สัปดาห์หน้าทางฝั่งเมอร์มาริกจะมีงานเลี้ยงการเปิดโรงแรมใหม่ซึ่งเป็โรงแรมห้าดาวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในยุโรปและได้เชิญผู้มีอิทธิพลทั่วโลกไปร่วมงานซึ่งแน่นอนว่าตระกูลเกรย์เนอร์ต้องถูกเชิญไปร่วมงานอยู่แล้ว
วันงานเปิดโครงการในเครือเมอร์มาริก
วันนี้มิเชลมาในนามหัวหน้ามาเฟียคนใหม่ผู้ทรงอิทธิพลของเอเชียจึงได้รับคนสนใจจากนักข่าวและคนในงานอย่างมากวันนี้เธอแต่งตัวด้วยชุดราตรีเกาะอกสีขาว สวมเครื่องเพชรมูลค่ากว่าร้อยล้านเพราะ้าเป็สนใจของต่อชาร์ดเตอร์ เมอร์มาริก
แม้เธอ้าเข้าหาเขาเพื่อตามหาคนร้ายที่คิดจะทำร้ายแต่เธอคงไม่ลงทุนปลอมตัวหรือทำเื่ไร้สาระโดยการเสนอตัวนอนกับเขาอย่างแน่นอนเพราะหากเธอทำอย่างนั้น ชาร์ดเตอร์คงไม่สนใจเธออย่างแน่นอนเธอจึง้าเป็สาวสวยที่สุดในงาน เพื่อให้เขาประทับใจ และเริ่มสนใจเธอเอง
ตอนนี้มิเชลได้เข้างานมานานแล้วแต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของชาร์ดเตอร์ เธอจึงออกอาการเบื่อหน่ายขึ้นมาจึงออกไปเดินเล่นด้านนอก
…
"ท่านครับ ได้เวลาแล้วครับ "มาร์คมือขวาคนสนิทของชาร์ดเตอร์ ได้บอกผู้เป็นาย
ชาร์ดเตอร์ ไม่พูดอะไรได้แต่เดินออกไป เพื่อเปิดงานเลี้ยง
เมื่อชาร์ดเตอร์ปรากฏตัวในงานก็ได้รับความสนใจจากคนในงานเป็จำนวนมาก เพราะเขาหล่อราวเทพบุตร และมีอำนาจล้นฟ้าจึงเป็ที่หมายปองของสาวในงานเป็จำนวนมาก
เมื่อชาร์ดเตอร์เปิดงานเสร็จพูดคุยกับผู้บริหารที่เข้ามาร่วมงานเล็กน้อยเขาก็ขอตัวออกมาทิ้งให้มือซ้าย (ชื่อมอส) และมือขวาออกรับหน้าแทนเพราะเขาไม่ชอบที่ที่มีคนเยอะ เขาจึงปลีกตัวออกมาด้านนอกเพื่อดูความเรียบร้อยของงานทั้งหมด
ระหว่างที่เขาเดินเหม่อมองโดยรอบนั้นก็มีคนเดินมาชนเขา " โอ๊ย!"
มิเชลร้องออกมาเมื่อชนเข้ากับใครคนหนึ่งอย่างแรงซึ่งนี่เป็คนผิดของเธอเอง เพราะเธอรีบเดินจนลืมสนใจคนรอบข้าง
เนื่องจากคเชนทร์โทรมาบอกว่าชาร์ดเตอร์ได้มาถึงงานแล้ว เธอจึงรีบเข้าไปในงานเพื่อดูหน้าตาว่าเป็ยังไงดูท่าทีของเขา แล้วค่อยหาทางใช้มารยาหญิงให้เข้าตกหลุมพรางตามแผนที่วางเอาไว้
ตอนที่ชนกับคนนั้นเธอคิดว่าคงล้มลงไปกองกับพื้นเสียแล้ว เธอจึงหลับตาปี๋ทว่าเธอกลับไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย เพราะเธอได้ตกไปอยู่ในอ้อมกอดของคนที่เธอชนเขา
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาก็นิ่งค้างไปเพราะว่าคนที่กอดเธออยู่นั้นหล่อมาก เธอตกหลุมรักเขาอย่างจังก่อนที่เธอจะเพ้อไปไกลก็มีเสียงขึ้น เพื่อเลือกสติเธอให้กลับมา
"คุณ ! คุณเป็อะไรไหมครับ"
"เอ่อ...ฉันไม่เป็ไรค่ะ ฉันต้องขอโทษด้วยนะคะพอดีฉันรีบไปหน่อยจึงชนคุณเข้า คุณไม่เป็อะไรใช่ไหมคะ?" มิเชลผละออกจากเขา แล้วพูดขึ้น
"ผมไม่ได้เป็อะไรครับ"ชาร์ดเตอร์พูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้นาง
“เอ่อ...หากคุณไม่ได้เป็อะไรแล้ว ฉันต้องของตัวก่อนนะคะ”มิเชลรีบพูด แล้วก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว
ชาร์ดเตอร์มองตามหลังของนางพร้อมกับหัวเราะในลำคอ เขายอมรับเลยว่าเขาถูกผู้หญิงคนนี้เป็อย่างมากั้แ่แรกพบ
"หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะสาวน้อย"
....
ด้านในงานเลี้ยง
"พี่เชนทร์คะ คนไหนละชาร์ดเตอร์ เมอร์มาริก"เมื่อพบกับคเชนทร์ มิเชลก็ถามออกมาทันที
"เขาไปแล้วครับ นายหญิง"คเชนทร์ตอบกลับเสียงเรียบ และเผยสีน่าเสียดายออกมา
"ห๊ะ ! ไปแล้วหรือคะ ทำไมไปเร็วจังเขาพึ่งมาไม่ใช่หรือคะ"มิเชลถามออกไปด้วยความสงสัยเพราะั้แ่คเชนทร์โทรไปบอก เธอก็รีบมาโดยใช้เวลาไม่ถึง 15 นาทีแล้วทำเขาถึงได้ออกจากงานรวดเร็วเช่นนี้
"ใช่ครับเขาพึ่งมาเขาเปิดงานแล้วก็หายตัวไปเลยครับ"
"เฮ้อ น่าเสียดายจังเอาไว้โอกาสหน้าก็ได้ค่ะ" มิเชลพูดขึ้น
แม้เธอจะพูดออกไปแบบนั้นแต่การมางานเลี้ยงในวันนี้ก็ไม่ได้เสียเปล่า เพราะเธอได้พบกับผู้ชายคนนั้นคนที่เธอรู้สึกตกหลุมรักั้แ่แรกพบ
"นายหญิงครับ นายหญิงครับ!"
"ฮืม..พี่เชนทร์มีอะไรหรือคะ"
"นายหญิงจะกลับโรงแรมเลยไหมครับเพราะตอนนี้ภายในงานคงไม่มีอะไรน่าสนใจอีกแล้ว"
"อื้ม กลับเลยก็ได้ค่ะพี่เชนทร์"
"เชิญทางนี้ครับนายหญิง"
มิเชลเดินตามคเชนทร์ไปขึ้นรถพออยู่บนรถเธอก็คิดถึงผู้ชายที่เธอเดินชนเมื่อสักครู่แล้วคิดกับตัวเองว่าจะได้เจอผู้ชายอีกไหม
...........................................................................