โนอาห์ยืนมองรูปปั้นใหญ่เขาเดินไปอ่านอักษรที่อยู่บนรูปปั้น
เขาเดินไปอ่านมันบนรูปปั้นข้อความที่เขียนเป็ภาษาโบราณมันมีความหมายว่า
"ไม่ว่าเื่ราวของเ้าจะน่าสนใจเพียงใดสุดท้ายทุกสิ่งที่แต่งขึ้นมาด้วยปลายปากกาย่อมกลับคืนสู่จุดเริ่มต้น"
รูปปั้นอีกตัวถูกเขียนไว้ว่า
"หากทุกอย่างจบสิ้นและกลับไปยังจุดเริ่มต้นของเื่ราวแต่ว่ามันอาจจะเป็ไปตามปลายปากกาที่เ้าแต่งแต้มขึ้นมาก็เป็ได้"
โนอาห์คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปในถ้ำที่มีควันพุ่งออกมา
ในถ้ำประกอบไปด้วยรูปวาดมากมายที่สื่อถึงเื่ราวของวีรบุรุษและปีศาจ
"อะไรเนี่ยมีข้อความอยู่ด้วย"
"ด่านนี้คงจะไม่ใช่การต่อสู้?"
"คำตอบหรือว่าจะอยู่ในผนังนี้"
โนอาห์เดินสำรวจพื้นที่รอบเขาเห็นคำที่เขียนอยู่บนผนังสีทองและอีกฝั่งเป็สีแดงโนอาห์เดินอ่านไปรอบๆ
วีรบุรุษคือตัวตนที่ถูกรับเลือกให้มาเป็ผู้นำอารยธรรมให้เดินทางไปในทางของโชคชะตาพวกเขาได้รับนามนี้จากผู้คนต่างๆ
พวกเขาคือตัวแทนแห่งความกล้าหาญเมื่ออดีตกาลคนที่ได้ชื่อว่าวีรบุรุษนั้นต้องไม่เกรงกลัวต่อความตายต้องต่อสู้เพื่อผู้คน
พวกเขาไม่ได้ทำเพื่อตัวเองพวกเขาทำเพื่อคนอื่นแต่มันก็เป็การเสียสละที่จำเป็หากต้องสูญเสียคนที่รัก
พวกเขาจะรู้สึกเศร้าหรือรู้สึกโกรธกันมีแต่จิตใจอันแรงกล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าหรือจะเดินทางด้วยความโกรธแค้น
และดำดิ่งสู่ความล้มเหลวที่ไม่สามารถใช้ชื่อคำว่าวีรบุรุษ
พวกเขามีสิ่งที่ต้องแบกรับคือชื่อเสียงและความหวังของผู้คนทั้งหลาย
เป้าหมายที่แท้จริงของคนที่ได้รับนามนี้นั้นถูกกำหนดั้แ่แรกเริ่มแล้วเป้าหมายที่แท้จริงก็ต้องไม่ถูกเปลี่ยนแปลงภายในอนาคต
แสงสว่างคือพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของวีรบุรุษโลกใบนี้หากขาดคำว่าวีรบุรุษไปจะเหลืออยู่เพียงแต่ผู้กล้าหาญเท่านั้น
เื่ที่เหล่าคนกลุ่มนั้นแต่งเกี่ยวกับวีรบุรุษจะจริงหรือไม่มันไม่สำคัญมันอยู่ที่ความเข้าใจของแต่ละคน
พวกเราแค่แต่งเติมให้มันดูเหมือนดาบที่ส่องแสงและจะถูกลืมเลือนเื่ราวของวีรบุรุษไม่มีข้อจำกัดว่าเขาจะเป็คนยังไงมีเป้าหมายยังไง
แค่มีสิ่งเดียวที่พวกเขาเหมือนกันคือความยิ่งใหญ่ที่จะให้ผู้คนนั้นจับตามอง
บนโลกมีหลายคนได้ชื่อว่าวีรบุรุษแต่พวกเขาก็ไม่สามารถทำในสิ่งที่ปรารถนานั้นเป็จริงเลยเพราะเป้าหมายของพวกเขามันต่างจากความปรารถนาที่พวกเขาใฝ่ฝันเขาต่อสู้เพื่อเกียรติยศ ความกล้าหาญ
โนอาห์ลูบบนฝาผนังที่มีรูปภาพของคนที่ถือดาบกำลังต่อสู้อยู่กับกลุ่มก้อนพลังงานสีดำ
โนอาห์หันไปมองอีกฝั่งของถ้ำที่เขียนถึงเื่ราวของปีศาจ
สิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกว่าปีศาจนั้นต้องจำเป็ที่จะสังหารเพราะความสนุกหรือไม่ปีศาจคือตัวตนที่เกิดมากับความชั่วร้ายของโลก
พวกมันไม่สนว่าสิ่งที่ตนเองทำมันจะทำให้ผู้อื่นต้องสิ้นหวังนี้คือคำที่กล่าวจากปากของนักบวชของศาสนาหนึ่ง
ปีศาจเป็สิ่งที่ควรกำจัดให้สิ้นพวกมันไม่ควรมีชีวิตต่อไปในอนาคตถึงแม้แสงสว่างจะมาก่อนความมืดแต่พวกมันก็ไม่เคยโดนกลืนกินเลย
ปีศาจเป็สิ่งที่มีมาแต่นานความสนุกของพวกมันคือการ่ชิงปีศาจมันทำเพื่อตนเองและน้อยมากเช่นกันที่จะทำเพื่อพวกพ้อง
ปีศาจที่ดีมีจริงไหมคำถามนี้ผุดขึ้นมาจากปากของคนในโบสถ์แต่มันก็ยังหาคำตอบไม่ได้หากปีศาจช่วยเหลืุ์เหตุใดถึงอยากจะช่วย
พวกมันอาจจะหวังสิ่งตอบแทนอยู่ก็เป็ไปได้เส้นทางของพวกมันคือการที่ทำลายความภาคภูมิใจของคนอื่น
พวกมันคือความมืดเพียงหนึ่งเดียวที่สามารถทำให้เกิดความสิ้นหวังได้
ผู้คนที่ถูกปีศาจฆ่าและพรากความสุขไปพวกเขาจะรู้สึกยังไงโกรธแค้น?
เศร้าเสียใจหรือมีความสุขสิ่งพวกนี้มันจะเห็นได้บ่อย
แต่ความจริงอันหน้ากลัวคือพวกมันจะทำให้เหยื่อต้องฆ่าคนที่รักด้วยตัวเองพวกมัน้าแค่ผลลัพธ์และชื่อเสียงที่จะทำให้มันเป็ที่เล่าขาน
ตามเื่เล่าของนักบวชที่ได้ชื่อว่าแข็งแกร่งดุจดั่งเทพเ้ายังโดนความมืดกลืนกินจนกลายเป็หมากของมัน
เื่ที่เลวร้ายสำหรับพวกมันคือถูกฆ่าในเวลาที่สิ้นสุดมันไม่ต้องมีเหตุผลในการฆ่าเพียงแต่สิ่งนั้นทำให้มันได้พบกับความสุข
นี่คือเื่ราวจากปากของนักบวชที่เสียชีวิตไปแล้วปีศาจยังคงมีทั้งทุกหนทุกแห่งคำว่าปีศาจ
ไม่ได้ถูกจำกัดแค่เป็สิ่งที่เกิดจากพลังงานสีดำแต่มันมีได้ทุกที่จิตใจก็สามารถกลายเป็ปีศาจได้เช่นกันรูปร่างที่ดูเป็มิตรอาจจะแฝงความน่ากลัวเอาไว้ก็ได้
แต่เื่ราวมันจะเป็อย่างนั้นจริงๆเหรอเพราะในท้ายที่สุดเื่พวกนี้ก็เป็แค่สิ่งที่ถูกเขียนให้น่ากลัวและพวกที่ไม่ยอมรับปีศาจ
โนอาห์หลังจากอ่านเสร็จเขาก็นั่งลงบนพื้นพร้อมกับขมวดคิ้ว
"ไม่ว่าจะเป็ฝ่ายไหนมันก็ไม่สำคัญอยู่ดีชีวิตที่ถูกโชคชะตาควบคุมมันจะสนุกได้ยังไง"
ในระหว่างที่เขากำลังคิดอยู่นั้นบริเวณรอบๆก็เกิดแสงหลากสี
แสงรวมตัวกันเป็กล้องเผยให้เห็นถึงรูปร่างสีขาวดำ
มันเป็ิญญาที่ดูแปลกประหลาดในระหว่างที่โนอาห์กำลังจะโจมตีพื้นที่รอบๆก็มืดลง
และจู่ๆโนอาห์ก็ร่วงลงไปข้างล่างตัวของเขาพุ่งลงไป
ร่างของโนอาห์ร่วงลงมายังพื้นที่แห่งหนึ่งเขาพบกับแม่น้ำและเขามองไปที่ข้างบนก็ต้องพบกับท้องฟ้า
"นี่มันพื้นที่ข้างล่างหรอ"
พื้นที่สั่นไหวโนอาห์หันไปมองข้างหลังพบกับแม่น้ำสีฟ้าที่ไหลแรงมากๆเขาเดินไปยังแม่น้ำ