สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

13." รู้มั้ยว่าทุกครั้งที่ผมอยู่ใกล้คุณ ผมต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหน " ยิ่งใกล้ชิดก็ยิ่งอยากสัมผัสอยากทำมากกว่าการจูบ อยากทำหลายๆร่วมกับเธอ ผู้ชายทุกคนล้วนแล้วแต่ต้องการ ผมก็เป็นเหมือนผู้ชายพวกนั้น ยิ่งอยู่ใกล้ผู้หญิงที่ตัวเองรักก็อยากจะแสดงความรักและความสามารถที่ตัวเองมีให้เธอได้สัมผัสและรับรู้ "อะไรล่ะคะ " ผมระบายลมหายใจออกมาเบาๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ผมใช้มันเป็นการระบายความอัดอั้นที่มีอยู่ในตัวออกมา ผมก็ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเองจะอดทนและอดกลั้นได้มากขนาดนี้ ไม่รู้ทำไมยิ่งเธอยั่วยวนผม ผมก็ยิ่งอยากเก็บเธอเอาไว้ ทะนุถนอมร่างกายบอบบางนี้ไว้ให้นานที่สุด "เบื่อแก้วหรอคะ แก้วทำตัวแบบนี้หมอเบื่อใช่มั้ย" คนตัวเล็กในอ้อมกอดของผมใช้สองมือดันร่างของผมออก น้ำเสียงขุ่นเคืองปนน้อยใจกับท่าทีกระเง้ากระงอดทำให้ไม่ต้องเดาเลยว่าเธอกำลังรู้สึกอย่างไร "ใครบอกล่ะครับ ไม่เบื่อเลยสักนิด ดึกมากแล้ว เดี๋ยวผมไปอาบน้ำก่อนนะครับ จะได้มานอนให้คุณแก้วกอด""หมอนี่น่ารักตลอดเลยนะคะ ชุดนอนแก้วเตรียมไว้ให้แล้วนะ เตรียมมาแค่ชั้นในกับชุดนอนใช่มั้ยคะ""ใช่ครับ ของใช้ไม่ได้หยิบอะไรมาเลย รีบไปหน่อย""ใช้ของแก้วได้ตามสบายเลยนะคะ อาบน้ำเสร็จเราค่อยมาคุยเรื่องสัญญากัน" "แน่ใจหรอครับว่าจะให้ผมเช่าอยู่ด้วย ผมไม่อยากเป็นภาระแฟน เอาไว้อาทิตย์หน้าผมจะไปหาดูคอนโดห้องใหญ่ๆไว้สักห้อง เผื่อเอาไว้เวลาที่คุณแก้วมีตัวเล็กจะได้ไม่อึดอัด ดีมั้ยครับ" ผมคิดว่าเธอพูดเล่นๆ แต่ถึงยังไงผมก็ไม่มีทางทำตัวเป็นภาระให้แฟนผมอยู่แล้ว ถึงเวลาแล้วที่ต้องสร้างรากฐานให้ชีวิตของตัวเองได้มั่นคงสักที จะมัวมาทำแต่งานเก็บแต่เงินแบบนี้มันไม่ได้แล้ว ที่อยู่ก็ยังไม่มีเป็นหลักแหล่งแบบนี้ใครที่ไหนเขาจะยกลูกสาวให้ "ตามใจหมอสิคะ แก้วขอมีพื้นที่ใช้สอยกว้างๆหน่อยนะคะ เผื่ออยากมีลูกเยอะๆ จะได้ไม่อึดอัด""ซื้อบ้านเลยดีมั้ยครับ มีสนามหญ้ากว้างๆให้ลูกๆวิ่งเล่น มีห้องครัวขนาดกะทัดรัดให้คุณแม่ทำอาหาร มีห้องนอนให้ลูกๆครบทุกๆคน มีสวนรอบบ้านให้คุณนักเขียนได้นั่งทำงาน มันคงจะดีมากเลยนะครับถ้ามันเป็นแบบนั้น" "เราสองคนต้องทำได้ค่ะ แก้วเชื่อว่าหมอจะต้องเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีได้ ""ตีหนึ่งกว่าแล้ว