หลังจากนั้น เราก็ดื่มทานกัน อย่างปกติ มีการร้องเพลง การพูดคุยเื่สมัยก่อน.....
“นี่คิดอะไรอยู่ละแอ็ค....” น้ำฟ้าที่เข้ามาเอ่ยถามผม หลังจากสังเกตเห้ฯผมนั่งนิ่งได้พักหนึ่งแล้ว ซึ่งเธอก็ไม่ได้เดินเข้ามาถามแบบปกติธรรมดาเปล่า หากแต่ขึ้นลงนั่งที่ตักของผมอีกด้วย...
“ฟ้า....” ผมเรียกเธออย่างใเล็กๆ เมื่อ เธอลงนั่งตักของผม โดยที่มือไม้ข้างหนึ่ง นั้นกอดคล้องคอผมอยู่...
“คิดอะไรเหรอ? บอกฟ้าได้มัย?” เธอเอ่ยปากถามย้ำคำเดิม เหมือนกับเป็ห่วงผม ซึ่งผมก็ยิ้มให้กับความเป็ห่วงของเธอ และเอยตอบตามตรง..
“ไม่ได้คิดอะไรหรอก ก็แค่มองอย่างดีใจนะ ที่ได้มาเที่ยวและได้มาเจอทุกคนแบบนี้..” ผมตอบอย่างตามตรง ซึ่งในตอนนั้นผมก็คิดเช่นนั้นอยู่จริงๆ
“อืออ...ฟ้าก็ดีใจนะ ที่แอ็คมาเที่ยวครั้งนี้ด้วยนะ...”
“อือออ...แอ็คก็ดีใจที่ เจอฟ้าในการเที่ยวครั้งนี้เหมือนกัน...” ผมตอบกลับ โดยที่สายตาของผมกับเธอต่างจ้องมอง นี่ท่าอยู่กันตามลำพัง หรือ ไม่มีเสียงเรียกจากเพื่อนๆ ละก็ ผมคงจูบเธอไปแล้วแน่ๆ ...
“ฟ้าจ้า เหล้า ของตี้หมดแล้ว...” ไอ้ตี้เพื่อนของผมที่เอ่ยเรียกเธอ ซึ่งนั้นก็เป็การขัดจังหวะอย่างที่ผมบอก ซึ่ง น้ำฟ้าก็หันไปเอ่ยขานรับและลุกขึ้นเดินไปเพื่อชงเหล้าให้กับเพื่อนคนดั่งกล่าวของผม ซึ่งผมก็จับจ้องมองแต่น้ำฟ้าตลอด โดยที่ท่าทีของเธอนั้นก็ดูเหมือนจะสนิทกับทุกคนมากจริงๆ ....
ก็ไม่แปลก...ที่จะสนิท จากคำบอกเล่าของ นายแบงค์ ที่บอกว่า น้ำฟ้า กับพวกมันไปเที่ยวด้วยกัน ตั้งหลายครั้ง จึงไม่แปลกหรอกที่ท่าทีของเธอจะดูสนิทกับทุกคนแบบนี้....หรือ ความที่ทุกคนดูสนิทกันแบบนั้น คือ สาเหตุ ที่ทำให้ผม มีความรู้สึกแปลกๆ เช่นนี้กันนะ? ...
ผมคิด ซึ่งตอนนั้นผม ก็เรียกว่าไม่ได้ใส่ใจ คำพูดของไอ้พันมากนัก ไม่สิ ต้องบอกว่าใส่ใจนิดหน่อย แต่ไม่ได้เอามาคิดมาก ถึงจะเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ น้ำฟ้าเปลี่ยนจากเมื่อก่อน แต่ผมก็คิดว่า มันเป็เื่ปกติ ของ วัยวุฒิที่สูงขึ้นมากกว่า...
ใช่ทั้งสวยขึ้น....ทั้งกล้าพูด....กล้าถึงเนื้อถึงตัว..ใช่หลายครั้งที่เธอเข้าพูดคุยกับเพื่อนๆ ในก๊วนของผมด้วยท่าทีที่เหมือนกับผมสักครู่นั้น คือเข้าขึ้นตัก แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ผมคิดอะไร อาจจะเป็เพราะฤทธิ์ของมึนเมา ที่เธอก็ร่วมดื่มกับพวกผมด้วยก็เป็ได้.. (ซึ่งเธอดื่มของมึนเมาเป็...ผมไม่ได้ใส่ใจตรงนี้เท่าไร ถึงแม้เมื่อก่อนเธอจะดื่มของพวกนี้ไม่เป็ก็ตาม ไม่สิต้องบอกว่าไม่เคยเห็นเธอดื่มมากกว่า...แถมเมื่อก่อนที่ว่าก็ 5-7 ปีแล้วด้วย..)
