ท่ามกลางความว่างเปล่าไร้ที่สิ้นสุด ิญญาของหนิงฟางหรงกำลังล่องลอยมองภาพสองครอบครัวเบื้องหน้าที่ปรากฏขึ้นและดำเนินไปเช่นเดียวกับความทรงจำในอดีต สีหน้าของนางบิดเบี้ยวโกรธแค้นเสียจนอยากจะกระชากสองพ่อลูกลงมาให้จมอยู่แทบเท้า ทว่านางในยามนั้นโง่เขลาไร้เดียงสา กระทั่งศัตรูที่จ้องแทงข้างหลังตลอดเวลาอยู่ตรงหน้าก็ยังมองไม่ออก
ภาพนั้นดำเนินไปเรื่อยๆ จนถึง่ที่นางต้องออกจากจวนแม่ทัพเพื่อเตรียมตัวเข้าพิธีสมรสในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า หนิงฟางหรงในวัยสิบเจ็ดปีโบกมือลาครอบครัวด้วยสายตาเศร้าหมอง ทว่าไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็สดใสเมื่อพวกเขาสัญญาว่าจะหาเื่เข้าวังบ่อยๆ เพื่อมาเยี่ยมเยียน
ิญญาหญิงสาววัยยี่สิบเจ็ดปีเหม่อมองภาพครอบครัวพร้อมหน้าด้วยความเ็ป ในอกบีบรัดอย่างโหยหาความสบายใจนั้น ครั้งสุดท้ายที่อยู่ด้วยกันช่างเนิ่นนานเหลือเกิน
หากนางเลือกได้อีกครั้ง...วันนั้นจะไม่จากไปเลย
นางจะปกป้องครอบครัวทุกวิถีทาง...
จะไม่ยอมเป็คนโง่เขลาที่ถูกหลอกใช้...
ิญญาของคนทั้งสี่ปรากฏขึ้นอย่างเลือนราง หนิงฟางหรงยิ้มรับทั้งน้ำตาเพราะดูเหมือนครอบครัวคงมารับิญญาของนางให้ไปด้วยกันแล้ว อย่างน้อยในท้ายที่สุดก็ยังได้อยู่ด้วยกัน...
พวกเขายืนมองนางจากที่ไกลๆ พลางมีรอยยิ้มอบอุ่นส่งมาให้
“ท่านพ่อ... ท่านแม่...” นางเอ่ยเรียกพร้อมกับสาวเท้าวิ่งเข้าไปหา ทว่าพวกเขากลับค่อยๆ หันหลังให้และจากไปอย่างช้าๆ
“ฟางเอ๋อร์...ชุนชุน...” หนิงฟางหรงร้องเรียกเสียงสั่นเมื่อครอบครัวไม่ให้การตอบสนอง ทว่าราวกับคนจมน้ำที่ไม่ว่าจะส่งเสียงออกไปเท่าใดก็ส่งไปไม่ถึง นางพยายามวิ่งตามกลุ่มเงาร่างเลือนรางทั้งน้ำตา ในใจพลันรู้สึกบีบรัดอย่างรุนแรงด้วยความคิดถึงคะนึงหาสุดหัวใจ แต่ดูเหมือนว่ายิ่งวิ่งตามเท่าใด เงาคนทั้งสี่ก็ยิ่งไกลออกไปเท่านั้น
“พวกท่าน รอข้าด้วย รอข้า...” นางเอื้อมมือออกไปหมายจะไขว่คว้า แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีวี่แววที่พวกเขาจะหันมาสนใจนางเลย
เพราะเหตุใดกัน... คำถามนี้วนเวียนอยู่ซ้ำๆ พวกเขามารับนางมิใช่หรือ เหตุใดจึงมีทีท่าราวผลักไสกันเช่นนี้...
น้ำตายังคงไหลอาบข้างแก้มทั้งสองข้างไม่หยุดหย่อน แม้แต่เสียงสะอื้นปานขาดใจยังไม่อาจเหนี่ยวรั้งให้ครอบครัวหันกลับมามอง แต่ก่อนที่ทุกสิ่งจะเลือนหายไป น้ำเสียงกระซิบแ่เบาจากผู้เป็บิดาจึงดังขึ้น
“ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา กลับไปเถิด กลับไปยังจุดเริ่มต้น...”
“ไม่ ให้ข้าไปกับพวกท่าน ไม่...”
สิ้นเสียงนั้น ทุกอย่างพลันมลายหายสิ้น ทั้งเงาร่างคนทั้งสี่ ทั้งภาพอดีตที่ปรากฏ จนกระทั่งิญญาของนางเอง กลับกลายเป็ว่าสิ่งที่หลงเหลืออยู่ มีเพียงความว่างเปล่าที่ไม่มีที่สิ้นสุด...
