พระมเหสีอินฮอน หันไปมองตำแหน่งที่ฮายอนนั่งอยู่เพียงชั่วครู่ ด้วยความรู้สึกขุ่นเคืองและไม่พอใจเล็กน้อย เนื่องจากตระกูลซอแม้ว่าจะเป็เหมือนหนามยอกอกของนางมาโดยตลอด แต่ว่าไม่อาจปฏิเสธได้ว่าแม่ทัพซอนั้นซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อแผ่นดินและราชวงศ์อย่างยิ่ง ด้วยจุดนี้ทำให้ท้ายที่สุดแล้วนางก็มิสามารถลงมือทำอันใดกับตระกูลซอได้
แน่นอนว่า นั่นก็เป็เพราะอำนาจทหารกว่าครึ่งที่อยู่ในมือของแม่ทัพซอด้วยเช่นกัน ที่ทำให้นางหวั่นเกรงอยู่หลายส่วน แม้ว่าฐานะของตระกูลซอจะตกต่ำลงเรื่อยๆ ซึ่งนั่นก็เป็จุดประสงค์ของนาง แต่ว่าที่นางไม่เข้าใจคือ เหตุใดจักรพรรดิองค์ก่อนถึงได้เลือกให้อำนาจทางทหารกับตระกูลซอมากถึงเพียงนี้
ตอนนั้นตระกูลซอนอกเสียจากแม่ทัพใหญ่แล้ว ก็ไม่มีผู้ใดที่ใช้การได้อีก คนอื่นๆนอกจากจะเสพสำราญทุกวันและหาสตรีมาคอยปรนนิบัติรับใช้ไม่ได้ขาดแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่พวกเขาทำเป็อีก กระทั่งทำการค้ายังสู้สตรีไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ว่าวันนี้เห็นทีนางจะคิดผิดไปเสียแล้ว ตระกูลซอนั้นมีซอฮายอนอยู่นี้เอง นางมีความสามารถที่เจิดจรัสกว่าใคร อีกทั้งยังมีความสุขุมเยือกเย็นยิ่งกว่า หาผู้ใดมีบารมีที่สง่างามเช่นนี้ไม่
เมื่อทราบผล ตระกูลซอนั้นมิได้มีท่าทีดีอกดีใจหรือเสียใจเหมือนอย่างที่คนอื่นคาดคิด พวกเขายังคงสงบนิ่ง สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนเช่นเคย
ฮายอนเพียง้าให้คุณชายยองกีรู้สึกเสียใจ ให้เขารู้ว่าตระกูลซอไม่ใช่อะไรที่เขาจะมารังแกได้โดยง่าย ในเมื่อเขาอยากดูละคร ข้าซอฮายอนก็จะอยู่แสดงให้เขาดูไปจนจบ
ชาติก่อน จางจองอิม นางเองก็มีความสามารถโดดเด่น แต่ไม่มีผู้ใดชื่นชม เพียงเพราะรูปโฉมของนางอัปลักษณ์ และไม่มีผู้ใดให้การสนับสนุน แต่ชาตินี้ นางมีความสามารถเท่าเดิมแต่กลับอยู่ในสถานการณ์ที่ต่างออกไป ตอนนี้นางมีคนที่คอยสนับสนุน และช่วยเหลือนางอยู่รอบตัว ทำให้นางสามารถแสดงความสามารถออกมาได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องหวั่นเกรงสิ่งใด
ก่อนจากไป นางยังหันไปจ้องมององค์ชายสามอยู่ครู่หนึ่ง ความจริงแล้ว นางสังเกตเห็นองค์ชายสามมาั้แ่แรก ตอนนั้นนางรู้สึกร่างกายนิ่งค้างไป เมื่อนางนึกถึงเื่ราวในอดีตที่ผ่านมา ในใจของนางก็เ็ปอีกครั้ง เจ็บจนยากที่จะหายใจ
นางเกลียดชังและแค้นเขาเป็อย่างมาก แค้นที่เขาไม่เคยสนใจใยดีนาง แค้นที่เขาเห็นนางเป็แค่การพนัน แค้นที่เขาหลอกลวงนาง แค้นที่นางยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา แต่เขากลับไม่เห็นค่านาง นางไม่มีวันลืม่เวลาที่แสนเ็ปนั้นได้ นางจะต้องหาทางเอาคืนทุกคนที่ทำให้นางเ็ปให้จงได้
