นางร้ายถูกเนรทศกับระบบร้านค้าความดี

บทที่ 196

วันข้ามปีที่เงียบเหงา 

พวกตระกูลหงเริ่มสงบใจเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ พวกมันเริ่มคิดถึงหลักการและเหตุผล คนของพวกมันถูกจับตัวไปหลายต่อหลายวันแล้ว

ตามความเป็นจริงแล้วถ้าเกิดว่าคนของมันตกอยู่ภายในมือของกองทัพเกราะดำ คนพวกนั้นก็คงจะสามารถเรียกเร้นความจริงออกมาได้ไม่ยาก

แต่ในตอนนี้เรื่องราวทั้งหมดยังไม่มาถึงพวกมัน พวกมันเองก็เริ่มแน่ใจได้ว่าบางทีในครั้งนี้คนพวกนั้นอาจจะไม่ได้มุ่งความสนใจมาที่พวกมัน

แต่พวกมันก็รู้สึกสงสัย เหตุใดในครั้งนี้คนพวกนั้นจึงไม่เล่นงานพวกมันกันเล่า ข้อนี้ยังติดอยู่ภายในใจของตระกูลหงจนถึงปัจจุบัน 

ตระกูลหงเริ่มทำการตรวจสอบตามที่พวกมันคิดเอาไว้ พวกมันเริ่มกระจายกำลังและตรวจสอบเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น

พ่อบ้านหงทำการตรวจสอบว่าในตอนนี้ทางด้านของซูฉีเป็นอย่างไรบ้าง เพื่อที่จะนำเอาข้อมูลพวกนี้ไปคาดการณ์ว่าจะทำอย่างไรกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

“ ได้ความจริงมาหรือยัง… ” เจ้าตระกูลหงถามด้วยความสงสัย 

“ ในตอนนี้พวกเราไม่รู้กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเลยขอรับ ”

“ พวกเราลองสืบความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้ดูแล้ว แต่ว่าก็ยังไม่ได้ความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น  ”

“ ดูเหมือนว่าพวกนางจะไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเลย ทางด้านกองทัพเองก็ดูเหมือนว่าจะไม่ทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยเช่นเดียวกัน ”

“ มันเป็นเรื่องที่น่าแปลกประหลาดมากขอรับ”

“ เสิ่นหยางที่พวกเราส่งเข้าไปตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าหายตัวไปที่ใด ” 

“ พวกเราไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วขอรับ ”

“ ถ้าพวกเราไม่รู้สถานการณ์ของอีกฝั่งนึงข้าคิดว่าพวกเราไม่ควรจะลงมือนะขอรับท่านผู้นำ ” พ่อบ้านตระกูลหงกล่าวขึ้นมาด้วยใบหน้าจริงจัง 

พวกมันลองสืบเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในช่วงนี้  พวกมันแทบจะไม่ได้ความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ 

ในครั้งนี้การตัดสินใจเคลื่อนไหวของตระกูลหงเต็มไปด้วยความยากลำบาก มันไม่สามารถคาดการณ์ทิศทางของอีกฝ่ายได้

เรื่องหมากต่อไปจึงไม่สามารถคาดการณ์ได้อย่างแน่ชัด ตอนนี้ความกังวลยิ่งตกมาอยู่ภายในตัวของพวกนั้นมากขึ้นไปเอง

“ ท่านมีความเห็นว่าพวกเราจะจัดการกับสถานการณ์เช่นนี้อย่างไรดี ”

“ ในเมื่อพวกเราลงเสร็จแล้วก็ไม่ได้ความอันใดกลับมา ”

“ ข้าคิดว่าพวกเราควรจะอยู่เงียบๆสักพักดูท่าทีไปอีกสักพักขอรับที่ผ่านมาเพียงแค่ไม่กี่วัน ”

“ งั้นหรอแบบนั้นก็ได้ยังไม่ต้องทำอะไรบอกทุกคนที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่หยุดลง ” 

“ อย่างไรเสียค่าเองก็ยังไม่อยากมีปัญหากับพวกกองทัพเกราะดำ ” ตระกูลหงตัดสินใจหยุดแผนการทั้งหมดของมัน 

