ระบบไลฟ์สยองขวัญ : ได้โปรดหยุดเล่าเรื่องผีเถอะ!

บทที่ 16 ร้านอาหารที่หายไป

ถึงแม้ร้านอาหารนั้นจะเป็๲เพียงร้านข้างทางเล็ก ๆ ซอมซ่อ แต่รสชาติกลับยอดเยี่ยมจนน่าเหลือเชื่อ กับข้าวแต่ละจานถูกปากเหล่าหวังที่สุด

นับ๻ั้๹แ๻่นั้นมา ทุกครั้งที่เขาได้รับงานส่งของไปเมือง J เขาจะเลือกวิ่งเส้นทางหลวงชนบทเสมอ เหตุผลหลัก ๆ ก็คืออยากแวะไปฝากท้องที่ร้านนั้น

จนมาถึงวันนี้ เหล่าหวังได้รับงานอีกครั้ง แต่เนื่องจากเขาไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาสองวันสองคืนเต็ม ๆ เขาจึงชวน 'เหล่าหลี่' เพื่อนร่วมอาชีพไปเป็๲เพื่อนด้วย

เหล่าหลี่เองก็วิ่งเส้นทางเมือง J มานานหลายปี จุดประสงค์ของเหล่าหวังก็ง่าย ๆ แค่อยากให้เพื่อนช่วยเปลี่ยนมือขับเวลาที่เขาเริ่มง่วงจนทนไม่ไหว ประจวบเหมาะกับที่เหล่าหลี่กำลังว่างพอดี เขาจึงตอบตกลงอย่างรวดเร็ว

หลังจากออกเดินทางได้ไม่นาน ท้องฟ้าก็เริ่มโปรยปรายด้วยสายฝนพร้อมกับเสียงฟ้าร้องคำรามเป็๲ระยะ เหล่าหลี่ที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับบ่นพึมพำออกมา

“ให้ตายเถอะ พยากรณ์อากาศบอกว่าวันนี้ไม่มีฝนนี่หว่า ไอ้ของพวกนี้เชื่อถือไม่ได้เลยจริง ๆ”

เหล่าหวังหัวเราะ “เหล่าหลี่เอ๊ย นายนี่ขยันฟังพยากรณ์อากาศจังนะ พวกเราคนขับรถน่ะ ไม่ว่าจะลมจะฝน หรือต่อให้ฝนจะตกเป็๲หัวตะปู เพื่อความอยู่รอดก็ต้องออกจากบ้านทั้งนั้นแหละ อีกอย่าง พยากรณ์อากาศน่ะเชื่อได้ที่ไหนกัน? ถ้ามันบอกว่าฝนจะตก ส่วนใหญ่คือไม่ตก แต่ถ้ามันบอกว่าฝนไม่ตก นั่นแหละเตรียมตัวเปียกได้เลย!"

ทั้งคู่คุยกันสัพเพเหระไปเรื่อยเปื่อย แต่จู่ ๆ เหล่าหวังก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย

“เหล่าหลี่ ร้านอาหารข้างหน้าทางนั้นรสชาติไม่เลวเลยนะ นายเองก็คงเคยกินบ่อยล่ะสิ? วันนี้พี่ชายคนนี้จะเลี้ยงนายเอง อยากกินอะไรสั่งได้เต็มที่เลย"

เมื่อได้ยินคำนี้ เหล่าหลี่ก็ทำหน้าฉงน “พี่หวัง เมื่อกี้พี่ว่าไงนะ? ข้างหน้าจะมีร้านอาหารได้ยังไง?"

"อ้าว?"

เหล่าหวังชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่เอาน่าเหล่าหลี่ อย่าบอกนะว่านายไม่รู้จักร้านนั้นน่ะ"

เหล่าหลี่หัวเราะแห้ง ๆ “ผมไม่รู้จริง ๆ พี่ ผมไม่เคยสังเกตเห็นเลยนะ เท่าที่ผมจำได้ แถวนี้มันไม่มีร้านอาหารสักร้านเลยนี่นา"

เหล่าหวังรีบปฏิเสธทันควัน “นายพูดอะไรของนายน่ะ ฉันไปกินมาตั้งหลายครั้งแล้ว จะจำผิดได้ยังไง? คอยดูเถอะ เดี๋ยวฉันจะพาไปเอง"

รถบรรทุกค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้าช้า ๆ

เมื่อใกล้ถึงจุดที่เขาจำได้ว่าร้านอาหารตั้งอยู่ เหล่าหวังก็เริ่มสอดส่ายสายตามองหาอย่างตั้งใจ

ทว่า... สองข้างทางกลับมืดมิดสนิท ไม่มีวี่แววของร้านอาหารใด ๆ อย่าว่าแต่ร้านอาหารเลย แม้แต่แสงไฟสักดวงเขาก็ยังมองไม่เห็น!

