สิ้นสุดเสียงประกาศ คัง มินฮยอน เบิกตากว้างด้วยความใ ก่อนที่เขาจะรีบหยิบลอตเตอรี่ ชุดที่ 3 ขึ้นมา เขาใช้มืออีกข้างขยี้ตาทั้งสองข้างอย่างรุนแรง
ร่างกายสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก เขารู้สึกเหมือนนั่งรถไฟเหาะที่กำลังตีลังกากับหน้ากับหลังไปมา บ้าไปแล้วนี่เขาถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ 1 จริง ๆ หรอเมื่อกี้นี้ ผู้ชายคนเมื่อกี้นี้พูดว่าอะไรนะ? 3,200 ล้านวอนใช่ไหม!
คัง มินฮยอน รู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นอย่างรุนแรง ต้องรีบโทรไปบอกพ่อ กับแม่! ใช่! ต้องเรียกพวกเขากลับมาที่บ้านเดี๋ยวนี้เลย คัง มินฮยอน หยิบโทรศัพท์มือถือของเขาขึ้นมาก่อนจะกดเบอร์โทรออกหาแม่ของเขา
หลังจากที่รอสายไม่นาน คนที่อยู่ปลายสายก็กดรับ “ฮยอน…ลูกมีอะไรรู้สึกไม่สบายมากขึ้นหรือเปล่า” ปลายสายถามเขาด้วยความเป็ห่วง
“มะ...แม่ครับ รีบกลับมาที่บ้านเดี๋ยวนี้เลยครับ!” คัง มินฮยอน ตัดสายทิ้ง และกดโทรออกหาพ่อของเขาอย่างรวดเร็ว “พ่อ! รีบกลับมาที่บ้านเดี๋ยวนี้เลย” และกดวางสายอย่างรวดเร็ว เขาวางมือถือไว้บนโต๊ะ
คัง มินฮยอน ทิ้งตัวลงบนโซฟา อย่างหมดแรง ในมือของเขายังคงถือลอตเตอรี่รางวัลที่ 1 อยู่ และเป็ไปตามคาดตอนนี้พ่อและแม่ของเขากำลังกระหน่ำโทรหาเขาอีกหลายสายแต่ คัง มินฮยอน ไม่รับสาย พ่อ แม่ ขอโทษนะครับ ถ้าไม่ทำแบบนี้พ่อกับแม่ก็คงไม่รีบกลับมา
ผ่านไป 15 นาที เสียงกดรหัสประตูด้วยความรีบร้อนดังขึ้น คัง มินฮยอน ยังคงนั่งกระดิกเท้ารออย่างใจเย็น เสียงเปิดประตูดัง ปัง! พ่อและแม่ของเขารีบเข้ามาด้านในอย่างร้อนรน
“ฮยอน ฮยอน ลูกเป็อะไร!”
“ฮยอน พ่อมาแล้วลูกอยู่ไหน!”
สองสามีภรรยาร้องเรียกลูกชายสุดที่รักของพวกเขา แต่เมื่อก้าวขาเข้ามาในห้องนั่งเล่น แล้วเห็นลูกชายสุดที่รักนั่งอยู่บนโซฟา ชั่วขณะนึงเหมือนกับว่าความกังวลทั้งหมดของพวกเขาได้หายไป
“พ่อ แม่” คัง มินฮยอน หันไปยิ้มกว้างให้พวกเขาทั้งสอง
“ฮยอน ลูก...” ยู ซานฮวา ทรุดเข่าลงบนพื้นด้วยความโล่งใจ สักพักความรู้สึกในตอนแรกก็แปรเปลี่ยนเต็มไปด้วยความโมโห “ฮยอน! ลูกล้อเล่นแบบนี้ได้ยังไง! รู้ไหมว่าแม่กับพ่อเป็ห่วงลูกมากแค่ไหน!” ยู ซานฮวา ร้องไห้ออกมาอย่างอดไม่ได้
“ที่รัก...ฮยอน ไม่เป็อะไรก็ดีแล้ว ใจเย็น ๆ ก่อนนะที่รัก” คัง จีฮวาน ปลอบภรรยาของเขาที่กำลังร้องไห้อยู่ “ฮยอน บอกพ่อมาสิว่า ฮยอนทำแบบนี้ทำไม?” คัง จีฮวาน ถามลูกชายของเขา
คัง มินฮยอน รีบลุกขึ้นก่อนจะวิ่งเข้าไปหาแม่และพ่อของเขาด้วยความรู้สึกผิด “พ่อ แม่ ผมผิดไปแล้ว!” เขาไม่นึกเลยว่าจะทำให้แม่ของเขาเสียใจขนาดนี้ “แม่ พ่อ นี่ครับ” คัง มินฮยอน ส่งลอตเตอรี่ ที่ถูกรางวัลที่ 1 ให้พ่อของเขา คัง จีฮวาน รับมันไปด้วยความสงสัย
“ลอตเตอรี่...ไม่ใช่หรอ?” คัง จีฮวาน ถามลูกชายของเขา อย่าบอกนะว่าลูกชายของเขาเอาเงินค่าขนมไปซื้อของแบบนี้ ตอนนี้เอง คัง จีฮวาน เริ่มรู้สึกโกรธลูกชายของเขาขึ้นมาบ้างแล้ว “คัง มินฮยอน!”
