การบ่มเพาะะ?
อาเนียใบหน้ากระตุกมองชายหนุ่มด้วยแววตาแปลกๆ
เขา้าเล่นตลก หรือเป็โรคประสาท?
“นายจริงจัง?”
ยังไงก็ตาม
อาเนียยังคงถาม
เธออยากรู้มากว่ารูปลักษณ์ของเขาเปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้ได้ยังไง
แม้แต่ในตอนนี้เธอเองก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อไม่หาย
“ฉันก็แค่ถามดู การบ่มเพาะะจะไปมีจริงได้ยังไง!”
ไต๋จุนยักไหล่
แต่เขาไม่ได้หยุดเฉยๆ
เขายกนิ้วชี้ขึ้นมา
แล้วฉากที่น่าตื่นตาตื่นใจก็เกิดขึ้น
พรึ่บ!
เปลวไฟลุกไหม้อยู่บนนิ้วของเขา
มันราวกับกําลังเต้นรําอยู่ไม่ปาน!
เห็นฉากดังกล่าวนี้
อาเนียที่ตอนแรกกําลังจะโมโหชายหนุ่มก็กลายเป็สีหน้าเปลี่ยนไป
เงียบ!
เธอเงียบและไม่รู้จะพูดอะไรขึ้นมาในสถานการณ์แบบนี้ดี
นอกเสียจากว่า
“เป็ไปได้ยังไง!นายเล่นกลอะไรอยู่เนี่ย?!”
ปากของหญิงสาวอ้ากว้าง
เห็นได้ชัดว่าบนมือของเขาไม่มีอะไรอยู่เลย
แล้วเขาทํามันได้ยังไง?
ไต๋จุนยังคงไม่ตอบ และเลือกที่จะถามแทน
“แล้วแบบนี้ล่ะ?”
คลืน!
พายุทรายปรากฏขึ้นถัดจากนิ้วที่มีเปลวไฟในทันที
แล้วจากนั้น
เปรี๊ยะๆ!
สายฟ้าที่โหมกระหนํ่าก็ปรากฏขึ้นถัดจากนิ้วที่มีพายุทราย
แล้ว…
อาเนียก็มองไปยังสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความใ!
หากมีแค่ไฟ เธอก็คงจะนึกว่ามันเป็แค่การเล่นกล
แต่พายุทรายและสายฟ้ามาได้ยังไง?
นี่มันไม่แปลกไปหน่อยเหรอ?
คนธรรมดาสามารถควบคุมสิ่งเหล่านี้ได้?
“ไต๋จุนอย่าบอกนะว่านายเป็ผู้มีพลังพิเศษในตํานาน?”
สุดท้ายแล้ว
อาเนียโพล่งออกไปด้วยสีหน้าที่เหลือเชื่อ
เกรงว่าถ้าเป็เช่นนั้นจริงๆโลกทัศน์ของเธอทั้งหมดคงต้องพังทลาย
น่าเสียดายที่ทุกอย่างไม่สามารถหยุดได้…
“ถูกต้อง เธอจะมองว่าเป็แบบนั้นก็ได้!”
ไต๋จุนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
แต่อาเนียนั้นต่างออกไป
บูม!
โลกทัศน์ของเธอได้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์
อะไร?
บนโลกนี้มีผู้มีพลังพิเศษอยู่จริงๆเหรอ?
แต่เดี๋ยวก่อนนะ…
เขาเพิ่งพูดไปนี่ว่าจะมองแบบนั้นก็ได้หรือว่ามันยังคงมีสิ่งอื่นนอกเหนือผู้มีพลังพิเศษและผู้บ่มเพาะ?
มองไปยังหญิงสาว
ไต๋จุนไม่ปล่อยให้เธอสงสัยอีกต่อไป
เปาะ!
เสียงดีดนิ้วดังขึ้น
พร้อมๆกับอากาศที่ว่างเปล่าจู่ๆก็มีบางอย่างผุดขึ้นมา
และล่วงลงมากระแทกกับพื้น!
“นี่มัน…” อาเนียชะงักมองผลไม้หน้าตาประหลาดที่มีขนาดเท่ากับแตงโมด้วยความมึนงง
“ไม่ต้องมานี่มงนี่มัน นี่คือผลไม้พลัง!ตราบที่กินมัน คนธรรมดาก็จะได้รับพลังและก้าวเข้าสู่เส้นทางระบบพลังการฝึกฝนที่เรียกว่า กูรูผลไม้!”
