กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ผู้อำนวยการไม่ได้คิดอะไรอย่างอื่นนอกจากลูกสาวของมันอาจจะตายไปแล้วยิ่งคิดยิ่งสติหลุดลอยออกไปด้วยความโกรธ แต่มันก็ยังแอบมีความหวังอยู่ส่วนหนึ่งหวังว่าลูกสาวของมันจะรอดและหงษ์เพลิงตรงหน้าที่มันเห็นมาจากที่อื่นและเป็นเพราะความโกรธมันจึงไม่คิดถึงเลยว่าหงษ์เพลิงตรงหน้ามันเป็นแค่ตัวลูกที่เพิ่งเกิดมาได้ไม่นานซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเป็นตัวเดียวกันกับตัวที่มันส่งคนไปล่า
''ตอบมาสิวะลูกของข้าอยู่ที่ไหน''ตะโกนอีกครั้ง มันหันไปทางโรซาเรียขณะกำดาบแน่น
''ลูกของเจ้าข้าจะไปรู้จักได้ยังไง เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง''โรซาเรียอาศัยโอกาสนี้ใช้เวทย์ฟื้นฟูกับตัวเองอาการของนางดีขึ้นมาครึ่งหนึ่ง โดยไม่รออะไรอีกโรซาเรียลุกขึ้นขณะหายไปยืนข้างๆเจ้าไก่ฟ้า
''ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นหงษ์เพลิงจริงๆ''ตลอดมาโรซาเรียคิดว่าเจ้าไก่ฟ้าคือไก่แต่ตอนนี้นางรู้แล้ว
''กุ๊กกรู๊วววว'' 'ปะป๋าเคยบอกแล้วว่านู๋คือหงษ์เพลิงเป็นไงล่ะนู๋สวยมั้ย'โรซาเรียก็พอจะเดาในสิ่งที่ไก่ฟ้าอยากจะบอกออกนางจึงยื่นมือออกไปลูบตัวเจ้าไก่ฟ้าโดยที่ไม่โรซาเรียไม่ร้อนหรือเป็นอันตรายอะไรเลยก่อนที่นางจะพูดขึ้น
''เจ้าสวยมาก แต่...ตอนนี้เราต้องจัดการศัตรูตรงหน้าก่อน หากท่านพี่มาถึงท่านพี่จะได้ดีใจ''ทันทีที่โรซาเรียพูดจบเจ้าไก่ฟ้าก็ร้องออกมาก่อนจะกลายเป็นเงาทิ้งไว้เพียงภาพติดตา ตูม!เจ้าไก่ฟ้าฟาดปีกอันทรงพลังเข้าใส่ผู้อำนวยการ ถึงผู้อำนวยการจะมองไม่เห็นแต่ด้วยประสบการณ์ผู้อำนวยการได้ยกดาบขึ้นมากันไว้แต่ถึงอย่างนั้นขาทั้ง2ข้างของมันก็จมลงไปในพื้นอยู่ดี
''เจ้า...''ผู้อำนวยการต้องรีบหุบปากลงขณะที่ยังพูดไม่จบ เพราะเจ้าไก่ฟ้าระดมใช้ปีกฟาดอย่างต่อเนื่องตูม! ตูม! ตูม! ยิ่งฟาดตัวผู้อำนวยการก็ยิ่งจมลงไปในพื้นมากขึ้นจนตอนนี้ตัวของมันจมไปแล้วครึ่งหนึ่งและดาบระดับSที่มันใช้ป้องกันปีกของเจ้าไก่ฟ้าเองก็แตกร้าวอย่างเห็นได้ชัด