เพราะว่ามันรู้ดีว่าสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ ถ้าเอาแต่จะทำการเคลื่อนไหวมีแต่พวกมันนั่นแหละที่จะเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบ

แบบนั้นในตอนนี้พวกมันจึงเลือกที่จะหยุดการเคลื่อนไหวโดยที่ไม่ได้เดินหน้าทางอันใด เพราะว่าอย่างไรเสียการเป็นศัตรูกับกองทัพมันก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ยุ่งยากและยากลำบาก

กองทัพเกราะดำ ที่แข็งแกร่งกว่ากองทัพทั่วไป มันเป็นเพราะว่ากองทัพนี้ขึ้นตรงกับเพียงคนคนเดียวเท่านั้น ทหารภายในกองทัพไม่มีผู้ใดที่ทรยศและรับสินบน

การใช้เล่ห์เหลี่ยมกับกองทัพนี้จึงไม่สามารถทำได้ พวกชนชั้นสูงเลยมองว่ากองทัพนี้มันแข็งแกร่งเกินไปจนกลายเป็นอันตรายต่อพวกมันไปเสียแล้ว

ผู้นำตระกูลหงส์ได้ตัดสินใจยุติข้อขัดแย่ง ว่ามันเองก็ยังไม่อยากจะมีปัญหากับกองทัพเกราะดำ 

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว 

ความวุ่นวายในช่วงหน้าหนาวค่อยๆผ่านพ้นไปอย่างช้าๆ ซูฉีเก็บตัวเงียบพร้อมกับดำเนินกิจการของนางอย่างลับๆ 

ทำงานทุกอย่างเหมือนเดิมเพียงแค่ไม่ได้แสดงตัวให้กับผู้คนภายในเมืองเห็นเพียงแค่นั้น  เพราะว่านางมีหลายอย่างที่จำเป็นจะต้องเตรียมการในช่วงนี้ 

และแล้ววันเวลาก็ผ่านไปจนก้าวเข้าสู่ช่วงวันขึ้นปีใหม่ ในตอนนี้หน้าหนาวกำลังจะผ่านพ้นไปแล้ว หิมะที่ร่วงโรยค่ำคืนยามราตรีที่เงียบสงัด

ซูฉีนั่งมองหิมะที่โปรยปรายในวันข้ามปีจากภายในจวนของนาง ขนาดที่ผู้คนภายในเมืองกำลังสนุกสนานเกี่ยวกับงานเทศกาลที่ถูกจัดขึ้นบริเวณด้านนอก

นี่เองก็ผ่านมาได้ 2 ปีแล้วที่นางเดินทางมาที่เมืองแห่งนี้ เวลาผ่านพ้นไปรวดเร็วยิ่งนัก เมื่อก้าวข้ามพ้นปีนี่เองก็เป็นปีที่ 2 แล้ว

“ การเปลี่ยนแปลงนี่ช่างรวดเร็วจริงๆ ”

“ ผู้ใดจะคิดว่าตอนนี้เรามาอยู่ภายในร่างกายนี้และโลกใบนี้ถึง 2 ปีแล้ว ” ซูฉีเพิ่งทำกับตนเอง

ในตอนนี้นางมาอยู่ภายในร่างกายของซูมี่่เป็นเวลา 2 ปีเต็มๆ มันถือว่าเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานยิ่งนักในช่วงเวลาที่ผ่านมา 

ตัวของนางทำอะไรหลายๆอย่างแล้วก็ผ่านพ้นเรื่องราวยากลำบากมากมายมา เมืองแห่งนี้ในที่สุดในตอนนี้ก็เริ่มเจริญรุ่งเรือง 

ผู้คนมากมายภายในเมืองกำลังร้องรำทำเพลงในวันเปลี่ยนผ่านปีอยู่ด้านนอก เดิมทีแล้วแต่ละปีในช่วงหน้าหนาว 

ภายในเมืองแห่งนี้มีแต่ความอดอยากและความทุกข์ทรมาน ไม่มีงานเทศกาลถูกจัดขึ้น แต่ในตอนนี้มันต่างไปเมื่อเมืองแห่งนี้เริ่มเปลี่ยนแปลง 

