ตอนที่ 3
ตอนนี้ฉันกำลังเต้นอยู่กลางฟลอที่ชั้นล่างของผับเหล่าผีเสื้อราตรีก็โยกย้ายส่ายสะโพกกันอย่างเมามันยัยปรางค์กับยัยมีนก็เต้นอย่างไม่สนใจใครเลยค่ะ ปกติฉันก็ไม่ค่อยชอบหรอกนะคะที่มาเต้นอะไรแบบนี้แต่ถูกยัยปรางค์มันบังคับมา เหนือสิ่งอื่นใดเลยฉันก็แค่อยากคลายเครียดบ้าง อิอิเต้นอยู่สักพักก็มีผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาเต้นกับฉัน หน้าตาก็ดีอยู่นะคะเห็นว่าชื่อ เต
แต่ฉันไม่สนใจหรอกคะเพราะหมอนี่ไม่ใช่สเปคฉันฉันก็แค่คุยกับเค้าตามมารยาทเท่านั้นเอง และตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเหมือนนายเตอะไรเนี่ยะมือไม้ของมันเริ่มจะอยู่ไม่สุขแล้วล่ะมันลวนลามฉัน
ฉันสงบสติอารมณ์สักพักก็ตวาดมันกลับไปแข่งกับเสียงเพลงจากตอนแรกที่สนุก ตอนนี้บอกเลยค่ะว่าไม่ ฉันโกรธมากๆๆเลยละจนฉันทนไม่ไหวฉันต้องบอกเพื่อนฉันก่อน
“มึง ยัยปรางค์ยัยมีน เต้นกันไปก่อนนะ ฉันหมดอารมณ์แล้ววะ เข้าห้องน้ำก่อน เดี๋ยวฉันมา” ฉันพูดด้วยสีหน้าที่ไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก
“เฮ้ย เป็ไรวะเมื่อกี้ยังสนุกอยู่เลย หรือว่าไอ้นั่นมันจะลวนลามแก”ยัยปรางค์พูดด้วยสีหน้าใ
“ก็เออนะสิ แม่งอารมณ์เสียชิบ”ฉันพูดอย่างโกรธๆ
“แล้วนี่จะไปเข้าห้องน้ำไม่ใช่หรอให้ฉันไปเป็เพื่อนไหม”ยัยมีนว่า
“ไม่ต้อง ฉันไปเอง”ฉันพูดจบก็เดินผ่านผู้คนออกไปทันที
“เฮ้ย ไอ้มาร์ทมึงเป็อะไรวะ นั่งหน้าบูดเป็ตูดนานแล้วนะเว่ย” เสียงนี่เป็เสียงของคิมเองครับผมไม่ตอบมันแล้วผมก็ลุกขึ้นพร้อมกับเดินออกมา
“เฮ้ยไอ้นี่จะไปไหนวะ ถามก็ไม่ตอบ ไอ้มาร์ท มาร์ท”เสียงของไอ้คิม ะโไล่หลังมา
“มึงจะเรียกมันทำไมโน่นไปไปเต้นกัน สาวเด็ด”ผมได้ยินเสียงของไอ้ตินแว่วๆแต่ก็ไม่ได้สนใจมากนักตอนนี้สิ่งเดียวที่ผมสนใจก็คือ ผู้หญิงที่ผมแอบเดินตามมานี่ไงละ
มีอย่างที่ไหนตัวเองมีคู่หมั้นอยู่แล้วยังแต่งตัวแบบนี้มาเที่ยวอีก ถึงจะไม่ได้โป๊มากก็เถอะ แต่ผมก็หวงอยู่ดี ยังยังไม่พอ ยังมีหน้ายืนคุยกับไอ้หน้าอ่อนจนมันจะลวนลามอยู่แล้ว ผมโมโหครับ ฮึ่ยแต่ในที่สุดโอกาสของผมก็มาถึง เมื่อผมเห็นเธอกำลังเดินไปเข้าห้องน้ำ และตอนนี้เธอก็เข้าห้องน้ำไปแล้วผมก็ไล่พวกผู้หญิงที่เข้าห้องน้ำอยู่นั้นให้ออกมาแล้วผมก็จัดการล็อกประตูห้องน้ำทันที ผมยืนรอสักพัก ไม่นานนักก็
แอ๊ดดดด
ลลินก็เปิดประตูออกมาพร้อมมองหน้าผมด้วยสีหน้าใแต่ก็แค่แป๊ปเดียวก่อนที่เธอจะปรับสีหน้าเ็าใส่ผม พร้อมเดินไปที่อ่างล้างหน้าโดยไม่สนใจผมเลยพอเธอล้างมือเสร็จกำลังจะเดินออกไป แต่หมับ ผมจับเข้าที่ข้อแขนเธอเธอมองหน้าผมด้วยสีหน้าไม่พอใจพร้อมไล่สายตามาที่มือที่ผมจับอยู่แล้วไล่สายตากลับขึ้นมา แล้วบอกผมผ่านในตาว่าปล่อย ผมก็ปล่อยครับ
