.
...โตเลโด้ ลงจากหลังม้า เท้าััพื้นทราย ใช้มือกอบเม็ดทราย แล้วโปรย เม็ดทรายทองคำ ละเอียด ปลิวตามแรงลม ดั่งสายรุ้งทองคำ
แต่ละคน ตะลึงกับเม็ดทรายทองคำ ยามที่สายลมหอบ ขึ้นไปในอากาศ และค่อยๆร่วงลงสู่พื้น
สาวทั้งสาม รีบลงจากหลังม้า มากอบเม็ดทราย แล้วโปรย อย่างโตเลโด้ ทำอย่างนั้น นานเท่านาน
...อาร์เมอร์ ขี่ม้าสำรวจบริเวณ ใกล้ๆ เกาะน้ำผึ้ง มีขนาดใหญ่ พอๆกับเกาะสมุย เพียงแต่ไม่มีต้นมะพร้าว
ใบไม้สีแดง ปลิวมาััผิว
อาร์มเมอร์ หยิบมาดู
" อย่าไปแตะต้อง ทิ้งมันไป " เป็เสียงบอกของ ม้าสีทอง
อาร์เมอร์ รีบปฏิบัติตาม
" สัญชาตญาณของข้า บอกว่า ต้นไม้บนเกาะนี้มีพิษ เรารีบไปสมทบกับเพื่อนๆกันเถิด " ม้าสีทอง ให้ทุกคน รีบไปจาก หาดทรายทองคำ
" ทำไมหรือ " ไอริส สงสัย
" ทรายทองคำ กับ ใบไม้สีแดง ที่อยู่บนหาดมีพิษ " ม้าสีทอง เตือนให้ทุกคนระวัง
เมื่อพ้นหาดทรายทองคำ โตเลโด้ ร่วงหล่นจากหลังม้า นอนนิ่งอยู่กับพื้น ที่เป็หินกรวด
อาร์มเมอร์ เนฟวี่ และ อ๊อคคิวลาร์ รีบลงจากหลังม้า มาดูอาการของโตเลโด้
เต่าทองให้พา โตเลโด้ ไปที่เนินดิน ใกล้หาดกรวด
" โดนพิษ ทรายทองคำ เข้าแล้ว " ม้าสีทอง กล่าว
" แล้วจะแก้พิษ อย่างไร " อาร์เมอร์ ถาม
" พวก ผู้หญิง ไม่เห็นเป็อะไรเลย เล่นทรายทองคำ เหมือนกัน " นาตาลี กล่าว
ทุกคนไม่รู้จะทำอย่างไร ไอริส ตรวจดูอาการ จับชีพจร เปิดเปลือกตา ดูสีผิวร่างกาย
มีวัตถุหนึ่ง เคลื่อนไหว อยู่ไม่ไกลออกไป มันเคลื่อนเข้ามาใกล้
มีมือสองข้าง อยู่ติดกับฝาหอยล่าง สองขาสั้น อยู่ใต้ฝาล่าง เคลื่อนไหวได้ดี ที่อยู่บนบก มันคืบคลานเข้ามา
ผิวคล้ายก้อนหิน สีออกเทาๆ รูปคล้ายหอยกาบ แต่ใหญ่กว่า หลายเท่า
"หอยั์ !!! ยังเดินบนบกได้อีกด้วย " โอลิเวีย กล่าวอย่างตื่นเต้น
ลูกตาที่ติด อยู่กับ ขอบกาบฝา้า กลอกไปมา มันขยับฝา ทำให้เกิดเสียง เป็เสียงพูดภาษามนุษย์ อีกแล้ว
" รีบเอา เ้านี่ ไปบ้านข้า " เป็เสียงหอยกาบผู้หญิง น่าจะวัยเป็ย่า ยาย หอยแล้ว อาร์เมอร์กับเนฟวี่ เอาโตเลโด้ ขึ้นหลังม้าสีเขียว แล้วเดินตามไปที่บ้านหอยกาบ
บ้านหอยกาบ เป็ถ่ำหอยกาบ เสียมากกว่า อยู่ในโพรงหินใกล้ชายน้ำ หอยกาบส่งเสียงเรียกหา น่าจะเป็หอยกาบ ที่อยู่ในบ้าน คงจะเป็หอยกาบผู้ชาย