ภายในเมืองแห่งนี้ก็มีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้นมากมาย เมืองเมืองเข้าสู่ช่วงการพัฒนางานเทศกาลที่ถูกจัดขึ้นก็เป็นเหมือนกับงานเฉลิมฉลองครั้งหนึ่งเหมือนกัน 

“ ต่อจากนี้ชะตาชีวิตของข้าจะเป็นอย่างไรต่อไปนะ ” 

“ ไม่รู้เลยในตอนนี้ภายในเมืองหลวงจะเป็นอย่างไรบ้าง ”

“ แล้วอีกกี่วันอีกกี่เดือนพวกของข้าจึงต้องเดินทางไปเมืองหลวงกับท่านแม่ทัพ ” ซูฉีนั่งพึมพำกับตนคล้ายเพ้อฝันในยามที่ตนเองนั่งอยู่อย่างโดดเดี่ยว 

“ เอาเถอะการนั่งอยู่ภายในห้องเงียบๆเช่นนี้ในวันข้ามปีก็ไม่แย่นัก ” นางก้มหน้าก้มตาและทำงานของตนเองที่ค้างเอาไว้ต่อ 

…

ณ กองทัพเกราะดำ 

ภายในกองทัพเองก็มีการเฉลิมฉลองให้กับพวกทหารในกองทัพด้วยเช่นเดียวกัน หวงเจียวลู่จัดงานเฉลิมฉลองอย่างใหญ่โต

ทหารภายในกองทัพกำลังเลื่อนเลยเกี่ยวกับสุราและอาหารทางเลิศรสที่ตนเองกำลังได้ชิม ผ่านสงครามอันยาวนานหลายสิบปีช่วง 2 ปีมานี้ พวกทหารภายในกองทัพรู้สึกว่าตนเองนั้นมีความสุขเป็นอย่างมาก

แถมในสิ้นปีท่านแม่ทัพเองก็มอบงานเลี้ยงสังสรรค์กันสนุกสนานให้กับพวกมันเอง 

ในกระโจมของแม่ทัพใหญ่

“ ท่านแม่ทัพไม่ออกไปดื่มกับเหล่าทหารด้านนอกอย่างนั้นเดี๋ยวขอรับ ” เสียงของขุนพลสือข้างกายดังขึ้น 

ช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยการเฉลิมฉลองเช่นนี้ หวงเจียวลู่ยังไม่ต่างจากซูฉีมากนักทั้งสองยังคงนั่งสะสางงานในยามที่มีงานรื่นเริงด้านนอก

“ ไม่ล่ะให้พวกนั้นสนุกสนานอย่างเต็มที่ล่ะดีแล้ว ” 

“ ถึงอย่างไรในช่วงที่ผ่านมาพวกเขาเองก็ลงทุนลงแรงอย่างมาก ช่วยค่าในการพัฒนาเมืองแห่งนี้ ตัวสุดท้ายในตอนนี้เมืองแห่งนี้ก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง ”

“ งานเลี้ยงท่านข้าจัดให้กับพวกเขา ”

“ แต่ว่าท่านแม่ทัพเองก็เป็นคนที่ทำให้เมืองแห่งนี้พัฒนามามากขนาดนี้ด้วยเช่นกันนะขอรับ เหตุใดท่านจึงไม่ไปฉลองล่ะ ”

“ เรื่องนั้นช่างเถอะ เจ้าเองก็พอจะรู้ไม่ใช่หรือว่าข้าไม่ค่อยชื่นชอบงานเฉลิมฉลองสักเท่าไหร่ ” หลังจากกล่าวเช่นนั้นแววตาของหวงเจียวลู่ก็เริ่มฉายความเศร้าหมองออกมา 

“ ท่านแม่ทัพขอรับ… ” สือหยางแสดงแววตาราวกับว่าจะมีบางอย่างที่จะสื่อออกมา 

“ มีอันใด.. ”

แต่เมื่อแม่ทัพหนุ่มถามกลับ ขุนพลคู่กายกับนิ่งสนิทแววตานั้นค่อยๆเบนไปทางอื่นก่อนที่จะกล่าวอย่างเรียบเฉย “ ไม่มีอันใดขอรับ.. ” 

หลังจากวันสิ้นปีผ่านไป ฤดูหนาวเองก็ค่อยๆผ่านไปอย่างช้าๆ 

จบบท