“ทำไมคู่หมั้นจับนิดจับหน่อยทำเป็หวงทีไอ้หน้าอ่อนนั่นยังยื่นให้มันลวนลามตั้งนานสองนาน” ผมพูดกวนๆใส่เธอ
“มันก็เื่ของฉันไม่เกี่ยวกับคุณ” ลินเธอพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆใส่ผมครับ
“ทำไมจะไม่เกี่ยวเกี่ยวเต็มๆเลยละ เพราะฉันคือคู่หมั้นเธอ แล้วเดี๋ยวเราก็แต่งงานกันพอแต่งงานกันเธอก็เป็เมียฉัน นี่ไง เกี่ยวเต็มๆ ไม่เกี่ยวตรงไหน” ผมพูดเย้ยใส่เธอ แต่ดูเธอตอนนี้สิมองผมอย่างโกรธๆ
“ไม่ต้องห่วงหรอกคะฉันยกเลิกแน่” ลินเธอพูดใส่ผมอย่างท้าทาย
“หึ หายไปตั้ง 5ปี เธอเป็ของฉันลิน ไม่ว่าอย่างไงเธอก็เป็ของฉันไอ้ตัวผู้หน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ แล้วไอ้คำว่ายกเลิกอะไรนั่น ลืมไปได้เลยเพราะมันไม่มีทางเกิดขึ้น”ผมโกรธแล้วครับผมจับไหล่ของเธอพร้ะคอก
“คุณไล่ฉันออกจากชีวิตคุณแล้วคุณยัง้าอะไรจากฉันอีก หะ และฉันขอย้ำอีกครั้ง ว่าฉันยกเลิกแน่” เธอพูดใส่ผมอย่างโกรธๆ แต่แปลกแหะเธอเป็คนแรกเลยที่กล้าพูดใส่ผมแบบนี้นี่ถ้าเป็คนอื่นคงวิ่งหนีไปแล้วแต่เธอกลับไม่
แต่ช่างเถอะผมเริ่มรู้สึกโมโหคนตัวเล็กแล้วละจะดื้ออะไรนักหนาเราจ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผมไล่สายตากวาดมองไปทั่วดวงหน้าของเธอไม่ไหวแล้วเว้ยแค่เห็นหน้าก็อยากแล้ว จุ๊บ
“อื้อ ไอ้บ้า หยุดนะไอ้....”
จ๊วบผมแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากอันหอมหวานของเธอพร้อมดูดดึงเรียวลิ้นเล็กที่พยายามหนีผมตลอดเวลา หวาน หวานมากเลยครับไม่เคยจูบใครแล้วรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย
อ๊ะอื้ม
ผมครางในลำคอแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยคนตัวเล็กไปไหน ตุบ ตุบ เธอทุบมือเล็กๆลงบนหน้าอกผมผมจึงผละปากออกมาเพื่อให้คนตัวเล็กหายใจได้สะดวกยิ่งขึ้น พอเธอตั้งสติได้เธอก็ยกมือขึ้นจะตบผม
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อย่านะถ้าเธอตบรับรองไม่หยุดแค่จูบแน่” ผมบอกเธอพร้อมหน้าหื่นๆของผมผมไม่เคยรู้สึกแบบนี้เลยนะครับ เธอคนแรกเลยที่ผมอยากแกล้ง คนอื่นมักพูดกับผมว่าผมเ็า แต่กับคนสนิทไม่นะครับ
“ไอ้” เธอได้แต่กำมอตัวเองแน่นแล้วมองหน้าผมอย่างโกรธๆ แต่หน้าเธอแดงแฮะน่ารักอะ ผมหัวเราะพร้อมเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี
ตอนนี้ฉันรู้สึกโมโหอีตาพี่มาร์ทมากๆเลยมันขโมยจูบแรกของฉันอะ ฮือ โกรธ ฉันทำอะไรไม่ได้เลย เพราะฉันอึ้งอยู่แล้วก็สับสนด้วย ตอนมันบีบไหล่ฉันเจ็บมากเลย แต่ฉันต้องทำหน้านิ่งๆออกไปเพราะฉันไม่อยากเจ็บอีก
