3ชั่วยาม ผ่านไป (เวลาในหอคอย)
ตอนนี้เซียวเย่อยู่ในหอคอยมากว่า 1 วันแล้ว
เซียวเย่ที่นั่งขัดสมาธิฟื้นฟูลมปราณอยู่ก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง
ฟู่〜〜
“ในตอนนี้ข้าคงได้เป็ศิษย์หลักแล้ว เหลือแค่อีกเพียงชั้นเดียวข้าก็จะได้เป็ศิษย์สายตรง หัวเฉินคงเล็งชั้นนี้ไว้อยู่เช่นกัน คงมีเพียงข้าขึ้นไปที่ชั้นที่ 8 เท่านั้น ข้าถึงจะสามารถชนะเดิมพันกับหัวเฉินได้”
เมื่อพักฟื้นเสร็จแล้ว จึงลุกขึ้นเดินเข้าไปในประตูชั้นที่ 7 ต่อไป
เมื่อเดินเข้าประตูเข้ามา เซียวเย่มองออกไปที่ทหาร ที่ออกมาทีละตัว ทีละตัว 1…2…3….7….9….10 10ตัว!!
“ทหาร 10 นาย ปราณสะสมสูงสุด!! เอาอีกแล้วหร๊ออ จะรุมข้าอีกแล้ว เ้าหอคอยงี่เง่า เ้าคิดจะมาขัดขวางข้างั้นสินะ มา! เข้ามาพร้อมกันเลย!”
เซียวเย่มือคว้าจับกระบี่ข้างหลัง พุ่งเข้าให้ทหารทั้ง 10 นาย ด้วยความบ้าคลั่ง
ภายนอกหอคอยพิสูจน์ตน
ั้แ่ที่เริ่มการทดสอบ เวลาได้ผ่านไปกว่า 1 ชั่วยามแล้ว เหล่าผู้เยาว์ที่เข้าไปในหอคอย เข้าไปได้ประมานชั่ว 1 ก้านธูป ก็ทยอยกันออกมาเรื่อยๆ
บางคนก็ดีใจตื่นเต้น บางคนเมื่อออกมาก็ซึมเศร้า บ่งบอกถึงความสำเร็จของผู้เยาว์ผู้นั้น ไม่ว่าใครจะผ่านไปได้ชั้นที่เท่าไหร่ก็ตาม ไม่ต้องรอให้ผู้เยาว์บอกว่าตายที่ชั้นไหน เหล่าผู้าุโที่คุมการทดสอบก็สามารถทราบได้ทันทีด้วยวิธีการส่งพลังปราณเข้าไปในหอคอยพิสูจน์ตน โดยเฉพาะที่นี่มีผู้าุโใหญ่คุมการทดสอบอยู่ ใครเล่าจะกล้าโกหก?
"พวกท่านว่าจะมีศิษย์ขึ้นไปถึงชั้นที่ 7 กี่คนกัน พวกเราไม่ได้รับศิษย์มาหลายปีแล้ว หวังว่าจะมีเพียงพอให้พวกเราทุกคนนะ ข้านี่อย่างเืร้อนบอกเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
หนึ่งในผู้าุโกล่าวขึ้นมาเชิงอยากรู้ความคิดเห็น
“เห้อออ ไม่รู้ว่าจะขึ้นไปถึงชั้นที่ 7 ได้กันสักกี่คน ข้ายังจำได้ดี ว่าวันนั้นเมื่อ 20 ปีก่อน มีศิษย์ขึ้นไปถึงชั้น 7 ได้ไม่ถึง10คนด้วยซ้ำ ปีนั้นพวกเราแย่งศิษย์กันยังกะแย่งข้าว”
“เอาน่า อย่าเสียใจไปเลย จะเอาเื่เก่ามาเล่าใหม่ทำไมเล่า ปีนี้อาจจะมีศิษย์ขึ้นไปถึงชั้นที่ 7 มากมายก็เป็ได้ใครจะรู้”
ระหว่างที่กำลังพูดคุยกันอยู่ หอคอยพิสูจน์ตนก็ส่องสว่างขึ้นที่ชั้น 7 เมื่อผู้าุโเห็นเช่นนั้นก็พากันดีใจกันยกใหญ่
“น่านไง ก็บอกแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
“หายว่างสักที”
“ใครขึ้นไปถึงคนแรกกัน”
ว่าแล้วเหล่าผู้าุโก็ต่างพากันส่งพลังปราณของตนเข้าไปในหอคอยพิสูจน์ตน เมื่อทราบว่าเป็ใครที่ผ่านขึ้นไปเป็คนแรกก็ต่างอ้าปากค้าง ทุกสายตาต่างก็มองไปที่ผู้าุโใหญ่ด้วยความพร้อมเพียงกัน
