ออเวน พา ขวัญสุตา มาดินเนอร์ที่ร้านอาหารที่จัดเป็ร้านอาหารในเรือแถวแม่น้ำเ้าพระยา
“สวยจังเลยนะคะ ขวัญไม่เคยมาทานอาหารบนเรืออย่างนี้มาก่อนเลย” ขวัญสุตา เอ่ยบอกและหันมายิ้มให้คนที่นั่งอยู่ข้างกาย
“ใช่สวย ขวัญของผมสวยที่สุดเลย” ออเวน กล่าวไปอีกทางพร้อมกับส่งสายตาหวานเยิ้มให้คนตัวเล็ก
“บ้าจริงคุณนี้ อยู่ดีๆ ก็มาเอ่ยชมกันอย่างนี้” ขวัญสุตา อายหน้าแดงระเรื่อขึ้นมา แล้วส่งค้อนให้คนตัวโตหนึ่งวง
“บ้าที่ไหน ก็คุณสวยจริงๆ นี้ครับ” ออเวน บอกหน้าตาย
“ไม่เอาแล้ว ขวัญขอเดินไปดูตรงโน้นหน่อยนะคะอยากเห็น” ขวัญสุตา ว่าแล้วก็ลุกขึ้นจากอ้อมแขนแกร่ง เดินไปยังระเบียงของเรือที่เอาไว้ให้แขกที่มาทานอาหาร ได้มายืนชมวิวทิวทัศน์ของท้องน้ำยามค่ำคืน
ขวัญสุตา เดินมายืนจับที่ราวระเบียงของขอบเรือ มองออกไปดูสิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็เรือ คลื่นของแม่น้ำ บ้านเรือนของผู้คนในละแวกนั้นที่เรือขับผ่านไป พร้อมกับปล่อยจิตใจให้ล่องลอยไปตามที่ได้เห็น
“ชอบไหม?” ออเวน เดินมายืนซ้อนหลัง ขวัญสุตา พร้อมกับใช้มือโอบกอดร่างบางไว้
“ชอบค่ะ สวยแปลกตาไปอีกแบบ” ขวัญสุตา หันมาบอกพร้อมกับส่งยิ้มให้ชายหนุ่ม
“ขวัญ อยู่กับผมตลอดไปได้ไหม?” ออเวน เอ่ยถามออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย จนขวัญสุตา ตั้งตัวไม่ติด
“ทำไมคุณถึงถามขวัญอย่างนี้ล่ะคะ?” ขวัญสุตา หันกลับมาทั้งร่าง แล้ว ออเวน ก็ก้าวถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว
ชายหนุ่มนั่งลงคุกเข่าตรงหน้า ขวัญสุตา
“คุณออเวน คุณจะทำอะไรน่ะ คนมองกันใหญ่แล้ว ลุกขึ้นเถอะค่ะ” ขวัญสุตา เอ่ยบอกออกไปอย่างตกอกใ
“ผมอยากอยู่กับขวัญตลอดไป ผมรักขวัญนะ แต่งงานกับผมนะ” ออเวน ดึงมือเรียว ขวัญสุตา มาจับไว้ แล้วเอ่ยบอกในสิ่งที่ตน้าออกไปให้รับทราบ
“..ค่ะ ขวัญจะแต่งงานกับคุณค่ะ” ขวัญสุตา ไม่คาดคิดว่า ออเวน จะขอเธอแต่งงาน ซึ่งพอได้ยินคำนั้น ทำให้หญิงสาวแทบพูดไม่ออก ความตื่นเต้นดีใจมันเอ่อล้นออกจากอก แล้วพลอยทำให้น้ำตาก็เอ่อล้นออกมาจากสองตาสวยนั้นด้วยเช่นกัน
ออเวน เงยหน้ายิ้มอย่างดีใจที่คนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้า ตอบรับการแต่งงานของตน ชายหนุ่มล้วงเอาแหวนเพชรที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมา บรรจงสวมลงไปในนิ้วนางข้างซ้ายของ ขวัญสุตา แล้วก็ก้มจูบลงไปที่หัวแหวนนั้น ออเวน ลุกขึ้นจากการนั่งคุกเข่า ขวัญสุตา ก็โผเข้าสวมกอดร่างแกร่งโดยทันที ซึ่งผู้คนที่อยู่ในเรือต่างก็พากันปรบมือแสดงความยินดีกับคนทั้งสองเสียงดัง
ออเวน จับปลายคางคนตัวเล็กให้เงยมองขึ้นมา
“ผมรักขวัญนะ” ออเวน กล่าวบอกออกไป
“ขวัญก็รักคุณค่ะ” ขวัญสุตา กล่าวเปิดเผยความในใจให้ ออเวน ได้รับรู้เช่นกัน ชายหนุ่มจึงยิ้มออกมา กดจูบลงไปหาปากบางได้รูปหนักๆ หนึ่งที แล้วถอนจูบออก
“ไปอยู่กับผมที่เยอรมันนะครับ เราจะแต่งงานกันที่นั้นทันทีที่ไปถึงที่นั้น” ออเวน กล่าวชิดริมฝีบางได้รับของคนตัวเล็ก
“ได้ค่ะ ขวัญจะไปอยู่กับคุณ” ขวัญสุตา เอ่ยบอกการตัดสินใจของตัวเองออกไป
“เรากลับไปที่โต๊ะกันดีกว่า อาหารจะเย็นหมดแล้ว” ขวัญสุตา เอ่ยบอกคนตัวโตยิ้มๆ
“ผมไม่อยากจะกินข้าวซะแล้วสิ” ออเวน เอ่ยยิ้มกรุ่มกริ่มอย่างมีเลศนัย
“หือ! ไม่อยากกินข้าวแล้วคุณอยากจะกินอะไรล่ะคะ? ขวัญสุตา ถามอย่างงงๆ สงสัย
“ก็!.. อยากกินขวัญไงล่ะครับ ทูนหัว!” ออเวน ก้มลงกระซิบบอกข้างหูเรียวเล็ก ซึ่งนั้นทำให้ ขวัญสุตา ขนลุกซู่ขึ้นมา และหน้าแดงระเรื่อลามไปถึงใบหูเอาเลยทีเดียว
“บ้า!.. ทะลึ่งใหญ่แล้วนะคุณเนี้ย” ขวัญสุตา เอ่ยต่อว่าคนตัวโตพร้อมกับฟาดมือเรียวเล็ก ตีลงไปที่แขนแกร่งของชายหนุ่มหนึ่งที
“โอ้ย!..” ออเวนร้องออกมาเบาๆ เหมือนว่าตัวเองได้เจ็บนักหนายังงั้นแหละ
“เจ็บขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” ขวัญสุตา จึงส่งค้อนวงใหญ่ให้ชายหนุ่มหนึ่งที พร้อมกับเอ่ยถาม เพราะชายหนุ่มทำเหมือนว่าตัวเองเจ็บมากมายขนาดหนัก
“ใช่เจ็บมากเลย และคุณต้องทายาให้ผมทั้งคืน โทษฐานที่ทำให้ผมเจ็บอีก” ออเวน กล่าวยิ้มกรุ่มกริ่ม
“บ้า คนบ้านี้ ชอบทำให้ขวัญอายอยู่เรื่อยๆ” ขวัญสุตา พูดต่อว่าชายหนุ่มที่ทำให้เธอได้อายอยู่เรื่อย พร้อมกับส่งค้อนให้วงใหญ่อีกหนึ่งวง
๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖๖
337