จนกระทั้งเวลาผ่านไปสักพัก จนทุกคนนั้นต่างตึงๆ กับของมึนเมาที่ได้ดื่มกันนั้น (ไม่รู้ทุกคนรึเปล่า แต่ผมคนหนึ่งละที่เริ่มตึงๆ แล้ว) ... ไอ้แบงค์เพื่อนผมก็เอ่ยนำเสนอเกมให้เพื่อนๆ เล่นกัน ซึ่งเกมที่มันนำเสนอนั้นก็กึ่งๆ เหมือนเกมพระาา แต่ต่างกันนิด คือ คนที่จะถูกพระาาสั่งอะไรนั้น ก็คือ น้ำฟ้า คนเดียว หรือ พูดอีกอย่าง คือ คนที่ได้ไม้พระาาสามารถ สั่งให้น้ำฟ้าทำอะไรก็ได้...
ฟังตอนแรกเหมือนจะแย่สำหรับฟ้า แต่ พอเล่นครบ 5 เกม น้ำฟ้าจะเอาคืน 1 เกมโดยผู้ที่ไม้พระาานั้น จะถูกน้ำฟ้าสั่งเอาคืนบ้าง...พอได้ยินแบบนั้นก็โอเค และผมก็คิดว่ามันก็คงไม่มีอะไรหรอก...
ใช่มันไม่มีอะไร เหมือนที่ผมกังวลอย่างลึกๆ นั้น....สิ่งที่ฟ้าโดนพวกผมสั่งนั้น ก็ออกทั่วๆ ไป อย่าง ร้องเพลง,ทำท่ายั่วยวน,ทำท่าหมา (เห่าโฮ่งๆ) ,บอกรัก,เต้นท่าเซ็กซี่.... โดย 2 อย่างหลังเนี่ย แรงงมากครับ...
โดยเพราะเต้นท่าเซ็กซี่เป็อะไรที่ทำให้ผม มองค้างเลย เพราะ น้ำฟ้าเธอจัดเต็มมาก ขยับส่ายซะ...ยิ่งใส่ชุดที่ออกรักรูปด้วย ่อกเนี่ยกระเพื่อบอย่างเห็นจะๆ เลย....
“ลามกกันจริงๆ มองฟ้ากันไม่กระพริบตาสักคนเลยนะ..” เธอเอ่ยหลังจากเต้นเสร็จ 1 เพลงตามคำสั่งนั้น ซึ่งเธอก็เหงื่อชุ่มเลยละ และคำต่อว่ากลายๆ นั้นก็ทำให้พวกผมหัวเราะ และ ไอ้เปานั้นเอ่ยตอบเธอ..
“เพิ่งรู้เหรอฟ้า ว่า พวกเรานะลามก...น่าจะรู้นานแล้วนะ..”
“นั้นสิ ทั้งลามก ทั้งหื่นกาม..ตัวพ่อเลยละ..” เธอตอบกลับอย่างลงนั่ง ซึ่งผมก็ไม่ได้คิดอะไรกับคำพูดนี้เลย เพราะก็รู้อยู่ว่าเพื่อนผมแต่ละคนมันก็เป็ดั่งที่เธอว่าจริงๆ ...
ส่วนตอนที่เธอเจอคำสั่งบอกรัก...แรงยังไงเหรอครับ...คือ น้ำฟ้า ได้รับคำสั่ง ให้บอกรักกับใครก็ได้ ในนี้... (จริงๆ ผมก็หวังว่าให้เธอเลือกผมเหมือนกันนะ..) แต่คนที่เธอเลือกนะ กับไม่ใช่ผมและเพื่อนร่วมก๊วนของผมนี่สิ แต่เป็.....
“ถ้าในนี้เหรอ? งั้นฟ้าเลือก เ้าลักกี้ละกัน...” คำกล่าวของเธอก็ทำให้พวกผมเอ่ยร้องกันเป็แถวๆ ....ขณะที่ตัวของน้ำฟ้าเดินไปหาเ้าลักกี้และย่อตัวลงนั่งและเอ่ยกับมัน ตามที่ได้รับคำสั่ง.. “ชั้นรักแกนะ เ้าลักกี้..”
