คืนนั้นโจหลับไปด้วยความรู้สึกสับสนจากฝันแปลก ๆ เื่โรมัน ห้องหอพักเงียบกริบ มีแค่เสียงพัดลมเก่าที่ดังครืด ๆ แต่จู่ ๆ ในฝัน โจรู้สึกเหมือนมีลมเย็น ๆ พัดผ่านหน้า แล้วภาพก็ชัดขึ้น
โจยืนอยู่ในห้องตัวเอง ดันมีเงาสูงใหญ่ยืนอยู่ปลายเตียง
“ใครวะ?!”
รูปปั้นโรมัน! กล้ามแน่น ๆ จากหิน เมื่อยามขยับเหมือนมีชีวิต หน้าตาคมเข้ม ผมหยักศกนุ่ม ๆ ดวงตาที่มองโจเหมือนจะกลืนกินทั้งตัว
“เ้ายอมให้อะไรก็ได้ ข้าขอแบบนี้”
เสียงทุ้ม ๆ ของโรมันดังก้อง
โจชะงัก มองโรมันที่เดินเข้ามาใกล้ ร่างสูง บดบังแสงจากหน้าต่าง โจอยากถอย แต่ขาดันไม่ขยับ
“เดี๋ยว! อะไรเนี่ย ขออะไร?”
โจร้องเสียงสั่น แต่โรมันยิ้มเ้าเล่ห์
“ถ้าไม่ยอม เ้าจะผิดสัญญา ข้าจะทำให้เ้าสอบตกทุกเทอม!”
โจตาโต
“หา?! สอบตก? ไม่เอานะ!”
ใจหนึ่งก็กลัว อีกใจก็งงว่าฝันอะไรของกูเนี่ย แต่ก่อนที่โจจะคิดอะไรได้ โรมันก็พุ่งเข้ามา ผลักโจลงบนเตียงนุ่ม ๆ มือใหญ่จับข้อมือโจตรึงไว้เหนือหัว
“เฮ้ย ๆๆ”
โจดิ้นแต่ก็สู้แรงโรมันไม่ได้ ใบหน้าหล่อ ๆ ของโรมันใกล้จนรู้สึกถึงลมหายใจร้อน ๆ
“ผ่อนคลายสิ เ้าจะชอบ”
โรมันกระซิบ แล้วเริ่มจูบคอโจเบา ๆ
โจตัวสั่น ใจเต้นตึกตักจนเหมือนจะทะลุออกจากอก ความรู้สึกวูบวาบแปลก ๆ มันไหลพล่านไปทั่วร่าง มือใหญ่ของโรมันเลื่อนลงช้า ๆ ลูบไล้หน้าอกผอมบางของโจ ผ่านลงไปที่หน้าท้องแบนราบ นิ้วแข็งแรงััผิวโจเบา ๆ ทำให้โจรู้สึกเหมือนไฟฟ้าช็อต
โรมันไม่รอช้าถลกเสื้อยืดที่โจใส่อยู่ขึ้นจนหลุดหัว
โจหน้าแดงก่ำ ร้องออกมาเสียงสั่น
“เดี๋ยว ๆ อย่า ๆ กูไม่เคย… กูเคยแต่กับผู้หญิง!”
โรมันไม่สนคำพูดของโจ มันยิ้มมุมปาก มือใหญ่ดึงกางเกงวอร์มของโจลงช้า ๆ ขาเรียวสวยของโจสั่นเล็กน้อย และแกนกายกำลังตื่นตัวโดยไม่รู้ตัว
โจพยายามแข็งขืน ตัวเกร็งไปหมด
“เฮ้ย! ไม่เอานะ กูไม่พร้อม!”
แต่โรมันไม่ฟัง มันก้มลงใกล้ จูบลงที่คอของโจเบา ๆ ลมหายใจร้อน ๆ ของมันััผิว ทำให้โจขนลุกซู่ ความรู้สึกตื่นเต้นผสมความกลัวมันตีกันในหัว
“ผ่อนคลาย”
โรมันกระซิบ เสียงทุ้ม ๆ ของมันเหมือนมนต์สะกด มือของมันลูบไล้ต้นขาโจวนเป็วงช้า ๆ ก่อนจะเลื่อนสูงขึ้น
โจกัดฟันแน่น พยายามขัดขืน แต่ร่างกายของตัวเองเริ่มทรยศ ความอบอุ่นจากััของโรมันทำให้โจรู้สึกเคลิ้ม มันเหมือนมีอะไรบางอย่างในตัวโจกำลังละลาย
โรมันเล้าโลมต่อ ริมฝีปากของมันเลื่อนจากคอลงมาที่ไหปลาร้า ก่อนจะไล่ลงไปที่หน้าอก ใช้ลิ้นแตะเบา ๆ ที่จุดยอดอกของโจ
“โอย… อะไรเนี่ย!”
“อ้าาาาาาาาาาาาาาาาา”
โจครางออกมาโดยไม่รู้ตัว ร่างกายที่เคยเกร็งเริ่มอ่อนยวบ โจรู้สึกเหมือนตัวเองลอยอยู่ในภวังค์ โรมันเหมือนรู้จุดเสียวทุกจุดที่รอบคอและหน้าอกของโจ มันจูบและลูบไล้อย่างชำนาญ ทุกััทำให้โจเสียวซ่านจนแทบคลั่ง
โจเกาะไหล่กว้างของโรมันแน่น มือสั่น ๆ จิกผิวที่เหมือนหินแต่กลับอุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ
“เชี่ย มึง… เก่งเกินไปแล้ว!”