เหล่าหลี่พูดขึ้น “พี่หวัง ไหนล่ะร้านอาหารที่พี่ว่า? นี่มันจะถึงทางแยกอยู่แล้วนะ"

เหล่าหวังเริ่มใจเสีย เขาพึมพำ “อย่าเพิ่งกวน ขอฉันดูให้ชัด ๆ ก่อน"

ผลปรากฏว่า ตลอดเส้นทางจนถึงทางแยกหลัก พวกเขาก็ไม่เจอร้านอาหารเลยแม้แต่เงา!

เหล่าหลี่หัวเราะขมขื่น “พี่ชาย พี่ล้อผมเล่นหรือเปล่าเนี่ย ร้านอาหารบ้านพี่ดิ นี่พี่จะแกล้งปั่นประสาทผมใช่ไหม"

พอโดนพูดแบบนี้ เหล่าหวังก็ยอมไม่ได้ทันที เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง จัดการกลับรถแล้วขับย้อนไปทางเดิมที่เพิ่งผ่านมาทันที

เหล่าหลี่รีบถาม “เกิดอะไรขึ้น?"

เหล่าหวังบ่นอุบ “ฉันไม่เชื่อหรอก! ฉันจำได้แม่นว่ามันอยู่แถวนี้แท้ ๆ มันจะหายไปได้ยังไงวะ!"

รถค่อย ๆ ขับวนหาอยู่แบบนั้น เหล่าหวังวนหาอยู่ถึงสองรอบเต็ม ๆ แต่ผลลัพธ์กลับว่างเปล่าเหมือนเดิม!

ยิ่งขับต่อไป เหล่าวังก็ยิ่งรู้สึกหวาดกลัวลึก ๆ ในใจ ลางสังหรณ์ที่ไม่สู้ดีนักเริ่มเกาะกินใจของเขา เขาจำได้ติดตาว่าร้านอาหารนั้นตั้งอยู่แถวนี้ แต่พยายามหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ถ้าไม่ใช่เ๱ื่๵๹เหนือธรรมชาติแล้วมันจะเป็๲อะไรไปได้?

เหล่าหลี่มองเหล่าหวังด้วยสายตาแปลก ๆ น้ำเสียงสั่นเล็กน้อยด้วยความกลัว

“พี่... หรือว่า... พี่จะเจอ... ผีหลอกเข้าแล้ววะ!"

พอเหล่าหลี่พูดจบ ทันใดนั้นสายฟ้าสีม่วงก็ฟาดเปรี้ยงลงมากลางท้องฟ้า!

หัวใจของเหล่าหวังสะท้านเยือก ความเย็น๾ะเ๾ื๵๠แล่นพล่านจากฝ่าเท้าขึ้นตรงสู่กลางกระหม่อมทันที

เมื่อเ๱ื่๵๹ดำเนินมาถึงตรงนี้ ชาวเน็ตในห้องสตรีมต่างพากันรัวคอมเมนต์กันอย่างบ้าคลั่ง

[ ร้านอาหารผีสิง? มีเ๱ื่๵๹แบบนี้จริง ๆ เหรอ! ]

[ สตรีมเมอร์ สมองพี่นี่มันทำด้วยอะไรเนี่ย พล็อตเ๱ื่๵๹ล้ำจัดจนผมตามไม่ทันแล้ว! ]

[ ไม่เคยได้ยินเ๱ื่๵๹แนวนี้มาก่อนเลย สตรีมเมอร์โชว์ของได้สุดยอดมาก! ]

[ น่าตื่นเต้นโว้ย! รอแป๊บนะ เดี๋ยวผมไปปลุกลูกสาวมานั่งฟังด้วยกัน วัยรุ่นน่ะต้องฝึกจิตใจให้แข็งแกร่ง! ]

[ น่าสนใจมากสตรีมเมอร์ ไม่ต้องพูดอะไรมาก ผมขออนุญาตกดติดตามเพื่อแสดงความเคารพ! ]

คอมเมนต์และของขวัญละลานตาปลิวว่อนไปทั่วหน้าจอ ยอดผู้ชมของหลินเซียวพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำท่าว่าจะทะลุหกล้านคนในไม่ช้า

ผลงานระดับนี้ อย่าว่าแต่สตรีมเมอร์หน้าใหม่เลย แม้แต่สตรีมเมอร์ระดับเทพ ๆ บางคนยังแทบจะแตะขอบไม่ถึงด้วยซ้ำ