“ดังนั้นเธอสามารถเข้าใจได้ว่า…”
“พลังของฉันมาจากสิ่งเหล่านี้และรูปลักษณ์ของฉันเองก็เช่นกัน มันมาจากการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นของผลไม้พลัง!”
ไต๋จุนอธิบาย
เื่นี้เขาไม่ได้วางแผนที่จะปิดเป็ความลับ
ทั้งนี้ด้วยความแข็งแกร่งปัจจุบันของเขา
เขายังต้องกลัวอะไรอีก?
ท้ายที่สุดแล้วเวลาว่างเขานั้นไม่ได้อยู่เฉยเขาได้พูดคุยกับระบบและรู้มาว่าโลกนี้เป็โลกธรรมดาอย่างแท้จริง
ไม่มีระบบพลังหรือผู้บ่มเพาะะใดๆ
แม้กระทั่งเทคโนโลยีก็ไม่ได้เวอร์เหมือนกับที่ถูกเขียนขึ้นในนิยาย
กล่าวคือทั้งหมดล้วนเป็เพียงจินตนาการ
เขาที่อยู่ยงคงกระพันแล้วจึงมีสิทธิ์ที่จะทําอะไรก็ได้
ตอนนี้.
อาเนียเลยตกตะลึงเป็อย่างมาก
มีผลไม้แบบนี้ได้ยังไง?
กินแล้วได้รับพลัง?
วินาทีต่อมาเธอจึงถามด้วยความคิดที่ไม่อยากเชื่อออกไป
“นายนํามันออกมา คงจะไม่ได้้าให้ฉันกินหรอกใช่ไหม?”
“ถ้าฉันไม่้าให้เธอกินฉันคงไม่นํามันออกมาหรอก”
ไต๋จุนกลอกตาแล้วหยิบผลไม้พลังยื่นมันให้กับเธอ
“กินซะสิ ผลไม้พลังนี้คือผลจิ้งจอกเก้าหางคือผลไม้พลังระดับตํานาน ที่อยู่เหนือผลไม้พลังอื่นๆอย่างเทียบไม่ติดคนที่กินมันเข้าไปจะได้รับพลังผลไม้ประเภทอสูรแล้วสามารถแปลงร่างเป็จิ้งจอกเก้าหางได้ตลอดเวลา”
ใช่
นี่คือผลไม้พลังระดับตํานานที่หายากยิ่ง
เพียงแต่
สําหรับจักรพรรดิ - พระเ้าเจ็ดสีเช่นเขาที่กินผลไม้พลังมานับไม่ถ้วนแล้ว…
มันก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป!
“ฉันไม่กินได้ไหม…”
อาเนียลังเล
แม้เธอจะไม่สามารถอธิบายลักษณะหน้าตาประหลาดของมันได้แต่เธอไม่กล้ากินของที่แปลกๆ ทั้งยังช่วยให้คนๆหนึ่งได้รับพลังพิเศษอย่างแน่นอน
มันน่ากลัวเกินไป!
“ถ้าเธอไม่กิน เธอจะมีพลังป้องกันตัวได้ยังไงเธอคิดเหรอว่าหลังจากนี้เมื่ออยู่กับฉันจะไม่มีเื่ราวอะไรเลยคนที่ซื้อหมู่เกาะแมรี่ฮาร์ดทั้งหมดด้วยตัวคนๆเดียวน่ะ?”
ได้ยิน
ไต๋จุนก็ขมวดคิ้ว
เป็ผู้หญิงของเขาคุณต้องมีการป้องกันที่แข็งแกร่ง
ไม่อย่างนั้นแล้วอนาคตจะติดตามเขาได้ยังไง?
ชั่วขณะ.
อาเนียที่แต่เดิมลังเลก็ตัดสินใจได้
ในฐานะที่ทํางานกับรัฐบาลเธอจะเป็คนโง่ได้เช่นไร?
ก็จริง!
คนที่มีความลับเยอะแบบเขา การอยู่ด้วยย่อมไม่ปลอดภัยแน่นอน
เธอจึงต้องกินมันและรับเอาพลังที่จะสามารถป้องกันตัวเองได้
ทั้งหมดก็เพื่อที่จะไม่เป็ภาระให้กับเขา!