''บัดซบ! พวกเจ้าทำให้ข้าไม่มีทางเลือก ทำงาน''ผู้อำนวยการไม่มีทางเลือกมันหยิบม้วนคำภีร์ออกมาใช้เกิดอาณาเขตครอบคลุมทั้งโรงเรียนทันที โดยอาณาเขตนี้จะทำให้ทุกคนที่อยู่ในอาณาเขตอ่อนแอลงมันจะลดพลัง ความเร็ว และทุกๆอย่างของคนอื่นนอกจากตนเองลงครึ่งหนึ่งแต่ค่าตอบแทนที่มันจะต้องจ่ายหลังจากเปิดใช้งานก็คืออายุขัย500ปี ซึ่งมันไม่ใช่จำนวนที่น้อยเลย
''ไก่ฟ้ากลับมาก่อน''โรซาเรียที่อ่อนแอลงรู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น นางจำเป็นต้องทุ่มสุดตัวแล้วบูม! ร่างจิ้งจอกเก้าหางบรรพกาลของโรซาเรียโผล่ออกมา นี่ทำให้ผู้อำนวยการตาโตตอนนี้นอกจากความแค้นแล้วความโลภของมันก็เริ่มพุ่งสูงขึ้นด้วยเช่นกัน
''ข้าจะเอาพวกเจ้ามาทำเป็นทาสซะ''ผู้อำนวยการพูดจบก็ใช้กำปั้นต่อยลงไปที่พื้นจนตัวของมันพุ่งขึ้นมาจากนั้นมันจึงปักดาบลงไปที่พื้นขณะที่หมุนคอไปมา จากนั้น...ฟุ่บ ผู้อำนวยการหายตัวไปมันพุ่งเข้าหาโรซาเรียก่อนอันดับแรก การปะทะกันเกิดขึ้นกำปั้นทั้ง2ที่เข้าปะทะกันทำเกิดคลื่นลมเนื่องจากร่างนี้ของโรซาเรียมันเพิ่มความแข็งแกร่งทางกายขึ้นทำให้นางพอที่จะต้านทานผู้อำนวยการได้บ้างกึ่ก! กึ่ก! กึ่ก! กำปั้นของทั้งคู่ยังคงอยู่ดันกันกลับไปกลับมาโดยที่ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมแต่ถ้าหากดูให้ดีสีหน้าของโรซาเรียกลับเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อผิดกับผู้อำนวยการที่ยิ้มแย้มเจ้าไก่ฟ้าที่ยืนดูอยู่ก็อาศัยจังหวะนี้ในการเข้าไปที่ด้านหลังของผู้อำนวยการหวังจะจัดการทีเดียวให้อยู่แต่ด้วยความเร็วและพลังที่ลดลงทำให้การเคลื่อนไหวของมันถูกจับได้ ตูม!ผู้อำนวยการถอนหมัดออกมา1ข้างแล้วต่อยไปที่ตัวของเจ้าไก่ฟ้า จนเจ้าไก่ฟ้ากระเด็นออกไปมันนอนแน่นิ่งหมดสภาพอยู่กับพื้นขณะมีเลือดไหลออกมาจากปากแล้วค่อยๆกลับไปเป็นไก่เหมือนเดิมส่วนผู้อำนวยการที่ถอนหมัดออกมาก็ต้องรับหมัดของโรซาเรียไป1ครั้งแต่มันทำให้ผู้อำนวยการปากแตกแเท่านั้น
''หึ! พวกเจ้าทำให้ข้าเสียม้วนคัมภีร์เวทย์ที่มีค่าไปแต่มันก็คุ้มหากได้เจ้าทั้ง2มาเป็นทาส ฮ่ะ''ผู้อำนวยการใช่วิชาคำรามออกมา เสียงที่เกิดขึ้นมันดังจนขนาดพื้นและสิ่งก่อสร้างโดยรอบสั่นสะเทือนโรซาเรียที่ไม่ได้เตรียมตัวเอาไว้ก่อนล้มลงไปบนพื้นขณะมีเลือดไหลออกจากใบหูทั้ง2ข้างหมั่บ! ผู้อำนวยการคว้าไปที่คอของโรซาเรียและยกขึ้นมา
