28....
“สวัสดีค่ะพี่สายใจ”
ลิลลี่ยกมือไหว้ผู้จัดการฝ่ายขายที่เป็คนรับเธอเข้าทำงานสายใจเป็หญิงสาววัยไม่น่าจะเกินสามสิบที่แต่งตัวดูเนี้ยบั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้าทำให้เธอดูดีน่ามอง แม้แต่ลิลลี่ก็ยังแอบชมในใจหากลิลลี่อายุเท่าสายใจเธอก็อยากจะสวยดูดีแบบนี้บ้าง
“วันนี้ทำงานวันแรกพี่จะพาไปแนะนำให้รู้จักกับทุกคนในบริษัท ก็มีอยู่ไม่กี่คนหรอกจ๊ะ เราอยู่กับแบบสบายๆ เหมือนพี่น้องกัน เ้าของบริษัทก็ใจดีไม่ค่อยเข้ามาจู้จี้กับพนักงานหรอก เพราะมีธุรกิจอื่นที่ต้องดูแลอยู่ ส่วนที่นี่ก็จะเข้ามาบ้างเป็บางครั้งเท่านั้นเอง”สายใจบอก
“ค่ะ..”
ลิลลี่ได้รู้จักกับทุกคนในบริษัทรถเช่าหมดแล้วก็ถึงเวลาที่จะต้องเรียนรู้งานบ้าง เธอได้เป็พนักงานขาย มีหน้าที่ให้ข้อมูลและนำเสนอรถเช่าให้กับบุคคลบริษัท องค์กรต่าง ๆ รวมทั้งให้ข้อมูลกับลูกค้าที่สนใจจะเช่ารถเป็รายวันด้วยซึ่งมีทั้งรถยนต์เก๋ง รถกระบะ และรถตู้ วันแรกลิลลี่ก็เพียงแค่ศึกษาวิธีการทำงานการติดต่อเสนอรถเช่าไปยังองค์กรต่าง ๆ รวมทั้งไปนั่งสังเกตการณ์ดูพนักงานรุ่นพี่เขาพูดคุยกับลูกค้าและดูเอกสารการเช่ารถ การดูรถแต่ละประเภท ดูราคาแล้วก็จำให้ขึ้นใจ ลิลลี่คิดว่ามันคงจะไม่ยากจนเกินไปสำหรับการเรียนรู้
ลิลลี่เพลิดเพลินอยู่กับเอกสารที่จะต้องศึกษาจนกระทั่งได้เวลาห้าโมงเย็นที่จะต้องกลับบ้าน เธอเห็นพนักงานคนอื่น ๆ ทยอยกลับกันจนจะหมดแล้วแต่สายใจก็ยังไม่กลับทำให้ลิลลี่ไม่กล้าที่จะขอกลับก่อนได้แต่นั่งรอจนเกือบหกโมงเย็น ในออฟฟิศก็เหลือเพียงเธอกับสายใจแล้วก็พนักงานรักษาความปลอดภัยที่อยู่ด้านนอกเท่านั้น
“น้องลิลลี่พักอยู่แถวไหนคะ”
สายใจเก็บเอกสารบนโต๊ะก่อนจะถามขึ้น
“พัฒนาการค่ะ”
“แล้วเดินทางไปยังไงจ๊ะ”
“รถเมล์ค่ะ”
“งั้นติดรถพี่ไปลงป้ายรถเมล์หน้าบริษัทก็ได้นะจะได้ไม่ต้องนั่งมอเตอร์ไซด์”
“ขอบคุณค่ะ”
“แต่รอพี่แป๊บนะขอเข้าห้องน้ำทำสวยไม่เกินสิบห้านาที”
สายใจบอกก่อนจะเดินหิ้วกระเป๋าเครื่องสำอางไปด้านหลังโต๊ะทำงานในห้องจึงเหลือเพียงลิลลี่คนเดียว เธอมองออกไปจากด้านในที่มีกระจกใสกั้นอยู่ก็เห็นพนักงานรักษาความปลอดภัยนั่งอยู่ประตูทางเข้าออฟฟิศ และมีรถเบนซ์สีครีมขับเข้ามาจอดด้านหน้าลิลลี่เห็น รปภ.รีบทำความเคารพพร้อมกับอำนวยความสะดวกให้รถเข้าจอดด้านหน้าอย่างนอบน้อม
“ลูกค้าแน่เลย..ทำไงดีล่ะพี่สายใจก็ไม่อยู่เสียด้วย”
ลิลลี่เริ่มใจคอไม่ดี หากว่าเป็ลูกค้าเข้ามาสอบถามเื่รถเช่าเธอก็ไม่แน่ใจว่าจะให้ข้อมูลได้ดีหรือไม่เพราะเพิ่งจะทำงานเป็วันแรกยังไม่ได้รู้เื่รู้ราวอะไรเลยแต่ลูกค้ารายนี้ไม่รู้หรือไงนะว่าเป็เวลาที่สำนักงานปิดทำการแล้ว
“แต่...ทำไม รปภ.ไม่บอกกับลูกค้าว่าสำนักงานปิดแล้วไม่น่าจะให้เข้ามาในออฟฟิศนี่นา” ลิลลี่ได้แต่สงสัยแล้วก็กระสับกระส่ายภาวนาให้สายใจรีบออกจากห้องน้ำมาเร็วๆ เพราะ
ลูกค้ากำลังจะเดินเข้ามาในสำนักงานแล้ว ลิลลี่ไม่กล้ามอง จึงเสหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมาอ่านเพื่อไม่ให้ตัวเองประหม่าในการต้อนรับลูกค้า
“อะแฮ้ม!..ไม่ทราบว่าบริษัทนี้พนักงานไม่สนใจลูกค้าแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าครับคุณ”
เสียงที่ฟังคุ้นหูดังขึ้นลิลลี่สะดุ้งโหยงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมามองผู้ที่พูดด้วยสีหน้าไม่มั่นใจแต่แล้วเธอก็ต้องใตัวชา คาดไม่ถึงว่าลูกค้าที่อยู่ตรงหน้านั้นจะเป็บุคคลที่เธอไม่ปรารถนาอยากจะพบหน้าเลย
“คุณ...”