ผมไปอาบน้ำดีกว่า " "โอเคค่ะ แก้วจะจัดที่นอนรอนะคะ" ผมมีแค่ชุดนอนกับชั้นในอย่างละชุดติดตัวมาเท่านั้น เพราะความรีบก็เลยคิดออกได้เท่านี้ หมออย่างผมอยู่ง่ายกินง่ายแถมยังเลี้ยงง่ายอีกด้วย ไม่เรื่องมากอยู่แล้ว ไม่ใส่อะไรนอนก็ยังได้ แต่เกรงจะไม่เหมาะสักเท่าไหร่ ผมอาจจะทำให้แฟนผมช็อกและเกิดอาการตกใจกับร่างกำยำสุดเซ็กซี่ของผมได้ ถึงผมจะไม่ค่อยมีเวลางานเยอะแต่เรื่องฟิตร่างกายผมก็ไม่เคยละเลย ............................................"ที่รักครับ แปรงสีฟันด้ามใหม่มีมั้ย พอดีผมลืมหยิบมา""เดี๋ยวแก้วลองหาดูให้นะคะ " ฉันเดินตรงไปที่ห้องครัว เปิดตู้เก็บของใช้จิปาถะไม่รู้ว่าจะมีหลงเหลืออยู่หรือป่าว นานมากแล้วที่ไม่ได้ซื้อของเข้าห้อง เพราะส่วนใหญ่อยู่คนเดียวใช้ของไม่ค่อยเปลืองก็เลยนานๆทีจะซื้อสักครั้ง ของใช้เป็นแพ็คไม่ต้องหวังเพราะฉันไม่นิยมซื้อกลัวใช้ไม่ทัน "ไม่มีเลยค่ะ เดี๋ยวแก้วลงไปซื้อร้านสะดวกซื้อข้างๆคอนโดให้ก็ได้ค่ะ" ก่อนนอนคุณหมอจะต้องแปรงฟัน ฉันก็เช่นกันถ้าไม่ได้แปรงก็คงจะนอนไม่หลับ "ไม่ต้องก็ได้ครับ ถ้าไม่รังเกียจ ผมขอใช้แปรงของที่รักได้มั้ย จูบก็เคยจูบแล้ว ใช้แปรงสีฟันร่วมกัน คงจะไม่เป็นไรไป" ฉันยืนยิ้มอยู่หน้าห้องน้ำคนเดียว มันชิลจริงๆนะกับการได้คบหมอเป็นแฟน ไม่เคยเรื่องมาก ไม่เคยบ่นจุกจิกเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของฉัน เอาแต่ตามใจจนฉันจะเสียนิสัย ไม่รักได้ไง"ที่รัก คุณโอเคมั้ย ถ้าไม่ ""โอเคค่ะ หมอใช้ได้เลยแก้วไม่หวง " ฉันเดินกลับมาที่เตียงนอนนอนรอหมออาบน้ำ จะว่าไปครั้งนี้ทำไมหมออาบน้ำนานจังเลย หรือเพราะว่าฉันกำลังง่วง แค่หัวถึงหมอนตาก็จะปิดแล้ว ฉันไม่อาจฝืนรอหมออาบน้ำให้เสร็จได้อีกต่อไป ขอนอนก่อนก็แล้วกันเพราะไม่ไหวแล้วจริงๆ ...............................เช้าวันต่อมา"หมอคะ ไปทำงานกี่โมงคะ" ฉันลืมตาตื่นในช่วงเช้าของอีกวัน วันนี้ตื่นเช้าเป็นพิเศษเพราะหมอบอกว่ามีเคสแต่เช้า อยากทำหน้าที่แฟนที่น่ารักกับหมอบ้าง เรื่องงานครัวฉันก็พอถูๆไถๆได้บ้าง อาการเช้าเป็นสิ่งสำคัญฉะนั้นก่อนที่หมอจะออกไปทำงานจะต้องทานอาหารเช้าฝีมือของฉันก่อน"มีเคสช่วงเก้าโมงครับ เช้าแล้วหรอ " หมอพูดทั้งๆที่ตาก็ยังไม่ลืม คงจะเหนื่อยและเพลียมากๆ สองแขนยังคงโอบรัดเอวของฉันเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย "แก้วจะไปทำอาหารเช้าให้นะคะจะได้ทานก่อนไปทำงาน""ไม่เป็นไรครับผมไปทานมาม่าที่โรงพยาบาลก็ได้ นอนให้กอดก่อนนะครับ " "ได้ไงล่ะคะ ซื้อของมาเต็มตู้เย็นไปหมด ไม่อยากทานฝีมือแก้วใช่มั้ย" ได้ไงกัน มาม่ามันดีตรงไหนทานมากๆเดี๋ยวก็จะเป็นโรคขาดสารอาหารกันพอดี ซื้อของมาตั้งเยอะแยะแล้วจะกลับไปพึ่งมาม่าที่โรงพยาบาลเนี่ยนะ "อยากสิครับ แต่ผมไม่อยากให้ที่รักเหนื่อย นอนต่อเถอะครับเพิ่งจะหกโมงเอง ปกติคุณไม่ตื่นเช้านี่นา""ก็จะตื่นมาทำอาหารเช้าให้แฟนทานนี่คะ หมอนอนต่อก็ได้ค่ะ ตื่นมาจะได้อาบน้ำทานข้าวไปทำงาน ""ยังอยากกอดอยู่เลย เมื่อคืนก็หนีหลับก่อน " ก็คนมันง่วงนี่นาจะให้ฝืนหนังตารออยู่ได้ยังไง หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ตัวเหมือนกัน"ไม่ได้ค่ะ แก้วจะไปทำอาหารแล้ว นอนต่อนะคะ""ก็ได้ครับ ผมขอสองชุดนะครับ อีกชุดห่อไปทานที่โรงพยาบาล ""ได้ค่ะ เดี๋ยวแก้วจะเตรียมไว้ให้นะคะ " ฉันลุกจากที่นอนในช่วงเช้าตรู่ ฝนคงแล้งเพราะฉันไม่เคยตื่นเช้าขนาดมาก่อน หมอยอมนอนต่ออย่างว่าง่าย ส่วนฉันก็แปรงร่างเป็นแม่ครัว ทำอาหารเช้าง่ายๆให้คุณหมอ ข้าวผัดปูกับแกงจืดเต้าหู้อ่อน มันเป็นสูตรของแม่ฉันใครได้ทานแล้วจะติดใจ ฉันทำแซนวิชทูน่าใส่กล่องจากนั้นก็เป็นข้าวผัดปูอัดบล๊อกรูปหัวใจใส่ลงไปอีกหนึ่งกล่องเอาไว้ให้หมอไปทานที่โรงพยาบาล ฉันทำไปยิ้มไปไม่เคยทำอะไรแบบนี้เหมือนกัน จากที่เคยนอนตื่นสายโด่งข้าวเช้าก็ทานบ้างไม่ทานบ้าง ไม่เคยทำอาหารทานเองเพราะขี้เกียจ วันนี้พอมีหมอเข้ามาทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมด แบบนี้สินะทำเพื่อคนที่เรารัก ..........................."คุณหมอกล่องข้าวน่ารักจังเลยนะคะ สีหวานมาเชียว ""ขอบคุณครับ " ก้าวแรกที่เข้ามาในโรงพยาบาลผมก็โดนพยาบาลฝ่ายประชาสัมพันธ์แซวเรื่องกล่องข้าวสีชมพูหวานที่แฟนผมทำมาให้ ผมได้แต่ยิ้มและตอบกลับไปว่าขอบคุณ อาหารเช้ามื้อนี้เป็นมื้อที่อร่อยมาก ในกล่องนี้มีแซนวิชที่ผมชอบ แถมยังมีข้าวผัดแสนอร่อยฝีมือเธอ เรื่องงานครัวแฟนผมก็ไม่แพ้ใครเหมือนกัน"ไปซื้อที่ไหนมาคะอาหารร้านนี้แพคเกจน่ารักจังเลยนะคะ ""แฟนผมทำมาให้ครับ เอาไว้ทานตอนกลางวัน""หมอฟิกส์มีแฟนแล้วหรอคะ""ใช่ครับ ".............................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.13 แปรงอันเดียวกัน

นิยายแนะนำ

สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.13 แปรงอันเดียวกัน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้