เวลาผ่านไปประมาณ 8 โมงเช้านิด ๆ
หลังจากที่พวกเธอทั้งสามคนอาบน้ำ แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ออกเดินทางไปมหาวิทยาลัยกันทันที โดยที่อลิซเป็คนขับ ในระหว่างที่อลิซกำลังขับรถอยู่ เธอได้เหลือบมองไปที่เบาะข้าง ๆ ที่พลอยใสนั่งอยู่ เห็นเธอกำลังหยิบหูฟังขึ้นมาสวม
“ไอ้พลอย มึงไม่ต้องใส่หรอก จะฟังอะไรก็เปิดเอาเลย”
พลอยใสได้ยินอลิซพูดแบบนั้น เธอจึงเก็บหูฟังเข้ากระเป๋า แล้วใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าจอตรงคอนโซลกลางเพื่อเปิดเพลง เมื่อดนตรีบรรเลงขึ้น พลอยใสก็หันหน้ามองออกไปนอกกระจกทันที ส่วนอลิซพยายามส่งสัญญาณให้โรสเปิดประเด็นถามพลอยใส โดยการมองไปที่กระจกหลังแล้วก็พยักหน้าให้กัน โรสเห็นแบบนั้นจึงเอ่ยถามพลอยใส
“ไอ้พลอย”
“ว่า” พลอยใสขานรับโดยที่ไม่ได้หันมาหา
“วันนี้…วันนี้กูมีงานให้มึงทำ จะรับมะ?”
“งานอะไร?”
“เอ่อ…ทำบีทสไตล์ SAD R&B มึงอยากลองมั้ย?”
“กู…กูไม่รับได้ปะวะมึง”
“แต่กูอยากให้มึงลองอะไรใหม่ ๆ บ้างนะ แล้วลูกค้าคนนี้ก็ชอบสไตล์ที่มึงทำมากด้วย”
“เขารู้จักกูหรอ?”
“ไม่แน่ใจว่ะ น่าจะรู้จักต่อ ๆ กันมาอีกทีแหละมั้ง”
“พลอย กูอยากให้มึงได้เปิดใจมาทำอะไรใหม่ ๆ บ้าง...สไตล์ที่มึงทำตอนนี้มันก็ดี แต่มันได้แค่ลูกค้ากลุ่มเดียวปะวะ” อลิซพูดแทรกขึ้นมา
คำพูดของอลิซทำให้พลอยใสครุ่นคิด เธอหันกลับไปมองนอกกระจกเหมือนเดิม บรรยากาศก็เงียบลง ได้ยินแต่เสียงเพลงที่กำลังบรรเลงอยู่ ผ่านไปไม่นาน จู่ ๆ เธอก็พูดขึ้นมา
“งั้นก็ได้ แต่ไอ้โรสมึงต้องมาอยู่กับกูด้วยนะ”
“เออ ๆ เดี๋ยวกูอยู่เป็เพื่อนมึงเอง”
08:24 น. ณ มหาวิทยาลัย
โรสได้มองดูนาฬิกา ก็เห็นว่าใกล้จะเข้าเรียนแล้ว จึงเร่งอลิซที่กำลังหาที่จอดรถอยู่ ส่วนพลอยใสก็กำลังมองดูบรรยากาศของผู้คนในชีวิตมหา'ลัย มันทำให้เธอรู้สึกแปลกใจกับสิ่งที่มันต่างจากมัธยมโดยสิ้นเชิงและรถของพวกเธอก็มาจอดอยู่ที่หน้าตึกคณะศิลปกรรมศาสตร์
“พลอย เดี๋ยวกูกับไอ้โรสไปก่อนนะ มีอะไรแชตมานะมึง” อลิซพูดด้วยท่าทีที่เป็ห่วง
“เออ รีบไปเถอะพวกมึงอะ เดี๋ยวจะเข้าเรียนสายเอา”
“งั้นพวกกูไปก่อน เลิกเรียนแชตมานะ”
“เออ”
แล้วพลอยใสก็เดินแยกจากพวกเธอไป ระหว่างที่เดินอยู่ เธอก็หยิบหูฟังขึ้นมาสวมและเปิดเพลงฟัง ส่วนโรสกับอลิซก็มองตามพลอยใสจนเดินเข้าตึกไป ก่อนที่อลิซจะเอ่ยกับโรส
“ไอ้โรส มึงว่าตอนนี้มันโอเคขึ้นหรือยังวะ?”