“สวัสดีครับ ไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่”
ปัญจพลทำหน้าประหลาดใจ
“ฉันก็ไม่คิดว่าคุณจะมาใช้บริการรถเช่าของบริษัทนี้เหมือนกันค่ะ..แต่เสียใจด้วยนะคะฉันเพิ่งจะทำงานวันแรกยังไม่รู้รายละเอียด คุณรอผู้จัดการของฉันมาก่อนเชิญนั่งค่ะ”
ลิลลี่ผายมือให้กับชายหนุ่มคู่อริ
“ถึงจะทำงานวันแรก คุณก็น่าจะมีข้อมูลบ้างผมคิดว่าผู้จัดการของคุณก็คงจะสอนอะไรบ้างแหละ”
“แล้วคุณอยากจะได้ข้อมูลอะไรบ้างล่ะคะเผื่อฉันจะบอกคุณได้บ้าง”
“ผมอยากเช่ารถสักคัน”
“้ารถแบบไหนกรุณาแจ้งให้ละเอียดก่อนสิคะแล้วจะเช่ากี่วัน”
“ก็เอาแบบที่คุณมีสิครับ”
เขาตอบแบบยียวนคล้ายอยากจะกวนโมโหลิลลี่อีกฝ่ายได้แต่ระงับความไม่พอใจเอาไว้ “ลูกค้าคือพระเ้า”
ลิลลี่ พยายามนึกถึงคำสอนของสายใจที่บอกเอาไว้เมื่อเช้านี้แต่ลิลลี่อยากเปลี่ยนข้อความให้กับผู้ชายคนนี้โดยเฉพาะว่า“ลูกค้ารายนี้คือซาตานต่างหาก”
“เรามีทั้งรถเก๋ง กระบะ แล้วก็รถตู้ คุณอยากจะได้แบบไหนล่ะ” ลิลลี่ข่มความไม่พอใจถาม
“เอาทั้งหมดเลย..ลองพูดแจกแจงรายละเอียดให้ผมฟังให้หมดเลย”
“นี่คุณจะเช่ารถทุกประเภทที่บริษัทมีหรือไงคะ”
ลิลลี่ชักจะเหลืออดเขาเหมือนจะแกล้งเธอมากกว่าที่อยากจะได้รถเช่าจริง ๆ ถึงจะเป็ลูกค้า แต่เธอก็ขอยกเว้นผู้ชายจอมกวนคนนี้ไว้คนหนึ่ง
“ใช่!..ทุกประเภททุกคันที่มีในบริษัทคุณ” เขามองหน้าเธอ
“แล้วเช่ากี่วันคะ”
“เอ...กี่วันดีน้า..เอ๊ะ.หรือว่าเดือนหนึ่งไม่เอาดีกว่า ปีหนึ่งก็แล้วกัน”
“นี่คุณ..ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าคุณจะมาเช่ารถจริง”
ลิลลี่เริ่มฉุนกึกจากกริยาท่าทางของเขาที่เหมือนจะแกล้งเธอมากกว่า
“ทำไม..คุณคิดว่าผมจะมาหลอกลวงผมไม่ใช่พวกสิบแปดมงกุฏนะ”
“ฉันคิดว่าคุณมาก่อกวนมากกว่า”
“ผมก่อกวนอะไรคุณ ผมเป็ลูกค้านะครับ”
“แต่คุณบอกว่าจะเช่ารถทุกประเภทแถมเป็ปีด้วย”
“อ้าว..ก็ผมรวย..มีอะไรไหมล่ะ จะเช่ามันทุกคันที่คุณมี ทำสัญญาเช่าเป็ปี ๆ ไปเลย”
“ถ้ารวยจริงก็รอคุณสายใจผู้จัดการฉันออกมาก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันจะไปตามให้”
ลิลลี่ทำท่าจะลุกขึ้น
“ไม่ต้อง....ผมอยากจะคุยกับคุณมากกว่า”
“ก็บอกแล้วไงคะว่าฉันเพิ่งทำงานวันแรกยังไม่รู้รายละเอียดทั้งหมด”
“งั้นคุณรู้อะไรบ้าง” เขามองหน้าเธอแววตาท้าทาย
“แล้วคุณอยากรู้อะไรล่ะ”
“ผมบอกคุณไปหมดแล้วนี่คุณยังไม่ได้ให้รายละเอียดผมเลย”
