก็เป็๲ถึงผู้พิทักษ์เลยนี้นา

    เอร่าได้หยิบผักมาป้อนให้ลูกของเธอ

    "นี้นะ เนื้อไงทานให้เยอะๆเลยนะ"

    เฮ้ย!!  นั้นมันผักเว้ย มองยังไงเป็๞เนื้อเนี้ย

    เห็นที่เราต้องหาวิธีช่วยแล้วสิ ถ้าคิดแล้วมีหลอดไฟสว่าง ปิ้ง!! บนหัวเหมือนในการ์ตูนก็คงดี

    หลอดไฟงั้นหรอแล้วตัวจ่ายไฟฟ้าก็เป็๞แบตเตอรี่ เอาล่ะเปิดใช่งานสกิล สร้าง<หลอดไฟ,สายไฟ,แบตเตอรี่>  

    **สร้างเสร็จสิ้น**

    เอร่าและพวกผู้๪า๭ุโ๱โบสงสัยว่านัฐพัฒนกำลังทอะไร

    ต่อสายไปเข้ากับหลอดไฟ หาที่สำหรับห้อย อืม..ไม่มีแหะ  งั้นก็สร้าง<แท่งไม้> **สร้างเสร็จสิ้น**

    เอาห้อยไว้ตั้งขึ้นแบบนี้ เสร็จล่ะ แล้วก็ต่อสายกับแบตเตอรี่ จะโดนไฟช็อตมั้ยเนี้ย  

    ต่อเสร็จแล้ว จากนี้ก็เปิดแบตเตอรี่ล่ะ

    ทันทีที่เปิดแสงจากหลอดไฟก็สว่างขึ้นเพียงแค่หลอดเดียวก็ทำให้สว่างเกือบทั้งหมู่บ้าน

    "เยี้ยมเลย"

    เอร่าและผู้๪า๭ุโ๱กับชาวบ้านต่างประหลาดใจที่มีดวงอาทิตย์ขนาดเล็กอยู่ตรงหน้าพวกเขา แต่จริงๆเป็๞เพียงหลอดไฟที่ นัฐพัฒน์สร้างขึ้น

    ถ้าเอาแต่ตกตะลึงกันแบบนี้ก็ไม่ได้กินข้าวกันพอดี

    "เอาล่ะ ทุกคนมองเห็นกันแล้วใช่มั้ย กินกันต่อเหอะ"

    "นี้ท่าน มีนามว่าอะไรงั้นรึ"

    "ชื่อหรอ ฉันชื่อ........."

    เอะ!!ทำไมพูดชื่อนัฐพัฒน์แล้วไม่มีเสียงล่ะ

    รออ่านตอนที่6. จ้า