--- ขวบปีที่สี่ย่างขวบปีที่ห้าของเด็กน้อยซุนนาน ---
ในปีนี้ซุนนานตัวมันได้ตัดสินใจแล้วว่า อย่างไรก็ดีมันควรพยายามอย่างถึงที่สุดในเื่ของการหาทางรักษาแก่นกำเนิดของตัวเองไม่ว่าจะทำได้มากหรือจะทำได้น้อยก็ตาม มันก็ควรพยายามหาทางด้วยวิธีของตัวเองก่อน ดังนั้นสิ่งที่มันควรศึกษาหาความรู้มากที่สุดในยามนี้ก็คือเื่ของการแพทย์ หาแต่ในโลกนี้วิชาการแพทย์นั้นถูกเรียกรวมกันเป็วิชาด้านการรักษาโรคของหมอโอสถ
โดยหลักๆ มักมุ่งเน้นการใช้สมุนไพรทำเป็โอสถเป็หลัก ส่วนการผ่าตัด การฉีดยากนั้นยังไม่มีปรากฏอย่างแน่นอน หากแต่ตัวมันซุนนานผู้ข้ามมิติก็หาได้สนใจ หากจะให้มันสกัดยาแอสไพรินมากินเองตัวมันก็คงทำไม่ได้เช่นกัน หรือหากจะให้มันทำวิจัยปลูกถ่ายเซลล์ก็ทำไม่เป็อีก มันไม่มีความรู้ด้านนี้แม้แต่น้อย
องค์ความรู้ด้านการแพทย์ของมันใน่ชีวิตเก่าก่อนแทบจะเป็ศูนย์ หากไม่นับว่ามันเคยต้มยาหม้อกินเองตอนยังเด็ก และซื้อยากินจากการเปิดข้อมูลในอินเทอร์เน็ต ความรู้มันคือศูนย์จริงๆ
และด้วยความประสงค์ในการหาทางยืดชีวิตของตัวมัน มันจึงไปขอร้องแม่ใหญ่และบิดาให้ส่งมันไปเรียนรู้เื่การทำโอสถและการรักษาโรค แน่นอนตอนนั้นบิดามารดาทั้งสองของมันพร้อมกับแม่สองซุนอีเหยียนแสดงทีท่าไม่ยอม เป็ห่วงมันที่ต้องเดินทางไกล หากแต่สุดท้ายด้วยคำขอของมันสุดท้ายก็ทำสำเร็จ
ไม่น่าเชื่อมันจะถูกแม่ใหญ่ซุนลี่หรูฝากตัวในตระกูลโอสถตระกูลใหญ่ในเมืองแห่งนี้ตระกูลหนึ่ง ด้วยการที่ตระกูลนี้อยู่ห่างไกลพอสมควรกับตระกูลซุนและตำหนักแม่ทัพ แม่ใหญ่จึงฝากแม่สี่ซุนซูลี่และแม่ห้าซุนตัวลี่ให้มาดูแลมัน เนื่องจากแม่สี่และแม่ห้าดูแลการส่งส่วยและสินค้าภายในตระกูลซุน นอกจากนั้นพวกนางยังสนิทกับตระกูลโอสถตระกูลนี้อยู่บ้าง เนื่องจากเป็ผู้ทำหน้าที่ติดต่อเื่การเก็บส่วยภาษีต่างๆ
แม่สี่และแม่ห้าเมื่อได้รับการฝากฝั่งจากแม่ใหญ่แล้วพวกนางก็ได้ย้ายออกมาอยู่ชานเมืองอันเป็ที่อาศัยใกล้ๆ กับตระกูลโอสถตระกูลนี้ โดยพวกนางนำบ่าวไพร่มาด้วยเกือบพันคน ซุนนานในร่างเด็กน้อยอายุสี่ขวบเห็นดังนั้นก็ตกตะลึง คนใหญ่คนโตในยุคสมัยนี้ช่างยิ่งใหญ่ แลดูอึกกระทึกยิ่งนัก ในตอนแรกบ้านเรือนดูจะไม่เพียงพอ หากแต่เพียงเดือนเดียวก็สร้างเรือนไม้เสร็จหลายหลังให้แม่สี่แม่หน้าตัวมันซุนนาน และสตรีรับใช้ของแม่สี่แม่ห้าได้อยู่กันอย่างสบายๆ ส่วนเรือนของคนอื่นๆ นั้นถูกปลูกเพิ่มในภายหลัง หากแต่ก็เป็ไปอย่างรวดเร็ว
