ตอนที่5
จากที่แค่วิธีการลดไข้ธรรมดา เป็การรักษาที่ยอดเยี่ยม พี่ชายของสาวน้อยได้หายจากอากาป่วยในทันใด
นี้เป็ผลของสกิลที่ฉันใช้สร้างของต่างๆขึ้นมางั้นหรอ นี้มันสุดยอดแบบสุดๆเลยนะเนี้ย
เด็กคนนี้เธอดีใจใหญ่เลย คงเป็ห่วงพี่ชายมากสินะ เธอยิ้มได้ขนาดนี้
ริสได้หันมาพูดขอบคุณผมด้วยสีหน้าที่ดีใจของเธอ
"ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยรักษาพี่ของหนู พี่เองก็ต้องขอบคุณด้วยนะ"
หลังจากริสบอกเขา เมื่อเขาหันมามองทางนัฐพัฒน์ ก็ทำให้เขาต้องตะลึงและใกับภาพแรกเห็น
"นางฟ้า!! มีนางฟ้ามาช่วยฉันไว้งั้นหรอ"
เอะ!! ไอ้หมอนี้ทำไมพูดแบบนั้นล่ะเนี้ย อย่าบอกนะว่าหมอนี้..
"คุณนางฟ้าเป็เป็ช่วยผมไว้สินะครับ ทันทีที่ผมตื่นขึ้นมาเจอคุณมันก็เหมือนผมได้พบแรกรัก"
รักแรกต่างหากล่ะเฟ้ย!! นี้มันบ้าอะไรเนี้ยตูเป็ผู้ชายนะ ดีล่ะบอกตอนนี้ล่ะ
"คือฉันเป็ผู้...!!"
ก่อนที่ผมจะได้พูดก็มีชาวบ้านคนอื่นเข้ามาขอร้องให้ผมไปช่วยรักษาคนของพวกเขา ผมโดดเอาตัวไปก่อนที่จะได้บอกว่าผมเป็ ผู้ชายกับสองคนนั้น
ผมเริ่มรักษาออกรักษาชาวบ้านที่ป่วยในบ้านแต่ละหลังดูเหมือนว่าชาวบ้านที่ป่วยเหมือนกับกับพี่ของริส ผมเลยใช้วิธีเดิมกับคนป่วยทุกคน และผลก็เป็เหมือนเคย คือเพียงแค่ไม่ถึงนาทีพวกเขาก็ลุกขึ้นมาแข็งแรงได้ คงตองเอาเื่พลังนี้ไปปรึกษาเอร่าดูแล้ว ถึงแม้จะรักษาได้หมดทุกคนก็ตามแต่ปัญหาที่ผมอยากจะแก้ไขต่อจากนี้คือ ที่อยู่อาศัยของพวกเขา
เอร่าได้เดินมาหาผมเธอถามผมถึงการรักษา
"เป็ยังไงบ้าง เ้ารักษาครบทุกคนเลยงั้นหรอ"
แน่นอนรักษาครบทุกคนอยู่แล้ว แถมหายดีในทันตาด้วย นึกว่าพลังนี้ใช้แค่สร้างของซะอีก
"ครบทุกคนอยู่แล้ว ผมคงไม่ปล่อยไปเฉยๆหรอก"
"ข้าก็หวังไว้แบบนั้น"
"จ๊อก≈≈≈ จ๊อก≈≈≈ แบบ×2 เลย แฮะๆ"
"..หะๆ เ้าคงหิวแบบสุดเลยสินะตอนนี้ อาหารเตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว มาทางนี้สิ วันนี้เลี้ยงฉลองสำหรับเ้าโดยเฉพาะเลยนะ"
'เย้ๆ จะได้กินให้อิ่มซะที"
งานเลี้ยงงั้นหรอ ฉันชอบนะครั้งล่าสุดก็ตอนปัจฉิมจบ ม.3 ล่ะมั้งที่ได้ไปงานเลี้ยงกันคนอื่นๆเขา
