ในขณะที่คุณหนูตระกูลใหญ่ ๆ กำลังหมกมุ่นอยู่กับการเตรียมตัวไปงานเลี้ยงในครั้งนี้ นีนีเองก็เตรียม ‘ชุดพิเศษ’ สำหรับงานเลี้ยงเช่นกัน
ร้านค้า(แรก)ของเธอก็เปิดเป็ร้านขายผ้า รับตัดเย็บเสื้อผ้า ขายเครื่องประดับ กับข้าวของเครื่องใช้ที่ผู้หญิงต้องมีอย่างพวกเครื่องประทินโฉมทั้งหลาย เพราะฉะนั้น ชุดพิเศษนี้ก็ตัดเย็บและดัดแปลงโดยร้านของเธอเอง แม้เธอจะไม่ได้เก่งเื่วาดรูปหรือออกแบบอะไรมากนัก แต่พอบอกว่าอยากได้อะไรแบบไหนกับช่างตัดเสื้อ ช่างที่มีประสบการณ์เพราะถูกซื้อตัวมาในราคาแพงย่อมสามารถจัดให้ได้ตามที่ขออยู่แล้ว
ผู้หญิงคนอื่นอาจจะตื่นเต้นที่จะได้ไปอวดโฉมและแสดงความสามารถเพื่อให้เหล่าองค์ชายติดใจจนหยิบใส่รถเข็นแล้วเช็คเอาท์เพื่อเอาเข้าตำหนักตัวเอง แต่นีนีผู้อ่านนิยายจีนโบราณมากว่าสองพันเื่มอง ‘งานเลี้ยง’ ว่าไม่ต่างจากสนามรบที่มีกับะเิวางดักไว้มากมาย ก้าวพลาดนิดเดียวตายห่าแน่นวล!
บรรดาอนุของจวิ้นอ๋องรู้ข่าวเื่งานเลี้ยงน้ำชาในวังแล้วเช่นกัน แต่ก็ไม่มีใครได้สิทธิ์ไปเสนอหน้าในงานประเภทนี้ เพราะพวกนางเป็เพียงอนุเท่านั้น เมื่อรู้ว่าคนที่จะได้ไปร่วมงานเลี้ยงเคียงคู่สวามีตัวเองคือหนามตำใจอย่างเหอโยวหราน ก็แทบอยากจะกวาดเอาข้าวของที่วางประดับอยู่ในเรือนลงพื้นให้หมด
“นางแพศยาน่าตายนั่นเหตุใดจึงยังมีชีวิตอยู่ ทำไมนางจิ้งจอกเหลียนยังปล่อยให้มันชูคออยู่ได้” หม่าปิงปิงหายใจแรงจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง หน้าดำหน้าแดงด้วยโทสะ
“อาจจะยังไม่สบโอกาสก็เป็ได้เ้าค่ะ” ชุนเสียงพยายามปลอบใจ แล้วก็เลิกคิดที่จะห้ามเ้านายไม่ให้เรียกพระชายาว่านางแพศยาไปนานแล้ว เพราะบอกไปก็ไร้ผล
“ไร้ประโยชน์สิ้นดี!”