และนี่ก็เป็ครั้งแรกที่ตัวซุนนานรับรู้ถึงอำนาจความยิ่งใหญ่ของตระกูลซุนของตัวมัน ที่สามารถเกณฑ์คนนับพันมาสร้างบ้านได้ราวกับเนรมิต
วันเวลาของมันในตระกูลโอสถตระกูลนี้เป็ไปอย่างเรียบง่าย ด้วยความที่มันเยาว์วัยยิ่ง มันจึงเป็ที่รักของผู้คนในตระกูลโอสถตระกูลนี้ไม่น้อย หลายๆ คนไม่คิดเล็กคิดน้อยกับมัน แม้แต่เ้าตระกูล ตัวของซุนนานนั้น ในครึ่งปีแรกต้องยอมรับ มันเรียนแต่เพียงเื่พื้นฐานซะเป็ส่วนใหญ่ นอกจากนั้นก็มุ่งเน้นศึกษาตำรา โชคดีที่เ้าตระกูลโอสถเมตตามันอย่างยิ่ง ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะเห็นแก่หน้าบิดามัน จึงจัดคนมาคอยสอนมันเป็ส่วนตัวอยู่เสมอ การเรียนนี้ไม่นับว่าหนักหนา หากแต่เป็แบบค่อยเป็ค่อยไป เรียนสอบหนึ่งชั่วยาม พักครึ่งหนึ่งชั่วยาม เรียนแบบนี้สองครั้งจึงกลับบ้านพร้อมหยิบหนังสือห่อไม้ไผ่กลับบ้านไปอ่านต่อ
ด้วยความที่มันมีใบหน้าน่ารักสดใสเป็อาวุธ ตกเย็นแม่สี่ซุนซูลี่และแม่ห้าซุนตัวลี่ต่างมักเรียกมันไปนอนร่วมเตียง ช่างนับเป็บุญของมันเหลือเกิน เรือนกายของแม่สี่และแม่ห้านั้นราวกับเป็ร่างไร้กระดูก พวกนางชำนาญศาสตร์ดนตรีและเต้นรำ พวกนางบอกว่าตัวพวกนางเองมาจากตระกูลชำนาญศิลป์ ตอนแรกซุนนานตัวมันก็คิดว่าเป็เพียงร้องเต้นธรรมดาๆ หากแต่ยามว่างเว้นจากการศึกษาเมื่อพวกนางได้ร่ายรำให้ตัวมันดูถึงกับตกตะลึง
ศาสตร์ศิลป์นี่ช่างลึกลับและเย้ายวนใจจริง มันทั้งมีการกระชากอารมณ์ชวนให้ลุ่มหลง บางทีแค่เสียงก็ชวนให้เศร้าสร้อย คาดว่าจังหวะดนตรีและทำนองของพวกนางก็ไม่ได้พิเศษขนาดนั้นสำหรับตัวมันซุนนาน มันคิดว่าท่วงทำนองดนตรีของพวกนางนั้นยังเป็จังหวะเรียบง่ายเกินไป แม้จะน่าฟัง หากแต่เทียบกับยุคสมัยในมิติเดิมของมัน คาดว่ายังคงเป็คนละชั้นจริงๆ
หากแต่น่าแปลกอารมณ์ของมันซุนนานกับดูคล้ายโดยสะกดจิตอย่างไม่น่าเชื่อ
หากแต่แม่สี่และแม่ห้าเองก็แปลกใจ เมื่อเห็นว่าซุนนานบุตรตัวน้อยของพวกนาง ไม่มีทีท่าลุ่มหลง หรือคล้อยตามเสียงเพลงและท่วงท่าของพวกนางเท่าไหร่นัก จนทำให้พวกนางแปลกใจไม่น้อย ต้องเข้าใจก่อนว่าศาสตร์ศิลป์ของพวกนางนับเป็อาวุธลับสังหารชั้นหนึ่งเหมือนกัน เมื่อหลุ่มหลงสติเลอะเลือนไปกับเสียงเพลงท่วงทำนองและท่วงท่าที่งดงามของพวกนาง พวกนางก็สามารถหาโอกาสปลิดชีวิตได้โดยง่าย