คงจะมีของกินเยอะแยะให้เรากินนะ ขอเมนูเนื้อเยอะๆ เนื้อนี้ล่ะสุดยอด
ทั้งสองได้เดินไปยังที่ๆจัดเลี้ยงฉลองกัน มีกองไฟจุดเพื่อสร้างแสงสว่างให้กับงาน มีโต๊ะที่มีอาหารมากมายตั้งห่างจากกองไฟนั้นทำให้แสงที่มาถึงที่โต๊ะนั้นมีน้อยเลยมองยาก
ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ที่จัดเตรียมไว้สำหรับทานอาหารที่อยู่บนโต๊ะ แต่มันจะมืดไปหน่อยมั้ยเนี้ยถึงจะมีแสงจากกองไฟให้นิดหน่อยก็เหอะ
ผู้าุโโบได้กล่าวขอบคุณเราที่ได้ช่วยพวกเขาไว้
"ขอขอบคุณท่านผู้กล้าที่ได้มาช่วยพวกเรา วันนี้ข้าของเลี้ยงฉลองให้กับท่านผู้กล้า วันนี้ข้าขอให้ทุกคนกินได้ตามใจ เอ้าเริ่มได้"
ถึงจากบอกให้เริ่มกินแต่ไอ้ท่าทีของพวกชาวบ้านกับผู้าุโโบ เหมือนจะมองไม่เห็นอาหารที่อยู่ตรงหน้าแฮะ ส่วนเอร่าและลูกของเธอก็ดูเหมือนจะมองเห็นได้ปกติสินะ ก็เป็ถึงผู้พิทักษ์เลยนี้นา
เอร่าได้หยิบผักมาป้อนให้ลูกของเธอ
"นี้นะ เนื้อไงทานให้เยอะๆเลยนะ"
เฮ้ย!! นั้นมันผักเว้ย มองยังไงเป็เนื้อเนี้ย
เห็นที่เราต้องหาวิธีช่วยแล้วสิ ถ้าคิดแล้วมีหลอดไฟสว่าง ปิ้ง!! บนหัวเหมือนในการ์ตูนก็คงดี
หลอดไฟงั้นหรอแล้วตัวจ่ายไฟฟ้าก็เป็แบตเตอรี่ เอาล่ะเปิดใช่งานสกิล สร้าง<หลอดไฟ,สายไฟ,แบตเตอรี่>
**สร้างเสร็จสิ้น**
เอร่าและพวกผู้าุโโบสงสัยว่านัฐพัฒนกำลังทอะไร
ต่อสายไปเข้ากับหลอดไฟ หาที่สำหรับห้อย อืม..ไม่มีแหะ งั้นก็สร้าง<แท่งไม้> **สร้างเสร็จสิ้น**
เอาห้อยไว้ตั้งขึ้นแบบนี้ เสร็จล่ะ แล้วก็ต่อสายกับแบตเตอรี่ จะโดนไฟช็อตมั้ยเนี้ย
ต่อเสร็จแล้ว จากนี้ก็เปิดแบตเตอรี่ล่ะ
ทันทีที่เปิดแสงจากหลอดไฟก็สว่างขึ้นเพียงแค่หลอดเดียวก็ทำให้สว่างเกือบทั้งหมู่บ้าน
"เยี้ยมเลย"
เอร่าและผู้าุโกับชาวบ้านต่างประหลาดใจที่มีดวงอาทิตย์ขนาดเล็กอยู่ตรงหน้าพวกเขา แต่จริงๆเป็เพียงหลอดไฟที่ นัฐพัฒน์สร้างขึ้น
ถ้าเอาแต่ตกตะลึงกันแบบนี้ก็ไม่ได้กินข้าวกันพอดี
"เอาล่ะ ทุกคนมองเห็นกันแล้วใช่มั้ย กินกันต่อเหอะ"
"นี้ท่าน มีนามว่าอะไรงั้นรึ"
"ชื่อหรอ ฉันชื่อ........."
เอะ!!ทำไมพูดชื่อนัฐพัฒน์แล้วไม่มีเสียงล่ะ
รออ่านตอนที่6. จ้า