“ผู้าุโใหญ่ นี่…”
“อืมม เป็เ้าหนูนั่น…แต่จะผ่านชั้นที่ 7 ขึ้นไปยังชั้นที่ 8 แล้วชนะมาได้ หรือตายที่ชั้น 7 หรือเปล่าก็เท่านั้น”
ผู้าุโใหญ่พูดด้วยใบหน้าใจเย็น เหมือนคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว
เวลาผ่านไปก็ยิ่งมีศิษย์ที่ขึ้นไปถึงชั้นที่ 7 มากขึ้นเรื่อยๆ แต่ส่วนใหญ่ต่างก็ทยอยตายกันออกมาเรื่อยๆเช่นกัน ผู้าุโที่ต่างเห็นเช่นนั้นต่างก็แสดงสีหน้าที่เหงาหงอยออกมา
“ไม่ผ่านอีกแล้ว….เห้อ…พวกเราควรเปลี่ยนผ่านชั้นที่ 6 ก็เป็ศิษย์สายตรงได้เลยดีหรือไม่”
“เ้าอย่าไปคิดมากสิ คุณภาพย่อมดีกว่าปริมาณอยู่แล้ว”
“ใช่ข้าก็เห็นด้วย ผู้เยาว์ที่ผ่านชั้นที่ 7 มาได้นั้นต้องเป็ผู้ที่มีพร์ที่ 10 ปี จะมีสักครั้ง”
“'ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้วๆ งั้นพวกเ้าให้ข้าเลือกศิษย์สายตรงได้ก่อนได้ใช่มั้ยหล่ะ ”
“ไม่ได้!!!”
"……"
เหล่าผู้าุโที่โลกสวยเมื่อกี้นี้กล่าวออกมาพร้อมกัน
ก่อนหน้านี้ไม่นาน ภายในหอคอยพิสูจน์ตน
หัวเฉิน ภายในหอคอย
เข้ามาเลย!!
หัวเฉิน วิ่งพุ่งเข้าใส่ทหารชั้น 7 อย่างบ้าคลั่ง
เคร้งๆๆๆๆๆๆ
“ อัคคีเผาไหม้!! ” ดาบหัวเฉินเต็มไปด้วยเปลวเพลิงที่ร้อนแรง ฟาดฟันเข้าใส่ทหารพวกนั้นอย่างเหี้ยมโหด
เหล่าทหารที่โดนฟาดฟันเข้าใส่ ต่างลุกไหม้ได้ด้วยเปลวเพลิง กลายเป็ธุลี
“ตาย! ตาย! ตาย! ตายซะ! ฮ่าฮ่าฮ่า”
“ทำได้แค่นี้เองรึ ชั้นที่ 7 น่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า!! ดี! งั้นข้าจะขึ้นไปให้ถึงชั้นที่ 8 และพิชิตมันไปเลย!”
“เซียวเย่เอ๋ย รอเรียกข้านายน้อยหัวเฉินได้เลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า….”
เซียวเย่ สถานการณ์ภายในหอคอย
เคร้งๆๆๆๆๆๆ
ฉั่ว ฉั่ว ฉั่ว ฉั่ว!! (เสียงเอฟเฟ็กฟาดฟันเข้าร่างกาย)
เซียวเย่ร่ายรำกระบี่ ฟาดฟันเข้าใส่เหล่าทหารอย่างต่อเนื่อง จนล้มตายหายไปทีละคนสองคน เหลือแค่เหล่าทหารแค่ 6 นายเท่านั้น
"เก่งรุมนักใช่มั้ย!! มา เข้- เห้ย ย อย่ามาพร้อมกันสิเฟ้ยยย"
“เคล็ดวิชาเงาพราย กระบวนท่าที่ 1 พรายตึงเงา”
พลังปราณไหลจากตันเถียนไหลไปส่วนเท้า เท้าทั้งสองข้างลุกไหม้ไปด้วยคลื้นสีดำทมิฬ คลื้นสีดำทมิฬที่เท้าทั้งสองข้างแผ่คลื่นสีดำออกมาเป็งวงกว้างครึ่งลี้ (250เมตร) ตึงเท้าทหารที่อยู่ในระยะอยู่กับที่เอาไว้ ไม่สามารถขยับเขยื้อนเท้าได้
เซียวเย่ พุ่งเข้าไป จับกระบี่ในมือเสียบเข้าฝักอีกครั้งส่งพลังปราณเข้าไป
"เพลงกระบี่สังหาร กระบวนท่าที่…4 ต่อเนื่องพริบตา!!!
ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง!
ชักกระบี่หนึ่งครั้ง สังหารหนึ่งครั้ง เก็บกระบี่เข้าฝักหนึ่งครั้ง ต่อเนื่องหกรอบในพริบตา ไม่ถึงหนึ่งลมหายใจด้วยซ้ำ!!!
ร่างของทหาร 6 นาย จาก 6 ร่างกลายเป็ 12 ร่างในสภาพขาดครึ่ง ในพริบตา!!
ร่างกายของพวกทหารหายไป สักพัก ก่อนที่ประตูสู่ชั้นถัดไปจะ ปรากฎขึ้นมาอีกครั้ง…
"เห้ออออ….เหนื่อยหนักเลยทีนี้ เกียจการโดนรุมชะมัดยาดเล้ย" เซียวบ่นขณะนั่งลงขัดสมาธิเพื่อฟื้นฟูลมปราณอีกครั้ง โดยปล่อยใช้ประตูเปิดค้างอยู่อย่างงั้น
หัวเฉิน สถานการณ์ภายในหอคอย
ฉั่ว!!
ร่างทหารคนสุดท้ายของบททดสอบหายไป หัวเฉินเก็บดาบเข้าฝัก ก่อนหัวเฉินหันไปมองประตูที่ปรากฎขึ้นมา
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าได้เป็ศิษย์สายตรงแล้วในที่สุด ทีเหลือก็แค่เื่เ้าเซียวเย่นั้นเท่านั้น”
หัวเฉิน หยิบยาโอสถคุณภาพสูงออกมาจากแหวนมิติ กลืนเข้าสู่ลำคอลงไป เซียวเย่ก็พอมีโอสถแบบนี้บ้างแต่จะเอาไว้ใช้ในสถานะการอันตรายเท่านั้น ตรงกันข้ามกับหัวเฉินที่มีให้กินเยอะเหมือนขนม
โอสถลงไปในท้อง กลายเป็หลังปราณมหาศาล ลมปราณของหัวเฉินฟื้นฟูกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้งในพริบตา
“หึหึหึ ชั้นที่ 8 ข้าหัวเฉินมาหาเ้าแล้ววว”
หัวเฉินก้าวเข้าไปในประตูด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
เมื่อหัวเฉินปรากฎตัวออกมาในสนามา ทหารก็ปรากฎ ออกมาเรื่อยๆ
“ฮ่า ฮ่า เข้ามาเลย! จะ 15 หรือ 20 ตัว เข้ามาข้าจะฆ่า…..”
หัวเฉินพูดยังไม่ทันจบประโยคก็ต้องใอ้าปากค้างกับจำนวนทหารที่ปรากฎขึ้น
“ด-ด-เด๋วก่อน อย่าพึ่ง…”
ภายนอกหอคอยพิสูจน์ตน
ตอนนี้เหล่าผู้เยาว์ที่ไปถึงชั้นที่ 6 ได้ต่างทยอยกันออกมาเรื่อยจนหมดแล้ว เหลือเพียงแค่ผู้เยาว์ที่ขึ้นไปถึงชั้นที่ 7 เท่านั้นที่ยังคงรอเวลาอยู่ว่าจะผ่านชั้นที่ 7 ได้หรือไม่ ทันในนั้นแสงของชั้นที่ 8 ก็ส่องสว่างจ้าขึ้น สว่างจ้ากว่าชั้นไหนๆ
“มาแล้วแสงชั้นที่ 8 ”
“ยอดฝีมือผู้ใดกัน ที่ขึ้นไปถึงชั้นที่ 8 ได้เป็คนแรก”
“หรือว่าจะเป็เ้าเตี้ยนั้นที่ลั่นวาจาไว้กัน”
ระหว่างที่ผู้เยาว์เห็น ผู้าุโก็เห็นเช่นกัน ต่างก็ตื่นใหันไปทางผุ้าุโใหญ่
“ผู้าุโใหญ่ หรือว่าเ้าหนูนั้น….”
"ไม่ใช่…."