" เ้านี่ โดนพิษทรายทองคำ ช่วยเขาหน่อย " หอยกาบวัยคุณยาย กล่าวกับ หอยกาบวัยคุณตา
หอยกาบคุณตา กลับเข้าไปในโพรงหิน ถือกล่องมาหนึ่งใบ เท่าฝ่ามือ เปิดกล่องออก
สีทองส่องแสงประกาย ระยิบระยับ กับแสงตะวัน เม็ดขนาดเท่า หัวแม่มือ อาร์มเมอร์กับเนฟวี่ นำร่างโตเลโด้ ลงจากหลังม้า มานอนลงบนพื้น
ซึ่งเป็ทรายเม็ดละเอียด แต่เป็เม็ดทรายสีน้ำเงิน ส่งแสงแพรวพราวกับแสงตะวัน
" นำไข่มุกน้ำผึ้ง ให้เ้านี่ กิน " หอยกาบคุณตา บอก อาร์มเมอร์ รับเม็ดไข่มุกมาบอกให้ เนฟวี่เปิดปากโตเลโด้
อาร์มเมอร์ ค่อยๆ นำไข่มุกน้ำผึ้ง ใส่ปากโตเลโด้ หอยกาบคุณยาย ถือถ้วยอะไรมาสักอย่าง บอกกับอาร์มเมอร์
" เอาให้เขาดื่ม ไปด้วย "
อาร์เมอร์ รับถ้วยใส่ของเหลวอุ่นๆ คล้ายน้ำผึ้ง ผสมอะไรสักอย่าง กลิ่นหอมน่ากินจริงๆ
เนฟวี่ เปิดปากโตเลโด อาร์มเมอร์ค่อยๆ เทน้ำอุ่นในถ้วย ใส่ไปในปากของโตเลโด้
สักครู่ โตเลโด้ เริ่มขยับตัว และลืมตาตื่นขึ้นมา
"ผมเป็อะไรไป" โตเลโด้ " ถาม
"นายโดน พิษทรายทองคำ " เนฟวี่ บอก
โตเลโด้ หันมองรอบกาย เห็นหอยกาบสองผู้เฒ่า ยืนดูอยู่
" นี่ มันตัวอะไรหว่า " โตเลโด้ ร้องเสียงใ
"ตากับยาย หอยกาบ เป็ผู้ช่วยชีวิตนายไว้ " ไอริส บอก
" นายควร ขอบคุณ ตากับยาย นะ " เต่าทอง เอ่ยเตือน
" ขอบคุณ ตากับยาย ที่ช่วยชีวิตผม ครับ " โตเลโด้ กล่าวอย่างจริงใจ
" พวกเ้ามาจากไหนกัน แล้วข้ามมาเกาะน้ำผึ้ง ได้อย่างไร" เป็เสียงหอยกาบคุณตา
" พวกเรามาจากราชบุรี จะไปเขาดาวเหนือ ต้องผ่านแม่น้ำแม่กลอง พบเต่าั์ เขาขอค่าผ่านทาง เป็มุุกน้ำผึ้ง" อาร์มเมอร์ กล่าว
" อ้อ ผู้พิทักษ์ แม่น้ำแม่กลอง " คุณตาหอยกาบ เอ่ย
" แล้วเ้ามา เกาะน้ำผึ้ง ได้ยังไง " คุณตาหอยกาบ ถามอีก เพราะยากนัก จะมีมนุษย์ มาถึงเกาะนี้ได้
"พวกเรามาเกาะน้ำผึ้ง ได้ด้วยม้าที่ยืนอยู่นี่ " เสียงใสๆจาก โอลิเวีย ตอบอย่างภาคภูมิ
ผู้เฒ่าหอยกาบทั้งสอง เบิกตามองม้าที่ยืนอยู่
" ยินดี ที่ได้พบท่าน หอยมุกน้ำผึ้ง " ม้าสีทองกล่าวทักทาย
คุณยายหอยมุกน้ำผึ้ง นำกลุ่มคนทั้งหมดไปพักที่โพรงหินอีกที่หนึ่ง ซึ่งใหญ่กว่าโพรงหิน ที่เป็บ้าน ของหอยมุกน้ำผึ้ง ผู้เฒ่าทั้งสอง
" พวกเ้าพักกันที่นี่ก่อน " ยายหอยกาบบอก