คัง มินฮยอน สะดุ้งใเมื่อพ่อของเขาเรียกชื่อเขาแบบจัดเต็ม ไอ้ฮยอน! พ่อแกปรี๊ดแตกแล้ว ซวยแล้ว ๆ “พ่อ! แม่! นั่นมันรางวัลที่ 1 เลยนะ รางวัลที่ 1” คัง มินฮยอน รีบบอกพ่อกับแม่ของเขา
คัง จีฮวาน ชะงักไปเล็กน้อย เขามองหน้าภรรยาและไม่เชื่อในสิ่งที่ลูกชายของเขาบอก “ฮยอน รางวัลที่ 1 ไม่ได้ถูกกันได้ง่าย ๆ นะลูก” ยู ซอนฮวา บอกลูกชายของเธอ
“พ่อ! แม่! ลองตรวจรางวัลดูสิครับ”
ยู ซอนฮวา มองหน้าสามี “ที่รัก คุณลองตรวจสักหน่อยก็แล้วกัน ฮยอน มานี่ซิ” ยู ซอนฮวา อดรู้สึกะเืใจไม่ได้ เพราะอะไรกันที่ทำให้ลูกชายของเธอทำเื่แบบนี้ เธอกอดลูกชายของเธอเอาไว้ด้วยความรู้สึกที่สับสนวุ่นวาย
“ทะ...ที่รัก รางวัลที่ 1 ระ...เรา ถูกรางวัลที่ 1 จริง ๆ ด้วย” คัง จีฮวาน มือสั่นเทาเต็มไปด้วยความประหม่า ก่อนที่เขาจะะโออกมาอย่างสุดเสียง “รางวัลที่ 1” คัง จีฮวาน อุ้มลูกชายสุดที่รักของเขาขึ้นมา ก่อนจะหมุนตัวไปรอบ ๆ อย่างดีใจ
“ที่รัก...รางวัลที่ 1 จริงจริงหรอ...เท่าไหร่!” ยู ซานฮวา รีบหยิบมือถือขึ้นมาก่อนจะกดดูเงินรางวัล “3,200 ล้านวอน!” มือถือที่อยู่ในมือของเธอล่วงลงไปบนพื้น ก่อนที่เธอจะกรีดร้องออกมาเสียงดัง “เรา เรา รวยแล้วที่รัก ฮยอน!”
ยู ซานฮวา กอดลูกชายของเธอเอาไว้ด้วยความดีใจ “ผมบอกแล้ว ว่ารางวัลที่ 1 พ่อกับแม่ลาออกจากงานได้แล้ว ผมอยากอยู่ด้วยกันกับพ่อแม่”
“ได้ ๆ ฮยอน แม่กับพ่อจะลาออก แม่ถามลูกได้ไหมว่าทำไมลูกถึงซื้อมันมาล่ะ?” ยู ซานฮวา ถามลูกชายของเธอ
ตอนที่เขารอพ่อกับแม่มาถึงเขาก็คิดถึงเื่นี้เอาไว้แล้ว “คุณตา คุณตาบอกให้ ฮยอนซื้อ คุณตายังบอกอีกว่า ให้ซื้อที่ดินแถบแทจองเอาไว้เยอะ ๆ แล้วยังบอกว่าให้รับคุณยายมาอยู่ด้วยกันครับ” คัง มินฮยอน เงียบไปสักพัก ก่อนจะพูดต่อไปว่า “แต่ผมไม่แน่ใจ ว่าเลขมันตัวไหนกันแน่ผมก็เลยซื้อมาทั้งหมด ขอโทษครับ” คัง มินฮยอน ทำหน้าเศร้าลง
“ฮยอน ไม่เป็ไร ๆ” ยู ซอนฮวารีบปลอบเขา
“แต่ว่า...ถ้าผมจำได้ ก็คงไม่ต้องซื้อมาตั้ง 5 ใบ”
“ฮยอน พ่อไม่โกรธลูก อย่าเสียใจเลย ฮยอนน้อยของพ่อเป็ดาวนำโชค สงสัยคุณตาคงจะเอ็นดู ฮยอน ของเรามากทีเดียว” คัง จีฮวาน บอกกับลูกชายของเขา และขอบคุณพ่อตา ที่คอยช่วยเหลือครอบครัวของเขา
“ใช่แล้ว ฮยอน พวกเราจะลงไปรับคุณยาย ขึ้นมาเมื่อไหร่ดี?”
