CHA-AEM TALK
ก่อนวันนัดทานข้าว
~ก็อกๆ~
"ชะเอมพี่เข้าไปได้หรือป่าว" พี่เชอรีนะโเข้ามา
"ได้ค่า" ฉันะโกลับไป
~
แกร๊ก
~ ประตูถูกเปิดออก พี่สาวฉันเดินเข้ามา
"มืดแล้วจะไปไหนคะเนี่ย" ฉันมองพี่สาวที่ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนขายาว และถือรองเท้าผ้าใบ
"หนีอ่ะสิ่" พี่สาวฉันตอบพร้อมส่งกระดาษแผ่นเล็กให้ฉัน และพูดต่อ "เบอร์สำรองพี่ ถ้ามีอะไรโทรมาที่เบอร์นี้ พี่จะปิดเครื่องเบอร์เดิมจะโทรไม่ติด"
"ค่ะ ว่าแต่พี่เชอรีนจะหนีไปที่ไหนคะ"
"แถวๆนี้แหละ ไปไกลได้ที่ไหนล่ะ กลัวหลง ฮ่าๆ" พี่สาวฉันไปไหนมักจะหลงเป็ประจำ ขนาดเดินห้างที่กลางเมืองเธอยังหลง =="
"ฮ่าๆ ดูแลตัวเองดีๆนะคะ"
"มากอดที" พี่สาวฉันพูดพร้อมกางแขนออก
ฉันรีบเข้าสวมกอดพี่สาวฉัน สักครู่เราแง้มประตูออกมา เห็นไฟในบ้านปิดสนิท แสดงว่าพ่อแม่นอนแล้ว พี่เชอรีนเห็นว่าทางสะดวก เธอรีบปีนรั้วหนีออกไป...
เช้าวันรุ่งขึ้น
"เชอรีนหาย หายไปไหน" เสียงแม่ฉันดังลั่นบ้าน
"มีอะไรหรอคะแม่" ฉันเดินลงไปหาแม่และเอ่ยถาม
"เชอรีนหายไปน่ะสิ่ แม่ให้แม่บ้านไปตาม แต่ไม่เจอเชอรีน" แม่ฉันเอ่ยด้วยสีหน้าเครียดๆ
"ห๊ะ พี่เชอรีนหายไปหรอคะ" ฉันแกล้งแสดงท่าทางใสุดๆ
"ก็ใช่น่ะสิ่ตามหารอบบ้านก็ไม่เจอ ที่คอนโดก็ไม่อยู่" พ่อฉันตอบออกมา
"ยกเลิกนัดดีมั้ยคะแม่" ฉันเสนอ
"ยัยเชอรีนกลับมาแม่จะตีให้ก้นลายเลย" แม่ฉันเอ่ยขึ้นและโทรศัพท์ขึ้นมา
พ่อแม่
ยัยเชอรีนลูกสาวตัวแสบของฉันหายไปจากบ้าน โทรไปเช็คที่คอนโดก็ไม่อยู่ ฉันคงต้องเลื่อนนัดครั้งนี้ออกไปก่อน
-ดุจดาว-
ฉันรีบต่อสายหาเพื่อนฉัน
"ว่าไงจ๊ะเธอ ฉันกำลังจะออกไปแล้วนะ" ปลายสายรับและเอ่ยขึ้นมา เรานัดทานอาหารญี่ปุ่นกันที่ห้าง
"คือว่า...คือเชอรีนหายไป"
"ห๊า หายไปได้ยังไง" ดุจดาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงใ
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันขอเลื่อนนัดไปก่อนได้มั้ย"
"คือฉันอยากให้ลูกชายมีครอบครัว เขาจะได้เลิกเที่ยวเล่นไปวันๆ วันนี้ที่เราจะไปคุยกันฉันตั้งใจว่าจะให้แต่งเลย ไม่ต้องหมั้น" ดุจดาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"แต่ยัยเชอรีนไม่อยู่น่ะสิ่"