ไอริส ปลดรถออกจาก ม้าขาวคู่ เดินเข้าไปในโพรงหิน พอเป็ที่พักอาศัยได้
" นายเป็ยังไงบ้าง " นาตาลี ถามโตเลโด้
" ตอนเริ่ม ออกจากหาดทรายทองคำ มันรู้สึกหน้ามืด แล้วจำอะไรไม่ได้เลย พิษมันแรงจริงๆ "
คุณยายหอยกาบ นำอาหารมาให้คนทั้ง 7 เป็ผลไม้คล้ายฝรั่ง แต่จะมีกลิ่นหอม หวานคล้าย น้ำผึ้ง
" สงสัย ผลไม้บนเกาะนี้ จะเลี้ยงด้วยน้ำผึ้ง " โอลิเวีย เอ่ย
อาร์มเมอร์ ออกไปคุยกับหอยกาบมุกผู้เฒ่า ทั้งสอง
ความมืดเริ่ม ปกคลุมไปทั่วเกาะน้ำผึ้ง เสียงคลื่นซัดกระทบฝั่งเบาๆ
" บนเกาะมีหอยมุกน้ำผึ้ง เยอะไหมครับ " อาร์มเมอร์ กล่าว
"หมู่บ้านหอยมุกน้ำผึ้ง อยู่อีกด้านหนึ่งของเกาะ และมีชุมชนผึ้งหลวง คอยพิทักษ์ รักษาเกาะ ไม่ให้ถูกรุกราน จากพวกเม่นขนธนู ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเกาะนี้นัก" หอยกาบมุกคุณยาย กล่าว
" เราจะได้ มุกน้ำผึ้ง อย่างไร " อาร์มเมอร์ เข้าเื่
" มุกน้ำผึ้ง ที่เ้า้า ต้องไปขอกับเ้าเกาะ '' เสียงตาหอยกาบมุก ตอบ
"ทำไม ตา กับ ยาย มาอยู่ที่นี่ ไม่ไปรวมกับหอยมุกน้ำผึ้ง ที่หมู่บ้านล่ะ ครับ " อาร์มเมอร์ ชวนคุย
" หอยมุกที่ อยู่หมู่บ้าน ต้องอาศัยอยู่ในธารน้ำร้อน ซึ่งเป็ธารน้ำแร่ธรรมชาติ เพื่อผลิตมุกน้ำผึ้ง หลังจากอายุมากขึ้น ปลดระวาง ไม่ต้องผลิตมุกน้ำผึ้ง จะไปอยู่ที่ใด ก็ได้บนเกาะนี้ " หอยกาบมุก คุณยาย เล่าให้ฟัง
" ผลิตมุกน้ำผึ้ง ไปทำอะไรครับ " อาร์มเมอร์ สงสัย
" พวกหอยมุก ที่นี่ จะกินน้ำผึ้ง และมุกน้ำผึ้งเป็อาหาร " ยายหอยมุก กล่าว
อาร์มเมอร์ พยักหน้าอย่างเข้าใจ ถามต่ออีกว่า
" เม่นขนธนู ทำไมเป็ศัตรูกับหอยมุกล่ะครับ "
คุณตาหอยมุก หันมาคุยบ้าง
" เม่นขนธนู ้ามุกน้ำผึ้ง เป็อาหารเหมือนกัน มุกน้ำผึ้ง ผลิตได้เฉพาะที่นี่ สมัยก่อน เม่นขนธนู ไม่ได้กินมุกน้ำผึ้งหรอก มีเหตุการณ์ เกิดขึ้น คือ หัวหน้า เม่นขนธนู ไม่สบาย รักษาอย่างไรก็ไม่หาย ทางเรา ก็ให้มุกน้ำผึ้งไปรักษา หัวหน้ามันติดใจ ก็เลยอยากกินเป็อาหาร
เราผลิตมุกน้ำผึ้ง เพียงเป็อาหารของเราจึงไม่พอให้ใครไปกิน จึงเกิดเื่ขึ้น เ้าเม่นขนธนู บุกมาที่เกาะเรา เพื่อแย่งชิงมุกน้ำผึ้ง ั้แ่ นั้นมา หอยมุกน้ำผึ้ง กับเม่นขนธนู จึงเป็ศัตรูกัน "