“อืม…จากที่กูดูตอนนี้มันก็ดีขึ้นเยอะแล้วนะ”
“หวังว่าจะเป็แบบนั้นนะ”
เมื่อพลอยใสเดินลับสายตาพวกเธอไป พวกเธอจึงเดินเพื่อไปเข้าเรียน ในระหว่างที่พลอยใสเดินอยู่ สายตาของเธอก็ได้ไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังคุยกับผู้ชายด้วยท่าทีที่สนิทสนมกันอย่างมาก พลอยใสจึงรีบเดินให้ไวขึ้นเล็กน้อยเพราะไม่อยากไปขัดจังหวะของพวกเขาทั้งสองคน หลังจากที่เดินผ่านมา ก็รีบเข้าห้องเรียนไป ทว่าไม่นานผู้หญิงคนนั้นก็เดินเข้ามาในห้องเรียนของพลอยใสเช่นกัน เธอมองไปรอบ ๆ ห้อง เห็นว่าพลอยใสนั่งอยู่คนเดียวแบบแยก ๆ เธอแอบยิ้มเล็กน้อย แล้วเดินไปทางที่พลอยใสกำลังนั่งอยู่
“นี่ ๆ เธอเค้านั่งตรงนี้ได้มั้ย?”
พลอยใสเงยหน้าขึ้นมามองเธอคนนั้นด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย ผู้หญิงคนนั้นก็พูดต่อ
“เค้าชื่อฟ้านะ เธอล่ะ?” ‘ฟ้า’ รูปร่างตัวเล็ก หน้าตาน่ารัก ผมทรง Soft Mullet สีดำ จุดเด่นของเธอคือแว่นตากรอบใสกับนาฬิการุ่น GMA-S140M-7A สีขาวชมพูน่ารัก ๆ ที่เธอชอบใส่เป็ประจำ
“พลอย”
“สรุป…เค้านั่งตรงนี้ได้ไหม?”
เธอไม่ได้ตอบฟ้า แต่พยักหน้าให้ ฟ้าเห็นแบบนั้นก็ยิ้มออกมาก่อนที่จะนั่งลงใกล้ ๆ เธอ ทันทีที่ฟ้านั่งลง เธอหันมามองพลอยใสก็เห็นว่าหูฟังของเธอนั้นสะดุดตาเป็อย่างมาก คือหูฟังรุ่น Ultimate Ears UE 7 Pro ซึ่งราคาแพงมาก จึงเอ่ยถามพลอยใสขึ้น
“พลอย หูฟังของ UE ปะ?”
“ใช่ ทำไมหรอ?” พลอยใสพูดโดยไม่ได้หันมามองที่ฟ้า
“สวยจัง หน้าปัดสีเขียวด้วย ชอบสีเขียวหรอ?”
“ใช่ เราชอบสีเขียว”
“ดูมีเทสอยู่นะ ใช้หูฟังแพงขนาดนี้”
“เปล่าหรอก เราซื้อมาใช้ทำงานน่ะ”
“พลอยเป็นักร้องหรอ”
“เปล่า”
“งั้น…เป็…เป็แฟนเรามะ?”
คำพูดของฟ้าทำให้พลอยใสหันมามองที่เธอทันที เห็นใบหน้าของฟ้ายิ้มแย้มอย่างสดใสออกมา มันทำให้เธอรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้แปลก ๆ เพราะฉากที่เธอเห็นอยู่ตรงทางเดินกับตอนนี้มันต่างกันมาก เธอหันหน้ากลับไปมองหน้าชั้นเรียนเหมือนเดิม แล้วพูดไปอย่างไม่ใส่ใจว่า
“ไม่”
“งั้นพลอยเป็แฟนกับเราแล้วนะ”
“ห๊ะ…เธอบ้าหรือไง”
“เอ้า ก็พลอยตอบตกลงแล้วหนิ”
“พูดตอนไหน”
“เมื่อกี้ไง”
“เราบอกว่าไม่”
“ไม่ ไม่ปฏิเสธหรือเปล่า?”