ผู้าุโใหญ่ หน้าเมินเฉย กล่าวเสียงเบา
ทันใดนั้นแสงที่หอคอยก็ดับอีกครั้ง สว่างเพียงครู่เดียวเท่านั้นเอง ก่อนจะเห็นหัวเฉินปรากฎออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
"เ้าคือใช่หัวเฉินสินะ เ้าไม่ต้องเสียใจไปหรอก ไม่ใช่ทุกคนที่จะทนรับความกดดันจากทหารในาที่มากมายด้วยตัวคนเดียวไหว นี่แหละ…คือา หอคอยนี้มีไว้เพื่อทดสอบสิ่งนั้น"
ผู้าุโใหญ่เห็นหัวเฉินทำหน้าเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาเพื่อให้กำลังใจ
"ตอนนี้เ้าได้เป็ศิษย์สายตรงแล้ว ข้ายินดีกับเ้าด้วย เอาล่ะ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่จะประกาศออกอย่างเป็ทางการ เราต้องรอให้การทดสอบจบลงเสียก่อน เ้าไปหาที่พักก่อนเถอะ"
หัวเฉินพยักหน้าอย่างว่าง่าย เดินจากออกไป
เวลานั้นเองหอคอยที่ชั้น 8 ก็ส่องสว่างออกมาอีกครั้ง
“หอคอยสว่างอีกครั้งแล้ว”
“คราวนี้เป็ผู้ใดกัน”
“หรือว่า….”
ผู้าุโทุกคนต่างพากันหันไปมองผู้าุโใหญ่อีกครั้ง
“ไม่ใช่….”
“'งั้น คราวนี้เป็ใครกัน”
ระหว่างที่สงสัยกำลังจะส่งพลังปราณไปตรวจสอบ หอคอยที่สว่างจ้าที่ชั้น 8 ก็ดับลงอีกครั้ง….
หอคอยสว่างจ้าและดับแสงไป เป็อยู่อย่างงี้หลายครั้งหลายครา
ผู้เยาว์ที่มีพร์ได้เป็ศิษย์สายตรงของผู้าุโ ทยอยเดินกันออกมาจากในหอคอย ไม่ว่าจะเป็ พี่น้องสกุลเสวี่ย องค์ชายแห่งราชวงศ์ หรือดรุณีอัคคี แม้แต่ผู้มีพร์ลึกลับ แต่ไม่มีใครที่มีใบหน้ายิ้มแย้มหรือดีใจที่ได้เป็ศิษย์สายตรงเลย อาจเป็เพราะผิดหวังในการไม่ผ่านทดสอบชั้นที่ 8 หรือกลัวอย่างอื่น?
ทันใดนั้นแสงจากหอคอยก็สว่างจ้าก็ขึ้นมาอีกครั้ง
เซียวเย่ สถานการณ์ภายในหอคอย
เซียวที่นั่งสมาธิลืมตาขึ้นพร้อมพลังปราณที่ฟื้นฟูกลับมา
“เอาน่าเซียวเย่ โดนรุมอีกแค่ครั้งเดียว ครั้งเดียวก็จบแล้ว สู้หน่อย!”
เซียวเย่ตัดสินใจเดินเข้าไปในประตูบานนั้น ขึ้นไปสู่หอคอยชั้นที่ 8 ในที่สุด
วูบบบ
เมื่อเซียวเย่ปรากฎตัวขึ้น ก็จับกระบี่ในมือแน่น พร้อมรบทุกเมื่อ ทหารเริ่มปรากฎตัวออกมาเรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ
5…..10…..15……20……40……60….90….100 100คน!!!!
ทหาร 100 นาย ในมือถือหอกแน่น สวมชุดเกาะน่าเกรงขาม กู่ร้องเสียงดังสนั่น พลังความกดดันจากทหารเหล่านี้ใช่ว่าทุกคนนะรับไหวด้วยตัวคนเดียว
โอ้!!!!!
เซียวเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็อ้าปากกว้างด้วยความตกตะลึง แต่พอมองไปสักพักก็เริ่มใจเย็นลง
เริ่มมองกลับไปที่กองทัพนั้นด้วยสายตาที่เ็าขึ้น
“าอย่างงั้นหรือ ดี ดี ดียิ่ง!!! ข้านี่แหละรังเกียจามากกว่าผู้ใด โดยเฉพาะ…าที่พวกเ้ารุมข้าเพียงคนเดียวเสียด้วย!!!!”
เซียวเย่จับกระบี่ในมือแน่น พุ่งออกไป…
5K