หากแต่เมื่อศาสตร์ศิลป์ของพวกนางยังทำให้แม้แต่เพียงเด็กน้อยลุ่มหลงไม่ได้ แบบนี้พวกนางยังจะถือดีว่าตนเองเป็ผู้มาจากตระกูลศิลป์ได้อีกหรือ
ด้วยความประหลาดใจทั้งสองจึงออกปากถามต่อเด็กน้อยซุนนาน ว่าเ้าไม่ลุ่มหลง ไม่รู้สึกไพเราะในเสียงเพลงของมารดาทั้งสองบ้างหรือ ซุนนานในร่างเด็กน้อยก็มิอยากโกหกจึงได้แต่พูดความจริง ความคิดคาดหมายในใจมันคือหมายให้แม่สี่แม่ห้าสามารถปรับปรุงศาสตร์ศิลป์ของนางได้ดียิ่งขึ้น
โดยที่ในความจริงแล้วพวกนางไม่รู้เลยว่าปัญหาที่แท้จริงของศาสตร์ศิลป์ของนางนั้น แม้ส่วนหนึ่งจะอยู่ที่คุณภาพของการร้องและท่วงท่า หากแต่ปัญหาอีกส่วนก็อยู่ที่ตัวเด็กน้อยที่อยู่ตรงหน้าพวกนางด้วย เ้าเด็กนี่มันดันเป็เด็ดเวรที่มีพลังจิติญญาใหญ่โตเกินวัย ทำให้ศาสตร์ศิลป์ของนางไม่ได้ค่อยมีผลต่อตัวมันซุนนาน
หากแต่อีกส่วนก็ต้องยอมรับความจริง หากเมื่อนางทั้งสองเจอผู้มีจิติญญาระดับสูงศาสตร์นี้ของพวกนางก็จะใช้ไม่ได้ผลเช่นกัน เพราะความเร้นลับในศาสตร์ศิลป์ของพวกนางคือการแอบใช้อำนาจอันลึกลับของพลังิญญาสร้างห้วงอารมณ์ลุ่มหลง
หากแต่การสร้างห้วงอารมณ์ต่างๆ นั้น มันก็จำเป็ที่ต้องมีสิ่งกระตุ้นอย่างเหมาะสม เช่นปรารถนาจะให้ลุ่มหลงต้องมีสิ่งให้ลุ่มหลง ถ้าจะให้ฮึกเหิมก็ต้องมีสิ่งที่ให้ฮึกเหิม เช่นคำพูด ท่วงทำนอง ทีท่าของผู้เต้นรำที่เหมาะสม
คาดว่าจุดอ่อนแท้จริงในศาสตร์ศิลป์ของพวกนางในตอนนี้มีสองจุดใหญ่ หนึ่งยังดึงความเร้นลับของพลังิญญาได้ไม่มากพอ ส่วนอีกหนึ่งยังไม่เข้าถึงศาสตร์ศิลป์อย่างแท้จริง โชคดีที่วันนี้พวกนางได้พบกับบุรุษผู้ข้ามมิติ
แม้มันจะไม่ชำนาญเื่ดนตรีแต่รูหูของมันนั้นนับว่าได้ฟังเพลงร่วมสมัยมามากมายนัก
ไม่ช้าซุนนานในร่างเด็กน้อยสี่ขวบก็เริ่มแจกแจงจุดอ่อนในท่วงท่าและทำนองในดนตรีของพวกนาง ซึ่งมีปัญหาทั้งในด้านเสียงดนตรีและความเย้ายวน
มันถึงขนาดเสนอให้มารดาทั้งสองของตัวมันเปลี่ยนชุดเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายให้เหมาะสม แม้จะไม่ต้องโป๊เปลือย หากแต่มันต้องแลดูดึงดูด และขับเสน่ห์ของสตรีเพศให้มากพอ มันพยายามอธิบายถึงองค์ประกอบศิลป์ โดยนำความรู้จากห้วงมิติเก่าก่อนของมันมาอธิบายร่วม บางครั้งมันไปยิบองค์ความรู้จากผู้เรียนสายนิเทศมาบรรยายให้มารดาทั้งสองของมันฟังเป็เื่เป็ราวเสียด้วยซ้ำ
ส่วนในใจมันรอบดีใจ ความรู้เก่าๆ ในหนังสือมันได้ใช้ประโยชน์เสียที