“หึ” องค์ชายสามกลับยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย สำหรับสายตาที่ซอฮายอนมองมานั้นเขามิค่อยเข้าใจเท่าใดนัก ทว่าแววตาคู่นั้นกลับทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างแปลกประหลาด
ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าเป็เพราะอะไร ความรู้สึกนั้นถึงไม่จางหายไปเสียที เขาชอบที่จะรื่นเริงท่ามกลางบุปผางาม แต่กลับไม่ชอบที่จะถูกบุปผางามผูกมัด เพราะฉะนั้น ข้างกายของเขาจึงไม่เคยมีสตรี แต่ข้างกายของเขาก็มิเคยขาดสตรีเช่นกัน สำหรับซอฮายอน เขามีเพียงแค่ความรู้สึกชื่นชมเท่านั้น แต่ว่าแววตาเมื่อครู่ของนางทำให้เขาเกิดความรู้สึกสนใจขึ้นมา
“ทำไมหรือ? ท่านสนใจ? ทว่า คงไม่ตกถึงมือท่านหรอก” คุณหนูยองอึน เอ่ยกับองค์ชายสาม อย่างหึงหวง และริษยาเป็อย่างมาก เมื่อเห็นเขาจ้องมองซอฮายอนจนลับตา
“นั้นมันเื่ของข้า หาใช่เื่ของเ้าไม่” สีหน้าขององค์ชายสามเรียบเฉย
หลังจากที่เกิดเหตุการณ์กับจางจองอิมได้ไม่นาน คุณหนูยองอึนก็พยายามทุกวิถีทางที่จะเป็ชายาองค์ชายสามให้ได้ ซึ่งเื้ัแล้วใครๆต่างก็ทราบว่า การจับคู่คุณหนูยองอึนกับองค์ชายสามนั้น เป็สิ่งที่พระมเหสี้าเป็อย่างมาก
องค์ชายสามทราบดีว่าการจับคู่ครั้งนี้ มิใช่เพราะพระมเหสีอยากเกี่ยวดองหรือรักใคร่ชอบพอตัวองค์ชายสามสักนิด เแต่เพราะนางและองค์รัชทายาท ้าจะควบคุมจับตาดูเขาต่างหากเล่า ทั้งสองกลัวว่าเขาจะคิดการใหญ่ยึดเอาอำนาจไปไว้ในมือตน จึงได้หาทางป้องกันเสียแต่แรก
ด้วยเหตุนี้ทำให้องค์ชายสาม ไม่แม้แต่จะเข้าใกล้ หรือรับน้ำใจไมตรีอันใดจากคุณหนูยองอึน เป็อันขาด เพราะเขาไม่รู้ว่าคนพวกนั้นมีแผนการอันใดกันแน่
---
ในค่ำคืนที่อากาศค่อนข้างจะหนาวเย็น แสงจันทร์สาดส่องท่ามกลางความมืด
ฮายอนกำลังนั่งนิ่งอยู่ในศาลา เหม่อมองท้องฟ้าที่มีดวงจันทร์ลอยเด่น ปล่อยให้ความคิดของตนล่องลอยไปพร้อมกับสายลมที่พัดผ่าน
ชายกระโปรงชุดตัวยาวสีเหลืองอ่อนโบกสะบัดไปตามแรงลม ฮายอนที่กลับมาถึงเรือนที่พักของตนแล้วนั้น ก็ให้รู้สึกผ่อนคลาย ไร้ซึ่งท่าทางเย่อหยิ่งเข้มแข็งเหมือนดั่งตอนแรก ตอนนี้นางทำเพียงแค่ปล่อยตนเองให้จมดิ่งอยู่กับความโศกเศร้าเท่านั้น
ใช่แล้ว นางกำลังโศกเศร้า เพราะว่าอยู่ๆ นางก็รู้สึกคิดถึงบิดาและมารดาของตนเหลือเกิน ไม่รู้ว่าทั้งสองจะเป็เช่นไรบ้าง ปานนี้คงรู้แล้วว่านางนั้นได้จากโลกไปเสียแล้ว
ซอชอลซูมองดูน้องสาวที่มีความสามารถเก่งกาจ รูปโฉมสวยสง่าของตนอยู่ห่างๆ ตอนนี้ความอ้างว้างที่เผยออกมาทำให้ในใจของเขารู้สึกเ็ปขึ้นมาเบาๆ เขารู้สึกปวดใจและสงสารน้องสาวผู้นี้เหลือเกิน เขาอยากจะช่วยปลอบโยนน้องสาวตัวน้อยของเขาที่สุด แต่ก็ไม่รู้ว่าจะปลอบเยี่ยงไรดี
868