“โห...ฟ้า แบบนี้หมายความว่า พวกเรานี่มันไม่ได้เื่เลยสักคนใช่มัย ถึงเลือกไปสารภาพกับเ้าลักกี้เนี่ย” แบงค์คนที่เอ่ยออกคำสั่งนั้น โอด ซึ่งน้ำฟ้านั้นก็หันมาเอ่ย...
“ใช่ เพิ่งรู้เรอะ ว่า พวกนายนะ มันไม่ได้เื่เลยสักคนนะ..” เธอเอ่ยตอบอย่างหัวเราะ ก่อนที่ไอ้เปาเพื่อนผมนั้นจะเอ่ยถามเธอกลับ...
“พวกเราที่ว่านี่ ฟ้ารวม เ้าแอ็คมันรึยังละ? ..” คำถามที่ทำให้ผมกับน้ำฟ้าต่างอึ้งพุกันไม่ออก แถมปฎิกิริยาของเธอก็ชวนทำให้ผมทึกทักไปเอง ว่าเธออาจจะยังมีใจให้ผมอยู่....
“ต่อไปตาฟ้า เล่นงานแล้วสินะ เตรียมใจได้ เดี๋ยวจะเล่นงานให้จังหนับเลย..” เธอที่เอ่ยเหมือนกลบเกลื่อนสิ่งที่ไอ้เปานั้นเอ่ยถาม ไปนั้น และเธอก็เหมือนจะนึกอะไรได้...
“เดี๋ยวนะ เดี๋ยวไปหยิบของที่ใช้เอาคืนก่อน..” ใช่เธอเอ่ยและลุกขึ้นวิ่งขึ้นไปข้างบนเพื่อหยิบอะไรบางอย่าง และในจังหวะนั้นไอ้เปาก็เอยบอกกับผมว่า...
“เฮ้ย แอ็ค มึงรู้มัย คนที่อยากจะเจอแกมากที่สุดในพวกเรานะ คือ น้ำฟ้าเนี่ยแหละ..” ไอ้เปาที่เอ่ยบอกกับผม ในจังหวะที่เธอวิ่งไปเตรียมของเอาคืนนั้น ซึ่งถ้อยคำนั้นก็ทำให้ผมพูดไม่ออกเลย...
“ระ เหรอ?” ผมตอบ อย่างรู้สึกบอกไม่ถูก...ก่อนที่เธอจะกลับมาพร้อมกับของที่อันตราย....
“ใครได้ไม้พระาา จะต้อง ทานเ้าสเปเชี่ยลดริ้งนี่ จนหมดขวด!!” เธอเอ่ยสั่งอย่างล่วงหน้า....พร้อมกับวางเ้าขวดเหล้าที่เธอเพิ่งไปเอามานั้น ลงที่โต๊ะตรงหน้ากลางวงของพวกผม โดยที่ของเหลวในขวดนั้นก็เหลือ ระดับ นิดหน่อย พอเทได้สักแก้วครึ่งได้มัง.....
“โอยยย โหดวะ ฟ้า..” พวกผมบางคนที่เอ่ยโอด ซึ่งผมจำไม่ได้ว่าเป็เสียงของใคร เพราะผมยังทำตาปริบๆ อย่าง งงๆ ว่าไหงฟ้า มี เ้า เ้าสเปเชี่ยลดริ้งนี่ได้? ซึ่งเ้าสเปเชี่ยลดริ้งนี่ คือเหล้าที่พวกผมปรุงขึ้นมาเอง ซึ่งตอนสมัยวัยรุ่นนั้นเคยทำขึ้น ซึ่งฤทธิ์มันแรงมากเลยครับ ชนิดที่น่าจะล้มช้างได้ ถ้าดื่มเพียวๆ นะ...
“เฮ้ย แล้วทำไม ฟ้าถึงมีของอันตรายนี่ได้นะ...” ผมกระซิบถาม ไอ้เปา...ซึ่งเพื่อนของผมก็เอยตอบกลับ
“การเที่ยวครั้งก่อน กูเอามาดื่มกันนะสิ..ก็คิดอยู่เหมือนกันว่ามันหายไปไหน..ไม่คิดว่าฟ้าเก็บไว้..” คำตอบที่ผมพยักหน้าเชิงเข้าใจ ก่อนที่ น้ำฟ้าจะเอ่ยเรียกให้พวกพ้องผมเล่นเกมในตาที่เธอเป็ผู้สั่งนั้น...