ซุนซูลี่ ซุนตัวลี่ได้ยินซุนน้อยบรรยายดังนั้น ภาพที่นางมองซุนนานก็ประทับจิตประทับใจมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม พวกนางมิคิดเลยว่าซุนน้อยของพวกนางจะมีความรักและเข้าใจในดนตรีมากมายถึงเพียงนี้ บางครั้งพวกนางถามถึงว่า จังหวะเพลงแบบใดชวนลุ่มหลง ท่วงท่าแบบใดจึงน่าเสน่หา ซุนนานได้ยินดังนั้นมันก็เริ่มเต้นแสดงตัวอย่างให้มารดาทั้งสองของมันดู สีหน้าสีตาของตัวซุนนานมันหยายเยิ้ม จิกกัดจนดูถ้าบุรุษเห็นคงอยากถีบมัน
หากแต่เมื่อซุนซูลี่ ซุนตัวลี่แม่สี่และแม่ห้าของมันเห็น นางราวกับล่องลอยคิดภาพตัวเองเต้นตาซุนน้อย
ซุนนานในร่างทารกน้อยเมื่อมันรู้ตัวอีกทีสองแก้มของมันก็มีสีชาดรูปปากประทับอยู่บนสองแก้มของมันแล้ว มันถูกแม่สี่แม่ห้าตบรางวัลใหญ่เข้าแล้วสิ
เมื่อเริ่มเย็น คิมหันต์ฤดูช่างร้อนอบอ้าวเป็ที่สุดแม่สี่แม่ห้าซุนซูลี่ ซุนตัวลี่จึงชวนมันไปแช่น้ำด้วยกัน มันไม่คาดคิดเลยว่าตัวมันจะมีโอกาสเช่นนี้ อีกั้แ่สามขวบเป็ต้นมา ตัวมันก็ไม่ได้แช่น้ำกับเหล่ามารดาอีกเลย
หากแต่วันนี้ดูท่าแม่สี่แม่หน้าจะอารมย์ดีกันอย่างยิ่งจึงจะพามันไปแช่น้ำอย่างไม่เอียงอายแม้แต่น้อย ส่วนตัวมันซุนนานย่อไม่เอียงอายอยู่แล้วพร้อมที่จะรีบแช่น้ำกับมารดาทั้งสองในทันที พร้อมแสดงออกว่าตัวมันนั้นใสซื่อบริสุทธิ์ไร้เดียงสาอ่อนต่อโลกมิรู้เื่ความต่างของบุรุษสตรี
หากแต่วันนี้ดูแปลกๆ ไปสักหน่อยเนื่องจากที่นี่เป็เรือนใหม่ สระแช่น้ำมิได้ใหญ่โตเพียงแต่พอดีให้นั่งด้วยกันสองสามคนได้อยู่อย่างสบายๆ แม่สี่ แม่ห้าในผ้าบางเบาสวม [ตู้โต้ว] ผ้าคาดอกเดินเข้ามา หากแต่ไม่คาดคิดทั้งสองมีเพียงผ้าคาดอกตู้โต้ว หากแต่ส่วนล่างนั้นกลับว่างเปล่า
คาดว่าสาเหตุที่พวกนางไม่สวมมันคงเป็เพราะพึงร้องเต้นมานาน คราบเหงื่อไคลคงมากอยู่และกางเกงยาวขาวบางนั้นคงชุ่มไปด้วยคราบเหงื่อซึมของพวกนาง เมื่อนางปรารถนาชำระร่างกายจึงถอดมันออกเสีย พวกนางช่างไม่ระแวดระวังบุรุษเพศเลยแม้แต่น้อย
หากแต่ก็ไม่น่าแปลกใจ สำหรับสตรีทั้งสองซุนน้อยของพวกนาง นางนั้นทั้งรักทั้งเอ็นดูไม่ต่างกับบุตรตนเองเลย ความไม่ระแวดระวังย่อมเป็เื่ปกติ
ส่วนในใจซุนนานบุรุษข้ามมิติ ตัวมันได้แต่นับเลขใจ หนึ่ง สอง สาม สี่ วนไปวนมา เมื่ออายุมากขึ้นตัวมันก็เกรงใจเหล่ามารดาสตรีที่งดงามทั้งหลายของตัวมันไม่น้อย เกรงเห็นธาตุแท้สันดานหยาบช้าในใจมัน จนมันต้องนับเลขตั้งสมาธิ พร้อมกล่าวตั้งปณิธานในจนจะรักและดูแลพวกนางมารดาทั้งหลายอย่างดีและให้พวกนางมีความสุขกันมากที่สุด หากมันสามารถมีชีวิตสืบไปได้