ไม่ทันที่ลิลลี่จะได้พูดโต้ตอบสายใจก็เดินเข้ามาพอดี ทำให้ลิลลี่ยิ้มด้วยความโล่งใจ
“หัวหน้าฉันมาแล้วคุณคุยกับเธอดีกว่าค่ะ”
ลิลลี่รีบบอกเขา
“อุ๊ย!..คุณพีเจ..ไม่คิดว่าจะแวะมา”
สายใจมีท่าทางเกรงใจปัญจพลรีบเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะทำงานทันที
“พอดีสะสางงานทางโน้นเสร็จเร็วน่ะอีกอย่างไม่ได้แวะมาดูที่นี่หลายวันแล้ว พนักงานใหม่ที่คุณเล่าให้ฟังคือคนนี้หรือครับ”
ปัญจพลถามยิ้ม ๆ เขาเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตรงหน้าโต๊ะทำงานสายใจ
“ใช่ค่ะ.เอ้อ ลิลลี่จ๊ะ..รู้จักกับคุณพีเจ.หน่อยสิจ๊ะ”
สายใจหันมาแนะนำให้ลิลลี่ได้รู้จักกับชายหนุ่ม
ลิลลี่จำต้องยกมือไหว้เขาตามมารยาทเธอคิดว่าเขาคงจะเป็ลูกค้าประจำของบริษัทแต่คงจะพิเศษน่าดูเพราะเห็นสายใจให้ความสนิทสนมเหลือเกิน ถึงกับบอกเขาว่ารับพนักงานใหม่ด้วยหรือว่าปัญจพล จะมาขายขนมจีบสายใจ...
ถ้าเป็เช่นที่ลิลลี่คิดเห็นทีจะต้องเตือนไปรยาเพื่อนรักเสียหน่อย ให้ระวังผู้ชายคนนี้เอาไว้ให้ดีได้ข่าวว่าเขาโทรติดต่อกับไปรยาบ่อย ๆ ท่าทางคงจะเ้าชู้ไม่เบาทีเดียว ตอนแรกก็นึกว่าเป็พวกชอบไม้ป่าเดียวกันเสียอีกที่แท้ก็ชอบหว่านเสน่ห์จีบสาวๆ ไปทั่ว
“เพิ่งเรียนจบหรือครับ”
ปัญจพลหันไปถามสายใจแทน ลิลลี่รู้สึกไม่พอใจที่เขาเข้ามายุ่มย่ามถามในเื่ส่วนตัวของเธอ ถึงเขาจะเป็ลูกค้าพิเศษของสายใจเขาก็ไม่มีสิทธิที่จะมาซอกแซกถามแบบนี้เธอไม่ชอบหน้าเขาอยู่แล้วก็เลยยิ่งไม่พอใจ
“ใช่ค่ะ..วันนี้ก็เป็วันแรกของน้องเขาก็เลยยังไม่ได้สอนงานอะไรมาก”สายใจบอก
“ก็ขอให้ตั้งใจเรียนรู้งานเร็ว ๆหน่อยนะครับคุณลิลลี่”
ปัญจพลหันไปมองหน้าลิลลี่ทำให้เธอรู้สึกหน้าแดงด้วยความไม่พอใจ เขามายุ่งอะไรกับเธอด้วย เป็เ้าของบริษัทนี้หรืออย่างไร ลิลลี่หมั่นไส้จึงก้มลงดูเอกสารที่วางบนโต๊ะทำงานแทนแต่แล้วเธอก็ต้องสะดุ้งด้วยความรู้สึกสะดุดตาสะดุดใจกับชื่อบริษัทที่ประทับอยู่ตรงหัวกระดาษแต่ละแผ่นแม้จะรู้ชื่อบริษัทอย่างดีแล้ว แต่ก็ไม่ได้นึกถึงว่าเป็ชื่อของใคร
624
![ข้ามยุคมาพบรักท่านแม่ทัพ [Mpreg] [พีเรียดจีนโบราณ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1706196583_2838347.webp)
![แฟรี่เทลกับจักรพรรดิทั้ง7 [รี เนื้อเรื่อง]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1606132454_18049767.webp)