แต่ดูเค้าสิเค้าทำแบบนี้ มันยิ่งทำให้ฉันสับสนนะ ฉันจะไม่ยอมกลับไปเจ็บอีกถ้าเจ็บก็ต้องเจ็บด้วยกัน เตรียมตัวไว้เลยพี่มาร์ท แสบแน่ๆ เมื่อคิดได้ดังนั้นฉันก็เดินออกจากห้องน้ำไปที่โต๊ะที่พวกฉันเคยนั่งทันทีแต่พอมาถึงฉันเห็นยัยปรางค์กับยัยมีนนั่งหน้าบูดอยู่ ฉันก็สงสัยนะสิ
“นี่ พวกแกเป็ไรนั่งหน้าบูดเชียว”ฉันถามพวกมันพร้อมทำหน้าสงสัย
“หืมก็อีตาบ้าที่ไหนไม่รู้ เข้ามาหาฉันกับยัยมีนพร้อมถามฉันกับยัยมีนว่าเท่าไหร่โมโหมากเลยแก หมดอารมณ์จะเต้นละ”ยัยปรางค์พูดออกมาด้วยสีหน้าโกรธๆ
“เออ งั้นก็ไปกลับกัน”ฉันชวนพวกมันกลับ
“ค่ะ นายใหญ่”มันสองตัวรับคำพร้อมกัน ฉันก็ตวัดสายตาไปหาพวกมันทันทีพวกมันได้แต่ยิ้มแหยๆและส่งสายตาขอโทษมาให้ ใช่แล้วค่ะไม่มีใครรู้ว่าพวกเราเป็ใครเราต้องปิดตัวตนด้านมืดของเราไว้คะ จากนั้นฉันทั้งสองก็เดินออกมาจากโต๊ะแต่ยังไม่ไปถึงไหนเลย ฉันก็มาสะดุดตากับภาพที่ได้เห็น คือ
ยัยนมโตที่ไหนไม่รู้มันกำลังนั่งอ่อยคู่หมั้นของฉันอยู่อีตาพี่มาร์ทนี่ก็กะไรนั่งให้มันยั่วอยู่ได้ ตอนแรกฉันกะว่าจะเดินออกไปเฉยๆแต่อยู่ดีๆฉันก็นึกอะไรสนุกๆขึ้นมาได้ พร้อมกับหันไปยิ้มให้ยัยสองตัวแล้วเดินไปที่โต๊ะอีพี่บ้าทันที
“ว้าววววว”เสียงผู้ชายนิสัยน่าจะกะล่อนส่งเสียงทักฉัน แต่ฉันไม่สนใจสายตาฉันตอนนี้คือ มองยัยนมโตกับพี่มาร์ทก่อนที่ฉันจะไปกระชากยัยนมโตนั่นออกแล้วเข้าไปนั่งตักพร้อมกอดคอไว้เลยแล้วมองยัยนมโตอย่างเย้ยๆแต่อีตาพี่บ้านี่กลับกอดเอวฉันแน่นขนาดฉันแอบหยิกหลังมันมันยังไม่ปล่อยเลยยัยสองตัวก็มองหน้าฉันยิ้มๆ ส่วนผู้ชายสองคนก็มองอย่างตะลึง
“อร๊ายยยยยยย อีบ้าแกเป็ใครหะ ผลักฉันทำไม คุณมาร์ทขา ช่วยลิลลี่ด้วยนะคะ อีบ้านี่มันผลักลิลลี่”
“หึ เป็ใครฉันว่าเธอคงไม่อยากรู้จักฉันหรอกใช่ไหมคะพี่มาร์ทขา”ฉันพูดกลับยัยลิลลี่แล้วหันไปคุบกับอีพี่บ้าด้วยสายตายั่วยวนอีตาพี่บ้านี่ก็มองฉันอย่างตะลึงพร้อมกับยิ้มน้อยๆที่มุมปาก
“อร๊ายยยยนี่แกออกมาจากมาร์ทของฉันเดี๋ยวนี้นะ”ยัยนั่นพูดก่อนจะเดินเข้ามากระชากฉันออกจากตักอีพี่บ้าพร้อมกับอ้าแขนจะตบฉัน
หมับ
ยัยมีนเข้ามาจับแขนยัยลิลลี่ไว้ฉันก็ยิ้มก่อนจะมองด้วยสายตาท้าทาย
“ใครบอกเธอผู้ชายคนนี้เค้าเป็ของฉันต่างหากละ”ฉันพูดยิ้มๆ
“อร๊ายไม่จริง หึถึงเค้าจะเป็ของแกจริงฉันก็จะเอาเธอจะทำไรได้”ยัยนั่นท้าท้ายฉันพร้อมยิ้มยั่วๆ
“อยากได้ คันมากว้อนมากหรอ ถ้าอยากได้ฉันก็จะจัดให้ รับรองว่าเธอจะหายคันไปนานเลยละ หึ” ฉันพูดแต่สายตามองพวกนั้นนิ่ง ฉันหันไปมองยัยปรางค์เล็กน้อยไม่นานก็มีผู้ชายเข้ามาสองคนพร้อมลากยัยป้านั่นไปทันทีฉันไม่สนใจเสียงร้องของมันหรอก และตอนนี้เพลงในผับหยุดลงแล้ว
“มองไรกันสนุกกันต่อสิคะ วันนี้คุณมาร์ท คุณาวุฒิ เค้าเลี้ยงค่ะ”พอฉันพูดจบทุกคนเฮลั่นแล้วฉันก็หันไปมองเขายิ้มๆก่อนจะเดินออกมาจากผับ อย่างสะใจ
1K