" ผึ้งหลวงที่ผลิตน้ำผึ้ง มาอยู่ที่เกาะนี้ได้อย่างไร" อาร์มเมอร์ ถามต่อ
" ผึ้งหลวง อยู่คู่กับเกาะนี้ มาพร้อมกับหอยมุก และเรากินน้ำผึ้ง เป็อาหารเพื่อสร้างมุกน้ำผึ้ง อย่างที่เล่าให้ฟังนั่นแหละ" คุณตาหอยมุก ตอบ
" หอยมุกอยู่ในธารน้ำร้อน ได้ยังไงครับ" อาร์มเมอร์ สงสัย
" ธารน้ำร้อน ซึ่งเป็ธารน้ำแร่ธรรมขาติ ช่วยให้เราร่างกายแข็งแรงขึ้น เราจะอาศัยในธารน้ำร้อน บริเวณที่น้ำอุ่น ไม่ร้อนจนเกินไป
ธารน้ำร้อน ยังช่วยเรากินน้ำผึ้ง ได้สะดวกขึ้น เพราะเมื่อน้ำร้อนธรรมชาติ ผสมกับน้ำผึ้ง จะเป็อาหารชั้นเลิศ " คุณตาหอยมุก ตอบ
สนทนากัน จนดึก อาร์มเมอร์ จึงลากลับ มาพักที่โพรงหิน
"คุยอะไรกันหรือ " ไอริส ยังไม่นอน เมื่อเห็น อาร์มเมอร์ กลับมา
" คุยกับตายาย เื่มุกน้ำผึ้ง " อาร์มเมอร์ เล่าเื่ราว ของมุกน้ำผึ้งให้ไอริส ฟัง
"มุกน้ำผึ้ง " ไอริส พูดภาษาจีนกลาง
อาร์มเมอร์ เลิกคิ้ว เชิงเป็คำถาม เธอตอบเป็ภาษาอังกฤษ หมายถึงมุกน้ำผึ้ง
" ผมอยากฝึกพูดภาษาจีน จัง มันค่อนข้างยากนะภาษาจีน นี่" อาร์มเมอร์ ชวนคุย
"ไม่ยากหรอกค่ะถ้า ตั้งใจ ภาษาจีนเป็อักษรภาพ จะต้องทำความเข้าใจ อักษรแต่ละตัว หมายถึงอะไร ไม่เหมือนภาษาอังกฤษ ที่มีรูปแบบตัวอักษรเป็รูปทรง เรขาคณิต มีกฏตายตัว " ไอริส อธิบาย
"แล้ว ไอริส อยากเรียนต่อด้านใด " อาร์มเมอร์ กล่าว
" ความฝัน ของไอ อยากเป็หมอ รักษาคนที่ประเทศจีน คนจนมีเยอะ การรักษาพยาบาล้าหมอ อีกมาก"
" แล้ว อาร์ม ล่ะ อยากเป็อะไร " ไอริส ถามบ้าง
" คนไทย ส่วนใหญ่ จะไม่ค่อยจดจำอะไร โดยเฉพาะ สิ่งที่เป็ประวัติศาสตร์ ทำให้คนไทยไม่รู้จักรากเหง้า ของตัวเอง ไม่เหมือนคนจีน ที่มีประวัติศาสตร์
ยาวนาน " อาร์มเมอร์ เอ่ย ความฝันของเขา
"ประวัติศาสตร์ ช่วยให้คนมีบทเรียน ไม่ทำอะไรที่ผิดพลาด เหมือนในอดีต แต่ก็นั่นแหละ สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง คนที่เรียนรู้ประวัติศาสตร์ ต้องนำประวัติศาสตร์ ไปเป็ครู เป็บทเรียน" ไอริส สรุปจบท้าย
ทั้งสองคุย กันจนดึก จึงกลับไปพักผ่อน
![[END] เว่ยหนานฮวา องค์หญิงใหญ่ในยุค70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1684384122_41418943.webp)
2K