"ถ้าขอเปลี่ยนเป็หนูชะเอมได้มั้ย เธอจะยกหนูชะเอมให้ลูกชายฉันหรือป่าว"
"ชะเอมงั้นหรอ"
"ใช่ หนูชะเอมขึ้นปี2แล้วนิ่"
"ได้สิ่ ถ้างั้นเที่ยงนี้เจอกันที่เดิม"
"จ้า" ฉันกดวางสายและหันไปหาสามีฉัน
"คุณคะ ดุจดาวขอเปลี่ยนเป็ชะเอมแทน คุณโอเคมั้ยคะ" ฉันถามไปงั้นแหละ เพราะฉันตกลงไปแล้ว คิกๆ
"โอเคสิ่คุณ ผมกลัวชะเอมจะไปคว้าผู้ชายไม่ดีมาเหมือนกัน ให้แต่งกับลูกคุณดุจดาว ผมก็หายห่วง" สามีฉันตอบกลับมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
"ถ้างั้นเราไปตามนัดกันค่ะ"
CHA-AEM TALK
ห้างสรรพสินค้า
ฉันคิดว่าพี่เชอรีนหายไป แล้วจะไม่ต้องมาตามนัดแล้วซะอีก
"สวัสดีค่ะคุณดุจดาว คุณณพ / สวัสดีครับ" พ่อแม่ฉันเอ่ยทักทายบุคคลตรงหน้า
"สวัสดีค่ะ / สวัสดีครับ" คุณดุจดาวและคุณณพตอบกลับ
"นี่ชะเอมค่ะ ลูกสาวฉันเอง" แม่ฉันเอ่ยแนะนำ
"สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า" ฉันยกมือไหว้ และนั่งลงตามพ่อแม่ฉัน
"สวัสดีจ๊ะไม่เจอนานสวยจังเลย" คุณป้าเอ่ยชมพร้อมมองไปที่หน้าร้านและเอ่ยขึ้นมา "ตาไวน์มาพอดีเลย ทางนี้ลูก" คุณป้าเอ่ยเรียกลูกชายของเขา
"สวัสดีครับคุณน้า" ลูกชายคุณป้าเดินมาถึงโต๊ะก็เอ่ยทักทายพ่อแม่ฉัน และนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามฉัน
เขามาในชุดทำงานสมสูทสีดำ ใบหน้าหล่อเหลา ส่วนสูง180+ หล่อ หล่อจังเลย...
ฉันยกมือไหว้เขา เขาเองก็รับไหว้ฉัน
"ตาไวน์นี่หนูชะเอมนะลูก ว่าที่เ้าสาวของลูก" คุณป้าเอ่ยแนะนำฉันกับลูกชายเขา
"คะ เ้าสาวหรอคะ" ฉันเอ่ยขึ้นมาอย่างใ และหันมาถามแม่ฉันว่า "หมายความว่าไงคะแม่"
"หมายความว่าชะเอมต้องแต่งงานกับไวน์ไงลูก" แม่ฉันตอบกลับ
"ชะเอม พ่ออยากให้ชะเอมได้คู่ดีๆ ชะเอมทำเพื่อพ่อได้มั้ยลูก" พ่อฉันเอ่ยเสริม
"เขาแก่กว่าชะเอมตั้งเยอะนะคะ"
"แค่9ปีเองลูก" แม่ฉันตอบกลับ
"แม่ครับ แม่จะให้ผมแต่งงานกับเด็กเนี่ยนะ" พี่ไวน์เอ่ยกับแม่ของเขา
"เด็กๆน่ารักจะตาย" คุณป้าตอบกลับยิ้มๆ
"เฮ้อออ/เฮ้อออ" ฉันและพี่ไวน์ถอนหายใจออกมาพร้อมกัน
"ชะเอมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" ฉันอยากออกมาตั้งสติ เลยขออออกมาเข้าห้องน้ำ
"ไวน์ไปเป็เพื่อนน้องสิ่ลูก" คุณป้าเอ่ยขึ้น
"ครับ"