โดยไม่รอช้าอาเนียพลันเริ่มกัดผลไม้พลัง…
อึก!
และเมื่อเธอกลืนลงไปคําหนึ่ง
ทันใดนั้น เธอก็พบว่ารถชาติของมันนั้นธรรมดามาก
แค่
เธอััได้ถึงบางอย่างที่ไม่คุ้นเคยในทันที!
พลังผลไม้ - จิ้งจ้อกเก้าหาง!
และใน่เวลาดังกล่าวนี้เอง
ไต๋จุนก็ได้อธิบายว่า
“ผลไม้พลังนั้นไม่จําเป็ต้องกินทั้งหมดแค่กัดคําเดียวแล้วกลืนลงไป ไม่ว่าจะเป็ใครก็จะได้รับพลังทั้งหมดของมัน ส่วนผลไม้ที่เหลือนั้นจะสลายหายไปกับความว่างเปล่าในทันที”
“ขณะเดียวกันพลังผลไม้นั้นจะรู้สึกได้โดยสัญชาตญาณ ไม่จําเป็ต้องเรียนรู้ใดๆทั้งสิ้นมันเปรียบเสมือนอวัยวัยวะของมนุษย์เรา ที่สามารถควบคุมผ่านความนึกคิดได้”
“ดังนั้นแล้วเธออย่าแปลกใจหรือใแค่ยอมรับมันและกลายเป็ส่วนเดียวกับมัน เพื่อความแข็งแกร่งของมัน”
“เข้าใจแล้ว”อาเนียพยักหน้าอย่างจริงจัง
เธอรับรู้ได้ถึงมันแล้วและพยายามลองที่จะใช้งานพลังของมันด้วยความคิดของเธอ
บูม!
แค่นั้นแหละ-
พลังผลไม้ที่แข็งแกร่งได้ปะทุออกมาจากความคิดของเธอแล้วโอบล้อมไปทั่วทั้งร่างกายเธอ
เปลี่ยนร่างกายเธอให้กลายเป็มนุษย์จิ้งจอกสาว…
จิ้งจอกสาวเก้าหาง!
ตอนนี้เธอเลยััได้ถึงความแข็งแกร่งที่ทรงพลังมาก
อย่างน้อยด้วยความแข็งแกร่งนี้
วัวและเสือก็สามารถฆ่าได้ในหมัดเดียว!
“ดี ตอนนี้เธอได้กลายเป็กูรูผลไม้แล้ว”
“ดังนั้นเธอตามฉันมา”
“ฉันจะแสดงพลังที่แท้จริงของกูรูผลไม้ให้เธอดู”
มองร่างที่ยั่วยวนของจิ้งจอกสาวที่มีหางเก้าหางอันปุกปุยอยู่ตรงก้น
ไต๋จุนยิ้มด้วยความสุข
แล้วเดินออกไปนอกคฤหาสน์
เตรียมที่จะให้ผู้หญิงของเขาได้รู้ว่าอย่าพึงพอใจเพียงแค่พลังอันเล็กน้อย
อาเนียกลับร่างเดิมและรีบตามไปด้วยสีหน้าตื่นเต้น
เธอในตอนนี้เข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าพลังนั้นดีแค่ไหนมันสามารถช่วยให้เธอแข็งแรงขึ้นได้
ไม่สิ แข็งแกร่งขึ้นมากพอที่จะไม่รับรู้ถึงอันตรายใดๆอีกต่อไป
แล้วแบบนี้เธอจะไม่ตื่นเต้นได้ยังไง
“เอาล่ะ ฉันจะแสดงแล้วนะเธอพร้อมรึยัง?”
นอกคฤหาสน์
ไต๋จุนหันไปถามอาเนีย
“ได้เลย ฉันพร้อมแล้ว” อาเนียเคร่งขึมเตรียมรอดูว่าเขาจะแสดงอะไรให้เห็น
เพียงแต่ว่าสิ่งที่เธอได้เห็นก็คือ
ผู้ชายของเธอได้เหยียดแขนของเขาออกไปแล้วชี้ไปทีู่เาที่อยู่ห่างออกไปไกลแสนไกลลูกหนึ่ง
แล้ว
ต่อมาเธอก็ได้เห็นฉากที่น่าตื่นตาตื่นใจ
ที่จะไม่มีวันลืมไปตลอดกาล…