“อื้อออ อื้อออ อื้มมมมม”
นิ้วเรียวขยี้เม็ดเสียวไปพร้อมกับเสียงคำรามของพ่อเลี้ยง...แม้จะไม่ได้เจอกันนานเป็ปี....แต่รูปร่างไกรศรก็ไม่เคยเปลี่ยน ผิวแทนเข้มกับมัดกล้ามเนื้อหนาใหญ่เป็สัดส่วน มันทำให้ดวงตาลูกเลี้ยงสาวรีบหลบหน้าทุกที เธอไม่อยากจะจ้องมองเรือนร่างสูงโปร่งกำยำของคุณลุงคนนั้น...ความรู้สึกที่เคยเกลียดชังในอดีต...ตอนนี้มันเริ่มเปลี่ยนไปเป็ความรู้สึกอื่น....แม้แต่เ้าตัวเองก็ไม่อยากจะยอมรับ!
“อื้อออออออ!!!” ริมฝีปากนิ่มสั่นระริก...
แผ่นหลังที่เปียกเหงื่อพิงไปตามผนังห้อง เสียงครางในลำคอเมื่อสักครู่มันยังไม่เสร็จสมถึงใจเท่าไหร่นัก และเสียงกระแทกของพ่อเลี้ยงและคุณแม่ก็ยังคงดังกระฉ่อนไม่หยุด ถ้าเกิดว่าเธอโดนความรุนแรงโหมกระหน่ำแบบนั้น...ก็คง้าครางเหมือนมารดาไม่มีผิด
ยี่หวานอนร่องเปียกอยู่บนเตียง...เธอฟังเสียงคำรามของไกรศรซ้ำๆทั้งคืน แม้ว่าจะพยายามลบเลือนความรู้สึกนั้นออกไป แต่จิตใจที่คิดไปไกลก็ไม่สามารถห้ามได้
นี่เป็สาเหตุหลักที่ลูกเลี้ยงไม่อยากจะมาที่นี่....เธอกลัวเหลือเกิน กลัวว่าวันหนึ่งจิตใจของเธอจะถลำลึกจนกลับตัวไม่ทัน
2 วันต่อมา...
ในที่สุดยี่หวาและครอบครัวก็ได้ย้ายออกมาจากรีสอร์ท ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างถูกพนักงานขนขึ้นมายังบ้านชั้นสองห้องเดิม ยี่หวาใช้ห้องนี้มาั้แ่เธอเข้ามาที่นี่ครั้งแรก ทุกสิ่งทุกอย่างยังเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงแม้กระทั่งม่านบนหน้าต่าง...
“แม่เป็อะไรหรือเปล่าคะ”
“หึ อะไรหรอ”
“หนูเห็นหน้าแม่เครียดๆน่ะคะ”
“เฮ้อ แม่ไม่อยากบอกเื่นี้กับหนูเลย กลัวหนูไม่สนุก”
สองแม่ลูกนั่งพูดคุยกันบนโซฟาห้องรับแขก โชคดีที่วันนี้พ่อเลี้ยงไม่อยู่บ้าน เนื่องจากที่รีสอร์ทมีการสร้างห้องพักเพิ่ม ทำให้ไกรศรแทบจะไม่มีเวลามาป้วนเปี้ยนให้ลูกเลี้ยงไม่สบายใจ สองคืนที่ผ่านมาเธอนอนฟังเสียงร้องโหยหวนและเสียงกระแทกจากห้องข้างๆจนแทบจะไม่เป็อันนอน...แม้แต่ตอนเช้าวันนี้ก็ดูเหมือนพ่อเลี้ยงจะจัดการกระแทกร่างมารดาจนเดินขาถ่างมาทั้งวัน...
“คุณป้าโทรมาว่า่นี้คุณตาป่วยบ่อยน่ะสิ”
“จริงหรอคะ จะว่าไปเราก็ไม่ได้ไปเยี่ยมคุณตาคุณยายนานแล้วนะ”
“ก็จริงของลูก”
“ถ้าอย่างนั้น....เราไปที่นั่นกันเลยมั้ยคะ”
“อะไรนะ”
พรพรรณหัวเราะกับสิ่งที่ลูกสาวพูดออกมาเมื่อสักครู่ เพราะปกติแล้วยี่หวาไม่ชอบบ้านไร่บ้านนาที่คุณตาคุณยายอยู่เท่าไหร่นัก เธอเป็สาวเมืองกรุงเต็มตัว ร้อยวันพันปีไม่เคยจะพูดถึงบ้านนอกคอกนาบ้านเกิดของตัวเองเลยสักหนเดียว...
“ไม่สบายหรือเปล่า”
“อะไรคะแม่ หนูพูดจริงๆนะ หนูไม่ได้กลับไปเยี่ยมคุณตาคุณยายั้แ่ที่แม่เลิกกับพ่อแล้ว”
“อืม ก็จริง แต่แกไม่ต้องห่วงหรอก ป้าโทรมาบอกว่าคุณตาเป็ไข้เฉยๆ”
“แต่….”
“เอาน่า อยู่นี่สบายจะตาย เดี๋ยวแม่โอนเงินให้ป้าพาคุณตาไปโรงพยาบาลก็แล้วกัน”
“…..ค่ะ”
เมื่อยี่หวาหาข้ออ้างในการเดินทางออกจากถิ่นพ่อเลี้ยงไม่ได้ เธอก็หน้ามุ้ยกลับขึ้นไปบนห้อง ก่อนจะตัดสินใจไปเดินเล่นที่ริมชายหาดยามบ่าย ไหนๆก็มาทะเลทั้งที ร่างระหงก็อยากจะถ่ายรูปกับชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่อวดให้เพื่อนๆในโซเชียลของเธอดูเสียหน่อย...
165K