ภายในตำหนักเขตวังหลัง
“ไม่นะ รอข้าด้วย..” ร่างของหนิงฟางหรงในวัยสิบเจ็ดปีที่กำลังจมอยู่ในห้วงนิทรา ละเมอร้องกลางดึกพลางปัดป่ายเอื้อมมือหมายจะคว้าบางอย่าง ใบหน้านั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยรอยน้ำตาที่หลั่งออกมาเป็สาย จนสาวใช้ข้างกายทั้งสองมีความกังวล
“คุณหนู คุณหนูเ้าคะ” เสี่ยวถิงร้องเรียกผู้เป็นายอยู่นานสองนาน พลางเขย่าร่างบนเตียงให้ตื่นจากฝันด้วยความร้อนรน
“ทำอย่างไรกันดี คุณหนูไม่ยอมตื่นเลย” เสี่ยวเถาเอ่ยด้วยความกังวล ั้แ่รับใช้ดูแลและเติบโตมาพร้อมกับคุณหนู ไม่เคยมีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นเลยสักครั้ง
ในระหว่างที่สาวใช้ฝาแฝดลุกลี้ลุกลนจนทำสิ่งใดไม่ถูก ทันใดนั้นร่างของคุณหนูที่พวกนางเห็นว่ากำลังฝันร้ายพลันเบิกตาโพลงขึ้นอย่างกะทันหัน หนิงฟางหรงหายใจกระเพื่อมเข้าออกอย่างแรงราวคนเหนื่อยหอบ ดวงตาที่เปื้อนไปด้วยหยาดน้ำกวาดมองสิ่งรอบข้างในทันที ก่อนจะพบใบหน้าที่คุ้นเคยเมื่อนานมาแล้วของคนทั้งสอง ก็สะดุ้งดีดตัวขึ้นนั่งด้วยความใ
มิใช่ว่าพวกนางทั้งคู่รับโทษถูกโบยแทนตน จนสิ้นใจไปแล้วหรอกหรือ...
“โถ่คุณหนู บ่าวใหมด” เสี่ยวถิงลูบอกตนเองให้หายจากอาการใ เพราะอยู่ดีๆ คุณหนูของนางก็ลืมตาขึ้นและลุกพรวดพราดอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จากนั้นจึงใซ้ำสองเมื่อผู้เป็นายฉุดแขนของนางจนล้มไปกองบนเตียง
เสี่ยวถิงร้องเสียงหลงก่อนจะรีบดันกายลุกขึ้นนั่ง แต่คุณหนูของนางก็ยังไม่ยอมหยุด เอาแต่จับแขนจับไหล่ก่อนจะวนไปทั่วร่างของนางอย่างรุนแรง จนรู้สึกราวกับจะเขียวช้ำไปหมด
“นี่มัน...ไม่ใช่ความฝัน” หนิงฟางหรงสบตาเสี่ยวถิงก่อนจะหันไปสบตาเสี่ยวเถา ที่บัดนี้ทำอ่างไม้ที่ใส่น้ำอุ่นแช่ผ้าร่วงหล่นลงพื้นไปเป็ที่เรียบร้อย
“นี่คือความจริง ส่วนเมื่อครู่คือความฝันเ้าค่ะ พวกบ่าวพยายามปลุกคุณหนูอยู่นานเพราะเห็นว่ากำลังฝันร้าย” เสี่ยวเถากล่าว เมื่อเห็นว่าคุณหนูของนางอาการหนักถึงขั้นแยกความฝันกับความจริงไม่ออก
มือบางของผู้เป็นายละออกจากร่างของเสี่ยวถิง ก่อนจะยกขึ้นมามอง สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาทำให้นางแทบไม่อยากเชื่อ พลางหันมองรอบห้องก่อนสายตาจะสะดุดเข้ากับกระจกทองเหลืองบานใหญ่วางแอบอยู่ที่มุมหนึ่ง
หนิงฟางหรงลงจากเตียงนอน เท้าที่แตะลงพื้นรู้สึกได้ถึงความเย็นเยียบ นางมีความรู้สึก นางยังไม่ตาย...
ฝีเท้าคู่นั้นก้าวเดินอย่างช้าๆ ไปหยุดที่หน้ากระจก สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าคือหนิงฟางหรงในวัยแรกรุ่น
มือทั้งสองข้างผ่องใสมีน้ำมีนวล ไม่ได้เหี่ยวแห้งจนเหลือแต่หนังติดกระดูกในเช่นกาลก่อน...