พลอยใสก็ไม่ได้พูดอะไรตอบ ได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ แล้วไม่ได้สนใจเธออีก ฟ้าเห็นพลอยใสไม่สนใจตัวเอง เธอก็เอื้อมมือไปถอดหูฟังข้างซ้ายของพลอยใสออก
“จะทำอะไรอีกเนี่ย” พลอยใสเริ่มหงุดหงิด จึงหันหน้าไปหาฟ้าอีกครั้ง
“เค้าก็แค่อยากรู้ว่าพลอยฟังเพลงอะไร” ฟ้าพูดพร้อมกับสวมหูฟัง “ทำไมพลอยฟังเพลงเศร้าจัง”
“ไม่เกี่ยวกับเธอ อย่ามายุ่งได้ไหม?”
“ไม่ได้หรอก เราเป็แฟนกันแล้วนะ”
“นี่เธอ พูดไม่รู้เื่ใช่มะ”
ทันใดนั้นฟ้าก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ พลอยใสจนปลายจมูกของทั้งสองคนแตะกัน สายตาของฟ้ามองมาที่ดวงตาของพลอยใส ในใจของเธอรู้สึกแปลกมาก เพราะสิ่งที่ฟ้าได้รับรู้นั้นคือความว่างเปล่า ไม่มีอารมณ์เศร้า เสียใจ หรือดีใจเลยสักนิด พลอยใสก็จับไหล่ฟ้าแล้วรีบดันตัวออกห่างจากเธอ
“ฟ้า เราว่าเธอยุ่งมากเกินไปแล้วนะ”
ฟ้าได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าของเธอก็สลดลงเล็กน้อย ก่อนจะกลับมายิ้มเหมือนเดิมแล้วพูดกับพลอยใส
“งั้น…พลอยก็มาเป็แฟนกับเค้าสิ”
“เราไม่ชอบผู้หญิง จบนะ”
“งั้นมาลองกับเค้ามั้ยล่ะ?”
“ไม่”
หลังจากนั้นพลอยใสก็ไม่ได้พูดอะไรกับฟ้าอีก จนอาจารย์เดินเข้าห้องเรียนมา วันแรกของการเรียนอาจารย์ยังไม่ได้สอนอะไร ทำเพียงแนะนำตัวเองและแนวทางในการเรียนการสอนต่าง ๆ ระหว่างที่ฟังอาจารย์พูดอยู่ฟ้าก็เอ่ยพูดกับพลอยใสขึ้นมา
“พลอย เพลงนี้เพลงอะไรหรอ?” ฟ้าถามด้วยเสียงกระซิบ
“我走后 (wǒ zǒu hòu)” พลอยใสตอบกลับโดยไม่หันมามองฟ้า
“พลอยชอบเพลงจีนหรอ?”
“อืม”
“พลอยมีอะไรในใจหรือเปล่า บอกเราได้นะ”
ด้วยน้ำเสียงประโยคสุดท้ายที่พูดกับพลอยใสนั้นดูจริงจังเป็อย่างมาก ทำให้เธอหันมาหาฟ้าทันทีแล้วพูดว่า
“เลิกยุ่งกับเราสักทีได้ไหม”
พลอยใสพูดกับฟ้าโดยที่สีหน้าของพลอยใสนั้นเปลี่ยนไป ฟ้าััได้ถึงความโกรธ ความผิดหวัง เสียใจ และนี่เป็ครั้งแรกในรอบหลายปีที่พลอยใสได้เปลี่ยนสีหน้า
จบตอนที่ 2
185
![[จบแล้ว] โชคสะท้านฟ้าของซุปเปอร์สตาร์ชาวไร่](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1739428665_19125809.webp)
![องค์ชายข้าไม่ใช่นางร้าย [ จบแล้ว ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1696430270_99448370.webp)