“เอ้า เริ่มเกมได้..” เธอเอ่ย พร้อมกับยื่นไม้ให้แก่พวกผม และอีกสักครู่ คนที่โชคดีนั้นก็คือผมเอง....
“โชคดีด้วยนะ แอ็ค...”
“โชคดีจริงๆ เลยวะ...” คำสรรเสริญด้วยความยินดี (?) ของเพื่อนๆ ผม หลังจากผมจับได้ไม้ผู้โชคดีนั้น ทั้งๆ ที่ ตอนเล่นเกมที่สั่งเธอเมื่อครู่ ไม่เคยจับได้ไม้นี้ได้เลย....
“แอ็คเหรอ? ...” น้ำฟ้าเธอเอ่ยชื่อผมและทำตาปริบๆ อย่างจ้องมองผม ก่อนที่เธอจะยิ้มหวานและขยับกายที่นั่งนั้นอย่างเดินเข้ามาหา โดยในมือนั้นก็ถือเ้าเหล้าอันตรายนี้ด้วย...
“ถ้าเป็แอ็คละก็...เดี๋ยวฟ้าจะบริการให้เป็พิเศษละกันนะ....” เธอเอ่ยอย่างยิ้มๆ ถ้อยคำของเธอที่ทำให้ผมมองอย่าง งงๆ ก่อนที่เธอจะกระดกเหล้าจากขวดที่อยู่ในมือ เข้าใส่ปากของเธอจนหมด ก่อนจะก้มลงป้อนเหล้านั้นเข้าใส่ปากของผม ด้วยวิธีการจูบ!!....นั้นจึงทำให้ผม อึ้งซ็อค อย่างตัวแข็งเลยก็ว่าได้กับ การป้อนเหล้าด้วยปากของ น้ำฟ้านั้น.....
“อืออออ...เป็ไง อร่อยมัย...ทานด้วยวิธีนี้นะ..” เธอเอ่ยถามผมอย่างยิ้มแบบเขินๆ หลังจาก ป้อนเหล้าใส่ปากผมด้วยวิธีการจูบนั้น ด้วยความเคารพ อย่างยิ่ง.. ผมสาบานได้ว่า การกระทำของเธอนั้น เล่นทำเอาผมอึ้งจน ลืมรสเหล้าที่แสนหนักและบาดคอนั้นเลย....
“อะ...อืออออ..” ผมตอบอย่างคงอึ้งๆ โดยส่วนตัวก็คิดว่าที่เธอกล้าทำแบบนั้นก็เพราะเธอเริ่มเมาแล้วในระดับหนึ่ง ใช่เธอน่าจะเริ่มเมาแล้วแน่ๆ เพราะั้แ่เริ่มเล่นเกมนี้ แต่ละคำสั่งที่เธอได้รับมา เธอก็เล่นจัดเต็มตลอดเลย.....
ผมที่จ้องมองหน้าของฟ้า ซึ่งเธอก็จ้องมอง หน้าผมอย่างยิ้มหวาน ซึ่งผมก็จ้องมองหน้าของเธอได้แป็บเดียวเท่านั้น สติของผมก็วูบลง... สาเหตุเหรอ? ก็มาจาก ฤทธิ์ ของเ้าสเปเชี่ยลดริ้งแสนแรงนั้นแหละครับ...วูบไป แบบไม่ทันตั้งตัวเลย.. เมื่อก่อน จำได้ว่า อย่างน้อยต้องซัดไป 2-3 แก้วนิดๆ แบบเพียวๆ สติถึงค่อยดับวูบแบบนี้...
ไม่ใช่ปริมาณราวๆ แก้วเดียวแบบนี่...เอะ รึว่าไอ้เปา มันจะผสมจนเหล้าแรงขึ้นกว่าเดิมกันแน่? หรือเป็เพราะแก่จะใกล้เลข 3 กันนะ ถึงทาน ปริมาณเท่านั้น และน็อคไปแบบนี้ (แต่เหตุผลข้อหลัง ผมว่าไม่น่าจะใช่) ....
แต่ไม่ว่าสาเหตุมันจะอะไรก็ตาม แต่มันก็ทำให้ผมนั้นไม่มีสติ ทุกอย่างนั้นดับมืดมนลง จนไม่รู้ว่าเวลานั้นได้ผ่านเลยไปแค่ไหนแล้ว...ใช่มารู้สึกตัวอีกที เมื่อผมนั้นได้ยินเสียงของน้ำฟ้า เอ่ยร้องโอดครวญขึ้นมาว่า...