'หลี่เฟิง' ตอนนี้ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น ยิ่งข้อมูลสถิติของหลินเซียวสูงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเป็๲ผลดีต่อเขามากเท่านั้น ในฐานะผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการ ถ้าเขาสามารถปั้นสตรีมเมอร์ระดับท็อปขึ้นมาได้ โบนัสปลายปีของเขาคงจะมหาศาลแน่นอน

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่เฟิงจึงรีบโทรศัพท์ไปหาเสี่ยวหลิวทันที

"เสี่ยวหลิว! ดันหลินเซียวขึ้นหน้าแนะนำเดี๋ยวนี้เลย!" หลี่เฟิงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

เสี่ยวหลิวถึงกับอึ้ง "ว่าไงนะคะ? ขึ้นหน้าแนะนำเลยเหรอ? หลินเซียวยังไม่ได้เซ็นสัญญาเลยนะคะ"

"สัญญาใจน่ะมันเ๱ื่๵๹ช้าหรือเร็วเท่านั้นแหละ! เธอไม่ต้องสน จัดการตามที่ฉันบอก! ฉันอยากจะเห็นว่าศักยภาพของหมอนี่จะไปได้ไกลแค่ไหน!" หลี่เฟิงแทบจะรอไม่ไหว

เสี่ยวหลิวเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน เพราะหลินเซียวเป็๲สตรีมเมอร์ในสังกัดกลุ่มของเธอเอง

หลังจากพักจิบน้ำเพียงครู่เดียว หลินเซียวก็เริ่มเล่าเ๱ื่๵๹ต่อไป

เจอผีเข้าแล้วเหรอ?! มันก็มีความเป็๲ไปได้จริง ๆ นะ

เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของเหล่าหวัง เหล่าหลี่ก็รีบแก้คำพูดทันที “ไม่ ๆ ๆ ผมพูดผิดไป พี่ชายอย่าถือสาเลยนะ ผมแค่ล้อเล่นน่ะ โลกนี้จะมีผีได้ยังไงกัน ถุย ๆ ๆ ปากเสียจริง ๆ เลยผมเนี่ย เอาเป็๲ว่าเราไปหาอะไรกินข้างหน้าเถอะพี่ ไปเถอะ ๆ ตั้งสมาธิขับรถดีกว่า"

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ในใจของทั้งคู่ในตอนนี้ กลับถูกความกังวลปกคลุมไปเสียแล้ว ภายในห้องโดยสารเงียบกริบจนน่าอึดอัด มีเพียงเสียงลมพัดวูบวาบและเสียงลมหายใจของคนสองคนที่ดังสอดประสานกัน

ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรออกมาอีก ตลอดทางก็มีทั้งเสียงลม ฝน และสายฟ้า

เหล่าหวังยิ่งขับก็ยิ่งใจสั่น ในใจเขาเริ่มคิดฟุ้งซ่านไปไกล

ไม่น่าเป็๲ไปได้นี่หว่า เขามากินที่นี่ตั้งหลายครั้ง ทำไมวันนี้ถึงหาไม่เจอ? หรือจะเป็๲เพราะสภาพอากาศ? ร้านอาจจะปิดไฟนอนแล้วหรือเปล่า เลยมองไม่เห็น?

แต่ไม่นาน เหล่าหวังก็ปัดความคิดนั้นทิ้งไป

ต่อให้ร้านจะปิดไฟนอน แต่อย่างน้อยมันก็ต้องมีตัวอาคารตั้งอยู่ตรงนั้นสิ?

ประเด็นสำคัญคือ พวกเขาขับวนหาตั้งหลายรอบ แต่กลับไม่เห็นสิ่งปลูกสร้างใด ๆ เลยแม้แต่หลังเดียว!

เหล่าหวังเหล่มองเหล่าหลี่ พลางถามด้วยความระมัดระวัง “น้องชาย... นายว่า ฉันเจอผีเข้าจริง ๆ หรือเปล่าวะ?"

เหล่าหลี่สูดลมหายใจลึก เ๱ื่๵๹นี้ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน “เดี๋ยวเราไปกินข้าวที่ร้านข้างหน้าแล้วลองถามคนแถวนั้นดูดีกว่า"

เหล่าหวังพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดนั้น

รถเคลื่อนที่ต่อไปเรื่อย ๆ จนเกือบจะเข้าเขตเมือง J สองข้างทางเริ่มมีร้านอาหารจานด่วนปรากฏให้เห็นบ้างแล้ว เหล่าหวังจอดรถให้สนิท ก่อนที่เขาและเหล่าหลี่จะเดินกันเข้าไปในร้านอาหารร้านหนึ่ง...