โจพูดเสียงหลง หน้าแดงยิ่งกว่าเดิม
โรมันหัวเราะในลำคอ มองโจด้วยสายตาที่เหมือนจะกลืนกิน
“เรายังไม่ได้เริ่มเลย นี่แค่อุ่นเครื่อง”
มันพูด ก่อนจะจับขาโจแยกออกช้า ๆ
โจหายใจถี่ รู้สึกทั้งตื่นเต้นและกลัว แต่ความเคลิ้มจากััของโรมันมันทำให้โจยอมจำนนโดยไม่รู้ตัว
“เ้าน่ารักกว่าที่ข้าคิด”
โรมันพูดพร้อมรอยยิ้ม มือใหญ่ลูบไล้ต้นขาโจ ก่อนจะจับขาโจแยกออก
โจแทบหยุดหายใจ รู้สึกอายจนอยากมุดเตียงหนี แต่โรมันไม่ให้โอกาส จัดท่าโจให้นอนหงาย ขาโจถูกยกขึ้นพาดบ่ากว้างของโรมัน
โจมองส่วนที่ชัดเจนสุด ๆ ของโรมันแล้วตาโต
“เชี่ย… ยะ ใหญ่ อะไรขนาดนั้น!”
แต่โรมันแค่หัวเราะเบา ๆ
“ทนหน่อยเดียวก็สนุก”
โรมันเริ่มเคลื่อนไหว ค่อย ๆ ดันเข้าไป
โจกัดฟันแน่น รู้สึกจุกแน่นจนแทบคลั่ง
“โอ้ย ช้า ๆ ดิ!”
โจร้อง แต่โรมันไม่ฟัง เริ่มขยับสะโพกช้า ๆ แต่หนักแน่น
โจเกาะไหล่โรมันแน่น เล็บจิกผิวที่เหมือนหินแต่กลับอุ่น ๆ จนรู้สึกเจ็บมือ ร่างกายโจสั่นระริก ความรู้สึกทั้งเจ็บทั้งเสียวตีกันมั่วไปหมด
“โอย… กูจะตายแล้ว! โอย ซี๊ดดดดด”
โจครางเสียงหลง โรมันยิ้มมุมปาก มือใหญ่จับสะโพกโจไว้แน่น ขยับเร็วขึ้น
ตับ ตับ ตับ
ตึก ตึก ตึก
โจรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังละลาย ทุกการเคลื่อนไหวของโรมันมันรุนแรงแต่แม่นยำ โจเกาะหลังโรมันแน่นขึ้น เล็บจิกจนรู้สึกเหมือนผิวโรมันจะฉีก
โรมันครางต่ำ ๆ
“แรงขึ้นอีกหน่อยนะ”
แล้วเร่งจังหวะจนโจแทบกรี๊ด เสียงเตียงลั่นดังครืด ๆ
ตับ ตับ ตับ ตับ
โจเสียวจนน้ำตาคลอ ร่างกายร้อนผ่าวเหมือนจะะเิ
“กะ กูไม่ไหวแล้ว อ้าาาาาาาาาาา”
สุดท้ายโจถึงจุดสุดยอดแบบไม่ทันตั้งตัว ร้องออกมาดังลั่นจนตัวสั่น โรมันชะลอตัวลง มองโจที่หอบหายใจถี่ด้วยรอยยิ้มพอใจ
“เ้าเป็ของข้าแล้ว”
โจได้ยินแวบ ๆ ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดลง
เช้ามา
โจสะดุ้งตื่น ตัวเปียกเหงื่อ มองรอบห้อง ทุกอย่างปกติ แต่… กางเกงวอร์มหลุดไปกองอยู่ปลายเตียง!
โจหน้าแดง รู้สึกเมื่อยล้าทั่วตัวโดยเฉพาะส่วนล่างที่เจ็บแปลก ๆ
“ฝันใช่มั้ยวะ?”
โจบ่น แต่ใจไม่มั่น ลุกขึ้นเช็กตัวเองในกระจก ไม่มีรอยอะไร แต่ความรู้สึกมันเหมือนจริงเกินไป
โจตัดสินใจไปสวนหลังตึกเรียนทันที วิ่งไปด้วยใจเต้นแรง ถึงแท่นรูปปั้นโรมัน กล้ามแน่น ๆ ยังอยู่เหมือนเดิม หน้าตาหล่อ ๆ ยังยิ้มเหมือนเดิม
แต่โจตาโตเมื่อเห็น… รอยเล็บจิกสีดำที่หลังโรมัน! เหมือนรอยที่โจจิกในฝันเป๊ะ!
“นี่ไม่ใช่ฝันเหรอวะ?!”
โจช็อก ขนลุกซู่ มองรูปปั้นที่เหมือนจะยิ้มกว้างขึ้น
“กูเจออะไรเนี่ย…”
โจพึมพำ ใจเต้นแรง รู้สึกทั้งกลัวทั้งตื่นเต้น
โรมัน… มันไม่ใช่แค่รูปปั้นแน่ ๆ!
38