ฉันและพี่ไวน์เดินออกมาเข้าห้องน้ำด้วยกัน ระหว่างทาง ฉันต่อสายหาเจมส์ แต่เขาไม่รับโทรศัพท์ฉันเลย จนฉันเข้าห้องน้ำเสร็จและกำลังจะเดินกลับมาที่ร้าน
"เจมส์" ฉันมองบุคคลตรงหน้าและเอ่ยออกมา
"ชะเอม" สีหน้าเจมส์ดูใที่เห็นฉัน
"สวัสดีค่ะพี่ฟ้า" ฉันเอ่ยทักทายและเหยียดยิ้ม เธอก็ได้แต่ยิ้มรับ พี่ฟ้าเดินกอดแขนเจมส์จนมาหยุดที่ฉันเอ่ยทักนี่แหละ
ฉันมองเจมส์อย่าง้าคำตอบว่าเขามากับพี่ฟ้าได้ยังไง แต่เขากลับหลบสายตาฉัน ฉันเคยบอกกับเขาแล้วว่าไม่ชอบให้ไปไหนมาไหนกับพี่ฟ้า2ต่อ2 แต่เขากลับไปเป็ประจำ -*-
"จะไปได้ยัง เมื่อย" พี่ไวน์เอ่ยขึ้นมา สายตาของเขา เหมือนกำลังบอกว่าให้ไปจากตรงนี้ได้แล้ว
"ค่ะ" ฉันตอบกลับ และเดินออกมา
"ใครหรอชะเอม" เจมส์เดินมาดักหน้าฉันและมองไปที่พี่ไวน์แล้วเอ่ยถาม
"ก่อนจะถามเอม ช่วยบอกมาก่อนว่ามากับพี่ฟ้าได้ยังไง"
"..." เขาไม่ตอบและหันหน้าหนีฉัน
"พี่ไวน์เป็ว่าที่สามีของเอม เราเลิกกันนะ"
"ชะเอม!!!" เจมส์เอ่ยเรียกชื่อฉันอย่างใ
ฉันไม่พูดอะไรต่อและเดินออกมาจากตรงนั้น ฉันดึงมือที่พี่ไวน์จับออก แล้วรีบเดินมาที่ร้านอาหาร
"ชะเอม ฤกษ์แต่ง อีก2เดือนข้างหน้านะลูก" แม่ฉันเอ่ยขึ้นหลังจากที่ทานอาหารเสร็จแล้ว
"ค่ะแม่" ฉันตอบรับ
"ชะเอม หนูไม่ค้านหรอลูก" แม่ฉันเอ่ยถามด้วยสีหน้าอึ้งๆ
"ี้เีค้านค่ะ ยังไงก็ต้องแต่งนิ่" ฉันตอบด้วยสีหน้าเรียบๆ
"ดีมากลูกรัก"
พ่อแม่ฉันและคุณลุงคุณป้า คุยเื่งานแต่งงาน ส่วนฉันและพี่ไวน์ได้แต่นั่งมองเงียบๆ
จากนั้นเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน แม่ให้ฉันโทรตามพี่เชอรีนกลับมา พี่เชอรีนก็กลับและถูกดุไปชุดใหญ่
"ชะเอมพี่ขอโทษนะ ชะเอมเลยต้องแต่งแทนพี่เลย" พี่เชอรีนเอ่ยขอโทษฉัน ขณะที่เรากลับมาอยู่ที่คอนโดแล้ว
"ไม่เป็ไรค่ะ เอมก็เบื่อความรัก แต่งๆไปก็ดีเหมือนกัน"
"เอมมีปัญหากับเจมส์หรอ"
"เราเลิกกันแล้วค่ะ เขาชอบไปไหนมาไหนกับพี่ฟ้า เอมไม่โอเค นี่เลิกกันมาเขาก็ไม่เคยง้อเอมนะคะ เอมคงคิดถูกแล้วที่เลิก"
"เข้มแข็งไว้นะชะเอม" พี่เชอรีนเดินมาโอบไหล่ฉันไว้
"ค่ะ" ฉันยิ้มให้กับพี่เชอรีน
**********END EP5**********
SPOIL
"ดีแล้วที่มึงไม่สน น้องเขานั่งตักผู้ชายพอดี"
~ควับ~
"ไหนบอกไม่สนใจไงวะ"
*****************************
2K
