ท่ามกลางความเงียบงันที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น เฟรนเด็กหนุ่ยวัยยี่สี่กำลังนั่งเล่นอยู่ริมระเบียงเพื่ออ่านหนังสือนิยายรักโรแมนติกอยู่ข้างนอกรับลมเย็น ๆ ที่กำลังโกลกพัดผ่านไปมา
ผมสีน้ำตาลของเฟรนขยับพลิ้วไหวไปตามแรงลม โดยมีโคมไฟสีส้มอันเล็กสาดส่องเล็ดลอดออกมาด้านนอกจากทางห้องนอนด้านใน โคมไฟขนาดเล็กถูกทิ้งเปิดเอาไว้เพื่อให้เฟรนอ่านหนังสือ
เด็กหนุ่มเปิดพลิกหน้าหนังสือแต่ละหน้าผ่านไปมาเรื่อย ๆ พลางหัวเราะคิกคัก
เนื่องจากเขาเป็คนชอบอ่านหนังสือนิยายรักเอามาก ๆ แต่ตัวเองนั้นกลับไม่เคยมีความรักเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา
แฟนคนแรกที่เคยเป็รักแรกพบของเด็กหนุ่มก็มาเลิกรากันไปเพราะความห่างไกลของระยะทาง ทำให้พวกเขาทั้งคู่ตัดสินใจเลิกกันและแยกย้ายกันออกไปเติบโตตามเส้นทางของตัวเอง
กระทั่งตอนนี้เฟรนเองก็ได้แต่เพ้อฝันกับตัวเองไปเรื่อย ๆ ว่าในสักวันเขาจะมีความรักเป็ของตัวเองให้ได้
คริคริ เสียงหัวเราะคิกคักถูกพ่นผ่านหลุดออกมาจากปากเล็กไม่หยุดหย่อน จากการอ่านหนังสือนิยายรักเกย์ติดเรทที่เพิ่งจะซื้อมาจากงานหนังสือถูกวางกองเรียงรวมกันไว้กองเป็ตั้ง ๆ กองเท่าูเาอยู่ข้างลำตัว
เป็เพราะความชอบส่วนตัวและสนองความ้าของตัวเองล้วน ๆ ที่เขามักจะวี้ดพระเอกนิยายหล่อกระโชกโฮกฮากหลุดโลกจนไม่สามารถบรรยายออกมาได้
ใช่ ฟังไม่ผิด นี่เป็ความชอบส่วนตัวของเฟรนเองอย่างหนึ่งและเด็กหนุ่มนั้นนิยมชมชอบผู้ชายด้วยกัน
เมื่อถึงฉากพระเอกกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม เด็กหนุ่มรู้สึกลุ้นระทึกไปกับตัวละครในทุกขั้นตอนเมื่อเนื้อหาออกไปทางแนวซาดิสม์ ทั้งหมด อย่างเช่นพระเอกจับนายเอกขึงลงบนเตียงใส่กุญแจมือใช้โซ่ฟาดออกไปอะไรทำนองนั้น
หูยยยยย ฉากนี้ดีสัด ๆ พระเอกแม่งสุดโคตร แซ่บถึงใจแม่สุด ๆ
เฟรนอุทานออกมา เมื่อเนื้อหาของเื่กำลังถึงตอนที่เข้มข้น โดยไม่รู้ว่าท่าทางและการกระทำของเด็กหนุ่มนั้นได้ตกไปอยู่ในสายตาของบุรุษชายอีกคนที่ยืนอยู่ริมระเบียงบ้านฝั่งตรงข้ามเข้าเสียแล้ว
ชายคนนั้นอยู่ในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำสีดำขนฟูด้วยใบหน้าท่าทางอารมณ์ขุ่นมัวจากงานของเขาที่ได้รับผลกระทบและจำนวนของที่ส่งออกได้รับความเสียหายเป็จำนวนมาก
บัดซบ
ชายรูปร่างสูงโปร่งราวร้อยแปดสิบอัปสบถออกมาครั้งที่ร้อยได้ มาเฟียหนุ่มเดินออกมาจุดบุหรี่สูบด้านนอกริมระเบียงบ้านเพื่อระบายความเครียดทั้งหมดของเขาที่สะสมทั้งหมดออกไป ั์ตาเรียวคมดุจเหยี่ยวของตินมองไปยังริมระเบียงบ้านตรงข้ามที่มีเด็กหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มใบหน้าอ่อนช้อยหน้าตาดีเป็เ้าของ