“อืม...ผมว่าไปขึ้นเงินกันก่อนดีไหมครับ แล้วก็ไปดูที่ดินแถบแทจอง ที่คุณตาบอกให้ซื้อดีไหมครับ” เขาบอกพ่อและแม่ของเขา
“โอเค แม่จะทำตามที่ ฮยอน บอกนะ คุณพ่อขอบคุณนะคะ” ยู ซอนฮวา พูดด้วยความตื้นตันใจ น้ำตารื้นขึ้นมาในหน่วยตาของเธอเล็กน้อย
คัง มินฮยอน กอดแม่ของเขาเอาไว้แน่นเขาทำสำเร็จแล้ว! พ่อกับแม่ของเขาจะลาออกแล้ว พ่อไม่ถูกใส่ร้าย ครอบครัวอยู่พร้อมหน้า ไม่ต้องกังวลเื่ค่าเทอมอีกต่อไป
ชีวิตนี้เขาจะมีความสุขสักที รอก่อนเถอะ! “พ่อ แม่ ซื้อที่ดินแล้วก็เปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ดีไหมครับ แม่เองก็เคยบอกว่าอยากเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ สักร้านไม่ใช่หรอครับ” คัง มินฮยอน บอกแม่ของเขา ก่อนจะยิ้มกว้างออกมา
“ฮยอน...” ยู ซอนฮวา รู้สึกตื้นตันใจจนไม่รู้จะอธิบายเป็คำพูดยังไง
“ที่รัก คุณว่าอย่างไร” คัง จีฮวาน ถามภรรยาของเขา สายตาที่มอง ยู ซองฮวา เต็มไปด้วยความรัก
“อืม...เรามาเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ กันเถอะ!” ยู ซอนฮวา ยิ้มทั้งน้ำตา เธอไม่คิดเลยว่าความฝันในการเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ของเธอจะสำเร็จไว้ขนาดนี้ เธอคิดว่าต้องเก็บเงินอีกสัก 5-10 ปี ถึงจะมีเงินเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ แห่งนึงได้
“ที่รัก! ผมจะไปยื่นเื่ลาออกเดี๋ยวนี้เลย!”
“ใช่ ๆ ฮยอน รอพ่อกับแม่ไปยื่นเื่ลาออกกันก่อน พรุ่งนี้เราค่อยไปขึ้นเงินกันนะ”
“ครับ”
คัง มินฮยอน มองพ่อกับแม่ของเขาที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนจะหัวเราะออกมาน้อย ๆ มือเล็ก ๆ หยิบลอตเตอรี่ที่เหลือขึ้นมาตรวจรางวัล ก่อนที่เขาจะะโออกมาอย่างสุดเสียง “พ่อ! แม่! รางวัลที่ 3 อีก 2 ใบ!” เมื่อเขาพูดจบแม่ของเขาก็เป็ลมหมดสติไปเลย
“แม่!”
“ที่รัก!”
จากนั้นเขาและพ่อของเขา ช่วยกันประคองแม่ของเขาไปที่เตียงอย่างทุลักทุเล พ่อของเขาดูจะทำอะไรไม่ถูกที่สุดแล้ว คัง มินฮยอน เลยต้องวิ่งไปหยิบกล่องยามาให้พ่อของเขา
“ที่รัก คุณลืมตาขึ้นมาก่อนอย่าเป็อะไรไปนะ!”
“พ่อ...แม่ก็แค่ใจนเป็ลมไปเท่านั้น” คัง มินฮยอน บอกพ่อเขาที่ ห่วงแม่ของเขาจนโอเว่อร์เกินไป บางทีเขาก็ยังไม่รู้สึกชินสักที ที่พวกเขาทั้งสองแสดงความรักกัน ต่อหน้าลูกชายอย่างเขาแบบนี้...