ส่วนการหากำไรเล็กๆ น้อยๆ ทางสายตามันยังนับว่าพอทน ยังอยู่ในจุดที่มิละเมิดศีลธรรม หากแต่การคิดเกินเลยไปกว่านี้นั้นแม้จะยอมรับว่ากิเลสหยาบช้าเช่นนี้จะมีในจิตมันบ้าง แต่ตัวมันย่อมให้เกิดคิดเกินเลยไปกว่าการหากำไรเล็กๆ น้อยๆ ทางสายตา
ซุนนานยามนี้สายตามันทำทีสดใสคล้ายมิสนใจสิ่งใดของสตรี หากแต่เมื่อมีโอกาสมันก็จะรีบฉกฉวยเก็บภาพจำของเรือนกายอันงดงามของมารดาสตรีผู้งดงามทั้งสองของตัวมัน หากแต่มันก็พยายามทำแบบแเีไม่ให้กระตุ้นตัวมันจนเกินเลย มันรู้ว่าห้วงอารมณ์สัมพันธ์กับร่างกาย เวลาแบบนี้ตัวมันจำต้องมีสติมั่นพร้อมเล่นบทเด็กน้อยอย่างสมบทบาท หากหนอนัน้อยของมันเกิดผงาดเมื่อเห็นเรือนกายสตรีที่งดงามเช่นมารดาทั้งสอง ความรู้สึกของพวกนางจะเป็เช่นไร
มันได้แต่สบถด่าตนเองในใจ หากแต่เมื่อมันคิดได้ว่าตัวมันเองศูนย์เสีย [แก่นกำเนิด] ไป จากการศึกษาของมัน เมื่อแก่นกำเนิดเสียหายหยินหยางจะไม่ัั หากเป็บุรุษนอกจากร่างกายจะไม่แข็งแรงแล้ว ความเป็ชาย หรือความเป็บุรุษเพศนั้นจะมิอาจใช้งานหนอนน้อยมิอาจจะเป็ัผงาดคลุ้มคลั่งได้ตลอดชีวิต เพราะเหตุนี้บุรุษทั่วหล้าหากถูกทำลายแก่นกำเนิดจึงมักถูกเรียกว่าผู้พิการ
เมื่อมันนึกถึงสิ่งเหล่านี้ ตัวมันพลันสบาย ยืนยิ้ม ยื่นมือให้มารดาทั้งสองโอบอุ้มตัวของมัน แม่สี่และแม่ห้าเมื่อเห็นก็รีบแย่งกันกอดอุ้มตัวมันทันที เ้าเวรตะไลตัวน้อยซุนนานมันตีเนียนััเต้าอกอุ่นๆ ที่คุ้นเคยอย่างใสซื่อได้สำเร็จอีกครั้ง บางครั้งสายตาชั่วร้ายของมันก็แอบเหล่มองจุดเร้นลับของสตรีเพศที่งดงามของมารดาทั้งสองมัน ที่ตอนนี้ล่อนจ้อนมิได้ปกปิดแม้แต่น้อย
เหนือเนิ่นสตรีตั้งเต้าเป็โหนกเนินเนื้อ แดนเร้นลับมีกลีบแคมงามปกปิดมิดชิดส่วนที่ไม่ควรมีก็ไม่มี ส่วนที่ควรแดงก็แดงนวลน่าค้นหาน่าัั เนินเหนือจุดเร้นลับก็สวยอวบอิ่มได้รูป มีสวนหญ้าที่ราวกับถูกจัดแต่งเรียงรายกันอย่างพอดิบพอดีไม่ได้มีมากเกินไป แล้วความที่เป็นักศาสตร์ศิลป์ก้นขาวอวบของแม่สี่แม่ห้าซุนซูลี่ ซุนตัวลี่ช่างกลมกลึงจริงๆ คล้ายสัดส่วนนี้จะถูกใช้และฝึกฝนอยู่เสมอ ซุนนานตัวมันเห็นแล้วอยากจะยื่นมือน้อยๆ ของมันไปแอบตีให้รู้แล้วรู้รอด โชดดีที่แม่ห้าที่เดินนำมองไม่เห็น ส่วนแม่สี่ที่กอดอุ้มมันอยู่ยิ่งไม่ต้องพูดไม่เห็นใบหน้าแสนชั่วร้ายของมันเป็แน่