ั์ตาสีน้ำตาลอ่อนในความมืดมิดเป็ประกายวาววับ คีบบุหรี่ในมือขึ้นมาดูดพร้อมกับพรูควันออกมาจากปากครั้งแล้วครั้งเล่า เปรยสายตามองเด็กหนุ่มหน้าหวานบ้านตรงข้ามไปด้วยแววตานิ่งสนิทราวกับกำลังใช้ความคิดแต่ใบหน้าไร้ซึ่งอารมณ์
แต่จู่ ๆ มาเฟียหนุ่มวัยยี่สิบแปดกลับกระตุกยิ้มบางขึ้นมุมปากด้วยความเ้าเล่ห์สายตาที่เ็ากลับกลายเป็ระยิบระยับเป็ประกายขึ้นมาแทน มองใบหน้าเล็กรูปไข่ที่เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่รู้ว่ากำลังอ่านอะไรถึงได้ดูโลกสดใสขนาดนั้น ทำเอาตินอยากรู้เลยว่า เด็กคนนั้นกำลังอ่านหนังสืออะไรจับจ้องมองอีกฝ่ายไปอย่างเพลิดเพลินโดยไม่รู้ตัว
เด็กคนนี้ชื่อเฟรนอย่างงั้นสินะ น่ารักดีเหมือนกันแฮะ
กับกลายเป็ตินที่เดินกลับเข้าไปในห้องนอนและลากเก้าอี้ในห้องเดินกลับออกมานั่งจุดบุหรี่สูบมวนที่สองด้านหน้าริมระเบียง มองดูเด็กหนุ่มที่กำลังหัวเราะคิกคักไปมาไม่หยุดถึงขนาดลงไปขำกลิ้งกับพื้นแต่เดี๋ยวสักพักก็คว้าหยิบกระดาษทิชชูข้างกายขึ้นมาซับน้ำตาซะงั้นราวกับคนบ้าที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหลายอารมณ์ในคราวเดียวกัน
ยิ้มโลกละลายแบบนั้น รู้สึกดีจัง ฉันก็อยากมีความสุขโดยไม่ต้องคิดอะไรแบบนั้นบ้าง ตินนึกคิดขึ้นภายในใจ
หลายคนสงสัยว่าทำไมถึงรู้จักเด็กคนนี้น่ะเหรอ คงเป็เพราะว่าก่อนหน้าที่เขาจะย้ายมาอยู่บ้านตรงนี้ ชายหนุ่มได้ให้ลูกน้องในแก๊งทำการสืบประวัติของคนรอบตัวและเพื่อนบ้านบริเวณรอบบ้านของเขามาหมดแล้ว
ชื่ออะไร อยู่ที่ไหน พ่อแม่ทำอะไร แบบละเอียดยิบ เพื่อความปลอดภัยของตัวเขาเองที่โดนทางแก๊งอื่นหมายหัวตามฆ่ารันฟันแทงจนต้องหนีออกมาใช้ชีวิตคนเดียวด้านนอก ถือว่าเขาซ้อมเกษียณอายุก่อนแก่ไปในตัวก็แล้วกันอยากอยู่อย่างสงบสุขแต่โลกของเขามันสงบเกินไปจนต้องหาอะไรทำ
ตินถึงได้รู้จักเด็กคนนี้จากข้อมูลที่ลูกน้องส่งมาให้ดูและทุกครั้งที่ออกมาสูบบุหรี่ตรงริมระเบียงรอบดึกก็มักจะเจอหน้าเด็กหนุ่มผมน้ำตาลคนนี้นั่งอ่านหนังสืออยู่ริมระเบียงเป็ประจำ
แถมบางวันยังหัวเราะคิกคักเสียงดังจนตินเองยังใ แต่จะว่าไปตินกับไม่รู้สึกว่าตนรำคาญหรือหงุดหงิดเด็กคนนี้เลยสักครั้งเดียว เขากลับอยากทำความรู้จักเด็กหนุ่มคนนี้ขึ้นมาเสียมากกว่า เพราะถึงเขาจะรู้ประวัติมามากแค่ไหนแต่ตินเองก็ไม่เคยออกไปทักทายเพื่อนบ้านข้างบ้านเลยสักครั้งเดียว
แต่ครั้งนี้นั้นมันต่างออกไป ติน้าระบายอารมณ์ขุ่นมัวของตัวเองออกไปและหาเพื่อนคุยเล่นจึงะโเรียกเด็กตรงข้ามออกไปให้ได้ยิน
“หัวเราะดังขนาดนั้น ไม่คิดว่ารบกวนคนอื่นหรือไง”
102
