เด็กน้อยที่เดินแยกกับเว่ยซินเหลียนหันหลังกลับมามองยังทิศทางที่พี่ชายได้เดินจากไปอีกทางด้านหนึ่ง
สายตาของเด็กน้อยดูปีติยินดีที่ได้พบพี่ชายคนนี้ จากนั้นเขาก็หันหลังและเดินกลับไปยังเรือนนอนของเขาเช่นกัน
เว่ยซินเหลียน เดินกลับมาถึงยังเรือนนอนของตนเองเขามองเข้าไปภายในห้อง เห็นคนที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงแต่ละหลัง มีประมาณ 6 คนได้เรือนนอนนี้มีทั้งหมด 10 ห้อง ห้องของเขามี 6 คน นั้นแสดงว่าเด็กใหม่ที่รับเข้ามาฝึกในสำนักฟ้าดิน ก็ราวๆ 120 คน
แบ่งเป็เรือนนอนชาย 60 คน เรือนหญิง 60 คนทั้งสองเรือนตั้งอยู่กันคนละฝาก ห่างกันมากพอสมควรตามหลักการชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกัน
การคำนวณเกิดขึ้นในหัวของเว่ยซินเหลียนโดยอัตโนมัติมันเป็ไปตามสัญชาตญาณที่เขานั้นเป็นักจัดการอยู่แล้ว
"เฮ้ย~... ยังไม่ง่วงเลย" เว่ยซินเหลียนยังไม่ง่วงนอน เขาเป็คนที่นอนดึกอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงนั่งเล่น และคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่หน้าเรือนนอนของตน
เขามองดูดวงจันทร์ คิดถึงงาน คิดถึงบ้านคิดถึงป๊าม๊า ถึงแม้ท่านจะชอบบ่นเื่ที่เขายังไม่ยอมแต่งงานสักทีก็ตามเถอะ
"นี่เราจะกลับไปได้ไหม? ...ั้แ่เรียนจบมาก็ยังไม่ได้ทำอะไรอีกตั้งหลายอย่าง เฮ้อ~ ... ป๊า ม๊าจะเป็อย่างไรบ้างตอนนี้? ... หากกลับไปไม่ได้ล่ะ ... เฮ้ออออ~ คิดแล้วกลุ้ม"เขาเอามือบิดี้เีไปมา หลังจากคิดไม่ตกว่าจะได้กลับไปหรือไม่
"ตอนนี้น่าจะเที่ยงคืนได้แล้ว"จากนั้นก็เดินเข้าเรือนนอน มองไปยังเตียงที่ว่างอยู่หลังหนึ่ง
"พรุ่งนี้ยังต้องตื่นแต่เช้า ... ไม่รู้ว่าไอ้เ้าระบบจะส่งอะไรมาให้"
รุ่งเช้าของวันใหม่
เสียงนกร้อง และแสงของพระอาทิตย์ในยามเช้าสาดส่องเข้ามาภายในเรือนนอน ทำให้เด็กหนุ่มที่ยังนอนขดตัวในผ้าห่มเริ่มขยับกันที่ละคนสองคน แต่พวกเขาเ่าั้ก็คร้านที่จะตื่น
ก็อากาศมันดีนี้นา ลมเย็นๆ ฝนปรอยๆทำให้ไม่อยากที่จะตื่นนอนเลย รวมถึงเว่ยซินเหลียนด้วยเช่นกัน
แต่แล้วเสียงระฆังก็ดังก้องกังวานไปทั่วหุบเขาเพื่อบอกว่าได้เวลาตื่นแล้ว ทุกคนที่กำลังหลับสบายก็ทยอยลุกจากที่นอน รวมทั้งเว่ยซินเหลียนก็จำใจต้องตื่นเสียงอู้อี้จากบรรดาผู้ที่อยู่ภายในห้องก็เริ่มดังขึ้น คล้ายเสียงเด็กผู้ชายหลายๆคน
เว่ยซินเหลียนขยี้ตาไปมาจากแสงที่ส่งเข้ามากระทบกับดวงตาของเขาเข้าพอดี จนเขาสามารถลืมมันได้อย่างเต็มที่จึงหยุด และมองไปยังเพื่อนร่วมห้อง ตามเสียงที่เขาได้ยิน
สิ่งที่เขาเห็นและทำให้เขาต้องใ ดวงตากลมโตของเขาขยายออกกว้างกว่าไข่ห่านเป็ได้เพราะตอนนี้เขามาอยู่ในห้องของเด็กหนุ่ม ที่มีอายุราวๆ 13 – 16 ปี
(เฮ้ย! … แล้วฉันมานอนห้องเด็กได้ไงกันเนี่ยนะ! หลงห้องหรือเปล่าวะ!!)