ตลอดการแช่น้ำแม้ตัวมันจะไม่ได้ใช้มืออันชั่วร้ายทำสิ่งใด เพราะเจียมเนื้อเจียมตัวว่าตนเองนั้นเริ่มเติบใหญ่แล้ว กิริยาใดสมควรไม่สมควรมันควรรู้อยู่แก่ใจ แค่ได้ใช้สายตาเชยชม ตัวมันตอนนี้ก็นับว่าประเสริฐแล้ว แค่ได้เห็นเรือนกายที่แสนงดงามของท่านแม่ทั้งสองวันนี้มันก็เหมือนได้รับทองร้อยชั่ง ตัวมันไม่กล้าหวังอะไรมากมายไปกว่านี้อีกต่อไป
ในใจมันยามนี้ก็พึงพบข้อดีของการสูญเสีย [แก่นกำเนิด] ที่ทำให้มันยังดูเป็เด็กน้อย เป็สุภาพชน
ตัวมันซุนนานไม่รู้เลยว่าหากในตอนนี้มันเป็เช่นเด็กบุรุษปกติสามัญมีแก่นกำเนิดเหมือนผู้อื่น ต่อให้ตอนนี้ตัวมันจะอยู่ในร่างเด็กน้อย หากแต่ความงดงามอันเปลือยเปล่าของท่านแม่ทั้งสองของมัน เกรงความมั่นคงจะควบคุมตัวเองไม่อยู่เผยความเป็บุรุษเพศของมันแต่เล็กๆ แล้วไหมหน่อ
มันคิดภายยามมารดาทั้งสองเห็นมันมีหนอนัตั้งเด่นผงาด มันมิอยากคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ภาพจำของตัวมันในใจพวกนางคงเสียหายสิ้น
ดังนั้นการสูญเสียแก่นกำเนิดของมันในครั้งนี้นับว่าประเสริฐแล้ว ซุนนานตัวมันในตอนนี้เกือบพนมมือแล้วกล่าวอามิตตาพุทธ
ไม่ช้ามือไม้ของสองมารดาผู้งดงามซุนซูลี่และซุนตัวลี่ ก็ต่างแย่งกันขัดถูร่างของซุนน้อยเด็กเล็ก พวกนางพร้อมหยิบแก้มน่ารักสดใสของมันเบาๆ ด้วยซ้ำ แม้ตอนนี้ซุนน้อยจะอายุย่างห้าขวบแล้ว หากแต่สำหรับสตรีทั้งสองซุนน้อยของพวกนางยังมิได้ต่างการเด็กสามขวบเท่าไหร่เลย ส่วนหนึ่งอาจจะเป็เพราะการขาดแก่นกำเนิดทำให้ซุนนานมีร่างกายของที่ดูเติบโตช้ากว่าเด็กปกติทั่วไปอยู่มาก ทั้งๆ ที่มันก็ถือเป็ผู้ที่ได้กินดีอยู่ดียิ่งกว่าเด็กๆ อื่นในแผ่นดินนี้
และไม่ช้าวันนี้ก็ค่อยๆ ล่วงผ่านไป
ซุนนานตัวมันช่างมีบุญ หากชาตินี้มันไม่อายุสั้น นับว่าเกิดชาตินี้ชาติเดียวก็คุ้มกว่าเกิดร้อยชาติแล้ว ค่ำคืนนี้หลังจากแช่น้ำ ซ้ายขวาของมันก็มีแม่สี่แม่ห้านอนแนบชิด กลิ่นหอมบนเรือนกายของนางช่างหอมเย็นใจดุจอยู่ในวสันตฤดู นอกจากนั้นเรือนกายผิวัันิ่มๆ ของท่านแม่ทั้งสองก็ช่างน่าหลงใหล การมีสตรีอย่างมารดาทั้งสองนอนประกบซ้ายขวาเช่นนี้นับว่าเป็์ของบุรุษเพศจริงๆ
ไม่ช้ามันก็พลันนึกถึงการนอนกับแม่เจ็ดและแม่แปด ซุนจิ้งหร่านและซุนเฟิ่งย่า มันพลันสั่นกลัว เกรงสตรีทั้งสองจะมาขย้ำพวง์ของมันให้เ็ปอีก
แค่ตัวมันคิดก็หวาดกลัวแล้ว
963