''ลูกของข้าคงตายไปแล้วสินะ แต่ไม่ต้องห่วงหลังจากเจ้าเป็นทาสข้าจะให้เจ้าได้เจอกับนรก''ผู้อำนวยการพล่ามออกมาไม่หยุด กริมที่เพิ่งจะมาถึงมันเข้าสู่ความโกรธทันทีที่เห็นภาพทั้งหมด
''อ๊ากกกก!''กริมที่เข้าสู้ความโกรธได้ใช้ย่างก้าวยมทูตที่พัฒนาขึ้นมาอีกระดับโดยไม่รู้ตัวมันสามารถเหยียบอากาศได้เหมือนกับเหยียบพื้น กริมเหยียบอากาศเพื่อเพิ่มความเร็วจากนั้นจึงเตะไปที่คอของผู้อำนวยการ ผู้อำนวยการที่ไม่สามารถตอบสนองไม่ทันมันถูกส่งให้กระเด็นออกไปด้วยแรงเตะอันรุนแรง ตูม! ตูม! ตูม!มันกลิ้งไปตามพื้นด้วยความรุนแรงโดยทางที่มันผ่านไปล้วนพังลงทั้งหมด สิ่งก่อสร้างที่ขวางทางเองก็พังจนมันไปหยุดอยู่ที่อีกฝั่งของโรงเรียน
''น้องหญิง...เจ้าไก่ฟ้า''กริมใช้เวทย์รักษาออกมา จากนั้นจึงยืนขึ้นอย่างฉับพลัน
''โฮรัส อิเด็น''บูม! กริมใช้ร่างเทวทูตออกมาปีกทั้ง6มีสีใสเพราะกริมเรียกใช้ความสามารถของธาตุลมขณะที่ในมือทั้ง2ข้างถือดาบคาตานะสีแดงและสีขาวเอาไว้ฟุ่บ! กริมหายไปโดยที่อากาศไม่ได้เกิดการสั่นไหวเลยแม้แต่น้อย ด้วยย่างก้าวยมทูต ปีกธาตุลมและดาบคาตานะโฮรัส กริมเข้าสู่ความไวสูงสุดโดยที่มันแหวกว่ายไปในอากาศโดยไม่มีแรงต้านทานเพียงเสี้ยววิเท่านั้นกริมก็มาโผล่ในจุดที่ผู้อำนวยการหยุดตัวลง ด้วยแรงเตะของกริมก่อนหน้านี้ทำให้ผู้อำนวยการบาดเจ็บหนักและตอนนี้มันกำลังคลานหนีเพื่อออกไปจากที่นี่
''ไอ้บัดซบ ตายซะ!''กริมใช้ดาบคาตานะในมือทั้ง2เล่มแทงเข้าไปที่ด้านหลังของผู้อำนวยการจนตัวของผู้อำนวยการถูกตรึงเอาไว้กับพื้น
''แค่ก! พรวด! เจ้าเป็นใครทำไมถึงโจมตีข้า''ผู้อำนวยการพูดออกมาขณะที่มันหันกลับมามองกริมไม่ได้
''ข้าคือใคร? ข้าคือคนรักของคนที่เจ้าทำร้ายและเป็นเจ้าของหงษ์เพลิงที่เจ้าจัดการไป นอกจากนี้...ข้ายังเป็นคนที่ฆ่าลูกสาวของเจ้ากับมือ''กริมเดาว่าคนคนนี้คือผู้อำนวยการโรงเรียนกวางขาวมันจึงพูดออกมาแบบนั้น หลังจากผู้อำนวยการได้ยินสิ่งที่กริมพูดมันไม่ได้ตอบโต้ออกมาในทันทีมันกำลังช็อคถึงจะคิดว่าลูกสาวตายไปแล้วก็ตามแต่พอได้ยินเข้าจริงๆมันกลับทำใจไม่ได้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่29:ข้าคือคนที่ฆ่าลูกของเจ้า

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่29:ข้าคือคนที่ฆ่าลูกของเจ้า

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้