ใบหน้าอ่อนเยาว์งดงามไร้ตำหนิ มิใช่อัปลักษณ์ด้วยรอยแผลเป็ฉกรรจ์เฉกเช่นเดิม...
นางมองตนเองอย่างพินิจพิเคราะห์ ก่อนจะทรุดตัวคุกเข่าลงบนพื้นอย่างคนอ่อนแรง ถึงกระนั้นสายตาไม่ได้ละไปจากเงาร่างที่สะท้อนในกระจกเลยแม้แต่น้อย
หรือทุกอย่างที่นางต้องทนทุกข์ทรมานเ่าั้ คือความฝัน...
หากเป็เช่นนั้น ไยความเ็ป ความคั่งแค้น มันถึงยังจุกอยู่ในอกราวกับจะปะทุออกมาเช่นนี้...
“เสี่ยวถิง เสี่ยวเถา ข้าฝันไปจริงหรือ ข้าฝันจริงๆ ใช่หรือไม่” หนิงฟางหรงที่ทรุดตัวกับพื้นอย่างน่าเวทนา หันมาเอ่ยถามสาวใช้ของตนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือพร้อมน้ำตาที่นองหน้า จนสาวใช้ทั้งสองทรุดนั่งคนละฟากของผู้เป็นาย พลางกอดนางอย่างปลอบประโลมด้วยความสงสารจับใจ
“ไม่เป็ไรนะเ้าคะ ไม่เป็ไร มันคือความฝันเท่านั้นเองเ้าค่ะ คุณหนูอย่าร้องเลยนะเ้าคะ” แม้จะกล่าวเช่นนั้น ทว่าเสี่ยวเถาและเสี่ยวถิงก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นตามผู้เป็นาย
ไม่รู้ว่าด้วยสาเหตุใด...ทว่าราวกับมีบางสิ่งบางอย่าง บ่งบอกว่าคุณหนูของพวกนางจะต้องรู้สึกเ็ปอย่างมากเป็แน่ หากเป็ฝันร้าย คงเป็ฝันที่ทรมานและยาวนานที่สุดจนยากจะลืมเลือน...
เสียงสะอื้นดังไปทั่วตำหนักเขตวังหลังท่ามกลางความเยือกเย็นจากหิมะที่โปรยปราย ทว่าเสียงเ่าั้กลับถูกกลบจากปรากฏการณ์มืดฟ้ามัวดินที่หิมะแปรเปลี่ยนเป็สายฝนได้อย่างผิดวิสัย ท้องฟ้ามืดครึ้มแปรปรวนมีกลุ่มก้อนของเมฆดำพร้อมทั้งสายฟ้าวิปริตผ่าลงทิศหนึ่งของเมืองหลวงจนผู้คนทั่วทั้งเมืองใตื่น
เหตุการณ์พิศวงเช่นนี้ คงไม่พ้นมีนักพรตมาเยือนอีกครั้งเพื่อแจ้งลางบอกเหตุเป็แน่...
หนิงฟางหรงใช้เวลาอยู่ร่วมชั่วยามกว่าจะรู้สึกสงบลงได้บ้าง นางหยุดสะอื้นแล้วใช้หลังมือปาดคราบน้ำตาออกอย่างช้าๆ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำ ทุกความอัปยศที่ได้รับยังฝังรากลึกอยู่ในใจที่ยังรับรู้ได้ถึงความเ็ป นางต้องตั้งสติให้มั่นและยอมรับให้ได้ สิ่งเ่าั้ไม่ใช่เพียงความฝัน ทว่ามันคือความจริง...
และความจริงอีกหนึ่งประการ ที่นางกำลังเผชิญอยู่ในขณะนี้นั่นก็คือนางกลับมาแล้ว นางหวนคืนกลับมายังจุดเริ่มต้น ก่อนที่เื่เลวร้ายทั้งปวงจะเกิดขึ้น...
********************
ฮือออออ สงสารน้องหรง เ็ปมามากเหลือเกิน
ฝากกดใจ กดติดตาม หรือคอมเมนท์พูดคุยกันได้นะคะ
…เพิ่มเติม…
ไรต์บุหลันรังรอง มีเพจ Facebook และ Tiktok แล้วน้า สามารถไปติดตามพูดคุยกันได้นะคะ☺❤
https://www.facebook.com/profile.php? id=100088829591788&mibextid=ZbWKwL
Tiktok
https://www.tiktok.com/@pom_wps.3001? _t=8cmBVnjG2Es&_r=1
13K