คนที่ถูกกล่าวหาว่าไร้ประโยชน์กำลังนั่งมองแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วยหางตา
“ได้ข่าวว่าชาจิ่นเอ้อร์หลงจากแคว้นซูซวนนั้นรสชาติแตกต่างจากชาของแคว้นเรามากเลยทีเดียว แต่น่าเสียดาย...” เฉินอี้หลินทำท่าทอดถอนใจ “เสียดายที่พวกเราไม่มีโอกาสได้ชิม คงต้องรอให้พระชายาเอกกลับมาเล่าให้ฟังแล้วกระมัง จริงไหมเ้าคะพี่สาวเหลียน”
เหลียนหงยกยิ้มมุมปาก มีหรือนางจะไม่เข้าใจว่านังอนุเฉินพยายามจะบอกอะไร นังจิ้งจอกพวกนี้คิดจะมากดดันให้นางเป็คนลงมือให้ได้ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็อยากให้นังพระชายานั่นหายไปด้วยกันทั้งนั้น
“ก็อย่างที่เ้ากล่าว น่าเสียดายที่พวกเราไม่สามารถไปร่วมงานเลี้ยงได้”
เฉินอี้หลินมองเหลียนหงที่ตอบกลับราวกับไม่ใส่ใจก็ยังคงรักษารอยยิ้มของตนเอาไว้ได้ ในบรรดาอนุของจวิ้นอ๋องคนที่ใจร้อนที่สุดคือเหลียนหง มีหรือนางจะทนอยู่เฉยให้ผู้อื่นข้ามหน้าข้ามตาไปได้
“เช่นนั้นข้าไม่รบกวนพี่สาวเหลียนแล้ว ยังมีเวลาอีกสิบวันกว่าจะถึงงานเลี้ยง หวังว่าพี่สาวเหลียนจะดูแลสุขภาพตัวเองให้ดี เมื่อถึงวันนั้นจะได้ไปยืนส่งท่านอ๋องและพระชายาด้วยกันนะเ้าคะ”
เฉินอี้หลินจากไปแล้ว เหลียนหงนึกอยากจะขว้างถ้วยชาใส่ใบหน้าเสแสร้งจอมปลอมนั่นอยู่หลายต่อหลายครั้ง นางพยายามระงับอารมณ์คุกรุ่นที่ตีขึ้นจากอกจนถึงคอหอยลงไป
“เอาไปให้อาหลัว สั่งให้นางลงมือโดยเร็วและแเีที่สุด” เหลียนหงหยิบห่อผ้าขนาดเท่าฝ่ามือส่งให้สาวใช้ประจำตัวด้วยสีหน้ามึนตึง สาวใช้รับห่อผ้าไปซุกไว้ในสาบเสื้อแล้ววิ่งออกจากเรือนไปทำตามคำสั่งทันที
อาหลัวคือนางกำนัลประจำตำหนักพระชายาเอกที่อนุเฉินซื้อตัวมาได้ ได้รับคำสั่งให้คอยจับตามองการเคลื่อนไหวของพระชายาเอกโดยที่ยังไม่ได้มอบหมายงานอะไรให้เป็ชิ้นเป็อัน บัดนี้คงได้เวลาใช้งานแล้ว!
============
ꕥ ประกาศเื่ E-book เล่ม 1+2 (จบ) วางขายแล้วนะคะ ꕥ
นิยายเื่ 'ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม' มีเป็เวอร์ชั่น E-book แล้วนะคะ (2 เล่มจบ)
✿ เล่ม 1 เนื้อหาบทที่ 1-56 ✽ มีจำนวนคำ 101,129 คำ (497 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 185 บาท
✿ เล่ม 2 เนื้อหาบทที่ 57-103 + ตอนพิเศษ 5 ตอน + ตอนพิเศษสั้น 2 ตอน ✽ มีจำนวนคำ 117,188 คำ (560 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 195 บาท ส่วนราคาโปรโมชั่นถึงวันที่ 31 ส.ค. 65 อยู่ที่ 145 บาท ค่ะ
✿ ใครอยากอ่านรวดเดียวจนจบเล่ม ไปตำกันได้แล้ววันนี้ ที่ mebmarket.com โดยพิมพ์ชื่อนิยาย ‘ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม’ ในช่องค้นหาก็จะเจอเลยนะคะ

✿ คุณรี้ดที่ซื้อ E-book เล่ม 1 และเล่ม 2 ภายในวันที่ 31 ส.ค. 65 นี้ จะได้ E-book 2 เล่มในราคาถูกที่สุดแล้วค่ะ (ถูกยิ่งกว่าซื้อแบบ SET 2 เล่มจบในภายหลังอีกนะคะ)
✿ หากคุณรี้ดอ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูนุ้งนี อย่าลืมไปกดหัวใจ ♥♥♥♥♥ ให้เรตติ้งที่หน้าขาย E-book เพื่อให้นุ้งนีมีแรงสู้ชีวิตกันต่อไปด้วยนะคะ ^_^
ขอบคุณค่ะ ^_^