ตอนที่ 20 สั่งสอนสุนัขของอี๋เหนียงสาม (1)
วันรุ่งขึ้น ฮวาอิ่งเม่ยเก็บตัวอ่านหนังสืออยู่แต่ในห้อง ปกหนังสือมีตัวอักษรคำว่า ‘ปกิณกคดีประวัติศาสตร์’ เด่นชัด ชิวเอ๋อร์ยืนอยู่ด้านข้างคอยโบกพัดให้ความเย็นอย่างตั้งอกตั้งใจ มองดูคุณหนูอ่านหนังสือด้วยท่าทางออกรสแล้ว ปรายตามองไปทางงานปักที่อยู่บนเตียงซึ่งปักไปได้เพียงสองสามเข็มแวบหนึ่ง
คุณหนู...บอกไว้อย่างดีว่าจะทำงานปักนี่นา
เสียงเอะอะดังมาจากด้านนอก ฮวาอิ่งเม่ยวางหนังสือลง กล่าวกับชิวเอ๋อร์ที่ด้านข้างว่า “ชิวเอ๋อร์ ไปดูซิว่าข้างนอกเกิดอะไรขึ้น”
“เ้าค่ะ คุณหนู” ชิวเอ๋อร์วางพัดในมือลง ผลักประตูเดินออกไป เพียงไม่นานก็เดินกลับมาอย่างรีบร้อน
“คุณหนู หงอวี้สาวใช้ของอี๋เหนียงสามมาขอเข้าพบเ้าค่ะ”
“มีเื่อะไรหรือ” ฮวาอิ่งเม่ยวางมือบนหนังสือ พอฟังว่าอีกฝ่ายเป็สาวใช้ของอี๋เหนียงสาม ก็เลิกคิ้วอย่างแปลกใจ
“นางบอกว่าต้องบอกกับท่านเองเ้าค่ะ” ชิวเอ๋อร์พูดพลาง หลุดปากบ่นอย่างอดไม่ได้ แค่สาวใช้ของอี๋เหนียงสามผู้หนึ่ง พูดจาวางก้ามจนคนอื่นหลงเข้าใจว่านางเป็อี๋เหนียงเสียเอง
ฮวาอิ่งเม่ยแค่นเสียงกล่าวว่า “ให้นางเข้ามา” นางอยากจะดูว่า จ้าวเยียนหรานนั่นคิดจะหาเื่อะไรอีก
“เ้าค่ะ คุณหนู” ชิวเอ๋อร์เปิดประตู หันไปกล่าวกับหงอวี้ที่ยืนอยู่ห่างออกไปว่า “คุณหนูให้เ้าเข้ามาได้”
ดวงตาหงอวี้ฉายแววดูแคลน คุณหนูรึ ก็แค่ได้ถือกำเนิดมาเป็คุณหนูหรอก ชีวิตต่ำต้อยยังไม่สู้พวกนางที่เป็สาวใช้ด้วยซ้ำ
“คุณหนูใหญ่” หงอวี้เดินเข้าห้อง คารวะฮวาอิ่งเม่ย สีหน้าท่าทางกลับปราศจากความเคารพ แค่ทำไปลวกๆ พอเป็พิธีเท่านั้น
ชิวเอ๋อร์ขมวดคิ้ว กำลังจะออกปากดุว่า ฮวาอิ่งเม่ยกลับหันมาส่ายหน้ากับนาง ยื่นมือไปยกถ้วยน้ำชา เป่าใบชาที่ลอยอยู่บนผิวน้ำ จิบเบาๆ คำหนึ่ง
แค่ดุว่าไหนเลยจะระลึกได้นานเท่ากับความเ็ปถึงเนื้อหนังกันเล่า
“ชิวเอ๋อร์ น้ำชาเย็นแล้ว ให้คนไปเปลี่ยนกาใหม่มา”
ชิวเอ๋อร์ยกกาน้ำชาขึ้น เพิ่งชงมายังร้อนอยู่ชัดๆ เหตุใดจึงเย็นแล้วล่ะ
แม้จะนึกสงสัย แต่นางไม่เคยตั้งข้อสงสัยกับคำสั่งใดๆ ของฮวาอิ่งเม่ย จึงยกกาน้ำชาเดินออกไป สั่งการกับชุ่ยอวี้ที่เฝ้าอยู่นอกประตูให้ชงชากาใหม่มาให้ จากนั้นก็ย้อนกลับเข้าห้องไป หยิบพัดขึ้นมาโบกลมให้ฮวาอิ่งเม่ยต่อ
ฮวาอิ่งเม่ยหยิบหนังสือขึ้น อ่านปกิณกคดีบทที่นางอ่านค้างอยู่ต่อไป นางกำลังอ่านถึงยุคสร้างเมืองของแคว้นเหิงหนาน ฮองเฮาหลี่ว์ชื่อก่อเหตุวุ่นวายในวังหลัง เชื้อพระวงศ์ที่ไม่ใช่สายตรงเข้ายึดครองอำนาจ
ชุ่ยอวี้ชงชากาใหม่ยกเข้ามาในห้อง ก้มหน้าวางกาน้ำชาลงบนโต๊ะ แล้วก้าวถอยออกไปอย่างนอบน้อม
ชิวเอ๋อร์เปิดฝาถ้วยชา ยกกาขึ้นเทน้ำชาถ้วยใหม่ วางลงตรงหน้าฮวาอิ่งเม่ย ฮวาอิ่งเม่ยยกขึ้นตรวจดูระดับความร้อน คงเป็เพราะรู้สึกว่าร้อนเกินไปจึงวางลงอีกครา
หงอวี้ที่ยืนอยู่ด้านข้าง เห็นว่าตั้งนานแล้วฮวาอิ่งเม่ยยังไม่สนใจนางอีก ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโมโหขึ้นมา คำพูดที่กล่าวจึงไม่น่าฟังนัก “คุณหนูใหญ่ ฮูหยินยังรอให้ข้ากลับไปรายงานนะเ้าคะ”
ฮวาอิ่งเม่ยค่อยเงยหน้าขึ้น คล้ายกับเพิ่งนึกได้ว่าในห้องยังมีคนยืนอยู่อีก จึงบ่นว่า “ชิวเอ๋อร์ ข้าอ่านหนังสือจนลืมไปว่าหงอวี้ยังยืนอยู่นั่น เหตุใดเ้าไม่เตือนข้าล่ะ”
“คุณหนู ชิวเอ๋อร์ผิดไปแล้วเ้าค่ะ” ชิวเอ๋อร์ยอมรับผิดแต่โดยดี
เห็นได้ชัดว่านายบ่าวสองคนตรงหน้ากำลังเล่นละครกัน ทำให้หงอวี้สีหน้าบูดบึ้งยิ่งกว่าเดิม
164
